Natura w Wielkiej Brytanii
Lista 346 miejsc z kategorii Natura w Wielkiej Brytanii — z opisami, zdjęciami i wizytami od społeczności NextOnTrip. Miejsca rozmieszczone są w 132 miejscowościach. Najpopularniejsze miejsca według społeczności: Apedale Community Country Park, Weald Country Park, Bradgate Park.
-
Tylers Common
Londyn
Tylers Common – zielona enklawa w londyńskiej dzielnicy Havering Tylers Common, znane również jako Upminster Common, to teren wspólnoty (common land) w londyńskiej dzielnicy Havering, na wschodnich krańcach miasta. Obejmuje 32,06 hektara chronionych gruntów i należy do największych obszarów tego typu w całym Greater London. To miejsce dla osób, które chcą zobaczyć, jak wygląda tradycyjny, półdziki krajobraz na obrzeżach metropolii. Czym jest Tylers Common? Common land to ziemia o szczególnym statusie prawnym, historycznie wykorzystywana przez lokalną społeczność, na przykład do wypasu zwierząt czy zbierania drewna. Tylers Common jest ostatnim większym takim terenem w Havering. Krajobraz tworzą łąki, krzewy i zarośla, a na terenie znajdują się dwa stawy. Na południe od głównej części, wzdłuż Tomkyns Lane i Shepherd's Hill, ciągną się kolejne fragmenty gruntów wspólnych, w tym kępa dębów. Teren leży w obrębie zielonego pasa (Green Belt) i ma status Site of Nature Conservation Importance, czyli obszaru ważnego dla ochrony przyrody. Skąd wzięła się nazwa? Nazwę zwykle wiąże się ze staroangielskimi słowami oznaczającymi las, w którym wypalano dachówki lub cegły (tigel i hyrste). Według jednego ze źródeł nie ma ona związku z Watem Tylerem, przywódcą chłopskiego powstania z 1381 roku. W pobliżu wydobywano glinę, którą wykorzystywano w lokalnych cegielniach i wytwórniach dachówek. Krótka historia miejsca Tereny wspólne należały do posiadłości Upminster Hall, którą w 1062 roku przekazano opactwu Waltham. W średniowieczu obszar nazywano „Mannes Land". W 1191 roku król Ryszard Lwie Serce nałożył na opactwo karę za ogrodzenie 104 akrów nieużytków. Dokument z 1543 roku mówi o „Abbots Wood Common" i opisuje ziemię jako nieużytki oraz las. Lokalny historyk w 1881 roku twierdził, że okolica była zalesiona mniej więcej do 1800 roku, jednak mapa z 1777 roku tego nie potwierdza, więc dokładny przebieg wylesiania pozostaje przedmiotem sporów. Upminster Well – zapomniane źródło Na północnym skraju terenu znajdowało się Upminster Well, źródło mineralne znane co najmniej od 1699 roku. Dziś po nim zostało niewiele: zagłębienie w ziemi, z którego sączy się odrobina wody. Dla miłośników lokalnej historii to ciekawy punkt na spacerze. M25 przecina dawny las Ciekawostka: autostradowa obwodnica Londynu, M25, przecina pozostałość dawnego lasu. Kontrast między ruchliwą trasą a spokojnymi łąkami dobrze pokazuje, jak blisko siebie leżą tu miasto i natura. Najczęstsze pytania Gdzie leży Tylers Common? W londyńskiej dzielnicy Havering, w okolicy Upminster, we wschodniej części Greater London. Współrzędne to około 51,592 N, 0,259 E. Jak duży jest ten teren? Obszar chronionych gruntów wspólnych ma 32,06 hektara. Czy to to samo co Upminster Common? Tak, to dwie nazwy tego samego miejsca. Co można tu zobaczyć? Łąki, zarośla, dwa stawy, fragmenty dębowych zadrzewień oraz ślad po dawnym źródle mineralnym. Czy teren jest chroniony? Tak. Leży w Green Belt i ma status obszaru ważnego dla ochrony przyrody. Dla kogo? Tylers Common sprawdzi się jako cel spokojnego spaceru dla osób zwiedzających wschodni Londyn, miłośników przyrody i lokalnej historii. Nie jest to klasyczna atrakcja turystyczna, tylko zielone, mało oczywiste miejsce z długą historią.
-
Centre for Wildlife Gardening
Londyn
Centre for Wildlife Gardening to niewielki rezerwat przyrody i ośrodek edukacyjny w londyńskiej dzielnicy Peckham, w gminie Southwark. Na zaledwie 0,22 hektara, czyli około pół akra, zmieściło się kilka różnych środowisk przyrodniczych. To dobry przystanek dla każdego, kto chce zobaczyć, jak dzika przyroda funkcjonuje w samym środku wielkiego miasta. Czym jest Centre for Wildlife Gardening? Teren należy do samorządu Southwark, a zarządza nim organizacja London Wildlife Trust. Miejsce ma status Site of Borough Importance for Nature Conservation, Grade I, czyli lokalnie cennego obszaru przyrodniczego najwyższej kategorii w skali gminy. Centrum powstało w 1989 roku na dawnym zapleczu komunalnym, gdzie wcześniej parkowano pojazdy techniczne. Dziś jest ogrodem pokazowym, a zarazem pracownią edukacji ekologicznej. Co można tu zobaczyć? Ogród skupia na małej przestrzeni wiele siedlisk. Znajdziesz tu stawy, zbocze z podłożem kredowym, łąkę kwietną, niewielki zagajnik oraz ogród ziołowy. Jest też „hotel dla owadów”, czyli konstrukcja dająca schronienie drobnym bezkręgowcom. Na terenie działa szkółka dzikich roślin, a mieszkańcy korzystają z podwyższonych grządek przeznaczonych do wspólnej uprawy. Dzięki temu wizyta pokazuje praktyczne pomysły, które można przenieść na własny balkon, podwórko lub działkę: jak zakładać oczko wodne, czym obsiać łąkę i jak przyciągnąć do ogrodu zapylacze. Czy to miejsce dobre dla rodzin z dziećmi? Tak. W ciągu roku centrum organizuje wydarzenia rodzinne, między innymi zajęcia dla najmłodszych z cyklu Nature Tots, warsztaty plastyczne oraz dni tematyczne, na przykład z łowieniem organizmów wodnych w stawie. Ścieżki po terenie są dostosowane do wózków dziecięcych i inwalidzkich, a na miejscu są toalety. Jak dojechać i kiedy iść? Rezerwat leży w południowym Londynie, w Peckham. Z pobliskiej stacji East Dulwich dojdziesz pieszo w około siedem minut. Godziny otwarcia i program wydarzeń bywają zmieniane, dlatego przed wyjazdem sprawdź aktualne informacje na stronie London Wildlife Trust. Najczęstsze pytania Kto zarządza Centre for Wildlife Gardening? London Wildlife Trust, a właścicielem terenu jest gmina Southwark. Jak duży jest ten ogród? Ma 0,22 hektara, więc zwiedzanie nie zajmie wiele czasu, ale warto przyjrzeć się szczegółom. Czy to miejsce nadaje się dla osób na wózkach? Tak, ścieżki są dostępne dla wózków inwalidzkich i dziecięcych, a na terenie są toalety. Czy warto przyjść tu bez dzieci? Tak. Ogród jest inspiracją dla każdego, kto interesuje się przyrodą miejską, ogrodnictwem przyjaznym dzikim zwierzętom i ochroną lokalnych siedlisk. Czym różni się od zwykłego parku? Nie jest to park rekreacyjny, lecz rezerwat i ośrodek edukacyjny. Siedliska są tu prowadzone tak, aby wspierać dziką florę i faunę, a zwiedzający mogą się od nich uczyć.
-
Whitings Hill Open Space
Londyn
Whitings Hill Open Space to duży publiczny teren otwarty w Chipping Barnet, w londyńskiej dzielnicy Barnet, na północnych obrzeżach miasta. To trawiaste wzgórze z widokami, a tuż obok rośnie las. Dzięki temu można tu szybko zamienić miejskie ulice na krótki spacer jak na wsi. Jakie to miejsce? Większość terenu zajmuje otwarta łąka. Na zboczach rosną kępy młodych drzew, posadzonych w ramach programu Watling Chase Community Forest, oraz kilka starszych okazów, które dają wzgórzu kształt i cień. Przez teren przepływa mały strumień, dopływ potoku Dollis Brook. Wzgórze leży między ulicami Quinta Drive i Mays Lane. Lokalne przewodniki spacerowe polecają wejście na szczyt, skąd otwiera się widok na okolicę. Co leży obok? Od południowego zachodu do terenu przylega Whitings Wood, siedmiohektarowy las. Woodland Trust posadził go w 1996 roku na dawnym pastwisku, a rosną w nim głównie dęby, jesiony i klony polne. Ponieważ las jest młody, pokazuje, jak z otwartej łąki powstaje nowy drzewostan. Dobrze uzupełnia sąsiednie trawiaste wzgórze. Drzewa na wzgórzu sadziło także stowarzyszenie Barnet Society, więc o wyglądzie okolicy decydują nie tylko duże programy, ale i lokalni wolontariusze. Jak się tam dostać? Na teren prowadzi kilka wejść dla pieszych. Wejdziesz od ulic Shelford Road, Quinta Drive, Brett Road i Hackforth Close, w otaczającej zabudowie mieszkaniowej Barnet. Współrzędne to w przybliżeniu 51,644 N, 0,221 W. Czy nadaje się na spacer? Tak. Barnet Society wymienia Whitings Hill Open Space i Whitings Wood jako spacer nr 1 w zestawie pięciu lokalnych wędrówek po okolicy, co pokazuje, że miejsce dobrze nadaje się na spokojną wycieczkę pieszą. Trasa może łączyć łąkę, strumień i sąsiedni las bez opuszczania Barnet. Najczęstsze pytania Gdzie jest Whitings Hill Open Space? W Chipping Barnet, w londyńskiej dzielnicy Barnet, w północnym Londynie. Co tam zobaczę? Otwartą trawę, młode drzewa z programu Watling Chase Community Forest, kilka starszych drzew, mały strumień zasilający Dollis Brook oraz widoki ze wzgórza. Czym jest Whitings Wood? To siedmiohektarowy las po południowo-zachodniej stronie terenu, posadzony przez Woodland Trust w 1996 roku, głównie dębami, jesionami i klonami polnymi. Którymi ulicami dojdę do wejść? Shelford Road, Quinta Drive, Brett Road i Hackforth Close. Czy warto wejść na szczyt? Lokalne wskazówki spacerowe to polecają ze względu na widoki ze wzgórza.
-
Humberstone Park LNR
Leicester
Humberstone Park LNR to zielony zakątek we wschodnim Leicester: lokalny rezerwat przyrody o powierzchni 2,4 hektara, położony w obrębie większego parku miejskiego Humberstone Park. Teren należy do rady miasta Leicester i jest przez nią zarządzany. Rezerwat to dobry pomysł na spokojny spacer, jeśli chcesz zobaczyć, jak miasto łączy zieleń rekreacyjną z chronioną przyrodą. Gdzie leży Humberstone Park i jak go zwiedzać? Park znajduje się około 3 km od centrum Leicester, we wschodniej części miasta. Otwarto go w 1925 roku i zajmuje około 20 hektarów. Rezerwat przyrody to jego fragment, a nie osobny teren: większość parku to otwarte trawniki, natomiast obszar objęty ochroną tworzą zadrzewione i trawiaste tereny wzdłuż dawnej linii kolejowej. Wejście do części przyrodniczej zaczyna się w pobliżu bramy od strony Saltersford Road, skąd ścieżka prowadzi dalej i przecina strumień Bushby Brook. Co można zobaczyć w rezerwacie? Rezerwat wyróżnia się dużą różnorodnością siedlisk jak na tak niewielką powierzchnię. Rosną tu dojrzałe drzewa, zarośla leszczyny użytkowane dawniej metodą odrostową i fragmenty otwartych łąk, a żyje tu wiele gatunków roślin i zwierząt. Do ciekawostek należy ogród zatopiony (sunken garden), czyli zagłębiony w terenie, osłonięty zakątek, który kontrastuje z dziką częścią rezerwatu. Najbardziej charakterystycznym elementem jest Rally Bank, czyli stary nasyp kolejowy dawnej linii Great Northern Railway. Dziś to stroma, zalesiona skarpa z dojrzałymi drzewami, kępami leszczyny i fragmentami trawiastej polany. Nasyp włączono w układ parku i pozostawiono tak, aby służył przyrodzie. Dzięki temu spacer ma wyraźnie inny charakter niż na parkowych trawnikach. Strumień Bushby Brook Przez park przepływa niewielka rzeka Bushby Brook. Woda i jej brzegi dodają terenowi urozmaicenia i tworzą dodatkowe siedlisko dla roślin oraz zwierząt. Ścieżka w rezerwacie przekracza strumień, więc przejście przez niego jest częścią spaceru. Co jeszcze jest w parku? Humberstone Park pełni funkcję lokalnego miejsca rekreacji. Na jego terenie są trzy boiska do piłki nożnej, cztery korty tenisowe, boisko do krykieta oraz plac zabaw dla dzieci. Działa też kawiarnia Humberstone Park Cafe, otwarta siedem dni w tygodniu. W parku rosną głównie wierzby, brzozy i leszczyny. Nazwa parku wywodzi się od duńskiej nazwy Hubba's Ton. Kto opiekuje się rezerwatem? Rezerwatem zarządza rada miasta Leicester w ramach służb zajmujących się parkami. Dawniej opiekowały się nim organizacje Groundwork Leicester and Leicestershire oraz The Conservation Volunteers, a obecnie prace prowadzą wolontariusze z grupy Leicester Environmental Volunteers. To pokazuje, że rezerwat jest żywym projektem społeczności lokalnej, a nie tylko zielonym terenem na mapie. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Humberstone Park LNR jest płatny? To publiczny park miejski zarządzany przez radę miasta, a w materiałach, z których korzystamy, nie ma wzmianki o opłatach za wejście. Aktualne informacje warto sprawdzić na stronie rady miasta Leicester. Jak duży jest rezerwat? Rezerwat ma 2,4 hektara, a cały park około 20 hektarów. Czy w parku jest kawiarnia? Tak, w parku działa Humberstone Park Cafe, czynna siedem dni w tygodniu. Co robić w parku z dziećmi? Na terenie parku jest plac zabaw, a w rezerwacie można pospacerować ścieżką wśród drzew i przez strumień. Czy to dobre miejsce na krótki spacer? Tak. Park leży około 3 km od centrum Leicester, a połączenie otwartych trawników, nasypu Rally Bank i strumienia sprawia, że w krótkim czasie zobaczysz kilka różnych krajobrazów.
-
The Dales Open Space
Ipswich
The Dales Open Space to rezerwat przyrody o znaczeniu lokalnym (Local Nature Reserve) w Ipswich w hrabstwie Suffolk, o powierzchni 5,9 hektara (15 akrów). Należy do rady miejskiej Ipswich Borough Council, która też nim zarządza. To kawałek lasu i siedlisk przyrodniczych w obrębie miasta. Czym jest The Dales Open Space? Teren ma oficjalny status Local Nature Reserve, nadawany miejscom cennym przyrodniczo lub geologicznie, ważnym także dla lokalnej społeczności. Dawniej było tu wyrobisko, a rada miejska opisuje je jako dawną cegielnię. Z czasem przyroda odzyskała ten obszar. Dziś większość terenu porasta las wtórny, czyli drzewa, które odrosły samoistnie po zakończeniu dawnej działalności przemysłowej. Co można tu zobaczyć? Oprócz lasu na terenie rezerwatu są zarośla, dwa stawy zasilane źródłami oraz sezonowe rozlewiska. Takie zróżnicowanie siedlisk jest powodem, dla którego miejsce ma znaczenie dla lokalnej fauny i flory. Otwarta woda, wilgotny grunt, gęste krzewy i starsze drzewa dają schronienie różnym roślinom i zwierzętom. Ponieważ rozlewiska są sezonowe, wygląd rezerwatu może zmieniać się w ciągu roku, zależnie od opadów. Jaki jest teren? Ukształtowanie terenu odzwierciedla jego górniczą przeszłość. Część północna to płaskie dno doliny, a południowa wznosi się stromo. W lesie jest kilka odcinków stromych i nierównych, w tym strome schody. Naturalne ścieżki w złą pogodę bywają śliskie, dlatego warto założyć wygodne, solidne obuwie. Nie jest to spacer łatwy dla każdego. Jak dojść? Wejścia prowadzą od Dales Road oraz od Baronsdale Close w Ipswich. Rezerwat leży w mieście, więc nadaje się na krótki oddech od zabudowy, a nie na całodniową wycieczkę. Jak zachować się podczas wizyty? Rada miejska prosi, by trzymać psy na smyczy i nie schodzić ze ścieżek. Ogranicza to niepokojenie zwierząt, zwłaszcza w okolicy stawów i w podszyciu, i pomaga chronić siedliska, które stanowią o wartości rezerwatu. Najczęstsze pytania Jak duży jest The Dales Open Space? Ma 5,9 hektara, czyli około 15 akrów. Kto nim zarządza? Rezerwat należy do Ipswich Borough Council i jest przez nią zarządzany. Jakie to miejsce? To lokalny rezerwat przyrody na terenie dawnego wyrobiska i cegielni, dziś w większości porośnięty lasem wtórnym, z zaroślami, stawami i sezonowymi rozlewiskami. Czy teren jest łatwy? Nie do końca. Północ jest płaska, ale południe jest strome, a w lesie są strome schody oraz nierówne, czasem śliskie ścieżki. Czy mogę przyjść z psem? Tak, ale pies powinien być na smyczy, a spacerujący powinni trzymać się ścieżek, żeby nie płoszyć zwierząt. Gdzie są wejścia? Od Dales Road i Baronsdale Close.
-
Big Wood and Little Wood
Londyn
Big Wood and Little Wood to dwa sąsiadujące kawałki lasu w północnym Londynie, w dzielnicy Hampstead Garden Suburb, w gminie Barnet. Mimo że leżą wśród zabudowy miejskiej, mają status lokalnego rezerwatu przyrody i należą do cennych przyrodniczo terenów zieleni stolicy Wielkiej Brytanii. Gdzie leżą i jak duże są? Oba lasy znajdują się w Hampstead Garden Suburb, planowanym osiedlu ogrodowym z początku XX wieku. Big Wood zajmuje około 7,3 hektara, Little Wood około 1,2 hektara. Są własnością gminy Barnet, która się nimi opiekuje, a wstęp jest wolny i możliwy o każdej porze. Współrzędne to mniej więcej 51,584 N i 0,19 W. Dlaczego ten las jest wyjątkowy? Oba lasy uznawane są za pozostałości znacznie rozleglejszych lasów, które dawniej porastały okolicę. Według opisów konserwatorskich teren ten jest zalesiony od ponad tysiąca lat, a wcześniej mógł należeć do ziem przekazanych biskupowi Londynu na początku VIII wieku. Obiekty mają status miejsca o znaczeniu dla ochrony przyrody (Site of Borough Importance for Nature Conservation, klasa 1) oraz lokalnego rezerwatu przyrody. Jakie drzewa tu rosną? Big Wood słynie z największej w Barnet liczby jarzębów brekinii (Wild Service tree), gatunku kojarzonego ze starymi lasami. Rosną tu razem z dojrzałymi dębami, tworząc zwarty, gęsty baldachim koron. Spotkasz także jesiony, czereśnie ptasie, grab, dąb bezszypułkowy, jarząb mączny, jarzębinę, ostrokrzew i dzikie jabłonie. W Little Wood również rosną jarzębie brekinie, ale drzewa są tam z reguły młodsze i nie mają więcej niż około 175 lat. Co z historią osiedla? Założycielka osiedla, Henrietta Barnett, zabiegała o zachowanie drzew i zieleni przy planowaniu dzielnicy. Gdy w 1911 roku pozyskano kolejne grunty, oba lasy wydzierżawiono od Komisji Kościelnej (Ecclesiastical Commissioners) i pozostawiono jako tereny leśne. Prawa własności przejęła w 1933 roku rada miejska Finchley. Amfiteatr w Little Wood W Little Wood w 1920 roku powstał plenerowy amfiteatr, zbudowany przez organizację Play and Pageant Union. Obiekt odnowiono w 1997 roku, co czyni ten las miejscem o ciekawej przeszłości kulturalnej, nie tylko przyrodniczej. Najczęstsze pytania Czy wstęp jest płatny? Nie. Lasy są otwarte przez całą dobę i bezpłatne. Czy to rezerwat przyrody? Tak, to lokalny rezerwat przyrody zarządzany przez gminę Barnet. Które drzewa warto wypatrywać? Przede wszystkim jarzęby brekinie i stare dęby w Big Wood. Czy jest tu coś poza lasem? Tak, w Little Wood znajdziesz historyczny amfiteatr z 1920 roku. Dla kogo jest to miejsce? Dla osób szukających krótkiego spaceru wśród drzew w granicach Londynu oraz miłośników przyrody i historii miejskich ogrodów.
-
Bradgate Park
Charnwood
Bradgate Park to publiczny park w hrabstwie Leicestershire, w środkowej Anglii, położony w obrębie Charnwood Forest, na północny zachód od Leicester. Obejmuje około 850 akrów, czyli ponad 340 hektarów, i należy do największych otwartych terenów zielonych w okolicy miasta. Gdzie leży Bradgate Park? Park znajduje się w Charnwood Forest, na północny zachód od centrum Leicester. Otaczają go wsie Newtown Linford, Anstey, Cropston, Woodhouse Eaves i Swithland. Dzięki temu łatwo połączyć wizytę z wizytą w jednej z tych miejscowości, a sam teren wygodnie traktować jako cel jednodniowej wycieczki z Leicester. Co warto zobaczyć w parku? Przez park przepływa rzeka Lin. Płynie dalej do zbiornika Cropston Reservoir, który zbudowano na części terenu dawnego parku. Woda, otwarta przestrzeń i falujący teren tworzą krajobraz, który przyciąga spacerowiczów przez cały rok. Na północnym wschodzie sąsiaduje z parkiem las Swithland Wood. Spacer można więc zaplanować szerzej niż tylko w granicach samego Bradgate. Old John i pomnik wojenny Dwa najbardziej znane punkty orientacyjne parku to Old John oraz pomnik wojenny. Oba stoją tuż powyżej poziomicy 210 metrów (około 690 stóp) nad poziomem morza. Wzniesienia, na których je ustawiono, są naturalnymi celami spaceru, a przy dobrej pogodzie z ich okolic otwiera się szeroki widok na park. Czy Bradgate Park jest obszarem chronionym? Tak. Park wchodzi w skład obszaru Bradgate Park and Cropston Reservoir Site of Special Scientific Interest (SSSI) o powierzchni 399,3 hektara. Obszar uznano za wyjątkowy zarówno ze względów biologicznych, jak i geologicznych. To znaczy, że poza krajobrazem warto zwrócić uwagę na przyrodę i na formy terenu, które mają znaczenie dla nauki. Jak zaplanować wizytę? Park jest publiczny i otwarty, a jego rozmiar pozwala wybrać krótką pętlę albo dłuższy spacer. Dobrym planem jest wejście na wzniesienie z Old John lub pomnikiem wojennym, a potem powrót wzdłuż rzeki Lin. Warto zabrać wygodne buty, bo teren jest pagórkowaty. Przed wyjazdem sprawdź aktualne godziny otwarcia i zasady wstępu na oficjalnej stronie parku. Najczęstsze pytania Gdzie dokładnie leży Bradgate Park? W hrabstwie Leicestershire, w Charnwood Forest, na północny zachód od Leicester. Jak duży jest park? Ma około 850 akrów, czyli ponad 340 hektarów. Jakie są najsłynniejsze miejsca w parku? Old John i pomnik wojenny, oba położone tuż powyżej poziomicy 210 metrów. Jaka rzeka przepływa przez park? Rzeka Lin, która uchodzi do zbiornika Cropston Reservoir. Czy park jest objęty ochroną? Tak, należy do obszaru SSSI Bradgate Park and Cropston Reservoir, chronionego ze względu na biologię i geologię.
-
White Horse Wood
Maidstone
White Horse Wood to młody park krajobrazowy w hrabstwie Kent, w południowo-wschodniej Anglii, położony koło wsi Thurnham, na północ od Maidstone. Zajmuje około 26 hektarów na grzbiecie North Downs i łączy spokojny spacer wśród świeżo wyrośniętego lasu z kilkoma śladami bardzo odległej historii. Czym jest White Horse Wood? To najmłodszy park krajobrazowy w Kent, utworzony jako projekt milenijny. Terenem zarządza rada hrabstwa Kent. Powstał w miejscu dawnego lasu na szczycie wzgórz North Downs, a dziś jest przede wszystkim miejscem do spokojnych spacerów na świeżym powietrzu. Park leży w granicach Kent Downs, czyli obszaru o szczególnych walorach krajobrazowych (Area of Outstanding Natural Beauty), a sam teren ma status obszaru ochrony przyrody o znaczeniu lokalnym (Site of Nature Conservation Interest). Co zobaczyć na miejscu? Najciekawszym punktem dla miłośników historii są średniowieczne ruiny zamku Thurnham. To obiekt wpisany na listę chronionych zabytków (Scheduled Ancient Monument). Zamek stanowi osobną część parku, do której dojdziesz pieszo z głównego terenu i parkingu. W parku zachowały się również ślady osady z epoki żelaza. Przy trasie znajduje się miejsce dawnego ogrodzonego założenia z tego okresu, więc krótki spacer pozwala zestawić dwie bardzo różne epoki: starożytną wieś i średniowieczną fortecę. Dużą część parku porastają nasadzenia. Posadzono tu ponad 20 tysięcy drzew, między innymi dęby, jesiony, brzozy brodawkowate, czereśnie ptasie i jabłonie dzikie. Młode drzewa tworzą mozaikę zagajników i otwartych przestrzeni, a widoki ze wzgórza na okolicę są jednym z powodów, dla których warto tu zajrzeć. Jak zaplanować wizytę? Wejście do parku jest bezpłatne, natomiast parking jest płatny. Wjazd znajduje się naprzeciw terenów wystawowych Kent County Showground przy drodze A249, jadąc w stronę Maidstone. Adres do nawigacji to Detling Hill, Maidstone, ME14 3JE. Godziny otwarcia warto sprawdzić przed wyjazdem na stronach zarządcy. Na terenie nie ma toalet ani innych udogodnień dla odwiedzających, więc zaplanuj to wcześniej i zabierz wodę. Park ma okrężną, równą trasę dostępną dla wózków, która prowadzi obok miejsca dawnej osady z epoki żelaza. Ruiny zamku Thurnham nie nadają się natomiast dla wózków inwalidzkich ani spacerowych. Najczęstsze pytania Gdzie leży White Horse Wood? Koło Thurnham, na północ od Maidstone w hrabstwie Kent, w Anglii. Czy wstęp jest płatny? Wstęp jest bezpłatny, płatny jest parking. Czy są tu zabytki? Tak, ruiny średniowiecznego zamku Thurnham oraz ślady osady z epoki żelaza. Czy dojadę z wózkiem? Główna, okrężna trasa jest równa i dostępna dla wózków, ale do ruin zamku wózkiem nie dojedziesz. Są toalety? Nie, na miejscu nie ma toalet ani zaplecza dla odwiedzających. Dla kogo? Park sprawdzi się podczas krótkiego wypadu za miasto: dla rodzin, spacerowiczów, osób lubiących historię i wszystkich, którzy chcą połączyć trochę ruchu z widokiem na Kent Downs.
-
Apedale Community Country Park
Newcastle-under-Lyme
Apedale Community Country Park to rozległy park krajobrazowy w hrabstwie Staffordshire w Anglii, położony w granicach gminy Newcastle-under-Lyme. Zajmuje około 184 hektarów, czyli 454 akry. Dla tej okolicy jest miejscem nietypowym, bo jeszcze niedawno był kopalnią odkrywkową węgla. Dziś na terenach poprzemysłowych rosną łąki i zadrzewienia, a w dawnych wyrobiskach i wokół nich poprowadzono spacerowe ścieżki. Czym jest Apedale i dlaczego warto tu przyjechać? Park powstał na gruntach zrekultywowanych po wydobyciu węgla metodą odkrywkową. Dzięki temu łączy dwa oblicza: z jednej strony to zielona przestrzeń do spacerów i odpoczynku, z drugiej żywa lekcja historii przemysłowej regionu. Odwiedzający nie muszą wybierać między naturą a dziedzictwem, bo jedno i drugie znajdą na tym samym terenie. W okolicy Newcastle-under-Lyme, znanej z górnictwa i ceramiki, takie miejsce pozwala zrozumieć, jak krajobraz zmienił się po zakończeniu pracy kopalń. Co zobaczyć i robić na miejscu? Apedale Heritage Centre. W parku działa muzeum prowadzone przez wolontariuszy, zbudowane na terenie dawnej kopalni Apedale. Koncentruje się na historii lokalnej i dziedzictwie przemysłowym, ze wskazaniem na górnictwo. W weekendy i w święta bankowe organizowane są wycieczki pod ziemię. Warto sprawdzić aktualne godziny otwarcia przed wizytą. Kolej wąskotorowa. Na terenie parku działa Moseley Railway Trust, który opiekuje się kolekcją przemysłowych lokomotyw wąskotorowych. Pierwszy etap kolejki Apedale Valley Light Railway o rozstawie 2 stóp (610 mm) otwarto dla publiczności w sierpniu 2010 roku, a linia jest stopniowo wydłużana w głąb parku. Dni kursowania pociągów lepiej potwierdzić z wyprzedzeniem. Spacery i szlaki. Park przecina sieć dróżek, oznakowanych tras i ścieżek do samodzielnego zwiedzania. Przez jego teren prowadzi także długodystansowy szlak Newcastle Way. Organizowane są tu grupowe wędrówki, na przykład trasa od centrum dziedzictwa przez park i Alsagers Bank do nieczynnej linii Audley Branch Railway. Opisywana jest również pętla o długości około 7 km, na której mija się komin dawnej kopalni Watermills i koło szybowe. Przyroda i ciekawostki. Zrekultywowane tereny stały się domem dla dzikich zwierząt. Goście wspominają o traszkach grzebieniastych i skowronkach. Zwiedzający zwracają też uwagę na makietę okopów z I wojny światowej. Najczęstsze pytania Gdzie leży Apedale Community Country Park? W hrabstwie Staffordshire w Anglii, w gminie Newcastle-under-Lyme, tuż przy miejscowości Chesterton. Jak duży jest park? Ma około 184 hektarów (454 akry), więc wystarczy na kilka godzin spaceru. Czym park był wcześniej? Kopalnią odkrywkową węgla. Teren został zrekultywowany i udostępniony mieszkańcom oraz turystom. Czy są tu atrakcje poza spacerami? Tak. Można zwiedzić muzeum górnictwa i dziedzictwa przemysłowego, a także zobaczyć zabytkowe lokomotywy wąskotorowe i przejechać się kolejką, gdy kursuje. Czy to dobre miejsce dla rodzin? Tak, połączenie dróżek, kolejki, muzeum i przyrody sprawia, że każdy znajdzie coś dla siebie. Przed wyjazdem sprawdź godziny otwarcia centrum i dni kursowania pociągów. Dla kogo to miejsce? Dla miłośników historii przemysłu, kolei wąskotorowej i spokojnych spacerów po terenach, które odzyskała przyroda. To dobry przystanek podczas zwiedzania Staffordshire, zwłaszcza dla tych, którzy chcą zobaczyć region poza głównymi trasami turystycznymi i poznać jego górniczą przeszłość.
-
Creswell Crags Museum and Heritage Centre
Bolsover
Creswell Crags Museum and Heritage Centre to centrum odwiedzin przy wąwozie wapiennym Creswell Crags, na granicy hrabstw Derbyshire i Nottinghamshire w Anglii. Współrzędne wskazują okolice Worksop. Placówka opowiada o jaskiniach, w których ludzie mieszkali w epoce lodowcowej, i jest dobrą bazą wypadową przed spacerem po wąwozie. Co to za miejsce? Creswell Crags to niewielki wąwóz z jaskiniami, które były zamieszkiwane w ostatniej epoce lodowcowej. Źródła podają różne ramy czasowe, od około 50 tysięcy do 10 tysięcy lat temu. Muzeum i centrum dziedzictwa porządkuje tę wiedzę i pokazuje ją w przystępny sposób. Zwiedzający zobaczą m.in. prehistoryczne narzędzia i kości zwierząt, a także replikę wnętrza jaskini, która pomaga wyobrazić sobie warunki życia dawnych łowców. Dlaczego warto tu przyjechać? Największą atrakcją jest sztuka naskalna. W 2003 roku w jaskini Church Hole odkryto rytowane wizerunki, uznawane za jedyną znaną w Wielkiej Brytanii sztukę jaskiniową z epoki lodowcowej. Mają ponad 12 tysięcy lat, a według niektórych źródeł około 13 tysięcy. Opisuje się je jako przedstawienia m.in. żubrów, ptaków i koni. To rzadka okazja, by zobaczyć tak stare ślady działalności człowieka na Wyspach Brytyjskich. Czy można wejść do jaskiń? Jaskinie są na co dzień zamknięte dla publiczności, więc zwykle zwiedza się je tylko z przewodnikiem. Organizowane są wycieczki do Robin Hood Cave. Jest też wycieczka tematyczna o „znakach czarownic”: w górnej komorze w 2018 roku znaleziono liczne symbole ochronne, wyryte, by odpędzać zło. To ciekawy kontrast z epoką lodowcową, bo pokazuje, że jaskinie służyły ludziom także w czasach późniejszych. Jak zaplanować wizytę? Adres: Crags Road, Welbeck, Worksop, S80 3LH. Spacer po samym wąwozie jest bezpłatny, płatne są wejścia do centrum i wycieczki z przewodnikiem. Ceny się zmieniają, dlatego sprawdź je na oficjalnej stronie przed wyjazdem. Wycieczki do jaskiń warto zarezerwować wcześniej, bo grupy są ograniczone. Załóż wygodne buty, ścieżki wokół wąwozu bywają błotniste. Status ochronny Teren jest obszarem szczególnego zainteresowania naukowego (SSSI). W 2012 roku wpisano go na brytyjską listę wstępną miejsc proponowanych do Światowego Dziedzictwa UNESCO. Nie jest to więc jeszcze oficjalny obiekt UNESCO, choć niektóre serwisy turystyczne tak go opisują. Najczęstsze pytania Czy Creswell Crags leży w Derbyshire czy Nottinghamshire? Wąwóz leży na granicy obu hrabstw, a adres centrum wskazuje okolice Worksop. Czy można zobaczyć sztukę naskalną na własną rękę? Nie. Jaskinie są normalnie zamknięte, a rytowane wizerunki ogląda się podczas wycieczki z przewodnikiem. Ile czasu zajmuje wizyta? Na muzeum i spacer po wąwozie wystarczy zwykle około dwóch godzin. Jeśli dodasz wycieczkę do jaskini, zaplanuj więcej czasu. Czy to miejsce jest dobre dla dzieci? Tak. Replika jaskini, narzędzia i kości zwierząt są przystępne dla młodszych zwiedzających, a spacer wokół jeziorka i skał jest łatwy. Czy to obiekt UNESCO? Jeszcze nie. Miejsce znajduje się na liście wstępnej od 2012 roku. Creswell Crags to jedno z tych miejsc, które pokazują, jak daleko w przeszłość sięga historia Brytanii. Dla miłośników archeologii, prehistorii i spokojnych spacerów to przystanek wart wydzielonego pół dnia.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.