Natura — Szwajcaria

Lämmerensee

Leukerbad

Lämmerensee to wysokogórskie jezioro nad Leukerbad w kantonie Valais w Szwajcarii. Leży na wysokości 2296 m n.p.m., na płaskowyżu Lämmerenalp (Lämmerenboden), tuż poniżej grani Lämmerengrat. Lustro wody zajmuje około 6,7 ha. Gdzie leży Lämmerensee? Jezioro znajduje się w gminie Leukerbad, w pobliżu przełęczy Gemmi, która łączy dolinę Rodanu z Oberlandem Berneńskim. Współrzędne to około 46,40° N i 7,59° E. Okolica to otwarty, kamienisty płaskowyż wysoko ponad linią lasu, z widokiem na skalne ściany i grzbiety. Jak dotrzeć do jeziora? Punktem wyjścia jest przełęcz Gemmi. Z Leukerbad można wjechać na nią kolejką linową albo wejść pieszo. Z przełęczy szlak prowadzi łagodnie w górę doliną Lämmerendalu na płaskowyż Lämmerenboden, gdzie leży jezioro. Trasa mija też pobliskie jezioro Daubensee. Dalej szlak wspina się do schroniska Lämmerenhütte SAC na wysokości 2507 m. Według Szwajcarskiego Klubu Alpejskiego to trasa górska o stopniu T2, z podejściem około 250 m i czasem wejścia rzędu półtorej godziny. Ostatni odcinek do schroniska jest stromy, a trudniejsze fragmenty zabezpieczono łańcuchami. Pełna pętla z Gemmi, według portalu Valais, to około 9 km i ponad 3 godziny marszu. Co zobaczysz na miejscu? Przy jeziorze i w górę do schroniska prowadzi ścieżka lodowcowa, którą wytyczył gospodarz schroniska wspólnie z Uniwersytetem w Bernie. Tablice opisują ślady działalności lodowca w okolicy. W pobliżu schroniska zdarza się zobaczyć koziorożce. Dłuższą wersję trasy można zakończyć powrotem przez przełęcz Rote Totz Lücke, dolinę Rote Chumme i jezioro Daubensee, co wydłuża marsz o około półtorej godziny. Kiedy przyjechać? Szlak jest przeznaczony na sezon letni, gdy ustępuje śnieg. Zimą trasa nie pokrywa się z letnim przebiegiem, więc przed wyjściem sprawdź aktualne warunki w biurze turystycznym Leukerbad. Na wysokości ponad 2000 m pogoda zmienia się szybko, dlatego zabierz warstwy ubrań, ochronę przed słońcem i wodę. Najczęstsze pytania Na jakiej wysokości leży Lämmerensee? Na 2296 m n.p.m., poniżej grani Lämmerengrat. Jak duże jest jezioro? Jego powierzchnia wynosi około 6,7 ha. Czy dojście jest trudne? Odcinek z przełęczy Gemmi na płaskowyż jest łagodny. Trudniejsza (T2, łańcuchy) jest dopiero końcówka do schroniska Lämmerenhütte. Skąd zacząć wędrówkę? Z przełęczy Gemmi. Dojedziesz na nią kolejką z Leukerbad albo dojdziesz pieszo.

Riffelsee

Zermatt

Riffelsee to jezioro wysokogórskie nad Zermatt w kantonie Valais w Szwajcarii, położone na wysokości około 2757 m n.p.m. na stoku Riffelberg. Słynie z tego, że w bezwietrzny poranek jego tafla odbija Matterhorn niemal jak lustro. To jedno z najczęściej fotografowanych miejsc w całych Alpach Pennińskich. Jak dojechać nad Riffelsee? Najprostsza droga prowadzi koleją zębatą Gornergrat Bahn z Zermatt. Przejazd do stacji Rotenboden, przedostatniej przed szczytem Gornergrat, trwa około 28 minut. Ze stacji prowadzi znakowany szlak „Riffelseeweg" i po 5–10 minutach marszu docierasz nad brzeg. Jezioro leży nieco niżej niż stacja, więc nie widać go od razu po wyjściu z pociągu. Co zobaczysz nad jeziorem? Głównym powodem wizyty jest widok na Matterhorn z lustrzanym odbiciem w wodzie. Najlepsze ujęcia powstają zwykle po drugiej stronie zbiornika, gdy patrzy się z powrotem w stronę szczytu. Latem brzegi zdobią kępy wełnianki, a po okolicznych halach chodzą owce czarnonose. Teren jest chroniony, dlatego trzymaj się wyznaczonych ścieżek. Niewielkie oczko tuż przed głównym jeziorem bywa mniej zatłoczone i także dobrze odbija górę. Kiedy przyjechać, żeby zobaczyć odbicie? Odbicie zależy od wiatru. Najspokojniejsza woda bywa o świcie i przed zmierzchem, a nawet lekki powiew potrafi zmarszczyć taflę i zepsuć kadr. Przystanek pociągu leży tuż nad jeziorem, a w pobliżu stoi restauracja Gornergrat, więc w południe jest tłoczno. Na wysokości ponad 2700 m bywa zimno i wietrznie, weź ciepłą warstwę. Jakie trasy zaczynają się przy Riffelsee? Rotenboden – Riffelsee – Riffelberg: łatwy szlak o długości około 3 km, na przejście godzinę. Najwyższy punkt to około 2814 m. Rotenboden – Riffelalp: panoramiczna trasa o średniej trudności, opisywana jako 1,5–2 godziny marszu, z kilkoma stromymi zakosami i zejściem o około 580 m. Z Gornergratu w dół: popularny wariant to wjazd koleją na samą górę i spacer w dół przez jezioro. Droga w całości z Gornergratu do stacji Findelbach liczy około 10,5 km. Można też zacząć od stacji Riffelberg i wejść pod górę pieszo. Wyjdzie taniej niż przejazd koleją, ale wymaga więcej wysiłku. Najczęstsze pytania Na jakiej wysokości leży Riffelsee? Źródła podają około 2757 m n.p.m. Stacja Rotenboden znajduje się nieco wyżej, na 2815 m. Ile czasu potrzeba na dojście ze stacji Rotenboden? Zwykle 5–10 minut łatwym szlakiem „Riffelseeweg". Kiedy najlepiej zobaczyć odbicie Matterhornu? Wcześnie rano lub pod wieczór, gdy wiatr słabnie, a woda jest gładka. Czy trasa jest trudna? Odcinek z Rotenboden nad jezioro jest łatwy. Dłuższe zejście do Riffelalp wymaga już średniej kondycji.

Lej da Pischa

Pontresina

Lej da la Pischa (Lej da Pischa) to wysokogórskie jezioro w okolicach Pontresiny w szwajcarskiej Engadynie, w kantonie Gryzonia. Leży na kamienistym płaskowyżu pod przełęczą Fuorcla Pischa, na terenie, który zamieszkują koziorożce. Dojście jest możliwe wyłącznie pieszo. Gdzie leży Lej da la Pischa? Jezioro znajduje się między doliną Val da Fain a rejonem Alp Languard, nad Pontresiną. Nazwa pochodzi z języka retoromańskiego (lej to jezioro). Przełęcz Fuorcla Pischa ma według szlakowych opisów 2848 m n.p.m., a okolica to szeroka płaśń z kopczykami kamieni i kilkoma małymi jeziorkami. Jak dotrzeć? Najpopularniejsza trasa zaczyna się na przystanku Bernina Suot, do którego dojedziesz autobusem lub pociągiem Bernina Express. Stamtąd idziesz kawałek drogą przełęczową w stronę Diavolezzy, po czym skręcasz w ścieżkę przez Val da Fain. Wąski odcinek przed przełęczą jest zabezpieczony linami. Z drugiej strony można wyjść z Pontresiny albo z Alp Languard, korzystając z kolejki krzesełkowej, co skraca marsz. Ta trasa jest etapem 3 szlaku „53 Bernina-Tour”: od Diavolezzy przez Fuorcla Pischa do Pontresiny. Według Graubünden Tourismus ma około 10,9 km, 4,5 godziny marszu, około 800 m podejścia i najwyższy punkt na wysokości około 2860 m. Szlak oceniany jest jako wymagający. Co zobaczysz? Kamienne pustkowie z małymi jeziorkami i kopczykami wyznaczającymi drogę. Koziorożce. W skałach Piz Albris żyje jedna z największych kolonii tych zwierząt w Alpach, więc spotkanie jest realne. W Val da Fain: alpejską florę i świstaki. Dalej na trasie: jezioro Lej Languard, a po około 30 minutach schronisko Paradis, gdzie podają ciasta. Kiedy przyjechać? Sezon trwa latem i wczesną jesienią. Na przełęczy śnieg potrafi zalegać do lata, dlatego przed wyjściem sprawdź stan szlaku w informacji turystycznej w Pontresinie. Zabierz buty trekkingowe, warstwy ubrania i zapas wody, bo po drodze nie ma punktów zaopatrzenia, poza schroniskiem pod koniec. Najczęstsze pytania Czy można dojechać nad jezioro samochodem? Nie. Do jeziora prowadzą tylko szlaki piesze z Pontresiny, Alp Languard lub Bernina Suot. Czy to to samo co Lej da la Pêsch? Nie. Lej da la Pêsch to inne jezioro, położone w okolicy Samedan. Lej Nair leży z kolei pod zaporą Lago Bianco. Czy trasa jest trudna? Tak, jest wymagająca kondycyjnie. Wąska ścieżka z linami wymaga pewnego kroku, a podejście to kilkaset metrów różnicy wysokości. Czy zobaczę koziorożce? Okolica Piz Albris to jedno z ich głównych siedlisk w Alpach, więc obserwacja nie jest rzadkością.

Bommer Weiher

Alterswilen

Bommer Weiher to zespół historycznych stawów w pobliżu Alterswilen, w gminie Kemmental w kantonie Turgowia, w północno-wschodniej Szwajcarii. Całość zajmuje około 15 hektarów i leży na wysokości mniej więcej 530 m n.p.m. Dziś to rezerwat przyrody, w którym spokojnie spaceruje się brzegiem wody, a w tle widać wzgórza Seerücken. Czym są Bommer Weiher? To seria połączonych stawów, które źródła datują na około 1460 rok. Zasilały młyny, a źródła regionalne wspominają też o hodowli ryb. Stawy leżą w łagodnym zagłębieniu na północ od osady Bommen, małego rolniczego przysiółka, który inwentarz ISOS opisuje jako element chronionego krajobrazu stawów. Co zobaczysz na miejscu? Krajobraz łączy otwartą wodę, pasy trzcin i okoliczne łąki. Cały obszar stawów objęto ochroną, bo jest ważnym siedliskiem ptactwa wodnego i płazów. Wiosną i latem warto zabrać lornetkę, bo to najlepszy czas na obserwację ptaków i słuchanie żab. Stawy wymagały renowacji w 1979 roku, gdy zagrażało im nadmierne zamulenie. Prace melioracyjne w latach 1967–1987 uporządkowały też sprawy ochrony terenu. Dzięki temu zachował się układ, który ma ponad pięćset lat. Jak dotrzeć do Bommer Weiher? Najbliższa miejscowość to Alterswilen, dawna samodzielna gmina, włączona do Kemmental w latach 1995–1996. Dojazd samochodem prowadzi z Kreuzlingen nad Jeziorem Bodeńskim, a sam teren zwiedza się już pieszo. Stawy leżą na szlaku pieszym z Weinfelden do Kreuzlingen: trasa ma około 17 km, zajmuje około 4,5 godziny, ma średni stopień trudności i prowadzi przez Ellighausen aż do stawów, a kończy się w okolicach Bernrain. Przez rezerwat biegnie także ścieżka planetarna do Kreuzlingen i planetarium nad Jeziorem Bodeńskim. Kiedy warto przyjechać? Teren jest popularny jako miejsce rekreacji przez cały rok. Wiosna i wczesne lato to czas aktywności płazów i ptaków. Jesienią wokół wody jest cicho, a zimą stawy bywają skute lodem. Załóż solidne obuwie, bo ścieżki przy brzegu bywają błotniste. Najczęstsze pytania Czy Bommer Weiher to jedno jezioro? Nie. To seria stawów, określana w źródłach jako górny i dolny staw, położonych blisko siebie. Czy można się tu kąpać? Teren jest rezerwatem przyrody, więc nastaw się na obserwację i spacer, a nie kąpiel. Zachowaj ciszę i nie schodź z wyznaczonych ścieżek. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Na samą wizytę przy stawach wystarczy zwykle godzina lub dwie. Jeśli łączysz ją z trasą z Weinfelden do Kreuzlingen, zaplanuj na całość około 4,5 godziny marszu. Gdzie leży Bommer Weiher? Przy osadzie Bommen koło Alterswilen, w gminie Kemmental, w kantonie Turgowia, kilka kilometrów od Kreuzlingen i Jeziora Bodeńskiego.

Lac de Châteaupré

Anniviers

Lac de Châteaupré to niewielkie jezioro wysokogórskie w gminie Anniviers, w szwajcarskim kantonie Valais. Leży na wysokości około 2350 m n.p.m. w dolinie Moiry, bocznej odnodze Val d'Anniviers, tuż pod językiem lodowca Moiry. To jeden z najłatwiej dostępnych akwenów tej wysokości w regionie Grimentz. Gdzie leży jezioro i skąd bierze wodę? Zbiornik znajduje się w górnej części doliny Moiry, powyżej zapory i sztucznego jeziora Lac de Moiry. Zasila go rzeka Gougra, niosąca wodę z topniejącego lodowca Moiry. Z jeziora wypływa ta sama rzeka i po około 1,2 km wpada do zbiornika zaporowego. Źródła podają wysokość od 2349 do 2357 m, najczęściej 2352 m. Jak dojechać do Lac de Châteaupré? Droga prowadzi z Grimentz w górę doliny Moiry, a od miejscowości do jeziora jest około 10 km. Szosa bywa przejezdna zwykle od końca czerwca do pierwszych większych opadów śniegu jesienią. Na północnym brzegu znajduje się duży parking, a w tym miejscu kończy się też linia autobusu pocztowego (przystanek Moiry VS, glacier). Dojazd komunikacją publiczną jest więc możliwy bez samochodu. Co zobaczysz nad jeziorem? Jezioro ma polodowcowy, mlecznoturkusowy odcień wody, a w tle widać lodowiec Moiry i otaczające go szczyty. Z okolicy dobrze widać także zaporę Lac de Moiry. W pobliżu leżą Cabane de Moiry, Lac de la Bayenna (ok. 2546 m), Lac du Louché oraz punkt widokowy Roc de la Vache. Na Komoot obiekt ma ocenę 4,8 na podstawie około 150 opinii. Jakie trasy piesze zaczynają się w pobliżu? Tour du Lac de Moiry (ok. 13–14 km, 4,5–5 godz.): pętla z zapory Moiry (2248 m), prowadząca przez Lac de Châteaupré i Lac de la Bayenna; suma podejść to około 840 m, a najwyższe odcinki sięgają 2500 m. Pętla do Cabane de Moiry (ok. 6 km, 3 godz.): trasa umiarkowana, z podejściem około 450 m. Pętla Moiry – Châteaupré od Couronne de Bréona (13 km, ok. 4,3 godz.): trudność umiarkowana, około 520 m podejścia. W okolicy uprawia się także kolarstwo szosowe i bieganie górskie. Kiedy przyjechać? Najlepszy jest okres od końca czerwca do września, gdy droga jest otwarta, a szlaki wolne od śniegu. Na wysokości 2350 m pogoda zmienia się szybko, dlatego warto zabrać ciepłą odzież i ochronę przeciwsłoneczną. Zimą dolina jest odcięta od ruchu samochodowego, a okolica zamienia się w teren zimowy. Najczęstsze pytania Czy do jeziora da się dojechać autem? Tak, z Grimentz prowadzi droga do północnego brzegu, gdzie jest duży parking. Jest ona zwykle otwarta od końca czerwca do pierwszych dużych opadów śniegu. Czy dojadę tam transportem publicznym? Tak. Przy północnym brzegu kończy się linia autobusu pocztowego do Moiry. Na jakiej wysokości leży jezioro? Około 2350 m n.p.m.; najczęściej podawana wartość to 2352 m. Jaka trasa przechodzi nad jeziorem? Tour du Lac de Moiry, pętla z zapory Moiry przez Lac de Châteaupré i Lac de la Bayenna, o długości 13–14 km i przewyższeniu około 840 m.

Gebidumsee

Visperterminen

Gebidumsee (także Gibidumsee) to niewielkie jezioro górskie w gminie Visperterminen w kantonie Valais, położone tuż przy przełęczy Gebidum. Leży na wysokości około 2193 m n.p.m., a jego powierzchnia to zaledwie dwa hektary. To cel spokojnej wędrówki ponad jedną z najwyżej położonych winnic Europy. Gdzie leży Gebidumsee? Jezioro znajduje się w paśmie Alp Pennińskich, w pobliżu przełęczy Gebidum, która łączy okolice Visperterminen z doliną Nanztal. Punktem wyjścia jest zwykle stacja kolejki linowej Giw nad Visperterminen. Stąd szlak prowadzi w stronę przełęczy, a jezioro leży po drodze. Co zobaczysz na miejscu? Gebidumsee to alpejskie oczko wodne w otoczeniu łąk i skalistych zboczy. Latem można się tu zatrzymać na odpoczynek, a opisy tras wymieniają także możliwość kąpieli w jeziorze. Zimą akwen zamarza i staje się przystankiem na trasach rakiet śnieżnych; jedna z nich prowadzi dalej do punktu widokowego Gibidum na wysokości 2317 m. Jezioro pełni funkcję zbiornika wody dla Heido, jednej z historycznych suonen w Valais, czyli ręcznie wykutych kanałów nawadniających. Dawniej górny i dolny Heido doprowadzały wodę na łąki Visperterminen, dziś działa już tylko kanał górny. Źródła wspominają też o starym kanale zwanym Biss lub Eida, który zasila zbiornik wodą z rejonu lodowca Fletschhorn. Pod przełęczą biegnie tunel o długości 2,65 km, używany od 1916 roku do przerzucania wody z doliny Nanztal do Visperterminen. Sama przełęcz widnieje na mapach z lat 1842 i 1843, a przy dawnym szlaku jucznym później poprowadzono drogę. Na przełęczy stoi drewniany krzyż. Jak dojść do jeziora? Popularna jest trasa Giw – przełęcz Gibidum – Gspon: około 11,6 km, ok. 3,5 godziny marszu, oceniana jako łatwa. Zaczyna się przy górnej stacji kolejki Giw, a kończy w Gspon, skąd można zjechać w dół. Dłuższy wariant prowadzi z Visperterminen przez Nanztal aż na przełęcz Simplon. Kiedy przyjechać? Najlepszy jest okres, gdy szlaki są wolne od śniegu, czyli lato i wczesna jesień. Zimą okolica jest dostępna na rakietach śnieżnych, np. na trasie Panoramatrail z Giw przez przełęcz Gibidum i z powrotem. Najczęstsze pytania Czy Gebidumsee to to samo co zapora Gebidem? Nie. Stausee Gebidem (Gibidum) to osobny zbiornik zaporowy w rejonie Naters, na wysokości 1436 m. Jezioro przy Visperterminen jest dużo mniejsze i leży wyżej. Z jakiej miejscowości zacząć wędrówkę? Z Visperterminen wjedziesz kolejką linową do stacji Giw, skąd idzie się w stronę przełęczy Gebidum. Czy w jeziorze można się kąpać? Opisy tras wymieniają taką możliwość. Woda w jeziorze na 2193 m jest jednak zimna. Jak długo trwa przejście z Giw do Gspon? Około 3,5 godziny, na dystansie ok. 11,6 km.

Lej da la Tscheppa

Sils im Engadin/Segl

Lej da la Tscheppa (niem. Tscheppasee) to wysokogórskie jeziorko nad miejscowością Sils im Engadin/Segl w Górnej Engadynie, w kantonie Gryzonia w Szwajcarii. Leży na wysokości około 2600 m n.p.m. (najczęściej podawane jest 2616 m), a jego powierzchnia wynosi niecałe 8 hektarów. Nazwa pochodzi z języka retoromańskiego (puter), używanego w dolinie Engadyny. To cel dla piechurów, którzy lubią spokojne, kamieniste otoczenie zamiast zatłoczonych szlaków wokół Silsersee. Gdzie leży i skąd się wzięło? Jezioro znajduje się powyżej Sils Maria, po stronie masywu Corvatsch i Piz Polaschin. Jeszcze niedawno zasilała je woda z lodowca Crasta-Tscheppa, który zniknął w 2003 roku. Dziś to jedno z tych miejsc, w których wyraźnie widać, jak cofają się alpejskie lodowce. Maksymalna głębokość zbiornika sięga około 32 m. Jak dojść do jeziora? Najpopularniejsza trasa zaczyna się w Sils, w okolicy plaży nad jeziorem Silsersee. Podejście zajmuje około 2,5 godziny i prowadzi stromą ścieżką zakosami, łącznie to około 900 m przewyższenia. Pełna pętla Sils – Lej da la Tscheppa – Sils ma około 11,6 km i według oficjalnych opisów wymaga około 5 godzin 20 minut marszu. Trasa jest oceniana jako wymagająca i przeznaczona dla doświadczonych turystów. Można też zejść w drugą stronę: przez rejon Muttaun do Silvaplany, co zajmuje około 2 godzin. Wtedy trzeba wrócić do Sils autobusem. Co zobaczysz na miejscu? Płytkie jak na górskie warunki lustro wody otaczają rumowiska skalne zbocza Piz Polaschin. Na piargach można wypatrzyć kozice, a z odrobiną szczęścia także pardwy. Ciszę przerywa tu głównie wiatr i odgłosy zwierząt. Infrastruktury turystycznej nad samym jeziorem nie ma, więc trzeba zabrać własną wodę i prowiant. Kiedy przyjechać? Szlak jest dostępny latem i wczesną jesienią, mniej więcej od lipca do października. Wcześniej na wysokości ponad 2500 m często leży śnieg. Najlepiej wyruszyć rano, żeby zdążyć przed popołudniowymi burzami, które w Alpach zdarzają się latem. Ze względu na stromy teren przydadzą się buty trekkingowe i kijki. Najczęstsze pytania Na jakiej wysokości leży Lej da la Tscheppa? Około 2600 m n.p.m.; w źródłach pojawia się wartość 2616 m, a w opisach tras 2622 m. Ile trwa wejście z Sils? Samo podejście zajmuje około 2,5 godziny, a cała pętla około 5 godzin 20 minut. Czy trasa jest łatwa? Nie. Jest stroma i długa, dlatego poleca się ją osobom z doświadczeniem górskim i dobrą kondycją. Czy nad jeziorem jest schronisko? Nie. Zaopatrzenie trzeba zabrać z Sils lub Silvaplany.

Leg Grevasalvas

Surses

Leg Grevasalvas to jezioro górskie na wysokości 2390 m n.p.m. w gminie Surses w Gryzonii, nad miejscowością Bivio i tuż za przełęczą Julier. Nazwa pochodzi z języka retoromańskiego, a po niemiecku jezioro bywa zapisywane jako Grevasalvas See. Leży w środku szerokiego, wysokogórskiego krajobrazu pomiędzy dwiema dolinami i jest jednym z celów jednodniowych wędrówek w okolicy Val Surses. Gdzie leży jezioro Leg Grevasalvas? Jezioro znajduje się powyżej Bivio, w paśmie gór otaczających przełęcz Julier, która łączy Gryzonię z doliną Engadyny. Współrzędne to około 46,457 N, 9,716 E. Informacje o miejscu publikuje regionalna organizacja turystyczna Val Surses Savognin Bivio. Jak dotrzeć nad Leg Grevasalvas? Najczęstszy punkt startu to przełęcz Julier, przy gospodzie Ospizio La Veduta na wysokości 2238 m. Obok znajduje się parking. Na przełęcz kursuje autobus PostBus, ale nie jeździ on regularnie, więc rozkład trzeba sprawdzić przed wyjazdem. Od La Veduta do jeziora prowadzi szlak o przewyższeniu około 150 m. Można też dojść od strony Bivio, a na przełęcz Fuorcla Grevasalvas wchodzi się również z Sils Baselgia lub z Plaun da Lej. Co zobaczysz na trasie? Popularna pętla ma około 10,2 km długości i zajmuje mniej więcej 5 godzin. Szlak prowadzi z przełęczy Julier nad jezioro, potem na przełęcz Fuorcla Grevasalvas na wysokości 2688 m. Z góry widać Engadynę i góry Bregaglii, więc to dobre miejsce na dłuższy postój. Dalej szlak schodzi do wsi Grevasalvas (1940 m), znanej z planu zdjęciowego serialu o Heidi, a kończy się w Plaun da Lej (1798 m), skąd wraca autobus. Kiedy jechać? Wędrówka jest przeznaczona na miesiące bez śniegu. Ze względu na wysokość przełęcz Fuorcla Grevasalvas i szlak wokół jeziora zwykle są wolne od śniegu dopiero latem i wczesną jesienią. Na trasie nie ma schronisk, więc zabierz wodę i ciepłe ubranie, bo pogoda w górach szybko się zmienia. Najczęstsze pytania Na jakiej wysokości leży Leg Grevasalvas? Na 2390 m n.p.m. Czy da się dojść nad jezioro z przełęczy Julier? Tak. Od Ospizio La Veduta (2238 m) trasa na jezioro jest krótka, a cała pętla przez Fuorcla Grevasalvas zajmuje około 5 godzin. Czy dojadę tam komunikacją publiczną? Na przełęcz Julier jeździ PostBus, jednak nieregularnie. Sprawdź aktualny rozkład przed wyjściem na szlak. Skąd znam wieś Grevasalvas? To plenerowa lokalizacja serialu o Heidi, położona na dole trasy, na wysokości 1940 m.

Crestasee

Flims

Crestasee to niewielkie jezioro kąpielowe w Flims w szwajcarskim kantonie Gryzonia, leżące na granicy gmin Flims i Trin. W języku romansz nosi nazwę Lag la Cresta. Otaczają je lasy, a ciemnozielona woda dobrze widoczna jest z brzegu, dlatego latem to jedno z ulubionych miejsc na kąpiel w regionie Flims Laax. Skąd się wzięło jezioro? Okolica leży na rumowisku po wielkim osuwisku Flimser Bergsturz, które według datowania spadło około 10 000 lat temu. Woda płynie tu częściowo pod ziemią i wypływa na powierzchnię, zasilając kilka jezior w lesie nad Renem, w tym Crestasee. Nie myl go z pobliskim Caumasee, które ma wodę turkusową; Crestasee wyróżnia się głębszą zielenią. Co zobaczysz i co robić na miejscu? Kąpiel i plażowanie. Jezioro ma naturalny charakter, a w upalne dni woda osiąga ponad 24 °C. Sezon kąpielowy trwa mniej więcej od połowy maja do połowy września, w tym czasie pracuje ratownik. Zabytkowa gospoda. Na północnym brzegu stoi budynek, który od 1892 roku działał jako pensjonat. Dziś mieści się w nim restauracja w zachowanym, oryginalnym stylu, a przy plaży działa także kiosk. Wąwóz Felsbach. W pobliżu północnego końca jeziora zaczyna się wąwóz Felsbachschlucht, który można połączyć z wizytą nad wodą. Zimą. Dojście do jeziora jest też trasą spacerową w sezonie zimowym, lecz kąpiel odpada. Jak dotrzeć do Crestasee? Do jeziora nie dojedziesz samochodem, ostatni odcinek pokonuje się pieszo. Z centrum Flims Dorf prowadzi łatwa ścieżka o długości około 3,3 km, na którą potrzeba około 45 minut. Autobusem dojedziesz do przystanków Trin-Mulin Crestasee lub Felsbach Crestasee, skąd do wody jest już blisko. Chętni na dłuższy spacer mogą wybrać pętlę przez Caumasee, wieś Conn i platformę widokową Il Spir, liczącą około 8,6 km i około 2 godzin 20 minut marszu. Lag la Cresta jest na niej mniej więcej po dwóch godzinach. Kiedy przyjechać i ile to kosztuje? Najlepszy czas to lipiec i sierpień, gdy woda jest najcieplejsza. Poza sezonem kąpielowym ścieżki nad jezioro też są ciekawe, bo okolica jest spokojniejsza. Restauracja przyjmuje gości od marca do połowy grudnia, a wiosną i jesienią zamknięta jest w poniedziałki. Wstęp w sezonie jest płatny; w 2026 roku bilet dla dorosłych kosztował 7 CHF, a zniżkowy 5 CHF. Warto sprawdzić aktualne godziny przed wyjazdem. Najczęstsze pytania Czy nad Crestasee można pływać? Tak. Jezioro służy jako naturalne kąpielisko, a sezon trwa od połowy maja do połowy września. Czy da się dojechać autem? Nie. Samochody nie wjeżdżają nad jezioro. Zostaw je we Flims lub skorzystaj z autobusu i dojdź na piechotę. Czym Crestasee różni się od Caumasee? To dwa osobne jeziora w okolicy Flims. Caumasee słynie z turkusowej wody, a Crestasee ma ciemniejszą, zieloną barwę i jest mniejsze. Czy jest tu gdzie zjeść? Tak. Przy brzegu działa restauracja w historycznym budynku dawnego pensjonatu oraz kiosk w sezonie.

Lago del Zött

San Carlo

Lago del Zött to wysokogórski zbiornik zaporowy w pobliżu San Carlo, w dolinie Val Bavona (gmina Cevio, kanton Ticino, Szwajcaria). Leży na wysokości około 1940 m n.p.m., kilka kroków od górnej stacji kolejki z San Carlo, a w tle wznosi się masyw Basòdino z lodowcem. To dobry cel dla osób, które chcą zobaczyć szwajcarskie Alpy bez wielogodzinnego podejścia. Co to za jezioro? Zbiornik powstał po wybudowaniu zapory łukowej o wysokości 36 m, oddanej do użytku w 1967 roku. Jego powierzchnia to około 0,13 km², a pojemność wynosi około 1,65 mln m³. Wchodzi w skład systemu elektrowni wodnych w dolinie Maggia i jest połączony z pobliskim zbiornikiem Robièi. Wodę zasila lodowcowy dopływ spływający spod Basòdino, stąd chłodny, górski charakter okolicy. Jak dojechać do Lago del Zött? Punktem wyjścia jest San Carlo, ostatnia większa osada w Val Bavona. Dojedziesz tam samochodem lub autobusem pocztowym z Bignasco. Przy dolnej stacji kolejki działa parking. Kolejka linowa San Carlo – Robièi pokonuje około 900 m przewyższenia i kursuje latem, mniej więcej od połowy czerwca do początku października. Od górnej stacji do zapory idzie się około kwadransa. Co zobaczysz na miejscu? Zaporę łukową i taflę jeziora otoczoną skałami i halami. Widok na lodowiec Basòdino, jeden z najbardziej znanych w kantonie. Sąsiednie jeziorka wokół Robièi, które łatwo połączyć w jedną krótką pętlę. Schronisko Capanna Basòdino, należące do SAC, położone przy jeziorach Robièi i dostępne bez długiego podejścia. Jakie szlaki zaczynają się przy jeziorze? Najkrótsza opcja to spacer od stacji kolejki do zapory. Dłuższa pętla z Robièi prowadzi przez Lago dei Matörgn i Bocchetta di Val Maggia do Lago del Zött i z powrotem. Ma około 12 km, ok. 950 m przewyższenia i zajmuje około 5 godzin. Trasa jest oceniana jako T4, czyli trudna: ostatni odcinek schodzi stromymi zakosami wzdłuż prawej strony zapory i nie nadaje się dla osób z lękiem wysokości. Łatwiejsza jest pętla przez Lago dei Cavagnöö (ok. 6,6 km, ok. 380 m przewyższenia). Ze schroniska można też dojść przez Randinascia do Robièi w około 2,5 godziny. Przez okolicę biegnie ponadto etap Alta Via Cristallina (szlak 59.02). Kiedy przyjechać? Sezon trwa od czerwca do października, czyli wtedy, gdy kursuje kolejka i szlaki są wolne od śniegu. Najpewniejsza pogoda bywa w lipcu, sierpniu i wrześniu. Rano jest zwykle mniej chmur nad Basòdino. Zabierz warstwę na zmianę, bo na prawie 2000 m temperatura jest wyraźnie niższa niż w San Carlo. Najczęstsze pytania Czy do jeziora można dojść pieszo z San Carlo? Tak, ale to długie podejście. Większość turystów korzysta z kolejki do Robièi, co skraca drogę o około 900 m przewyższenia. Ile czasu zajmuje spacer od kolejki do zapory? Około 15 minut. Dłuższe pętle zajmują od 2,5 do 5 godzin, zależnie od wariantu. Czy trasa wokół jeziora jest trudna? Spacer do zapory jest łatwy. Pętla przez Bocchetta di Val Maggia ma skalę T4 i wymaga pewnego kroku oraz kondycji. Czy jest tam parking? Tak, przy stacji kolejki w San Carlo. Kiedy działa kolejka? Latem, mniej więcej od połowy czerwca do początku października. Przed wyjazdem sprawdź aktualny rozkład u operatora.

Schwarzsee

Zermatt

Schwarzsee w Zermatt to niewielkie jezioro górskie w Valais, położone na wysokości około 2550 m n.p.m. u stóp Matterhornu. Leży przy kaplicy i stacji kolejki, a zarazem jest punktem startowym szlaku do schroniska Hörnli, czyli klasycznej drogi na szczyt. Nie pomyl go z jeziorem o tej samej nazwie w kantonie Fryburg, bo to zupełnie inne miejsce. Jak dojechać do Schwarzsee? Z Zermatt wsiądź w kolejkę gondolową w stronę Furi, a stamtąd przesiądź się do drugiej, która kończy bieg przy jeziorze. Pierwsze kursy z Furi ruszają dopiero rano, w zależności od miesiąca między 8:10 a 8:50, dlatego rozkład sprawdź przed wyjazdem. Do samego jeziora i kaplicy od stacji idzie się kilka minut. Można też zejść lub podejść pieszo. Szlak lodowcowy Matterhorn Glacier Trail łączy Trockener Steg ze Schwarzsee i pokazuje ślady, jakie po sobie zostawił lodowiec, oraz ich wpływ na roślinność i zwierzęta. Co zobaczysz nad jeziorem? Najsłynniejszy jest widok: tafla wody w niewielkim zagłębieniu odbija piramidę Matterhornu, a przy dobrej pogodzie kadr jest jednym z najczęściej fotografowanych w Alpach. Na brzegu stoi mała kaplica Maria zum Schnee. Według miejscowej opowieści zbudowano ją w podzięce za ocalenie z mgły w okolicy przełęczy Theodul, a wspinacze zaglądają do niej po udanym zejściu z Matterhornu. Przy stacji działa gastronomia, a okolica jest dobrze przygotowana na jednodniowe wycieczki bez dużego sprzętu. Jakie szlaki zaczynają się przy Schwarzsee? Hörnlihütte: trasa w obie strony liczy około 8,5 km i zajmuje mniej więcej 4,5 godziny. Za jeziorem czeka krótkie, ale strome podejście, potem kolejne w stronę Hirli, a do schroniska około półtorej godziny marszu. Szlak jest trudny, miejscami eksponowany, a w szczycie sezonu zatłoczony. Larch Walk: około czterech godzin wzdłuż stoku w kierunku Hermettje i powrót do Furi. To spokojniejsza alternatywa dla chcących uniknąć stromych odcinków. Dłuższe wycieczki: połączenie Schwarzsee z Zmutt to przewyższenie rzędu 1000 m i spory wysiłek. Kiedy przyjechać? Najlepszy jest sezon letni i wczesna jesień, gdy szlaki są wolne od śniegu, a kolejki kursują. Rano jest mniej ludzi, a niebo nad Matterhornem częściej czyste, później szczyt bywa zasnuty chmurami. Najczęstsze pytania Czy do Schwarzsee można wjechać kolejką? Tak, gondolami z Zermatt przez Furi. Stacja leży tuż przy jeziorze. Na jakiej wysokości leży jezioro? Źródła podają wartości od około 2550 do 2580 m n.p.m., więc zabierz cieplejszą warstwę nawet w lecie. Czy trasa do schroniska Hörnli jest łatwa? Nie. To trudny, momentami eksponowany szlak, który wymaga kondycji i dobrego obuwia. Czy nad jeziorem jest kaplica? Tak, Maria zum Schnee. Stoi na brzegu i jest jednym z symboli tego miejsca.

Lago di Morghirolo

Faido

Lago di Morghirolo to wysokogórskie jezioro w kantonie Ticino, położone w gminie Faido w dolinie Leventina. Leży na wysokości około 2263 m n.p.m. pod masywem Pizzo Campolungo i zajmuje nieco ponad 12 hektarów. Z trzech stron otaczają je góry, a łagodny dostęp do wody jest tylko od strony południowo-zachodniej. Gdzie leży jezioro Morghirolo? Jezioro znajduje się w Alpach Lepontyńskich, w górnej części doliny Piumogna, na współrzędnych około 46,449 N, 8,719 E. Z jego wód wypływa rzeka Piumogna, która spływa w dół doliny i wpada do Ticino w okolicach Faido. Najbliższą wsią u wylotu doliny jest Dalpe, skąd startuje większość wędrówek. Jak dojść nad Lago di Morghirolo? Klasyczna trasa zaczyna się w Dalpe (1192 m) albo w Polpiano (1365 m). Szlak prowadzi wzdłuż rzeki Piumogna do schroniska Capanna Campo Tencia, a stamtąd około pół godziny marszu i około 100 m dodatkowego podejścia dzieli wędrowca od brzegu jeziora. Czas: oficjalny przewodnik kantonu Ticino podaje około 4 godzin z Dalpe do jeziora. Regionalna oferta turystyczna Bellinzona e Alto Ticino opisuje pętlę o długości 11 km z czasem ok. 5 h 15 min i średnim stopniem trudności. Dłuższa pętla: trasa Dalpe – Capanna Campo Tencia – Lago di Morghirolo ma 18,3 km i około 1130 m sumy podejść. Komoot ocenia ją jako trudną: wymaga dobrej kondycji, pewnego kroku i mocnych butów. Oznakowanie: nowe znaki prowadzą przez jezioro i zastępują dawną, trudniejszą drogę po piargach na przełęcz Passo del Löit. Gdzie przenocować i co zjeść? Najbliższy punkt oparcia to Capanna Campo Tencia, schronisko sekcji Ticino Klubu Alpejskiego CAS, położone na 2140 m n.p.m. Powstało w 1912 roku u stóp Pizzo Campo Tencia i uchodzi za pierwsze schronisko górskie w Alpach Ticino. Obiekt oferuje noclegi i posiłki, więc jezioro można połączyć z dwudniową wędrówką. Co zobaczysz na miejscu? Taflę jeziora w kotle skalnym z widokiem na grzbiety wokół Pizzo Campolungo oraz otwartą przestrzeń nad linią lasu. To cel dla osób, które szukają samotnej, wysokogórskiej scenerii, a nie infrastruktury turystycznej: nad brzegiem nie ma obiektów, dlatego prowiant i wodę zabieraj ze schroniska lub z doliny. Najczęstsze pytania Jak wysoko leży Lago di Morghirolo? Na wysokości około 2263–2264 m n.p.m. – źródła podają wartość różniącą się o metr. Skąd najłatwiej wystartować? Z Dalpe (1192 m) lub z Polpiano (1365 m). Oba punkty leżą w dolinie Piumogna, kilka kilometrów od Faido. Czy trasa jest łatwa? Nie. To wędrówka wysokogórska z kilkuset metrami przewyższenia, wymagająca kondycji, trekkingowych butów i doświadczenia w terenie alpejskim. Czy w pobliżu jest schronisko? Tak, Capanna Campo Tencia na 2140 m, około pół godziny od jeziora, z noclegami i wyżywieniem.

Lago dei Cavagnöö

Cevio

Lago dei Cavagnöö to wysokogórski zbiornik retencyjny w gminie Cevio w kantonie Ticino, w dolinie Val Bavona, przy dawnej gminie Bignasco. Leży na wysokości około 2310 m n.p.m. i zajmuje 0,46 km². To jedno z jezior w górnej części Vallemaggia, które służą produkcji energii elektrycznej, a jednocześnie są celem wycieczek w góry. Co to za jezioro? Wodę piętrzy zapora łukowa Cavagnoli o wysokości 111 m, oddana do użytku w 1968 roku. Zbiornik ma głębokość maksymalną około 100 m. W okolicy znajdują się inne sztuczne jeziora zasilające elektrownie: Lago di Robièi (ok. 1940 m, głębokość do 50 m), Lago Bianco i Lago del Zött. Jak dotrzeć? Droga wiedzie do San Carlo, na końcu wąskiej doliny Val Bavona. Tam kończy się szosa i linia autobusu pocztowego. Z San Carlo kolejka linowa wwozi turystów do Robièi i oszczędza około 900 m podejścia. Dalej do jeziora dochodzi się górskimi ścieżkami, więc potrzebne są wygodne buty trekkingowe i kondycja na kilka godzin marszu. Co zobaczysz? koronę i ścianę zapory Cavagnoli, po której można przejść, a widok z niej turyści uznają za najciekawszy punkt wycieczki, głęboko błękitną taflę zbiornika otoczoną granitowymi szczytami, Lago Bianco poniżej zapory oraz Lago di Robièi na dojściu, szlak Sentiero Cristallina, którego drugi etap prowadzi przez Lago Bianco i Lago Sfundau w stronę schroniska Capanna Cristallina. Popularna pętla z jeziora, przez Lago di Robièi i Lago Bianco, liczy około 10,6 km i zajmuje mniej więcej 3 godziny 20 minut. Krótsza wersja, łącząca Cavagnöö z Robièi i Lago del Zött, ma około 6,7 km. Obie trasy mają umiarkowaną trudność. Kiedy przyjechać? Na tej wysokości sezon trwa krótko: zwykle od późnego lata do wczesnej jesieni, gdy ścieżki są wolne od śniegu, a kolejka kursuje. Przed wyjściem sprawdź w lokalnej informacji turystycznej stan szlaków i pogodę, bo odcinki mogą być zamknięte lub przerwane. W górach zabierz ciepłą odzież, nawet w pogodny dzień. Najczęstsze pytania Gdzie leży Lago dei Cavagnöö? W Ticino, w gminie Cevio, w górnej części Val Bavona, na wysokości około 2310 m. Czy można wejść na zaporę? Tak, zaporę Cavagnoli można przejść pieszo. Turyści wymieniają ją wśród największych atrakcji trasy. Jak szybko dotrzeć w rejon jeziora? Z San Carlo kolejką do Robièi, co oszczędza około 900 m podejścia. Dalej idzie się pieszo. Czy to dobry cel na wycieczkę jednodniową? Tak. Pętle w rejonie Robièi zajmują od kilku godzin i mają umiarkowaną trudność.

Palü Lake

Poschiavo

Palü Lake (Lagh da Palü, po włosku Lago di Palü) to górskie jezioro w dolinie Val Poschiavo, w szwajcarskim kantonie Graubünden, nad miasteczkiem Poschiavo. Leży na wysokości 1923 m n.p.m., tuż pod masywem Piz Palü, a jego powierzchnia to około 5,2 ha. Jezioro zasila woda z topniejącego lodowca Palü, dlatego tafla ma charakterystyczny mleczno-turkusowy odcień. Co zobaczysz nad jeziorem Palü? Głównym powodem wizyty jest kolor wody. Lodowiec ściera skały na drobny pył, który zawiesza się w wodzie i nadaje jej zielonkawoniebieską barwę. W tle widać lodowcowy masyw Piz Palü, a z otoczenia jeziora rozciąga się widok na dolinę. Zbiornik został w 1926 roku spiętrzony zaporą, więc dziś jest też sztucznym zbiornikiem wodnym. Nad brzegiem stoi budynek elektrowni wodnej, od którego zaczyna się jedno z podejść od strony Cavaglii. Jesienią okolicę ozdabiają modrzewie, które żółkną i kontrastują z turkusową wodą. To dobry moment dla fotografów, o ile pogoda pozwala jeszcze na wędrówkę. Jak dotrzeć nad Lago di Palü? Jezioro leży poza siecią dróg dojazdowych, więc podstawą jest kolej. Linia Bernina Express (Rhätische Bahn) zatrzymuje się na stacjach Alp Grüm i Cavaglia, z których startują szlaki. Z Alp Grüm (2091 m): zejście stromą ścieżką zajmuje około 30 minut. Powrót pod górę trwa dłużej, więc zaplanuj zapas czasu. Potrzebne są solidne buty. Z Cavaglii: podejście do jeziora to około 55 minut marszu. Trasa przejściowa: Alp Grüm – Lagh da Palü – Ogród Lodowcowy w Cavaglii to około 5 km i 1,5 godziny. Można ją połączyć z odwiedzinami Gletschergarten w Cavaglii, który działa sezonowo (mniej więcej od maja do października). Dłuższa wersja: z Cavaglii przez jezioro do Alp Grüm i dalej do Ospizio Bernina to ok. 9,5 km i około 775 m podejścia, oceniane jako T2 (górski szlak). Kiedy jechać? Szlaki są najwygodniejsze od czerwca do września. W pełni sezonu działają także schroniska i restauracje przy Alp Grüm, zwykle od kwietnia do października. Wczesną jesienią łatwiej o spokój i złote modrzewie, ale przed wyjazdem sprawdź warunki na trasie, bo na tej wysokości pogoda zmienia się szybko. Co zabrać? Trekkingowe buty z dobrą przyczepnością, warstwę ciepłą i przeciwdeszczową oraz wodę. Na krótkim odcinku z Alp Grüm nie ma sklepów, więc zapasy najlepiej mieć ze sobą. Bilet kolejowy na odcinek Poschiavo – Cavaglia – Alp Grüm kupisz na stacji lub w aplikacji RhB. Najczęstsze pytania Czy do jeziora Palü da się dojechać samochodem? Nie. Alp Grüm nie ma połączenia drogowego, a do jeziora prowadzą wyłącznie ścieżki piesze. Najprościej dojechać pociągiem na stację Alp Grüm lub Cavaglia. Ile czasu potrzeba na spacer nad jezioro? Z Alp Grüm zejście trwa około pół godziny, z Cavaglii podejście około 55 minut. Pełna pętla z Ogrodem Lodowcowym zajmuje 1,5 godziny lub dłużej, zależnie od tempa. Dlaczego woda w jeziorze jest mleczna? Zasila ją woda z lodowca Palü, niosąca zawiesinę z rozdrobnionych skał. Cząstki rozpraszają światło i nadają wodzie zielonkawoturkusowy kolor. Czy to jezioro naturalne? Leży w polodowcowym zagłębieniu, ale od 1926 roku podpiętrza go zapora, więc pełni też rolę zbiornika wodnego.

Geisspfadsee

Binn

Geisspfadsee to wysokogórskie jezioro w gminie Binn, w szwajcarskim kantonie Valais, w górach nad doliną Binntal. Leży na wysokości 2439 m n.p.m., zajmuje około 18 hektarów i stanowi jeden z przystanków na szlaku przez granicę z Włochami. Gdzie leży Geisspfadsee? Jezioro znajduje się w Alpach Lepontyńskich, w obrębie Parku Krajobrazowego Binntal. Wody jeziora odpływają do mniejszego Züesee, położonego na wysokości około 2420 m. W pobliżu biegnie granica szwajcarsko-włoska, którą w tym rejonie przecinają dwie przełęcze: Geisspfadpass i Grampielpass. Skąd taka nazwa? Człon „Geiss" oznacza w miejscowym dialekcie kozę, a „Pfad" to ścieżka. Całość sugeruje trasę, którą przejdzie tylko koza. Przełęcz nigdy nie nadawała się do transportu towarów z użyciem koni czy osłów. Mimo to jeszcze w czasach nowszych korzystali z niej przemytnicy, przenosząc ładunki pieszo. Jak dojść nad Geisspfadsee? Najpopularniejsza trasa prowadzi z miejscowości Binn do Crampiolo po włoskiej stronie. Na drodze w stronę osady Fäld stoi drogowskaz kierujący do Geisspfadsee i jeziora Mässersee. Według opisów tras jezioro mija się mniej więcej po 7,5 km marszu, a przełęcz po około 8 km. Cała etapowa wędrówka ma niecałe 13 km, ok. 1200 m podejścia i zajmuje około 7 godzin. Najwyższy punkt trasy wznosi się na około 2480 m. Szlak oznaczono biało-czerwono-biało i należy do tras o wysokim stopniu trudności, wymagających kondycji i pewnego kroku. Alternatywą jest dwudniowa pętla z Fäld przez przełęcz Albrun do Crampiolo, z powrotem przez Geisspfadpass. Ofertę takiej wędrówki publikuje Park Krajobrazowy Binntal. Co zobaczysz na miejscu? Surowy, skalisty krajobraz powyżej granicy lasu, z lustrem wody otoczonym piargami. To miejsce dla osób szukających ciszy i widoków, a nie infrastruktury. Zejście po włoskiej stronie wiedzie po dużych kamiennych złomiskach, gdzie pojawiają się łańcuchy i drabinki. Kiedy przyjechać? Na tej wysokości sezon wędrówek jest krótki i przypada na lato oraz wczesną jesień, gdy szlak jest wolny od śniegu. Przed wyjściem sprawdź prognozę pogody i stan szlaku, a wyruszaj wcześnie rano, bo całodniowa trasa wymaga zapasu czasu. Najczęstsze pytania Na jakiej wysokości leży Geisspfadsee? Na 2439 m n.p.m. Jak duże jest jezioro? Jego powierzchnia to około 18 hektarów. Czy z jeziora można przejść do Włoch? Tak. W pobliżu leżą dwie przełęcze graniczne, Geisspfadpass i Grampielpass. Popularny szlak prowadzi z Binn do Crampiolo. Czy trasa jest trudna? Etap Binn – Crampiolo ocenia się jako trudny ze względu na długość, przewyższenie i kamienisty odcinek zejścia. Potrzebna jest dobra kondycja i doświadczenie w terenie wysokogórskim.

Seealpsee

Schwende-Rüte

Seealpsee to górskie jezioro w gminie Schwende-Rüte, w kantonie Appenzell Innerrhoden w północno-wschodniej Szwajcarii. Leży w masywie Alpstein, na wysokości około 1143 m n.p.m., a jego powierzchnia wynosi 13,6 hektara. To jeden z najchętniej odwiedzanych celów spacerowych w całych Alpach Appenzell. Co zobaczysz nad Seealpsee? Jezioro otaczają strome skalne ściany Alpsteinu, które przy bezwietrznej pogodzie odbijają się w gładkiej tafli. Nad brzegiem stoją schroniska z tarasami, a na wodzie można zobaczyć kaczki i łódki wiosłowe. Z okolicy łatwo przejść do innych znanych miejsc regionu, między innymi do jaskiniowej pustelni Wildkirchli i na masyw Säntis, najwyższy szczyt Alpsteinu. Jak dojść do Seealpsee? Do jeziora nie dojedziesz samochodem. Najkrótsza trasa zaczyna się w Wasserauen, końcowej stacji kolejki z Appenzell. Stamtąd idzie się ścieżką około 3 km, z przewyższeniem rzędu 300 m. Marsz zajmuje zwykle od godziny do półtorej, a trudność oceniana jest jako łatwa do średniej. Druga popularna opcja to zejście z Ebenalp. Ta trasa jest dłuższa i wyraźnie bardziej wymagająca, więc wybierają ją zwykle osoby z doświadczeniem w górach. Wokół Ebenalp biegnie sieć szlaków, które łączą jezioro z Wildkirchli i Säntis, dlatego łatwo ułożyć z nich pętlę na cały dzień. Gdzie coś zjeść? Nad jeziorem działa Berggasthaus Forelle, polecane przez Szwajcarską Organizację Turystyczną, z regionalnymi specjałami kuchni appenzellskiej serwowanymi na tarasie z widokiem na wodę. Schroniska w okolicy czynne są zwykle od maja do października. Godziny otwarcia warto potwierdzić przed wyjściem, zwłaszcza poza sezonem letnim. Skąd się bierze woda i prąd? Seealpsee ma też znaczenie praktyczne. Elektrownia Kraftwerk Seealpsee-Wasserauen, prowadzona przez Feuerschaugemeinde, wytwarza dzięki jezioru energię wodną. Woda z niego zasila też system wody pitnej miasta Appenzell. Kiedy przyjechać? Najwygodniej wybrać się od późnej wiosny do jesieni, gdy szlaki są wolne od śniegu, a schroniska otwarte. Wcześnie rano jest tu spokojniej, a w pogodne weekendy ścieżka z Wasserauen bywa zatłoczona. Załóż wygodne buty trekkingowe i weź ciepłą warstwę, bo w dolinie pod ścianami skał robi się chłodno nawet latem. Najczęstsze pytania Czy do Seealpsee można dojechać autem? Nie. Z Wasserauen trzeba iść pieszo, a cała trasa liczy około 3 km. Ile trwa spacer z Wasserauen? Zwykle od 1 do 1,5 godziny w jedną stronę, z przewyższeniem około 300 m. Jak wysoko leży jezioro? Na wysokości około 1143 m n.p.m., a jego powierzchnia to 13,6 hektara. Czy nad jeziorem można zjeść obiad? Tak, w Berggasthaus Forelle i innych schroniskach. Są one czynne zwykle od maja do października.

Märjelensee

Fieschertal

Märjelensee to jezioro w kantonie Valais w Szwajcarii, nad gminą Fieschertal, przy wschodnim skraju lodowca Aletsch. Dziś to skromny zbiornik, ale w XIX wieku był jednym z największych jezior lodowcowych Alp i budził postrach w dolinie Rodanu. Tu dowiesz się, czym było, jak je zobaczyć i ile czasu zająć. Czym jest Märjelensee? Jezioro powstało w zagłębieniu wyżłobionym przez lód, gdy wielkie ramię lodowca Aletsch sięgało w stronę doliny Fieschertal. Wodę zatrzymywała naturalna zapora z lodu. W XIX wieku zbiornik miał około 1,6 km długości i 500 m szerokości; kantonalne źródła podają też wariant 2 km długości i 25 m głębokości. Współrzędne obiektu to około 46,44 N, 8,09 E, a okolica należy do obszaru UNESCO Szwajcarskie Alpy Jungfrau-Aletsch. Dlaczego jezioro było groźne? Gdy lodowiec się przesuwał, woda znajdowała drogę pod lodem i zbiornik opróżniał się nagle. Powodowało to powodzie w dolinie Rodanu; według jednego z opracowań woda docierała aż do Sion. Z tymi wylewami wiąże się miejscowa legenda o Rollibocku, strażniku lodowca. Co zobaczysz dzisiaj? Wraz z cofaniem się lodowca dawne jezioro zniknęło. Został niewielki tymczasowy zbiornik, określany jako Hintersee (około 100 m długości), liczne oczka wodne i torfowiska. Jesienią wyróżniają się one białymi kępkami wełnianki Scheuchzera. Z punktu widokowego Platta oceniasz, jak duże było kiedyś jezioro. Widać stąd także lodowiec Aletsch, największy w Alpach. Przy brzegu stoi schronisko Gletscherstube Märjelen na wysokości ok. 2363 m, czynne od lipca do października. Od 1988 r. sztuczny zbiornik w tym rejonie służy też jako źródło wody pitnej i do nawadniania wsi na płaskowyżu Aletsch. Jak dotrzeć? Wjedź kolejką linową z Fiesch przez Fiescheralp na Eggishorn. Najpopularniejsza pętla Eggishorn – Märjelensee – Fiescheralp ma około 10–12 km i zajmuje od 3 do 4 godzin, średnio trudna. Trasa mija Tälligrat i jeziorko Tällisee, a z powrotem można iść przez oświetlony tunel Tälligrat. Z Fiescheralp do schroniska idzie się ok. 1,5 godziny przez górne Tälli i tunel. Kiedy przyjechać? Szlaki są dostępne najlepiej od lipca do września, w dobrych latach do października. Zabierz mapę, trzymaj się oznakowanych ścieżek i sprawdź pogodę przed wyjazdem, bo warunki w wysokich górach zmieniają się szybko. Najczęstsze pytania Czy Märjelensee to nadal duże jezioro? Nie. Dawny zbiornik zniknął po cofnięciu lodowca; zostało małe jeziorko i oczka wodne. Ile trwa spacer do jeziora? Z Eggishorn lub Fiescheralp zwykle 1,5–2 godziny w jedną stronę, cała pętla 3–4 godziny. Czy w pobliżu można coś zjeść? Tak, schronisko Gletscherstube Märjelen działa od lipca do października. Dlaczego jezioro powodowało powodzie? Woda z lodowcowego zbiornika potrafiła nagle odpłynąć pod lodem i spłynąć do doliny Rodanu.

Lac des Vaux

Riddes

Lac des Vaux to alpejskie jezioro w gminie Riddes (miejscowość Riddes-La Tzoumaz) w kantonie Valais w Szwajcarii. Leży wysoko ponad La Tzoumaz i Verbier, na wysokości około 2540 metrów n.p.m., więc dotrzeć do niego da się wyłącznie pieszo, najlepiej latem. Gdzie leży Lac des Vaux? Jezioro znajduje się w południowo-zachodniej części Szwajcarii, w masywie nad doliną Rodanu, na współrzędnych około 46,108° N i 7,273° E. Od dołu otaczają je stoki obu znanych ośrodków narciarskich, La Tzoumaz i Verbier, a z perspektywy turysty to cel całodniowej wycieczki w typowo wysokogórskim krajobrazie: bez zabudowy, z widokiem na okoliczne granie. Jak dojść nad Lac des Vaux? Najpopularniejszy wariant to pętla od górnej stacji kolejki gondolowej Savoleyres (ok. 2350 m). Trasa liczy około 14 km, zajmuje mniej więcej 4 godziny 25 minut i ma średni poziom trudności. Prowadzi granią do Croix de Cœur, dalej przez Col des Mines pod samo jezioro, a potem w dół do La Tzoumaz. Krótsza opcja to około 9 km (ok. 3 godzin) z Savoleyres w stronę Les Ruinettes, z zejściem gondolą do Verbier. Od przełęczy Croix de Cœur do jeziora idzie się z kolei około półtorej godziny. Gondola Savoleyres kursuje w lecie, według informacji turystycznych Valais w lipcu i sierpniu, dlatego przed wyjściem sprawdź aktualny rozkład. Możesz też wyruszyć pieszo z La Tzoumaz, co wydłuża podejście. Co robić nad jeziorem? Lac des Vaux nadaje się na odpoczynek po podejściu i na spokojne obserwowanie gór. Dozwolone jest wędkowanie. Dzienne zezwolenie kosztuje 30 CHF i kupisz je w biurze informacji turystycznej w La Tzoumaz. Kiedy jechać? Jezioro zwykle zamarza mniej więcej od października do maja. Najcieplejsza jest w nim woda w lipcu i sierpniu, a na te miesiące przypada też sezon pracy gondoli Savoleyres, więc to najwygodniejszy termin wizyty. Na wysokości ponad 2500 m pogoda zmienia się szybko: zabierz warstwy ciepłe, okrycie przeciwdeszczowe i ochronę przed słońcem. Najczęstsze pytania Ile metrów nad poziomem morza leży Lac des Vaux? Źródła podają wysokość około 2543–2545 m n.p.m. Czy do jeziora dojedzie samochód? Nie. Ostatni odcinek trzeba pokonać pieszo, zwykle z Savoleyres albo z La Tzoumaz. Ile trwa wycieczka? Pętla z Savoleyres to około 4,5 godziny marszu przy dystansie ok. 14 km. Z Croix de Cœur na samo jezioro idzie się około 1,5 godziny. Czy można łowić ryby? Tak, po wykupieniu dziennego zezwolenia za 30 CHF w biurze turystycznym w La Tzoumaz. Kiedy jezioro jest zamarznięte? Mniej więcej od października do maja, dlatego na wycieczkę wybierz lato.

Distelsee

Obergoms

Distelsee to wysokogórskie jezioro w gminie Obergoms w szwajcarskim kantonie Valais, w dolinie Goms. Leży na wysokości 2587 m n.p.m. pod szczytem Brudelhorn, a jego powierzchnia to około 4,8 ha. Dociera się do niego pieszo, więc to cel dla osób, które lubią górskie szlaki bez tłumów. Gdzie leży Distelsee? Jezioro znajduje się w wysokich partiach nad górną częścią doliny Goms, w okolicy przełęczy Nufenen. Współrzędne to około 46,463° N i 8,323° E. Nad wodą wznosi się Brudelhorn (2791 m), a w sąsiedztwie biegną szlaki prowadzące w stronę przełęczy Gries i zbiornika Griessee. Jak dotrzeć nad Distelsee? Najpopularniejszy wariant zaczyna się na przystanku autobusowym Ladstafel przy drodze na przełęcz Nufenen. Stamtąd szlak prowadzi na zachód doliną Lengtal. Do jeziora idzie się około 2 godzin 15 minut. Dalej można wejść na Brudelhorn: końcowe podejście to około 200 m w pionie. Pełna pętla przez jezioro i szczyt liczy około 14,5 km i zajmuje 6 godzin. Zejście prowadzi północnym zboczem do miejscowości Münster. Szlak ma stopień trudności T3 według skali Szwajcarskiej Federacji Szlaków Pieszych, czyli wymaga doświadczenia w górach, pewnego kroku i dobrej orientacji. Fragmenty zejścia są słabo oznaczone, więc zabierz mapę lub nawigację offline. Kiedy jechać? Szlak jest wolny od śniegu mniej więcej od czerwca do września. Na tej wysokości śnieg długo zalega w zacienionych miejscach, a pogoda zmienia się szybko. Wyrusz rano i sprawdź prognozę przed wyjściem. Co jeszcze zobaczysz po drodze? Wariant szlaku z Ladstafel prowadzi też obok zbiornika Griessee, nad którym stoją turbiny wiatrowe Gries Wind Park, położone na wysokości około 2500 m. Po drodze otwierają się szerokie widoki na górskie krajobrazy Valais. Jezioro i okoliczne zbocza dobrze nadają się na zdjęcia: woda leży w kotle pod Brudelhorn, a na wysokości ponad 2500 m krajobraz jest skalisty i otwarty. Co zabrać? warstwy odzieży i kurtkę przeciwdeszczową, bo na 2500 m bywa chłodno nawet latem, buty trekkingowe z dobrą podeszwą, zapas wody i jedzenia na całą trasę, okulary i krem z filtrem, ponieważ promieniowanie UV w górach jest silne. Najczęstsze pytania Czy nad Distelsee można dojechać samochodem? Nie. Autobusem lub autem dojedziesz do Ladstafel na drodze Nufenen, a dalej idzie się pieszo. Ile czasu zajmuje dojście z Ladstafel? Około 2 godzin 15 minut w jedną stronę do jeziora. Z wejściem na Brudelhorn i zejściem do Münster całość to około 6 godzin. Czy to trasa dla początkujących? Nie. Szlak ma stopień T3, więc wymaga kondycji i doświadczenia w terenie wysokogórskim. Kiedy najlepiej tam iść? Od czerwca do września, w stabilną pogodę i najlepiej od wczesnego rana.

Sämtisersee

Schwende-Rüte

Sämtisersee to górskie jezioro w gminie Schwende-Rüte, w kantonie Appenzell Innerrhoden w Szwajcarii. Leży w paśmie Alpstein na wysokości 1209 m n.p.m., zajmuje około 13 hektarów i odbija ściany Hoher Kasten, który wznosi się nad nim. Do sąsiedniego jeziora Fälensee jest stąd niedaleko. Gdzie leży Sämtisersee? Jezioro znajduje się w wysokogórskiej dolinie na zachód od Brülisau, wsi należącej do gminy Schwende-Rüte. Wokół ciągną się pastwiska alpejskie, a nad wodą widać grzbiety Alpsteinu. Współrzędne to około 47,27° N i 9,46° E. Nie ma tu zabudowy turystycznej na dużą skalę: nad brzegiem stoi tylko schronisko Plattenbödeli (1279 m). Jak dotrzeć nad Sämtisersee? Dojazd kończy się w Brülisau, dalej trzeba iść pieszo. Komunikacja publiczna: pociągiem Appenzeller Bahnen do stacji Weissbad, potem autobusem pocztowym do Brülisau i do dolnej stacji kolejki na Hoher Kasten. Samochodem: prosto do parkingu przy dolnej stacji kolejki w Brülisau. Na piechotę: trasa z Brülisau przez Plattenbödeli nad jezioro i z powrotem to pętla długości około 10 km, na którą warto zarezerwować ok. 3,5 godziny. Szlak jest łatwy i prowadzi przez pastwiska. Co zobaczysz i co zrobisz na miejscu? Najprostsza wycieczka to spacer nad wodę i powrót przez schronisko Ruhsitz (1285 m), gdzie można zjeść obiad. Bardziej wytrwali łączą jezioro z wejściem na Hoher Kasten (1793 m). Taka pętla z Brülisau liczy około 11 km i 950 m podejścia, czyli ok. 5,5 godziny marszu. Można też zrobić trasę odwrotnie: wyjechać kolejką na szczyt, zejść do siodła Kastensattel i dalej do jeziora. To około 9 km i 3 godziny, prawie wyłącznie w dół. Z jeziora da się również pójść dalej, nad Fälensee. Od stacji kolejki w Brülisau zajmuje to około 2 godzin 45 minut. Na tym odcinku obowiązuje zakaz wjazdu samochodów i rowerów, więc jest cicho. Kiedy jechać? Obydwa schroniska, Plattenbödeli i Ruhsitz, działają zwykle od maja do końca października. Najlepszy czas na wędrówki to czerwiec – wrzesień, a często także październik. Przed wyjazdem sprawdź aktualne godziny otwarcia schronisk i kolejki, bo terminy zmieniają się z sezonu na sezon. Najczęstsze pytania Czy do Sämtisersee dojedzie się samochodem? Tylko do Brülisau. Ostatni odcinek, mniej więcej do jeziora, pokonuje się pieszo. Jak długo trwa spacer nad jezioro? Pętla z Brülisau liczy około 10 km i zajmuje ok. 3,5 godziny. Jest łatwa i dobrze oznakowana. Gdzie zjeść w okolicy? Nad jeziorem działa schronisko Plattenbödeli, nieco niżej na szlaku stoi Ruhsitz. Oba czynne są od maja do końca października. Czy można połączyć jezioro z Hoher Kasten? Tak. Pętla piesza z Brülisau na szczyt przez jezioro to około 5,5 godziny, a zejście ze szczytu po wyjeździe kolejką trwa około 3 godzin.

Lac Lioson

Ormont-Dessous

Lac Lioson to jezioro górskie w gminie Ormont-Dessous, tuż nad przełęczą Col des Mosses i miejscowością Les Mosses w kantonie Vaud w Szwajcarii. Leży na wysokości około 1848 m n.p.m. u stóp Pic Chaussy, w Alpach Vaudois (Préalpes vaudoises), a jego powierzchnia to około 7 hektarów. Gdzie leży Lac Lioson? Jezioro znajduje się w masywie Pic Chaussy, kilkaset metrów w pionie powyżej przełęczy Col des Mosses (1445 m). Administracyjnie należy do gminy Ormont-Dessous. Współrzędne to około 46,386° N i 7,129° E. Okolica jest dzika i słabo zabudowana, a wokół wody dominują wysokogórskie pastwiska. Jak dojść nad Lac Lioson? Najczęstszy punkt startu to przełęcz Col des Mosses albo parking w Lioson d'en Bas, położony wyżej na trasie. Na przełęczy drogowskaz podaje około 1 godziny 10 minut marszu do jeziora. Z parkingu w Lioson d'en Bas dojście zajmuje zwykle 30 minut do godziny, zależnie od źródła. Ścieżka ma równomierne nachylenie i bywa polecana rodzinom z dziećmi. Dla chętnych na dłuższy spacer popularna jest pętla z centrum Les Mosses. Ma około 9,4 km długości, przewyższenie rzędu 500 m i zajmuje mniej więcej cztery godziny. Inna wersja trasy prowadzi przez Pra Cornet i La Lécherette, ma około 9,8 km i 640 m podejścia. Do Les Mosses dojedziesz samochodem albo transportem publicznym. Pociągiem CFF dojedziesz do Aigle, stamtąd linią Aigle – Les Diablerets do Le Sépey, a dalej w górę do przełęczy. Co zobaczysz nad jeziorem? Lac Lioson jest położone w amfiteatrze skał i łąk, a nad nim wznosi się Pic Chaussy (2351 m). Z parkingu na szczyt idzie się około dwóch godzin, więc wielu turystów łączy wizytę nad jeziorem z podejściem na wierzchołek. W pobliżu jeziora znajduje się też schronisko Refuge du Lac Lioson, czyli dobry cel postoju na trasie. Kiedy jechać? Najlepszy czas to lato i wczesna jesień, kiedy szlaki są wolne od śniegu. Woda jest zwykle bardzo zimna, dlatego kąpiel nie jest popularna i sprawdza się raczej w pełni lata. Przed wyjściem sprawdź trasę i prognozę, bo czasy przejścia różnią się zależnie od punktu startu. Najczęstsze pytania Na jakiej wysokości leży Lac Lioson? Około 1848 m n.p.m., czyli około 400 m powyżej przełęczy Col des Mosses. Ile trwa dojście z Col des Mosses? Drogowskaz na przełęczy podaje około 1 godziny 10 minut. Z parkingu w Lioson d'en Bas jest krócej. Czy można zdobyć stąd Pic Chaussy? Tak. Z parkingu na szczyt (2351 m) idzie się około dwóch godzin, a drogowskaz na przełęczy podaje 2 godziny 45 minut. Czy w jeziorze można się kąpać? Woda jest bardzo zimna, więc kąpiel polecamy tylko w środku lata i dobrze zaaklimatyzowanym osobom.

Lac Bleu

Evolène

Lac Bleu (Błękitne Jezioro d'Arolla) to alpejskie jezioro w gminie Evolène, w szwajcarskim kantonie Valais. Leży na wysokości około 2090 m n.p.m. w górnej części doliny Val d'Hérens, kilka kilometrów od wioski Arolla. Dojście zajmuje niespełna godzinę, a nagrodą jest intensywnie turkusowa woda w otoczeniu modrzewi i skalnych szczytów. Gdzie dokładnie leży Lac Bleu? W Szwajcarii i we Francji jezior o nazwie Lac Bleu jest kilka. To opisywane należy do doliny Val d'Hérens w Alpach Pennińskich i jest związane z Arollą, znanym ośrodkiem wspinaczkowym i narciarskim. Administracyjnie podlega gminie Evolène. Jezioro nie ma żadnej infrastruktury: brak toalet, koszy na śmieci i kontroli jakości wody. Dlaczego woda ma taki kolor? Barwę zawdzięcza połączeniu glonów i lodowcowych iłów zawieszonych w wodzie. Efekt najlepiej widać w słoneczne dni, gdy powierzchnia przybiera odcień od turkusu po głęboki błękit. To jeden z najchętniej fotografowanych widoków doliny. Jak dotrzeć do jeziora? Jezioro jest dostępne wyłącznie pieszo. Najkrótszy szlak zaczyna się w La Gouille, przysiółku przy drodze do Arolli, gdzie wzdłuż jezdni można zaparkować. Stromą ścieżką pokonasz około 260 m przewyższenia w 40–45 minut. Z samej Arolli łatwą drogą przez staw Pramousse dojdziesz w około 1 godzinę 30 minut. Dojazd komunikacją publiczną prowadzi przez Sion i autobus pocztowy do Les Haudères, skąd kursują połączenia w górę doliny. Dla bardziej wytrwałych istnieje trudna pętla z Arolli przez schronisko Cabane des Aiguilles Rouges i jezioro. Ma około 14 km i wymaga mniej więcej 5,5 godziny. Kiedy przyjechać? Szlak jest najwygodniejszy w miesiącach bez śniegu, zwykle od czerwca do października. Warto wyjść rano, kiedy światło jest dobre do zdjęć, a ścieżka mniej zatłoczona. Zabierz wodę i ciepłą warstwę ubrania, bo na tej wysokości pogoda zmienia się szybko. Przed wyjściem sprawdź aktualny stan szlaków w biurze turystycznym regionu Evolène. Co jeszcze warto zrobić w okolicy? Po drodze mijasz staw Pramousse, a w górnej części doliny rozciągają się trasy do schronisk i na lodowce. W okolicy działa też gospoda Pension du Lac Bleu, znana z lokalnych dań, między innymi ruchya. Dolina Val d'Hérens słynie z tradycyjnych wiosek i krów rasy Hérens. Najczęstsze pytania Czy można kąpać się w Lac Bleu? Biuro turystyczne prosi, by nie wchodzić do wody. Jezioro nie jest nadzorowane i nikt nie bada jakości wody. Ile trwa dojście? Z La Gouille około 40–45 minut, z Arolli około 1 godziny 30 minut. Na jakiej wysokości leży jezioro? Około 2090 m n.p.m. Czy dojadę tam samochodem? Nie do samego jeziora. Samochód zostawiasz przy drodze w La Gouille, dalej idziesz pieszo.

Dittligsee

Forst-Längenbühl

Dittligsee to niewielkie jezioro w gminie Forst-Längenbühl w kantonie Berno, kilka kilometrów od Thun. Leży na wysokości 652 m n.p.m., między miejscowościami Blumenstein i Wattenwil, a jego powierzchnia to około 6 hektarów. Brzegi porasta pas trzcin, dlatego woda jest widoczna głównie z pomostu i wyznaczonego kąpieliska. Gdzie leży Dittligsee i co warto o nim wiedzieć? Jezioro znajduje się na wschodnim skraju Parku Przyrody Gantrisch, w dolinie Gürbetal. Okolica ma charakter rolniczy i spokojny, a tamtejsze małe jeziora są objęte ochroną przyrody, więc linia brzegowa jest mało zabudowana. Woda odpływa potokiem Dittligseebach do Fallbach, a ten wpada do rzeki Gürbe. Wokół jeziora znaleziono ślady dawnego osadnictwa. W Dittligsee i sąsiednim Geistsee odkryto neolityczne czółna, czyli pnie drążone przez ludzi sprzed tysięcy lat. Sama miejscowość Längenbühl pojawia się w źródłach w 1493 roku, a w 2007 roku połączyła się z Forst, tworząc obecną gminę. Co zobaczysz i co możesz robić nad jeziorem? Spacer wokół trzcin — spokojna trasa dla rodzin, z widokiem na taflę wody i okoliczne łąki. Pomost na zachodnim brzegu — dobre miejsce na odpoczynek i zdjęcia. Kąpiel — dozwolona na własną odpowiedzialność, bez ratownika. Wchodzić i wychodzić z wody można tylko w wyznaczonym miejscu. Park rozrywki Grizzly — rodzinna atrakcja przy wejściu nad jezioro, z minigolfem. Na południowym brzegu działa gospoda Grizzlybär z jedzeniem i napojami. Dittligsee jest też przystankiem na łatwych trasach pieszych, na przykład z Seftigen do Amsoldingen albo z Uetendorf do parku Grizzly. Jak dojechać do Dittligsee? Z Thun dojedziesz autobusem, a przystanek znajduje się przy samym jeziorze. Dostęp do brzegu jest swobodny. Jeśli planujesz dłuższy spacer, możesz zacząć w Uetendorf albo Seftigen i dojść pieszo. Kiedy przyjechać? Na kąpiel i piknik najlepiej nadaje się lato, gdy działa gospoda i park. Wiosną i jesienią jest tu ciszej, a trzciny tworzą wtedy najładniejsze kolory. Pamiętaj, że jakość wody bywa ograniczona: kantonalny monitoring wskazuje niedobory tlenu w głębszych partiach jeziora, więc to miejsce bardziej na spacer niż na sportowe pływanie. Najczęstsze pytania Czy w Dittligsee można się kąpać? Tak, na własną odpowiedzialność i bez ratownika. Korzystaj wyłącznie z wyznaczonego miejsca wejścia do wody. Czy wstęp nad jezioro jest płatny? Nie, brzeg jest ogólnodostępny. Płatne mogą być atrakcje w parku Grizzly. Czy da się dojechać komunikacją publiczną? Tak. Z Thun kursuje autobus z przystankiem nad jeziorem. Czy jezioro nadaje się na wycieczkę z dziećmi? Tak. Łatwe ścieżki, pomost, minigolf i park rozrywki sprawiają, że to dobry cel na pół dnia.

Obersee

Arosa

Obersee w Arosie to większe z dwóch jezior położonych w samej miejscowości Arosa w szwajcarskim kantonie Gryzonia. Leży na wysokości około 1735 m n.p.m., tuż przy centrum kurortu, więc na brzeg dojdziesz pieszo w kilka minut. Taflę o powierzchni ok. 7 ha otaczają świerkowe zbocza, a zimą i latem jezioro zmienia się w miejską scenę wydarzeń. Czym jest Obersee i jak duże jest? To naturalny zbiornik o długości około 390 m i szerokości około 250 m. Największa głębokość wynosi 13 m, średnia ok. 7 m. Jezioro jest połączone potokiem Mittelbach z dolnym sąsiadem, Untersee, który leży niżej, na wysokości ok. 1690 m. Ciekawostka administracyjna: oba jeziora należą do gminy obywatelskiej Chur, a nie do samej Arosy. Nie należy go mylić z innymi akwenami o tej nazwie, na przykład z Obersee w Glarus czy z częścią Jeziora Bodeńskiego. Jak dotrzeć na miejsce? Brzeg jest tuż obok dworca kolejowego w Arosie. Do kurortu dojedziesz słynną linią kolejową z Chur, a po wyjściu z pociągu jezioro masz niemal przed sobą. Kierowcy zostawią auto w garażu parkingowym położonym bezpośrednio przy jeziorze. Co robić latem? W sezonie letnim można wypożyczyć łódkę wiosłową lub rowerek wodny i popłynąć na środek lustra wody. Kilka razy w tygodniu odbywa się tu pokaz wodny, który ogląda się z promenady. Nad brzegiem chętnie wędkują miejscowi, a w upalne dni wielu gości się kąpie, choć woda w jeziorze alpejskim bywa chłodna. Obiekt jest też dobrym punktem startu na spacer wokół zbiornika i dalej ku Untersee. Co dzieje się nad jeziorem zimą? Gdy tafla zamarza i pokrywa ją śnieg, jezioro staje się areną imprez. Odbywa się tu tradycyjny wyścig konny po śniegu, turniej zimowego golfa oraz tydzień balonów na gorące powietrze. To jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc zimowego kalendarza Arosy. Czy są tu zwierzęta? Tak. W szuwarach i na wodzie żyją ptaki wodne i szuwarowe, w tym nurkujące kaczki oraz większość europejskich gatunków kaczek pływających. Najlepiej obserwować je rano, zanim na brzegu zrobi się tłoczno. Kiedy przyjechać? Latem jezioro ożywia się dzięki łódkom i pokazom, zimą dzięki wydarzeniom na śniegu. Jesienią i wiosną jest spokojniej, a widoki na góry pozostają równie dobre. Warto sprawdzić aktualny harmonogram atrakcji na stronie turystycznej Arosa Lenzerheide. Najczęstsze pytania Czy nad Obersee można pływać łódką? Tak, latem działa wypożyczalnia łodzi wiosłowych i rowerków wodnych. Ile jest jezior w samej Arosie? Dwa: Obersee (górne, większe) i Untersee (dolne), połączone potokiem Mittelbach. Czy dojdę do jeziora z dworca? Tak, jezioro leży bezpośrednio przy stacji kolejowej, a obok jest garaż parkingowy. Czy jezioro jest atrakcją także zimą? Tak, zimą organizowane są tu m.in. wyścig konny po śniegu, turniej zimowego golfa i tydzień balonów.

Natura w Szwajcarii

Lämmerensee

Riffelsee

Lej da Pischa

Bommer Weiher

Lac de Châteaupré

Gebidumsee

Lej da la Tscheppa

Leg Grevasalvas

Crestasee

Lago del Zött

Schwarzsee

Lago di Morghirolo

Lago dei Cavagnöö

Palü Lake

Geisspfadsee

Seealpsee

Märjelensee

Lac des Vaux

Distelsee

Sämtisersee

Lac Lioson

Lac Bleu

Dittligsee

Obersee

Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca