Rekreacja i rozrywka w Wielkiej Brytanii
Lista 148 miejsc z kategorii Rekreacja i rozrywka w Wielkiej Brytanii — z opisami, zdjęciami i wizytami od społeczności NextOnTrip. Miejsca rozmieszczone są w 40 miejscowościach. Najpopularniejsze miejsca według społeczności: Moors Valley Country Park, Wilton Park, Oakwood Park.
-
St. Andrew's Park
Londyn
St Andrew's Park to miejski park w Hornchurch, w londyńskiej dzielnicy Havering, zarządzany przez radę dzielnicy (Havering London Borough Council). To spokojna zielona przestrzeń w centrum dawnej wsi, z placem zabaw, łąką kwietną i ścieżkami, popularna wśród okolicznych rodzin. Jak powstał park St Andrew's? Teren kupiła w 1928 roku miejscowa rada (Hornchurch Urban District Council) od New College w Oksfordzie. Grunt składał się z dwóch działek, o powierzchni około 2,9 i 4,4 akra, razem około 7,3 akra. W dokumentach rady nazywano go początkowo Village Recreation Ground, czyli wiejskim terenem rekreacyjnym. Przed wojną niewiele tu zmieniono: park pozostawał trawiastą przestrzenią do ogólnej rekreacji i zimowych gier zespołowych. Większe inwestycje przyszły po II wojnie światowej. Na początku lat 60. XX wieku w parku były już korty tenisowe, pole do mini-golfa (putting green) i plac zabaw. Nazwa nawiązuje do pobliskiego kościoła parafialnego św. Andrzeja, który stoi po drugiej stronie High Street. Co zmieniła renowacja z 2010 roku? Park gruntownie odnowiono w 2010 roku. Powstały nowe ścieżki i obiekty rekreacyjne, a nasadzenia zaplanowano z myślą o ochronie przyrody. Dzięki temu dziś St Andrew's Park łączy funkcję miejsca zabaw z rolą małej oazy dla roślin i owadów. Co można tu robić? Spacerować utwardzoną ścieżką wokół parku, dostępną przez cały rok, także po deszczu. Skorzystać z placu zabaw, który podzielono na dwie części, oraz z boiska wielofunkcyjnego (MUGA). Poćwiczyć na siłowni plenerowej. Pojeździć z dziećmi po oznakowanej drodze rowerowej urządzonej na dawnym korcie tenisowym. Zagrać w piłkę na centralnej trawiastej połaci, która zimą bywa wyznaczona jako boisko do piłki nożnej. Obejrzeć łąkę kwietną po wschodniej stronie parku i strefę ochrony przyrody w pobliżu boiska. Park posiada status Green Flag, czyli brytyjskiego wyróżnienia dla dobrze utrzymanych terenów zieleni. W 2019 roku zdobył też Złotą Nagrodę w kategorii „Park of the Year" w konkursie London in Bloom. Jak dojechać do St Andrew's Park? Park ma dwa główne wejścia, od strony ulic Burnway i Belleview. Na miejscu nie ma parkingu, dlatego najlepiej przyjechać komunikacją miejską. Dojeżdżają tu autobusy linii 165 i 370, a w pobliżu są stacje Upminster Bridge i Emerson Park. Godziny otwarcia warto sprawdzić na stronie rady dzielnicy Havering, bo informacje w różnych źródłach się różnią. Najczęstsze pytania Czy wstęp do St Andrew's Park jest płatny? Nie. To park publiczny, zarządzany przez radę dzielnicy, i dostęp do niego jest bezpłatny. Czy park nadaje się dla dzieci? Tak. Jest tu dwuczęściowy plac zabaw, boisko wielofunkcyjne oraz droga rowerowa dla najmłodszych na dawnym korcie tenisowym. Czy można dojechać samochodem? Park nie ma własnego parkingu. Lepszym wyborem są autobusy 165 i 370 albo spacer ze stacji Upminster Bridge lub Emerson Park. Czy w parku można zobaczyć dziką przyrodę? Tak, po wschodniej stronie rośnie łąka kwietna, a w pobliżu boiska wydzielono strefę ochrony przyrody. Co jeszcze warto zobaczyć w okolicy? Tuż obok, po drugiej stronie High Street, stoi kościół parafialny św. Andrzeja, od którego park wziął nazwę, a całe centrum Hornchurch nadaje się na krótki spacer.
-
Northernhay Gardens
Exeter
Northernhay Gardens to zabytkowy park w centrum Exeter, w hrabstwie Devon w południowo-zachodniej Anglii. Leży po północnej stronie zamku Rougemont i uchodzi za najstarszą publiczną przestrzeń zieloną w kraju. Wstęp jest bezpłatny, a ogrody wpisano na brytyjską listę zabytkowych parków i ogrodów z klasą II. Zarządza nimi rada miejska Exeter. Jak powstały ogrody w Northernhay? Teren był pierwotnie kamieniołomem. Według dostępnych opisów już w czasach rzymskich wydobywano tu kamień na mury miejskie, a później obszar wchodził w skład normańskich umocnień zamku. W 1612 roku władze miasta urządziły tu promenadę dla mieszkańców i właśnie ta data uchodzi za początek parku. Podczas wojny domowej w XVII wieku pierwotne założenie zostało zniszczone. W 1664 roku miasto odtworzyło je, sadząc wiązy i wysypując żwirowe ścieżki. Kolejna duża zmiana nastąpiła w 1860 roku, kiedy park zaprojektowano na nowo w duchu wiktoriańskim. W latach 1860–1895 pojawiły się w nim pomniki ważnych postaci epoki, które do dziś nadają miejscu charakter. Co zobaczyć w Northernhay Gardens? Największą atrakcją są rzeźby i pomniki rozmieszczone wzdłuż alejek: „Deerstalker" z 1875 roku, dzieło rzeźbiarza E. B. Stephensa, pokazywane w 1876 roku na wystawie w Royal Academy. Posągi Johna Dinhama i sir Thomasa Dyke'a Aclanda, również autorstwa Stephensa. Pomnik Stafforda Northcote'a z 1887 roku, wykonany przez Josepha Boehma. Pomnik Ochotników z 1895 roku, upamiętniający powstanie 1. Ochotniczego Pułku Strzelców w 1852 roku. Pomnik poległych w I wojnie światowej z 1923 roku: pięć symbolicznych brązowych postaci wokół kamiennego cokołu. W parku stoi też estrada muzyczna. Sto lat temu mieszkańcy tłumnie przychodzili tu na koncerty. W 1911 roku znany architekt krajobrazu Thomas Mawson zaproponował nową estradę i lepsze uporządkowanie pomników, lecz tych planów nigdy nie zrealizowano. Jakie drzewa rosną w parku? Główną aleję wzdłuż centralnej ścieżki zdobiły kiedyś dorodne wiązy. W połowie XX wieku padły ofiarą holenderskiej choroby wiązów i trzeba je było wyciąć. Pod koniec XX wieku na odcinku alei posadzono w ich miejsce amberowce (liquidambar), które jesienią przebarwiają się na intensywne kolory. Dlaczego warto odwiedzić Northernhay Gardens? To dobre miejsce na krótki odpoczynek w trakcie zwiedzania Exeter. Park sąsiaduje z zamkiem Rougemont, więc łatwo połączyć spacer ze zwiedzaniem pozostałości normańskich budowli. Dla miłośników historii to także galeria wiktoriańskiej rzeźby pod gołym niebem, a dla zwykłych spacerowiczów zielony skwer w samym sercu miasta. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Northernhay Gardens jest płatny? Nie, to publiczny park dostępny bezpłatnie. Gdzie dokładnie leży park? W centrum Exeter, po północnej stronie zamku Rougemont, w hrabstwie Devon. Czy to naprawdę najstarszy publiczny park w Anglii? Tak twierdzi się powszechnie: pierwotną promenadę urządzono w 1612 roku. Historię parku przerwały jednak zniszczenia wojny domowej i odbudowa w 1664 roku. Co jest tu najciekawsze? Wiktoriańskie pomniki, w tym „Deerstalker", posąg Stafforda Northcote'a oraz pomnik wojenny z 1923 roku, a także estrada muzyczna. Kto zarządza parkiem? Rada miejska Exeter (Exeter City Council).
-
Wanstead Park
Londyn
Wanstead Park to miejski park o powierzchni około 140 akrów (57 hektarów), położony w dzielnicy Wanstead w londyńskim Redbridge. Dawniej była to rezydencja ziemska, dziś zielona enklawa na północno-wschodnich obrzeżach Londynu, zarządzana przez Corporation of London jako część Epping Forest. Czym jest Wanstead Park i gdzie leży? Park znajduje się we wschodnim Londynie, w gminie Redbridge, która do 1965 roku należała do hrabstwa Essex. Wanstead to także nazwa okolicznej dzielnicy. Wstęp do parku jest bezpłatny, a teren jest otwarty dla spacerowiczów, biegaczy i miłośników przyrody. Jak wyglądała jego historia? W 1545 roku z królewskiego lasu Epping wydzielono tu park z jeleniami. W latach 1673–1674 posiadłość o powierzchni około 300 akrów kupił sir Josiah Child i rozpoczął wielkie prace ogrodowe. Na mapie Johna Rocque'a z 1735 roku widać system stawów na południe od rezydencji, w tym Heronry Pond, Perch Pond i Great Lake. Po 1750 roku majątek odziedziczył John, drugi hrabia Tylney. Zlecił on budowę Świątyni (Temple) oraz groty z przystanią dla łodzi, ukończonej do 1764 roku nad brzegiem Ornamental Water. Na początku XIX wieku nad układem ogrodów pracował Humphry Repton, jednak posiadłość popadła w długi. Dom wystawiono na aukcji w 1822 roku i rozebrano w 1824 roku. W 1882 roku Corporation of London wykupiła część terenu i otworzyła go dla publiczności jako część Epping Forest. Co warto zobaczyć w parku? Temple – XVIII-wieczna budowla, która ocalała, ponieważ mieszkał w niej zarządca majątku. W lecie i zimą bywa otwarta w weekendy, w ustalonych godzinach. Grota i przystań – grota przetrwała rozbiórkę domu, ale spłonęła w pożarze dwa lata po otwarciu parku dla publiczności. Przystań została później odnowiona. Ornamental Water – dekoracyjny zbiornik z wyspą, na której wzniesiono sztuczny fort. Heronry Pond – staw, w którym od lat 20. do 40. XX wieku organizowano regaty i zawody pływackie. Czy można tu łowić ryby? Tak, sezonowe wędkowanie jest możliwe nad Perch Pond i Ornamental Waters. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Wanstead Park jest płatny? Nie, park jest bezpłatny. Czy dom nadal stoi? Nie. Rezydencję rozebrano w 1824 roku, ale zachowała się Świątynia i odnowiona przystań przy grocie. Kiedy otwarto park dla publiczności? W 1882 roku, gdy teren wykupiła Corporation of London. Jak zaplanować wizytę? Park nadaje się na spokojny spacer wzdłuż stawów. Jeśli chcesz zajrzeć do Temple, sprawdź wcześniej godziny otwarcia, bo obiekt działa tylko w wybrane weekendy. Dla kogo to miejsce? Dla osób szukających w Londynie ciszy i historii bez opłat: parkowe stawy, ślady dawnej posiadłości i bliskość Epping Forest sprawiają, że to dobry cel na kilkugodzinną przechadzkę poza centrum miasta. Polityka zarządcy stawia na zachowanie istniejącego krajobrazu, a nie jego rekonstrukcję, dlatego część dawnych założeń widać tu jedynie w zarysie.
-
Beach House Park
Worthing
Beach House Park w Worthing to założony w pierwszej połowie lat dwudziestych XX wieku ogród formalny w hrabstwie West Sussex, na południowym wybrzeżu Anglii. Park zajmuje około 3,9 hektara i od ponad stu lat jest jednym z najbardziej uporządkowanych zielonych miejsc w mieście. Znany jest przede wszystkim z równo przystrzyżonych trawników, kwietników oraz pól do gry w kręgle trawnikowe na międzynarodowym poziomie. Jak powstał Beach House Park? Teren należał dawniej do posiadłości Beach House, której centralnym punktem jest regencyjna willa zaprojektowana przez Johna Rebeccę i wzniesiona w 1820 roku. Rada miejska Worthing kupiła grunty w grudniu 1922 roku, a park otwarto na początku 1924 roku. Od początku pomyślano go jako miejsce spacerów i wypoczynku dla mieszkańców oraz gości odwiedzających nadmorskie miasto. Co zobaczyć na miejscu? Park ma układ formalny: starannie utrzymane trawniki i rabaty kwiatowe, wzdłuż których wygodnie się spaceruje. Największą renomę zyskały jednak pola do gry w kręgle. Źródła podają różne liczby (od czterech do pięciu pól), ale zgodnie podkreślają ich wysoką jakość. Na początku park miał dwa takie pola, a kolejne dołożono w 1926, 1934 i 1967 roku. Miejscowa rada nazywa Beach House Park domem kręgli trawnikowych w Worthing, a pola spełniają standardy międzynarodowe. Pomnik gołębi wojennych Jedną z ciekawostek parku jest pomnik poświęcony gołębiom wojennym. Pierwotnie tworzył go okrągły pagórek obsadzony krzewami, z kamiennym ogrodem skalnym, strumieniami i oczkami wodnymi, dwoma głazami z wyrytymi napisami oraz dwiema kamiennymi figurami gołębi. Jedna z inskrypcji upamiętnia ptaki, które oddały życie w czynnej służbie w latach 1939–1945. Rzeźby gołębi zostały z czasem skradzione i nie zastąpiono ich nowymi, a wokół pagórka dodano ogrodzenie. Kamienie odnowiono i odmalowano w 1999 roku, a o pomnik dbają dziś służby miejskie przy wsparciu skautów. Kawiarnia i historia najnowsza W parku działała kawiarnia, którą zniszczył pożar w 2009 roku. To ważne, jeśli planujesz dłuższy pobyt: warto zawczasu sprawdzić na stronie rady miejskiej, jakie udogodnienia są aktualnie dostępne na terenie parku. Najczęstsze pytania Kiedy otwarto Beach House Park? Park otwarto na początku 1924 roku, po tym jak rada miejska kupiła teren w grudniu 1922 roku. Jak duży jest park? Ma około 9,57 akra, czyli 3,87 hektara. Czy w parku można zobaczyć pola do kręgli? Tak, to jedna z głównych atrakcji. Pola są utrzymywane na międzynarodowym poziomie, a park uchodzi za dom kręgli trawnikowych w Worthing. Co upamiętnia pomnik w parku? Pomnik poświęcono gołębiom wojennym, w tym ptakom, które zginęły w służbie w latach 1939–1945. Czy w parku jest kawiarnia? Dawna kawiarnia spłonęła w 2009 roku, dlatego przed wizytą sprawdź aktualne informacje o dostępnych udogodnieniach. Dla kogo to miejsce? Beach House Park polecamy osobom, które lubią ogrody formalne, spokojne spacery nad morzem i lokalną historię. Wizyta nie zajmuje wiele czasu, więc dobrze łączy się ze zwiedzaniem pobliskiej regencyjnej willi Beach House oraz nadmorskiej części Worthing. Miłośnicy kręgli trawnikowych znajdą tu jedne z najlepiej utrzymanych pól w regionie, a osoby zainteresowane historią wojenną zobaczą nietypowy pomnik poświęcony zwierzętom.
-
Bellahouston Park
Glasgow
Bellahouston Park to duży park publiczny w południowej części Glasgow w Szkocji. Zajmuje około 71 hektarów i leży pomiędzy dzielnicami Craigton, Dumbreck, Ibrox i Mosspark. Łączy otwarte trawniki, pole golfowe, widoki na miasto oraz ślady kilku najważniejszych wydarzeń w nowożytnej historii Glasgow. Gdzie leży Bellahouston Park i jak jest duży? Park znajduje się w dzielnicy Bellahouston, kilka kilometrów na południowy zachód od centrum miasta. Jego 71 hektarów czyni z niego jedną z większych enklaw zieleni w tej części Glasgow. Otaczają go osiedla mieszkaniowe, więc jest zarówno codziennym parkiem lokalnych mieszkańców, jak i celem wycieczki dla odwiedzających miasto. Dom na jego skraju ma adres przy Dumbreck Road, G41. Jak powstał park? Główną część terenu kupiła w 1895 roku rada miejska Glasgow za 50 000 funtów, a dla publiczności park otwarto w 1896 roku. Później powiększano go etapami: 1899: powstało tu drugie miejskie pole golfowe w Glasgow, po sukcesie pola w Alexandra Park. 1901: dołączono część terenów Dumbreck, zakupioną od sir Johna Stirlinga-Maxwella za 2824 funty. 1903: za 40 222 funty dodano ziemie Ibroxhill. To wyżej położony teren z rozległymi widokami na miasto. Obecny kształt parku wynika z tych zakupów, a wzniesienie Ibroxhill nadal jest dobrym miejscem, by spojrzeć na Glasgow z góry. Co działo się tu w 1938 roku? W Bellahouston Park odbyła się Empire Exhibition w 1938 roku, ogromna wystawa z pawilonami z całego Imperium Brytyjskiego. Źródła podają liczbę odwiedzających rzędu 12–13 milionów w ciągu około czterech miesięcy. Na wystawę zbudowano 91-metrową Tait Tower, ale nie przetrwała ona wybuchu drugiej wojny światowej. Z budynków wystawy do dziś stoi tylko Palace of Art. Msze papieskie W parku odbywały się też wielkie plenerowe nabożeństwa. Papież Jan Paweł II odprawił tu mszę 1 czerwca 1982 roku, a szacunki mówią o 250–280 tysiącach uczestników, co często opisuje się jako największe zgromadzenie w historii Szkocji. Część platformy ceremonialnej zachowała się do dziś. Papież Benedykt XVI odprawił mszę w parku we wrześniu 2010 roku. Czym jest House for an Art Lover? Na skraju parku stoi House for an Art Lover, zbudowany w latach 1989–1996 według projektu, który Charles Rennie Mackintosh przygotował z Margaret MacDonald w 1901 roku. Projekt powstał na konkurs i za życia architekta nie został zrealizowany. Dziś w domu odbywają się wystawy i wydarzenia. Obiekt prowadzi też pobliskie Bellahouston Heritage Centre, wstęp do którego jest wliczony w bilet do domu. Najczęstsze pytania Czy wejście do Bellahouston Park jest płatne? Nie, to park publiczny. Bilety są potrzebne tylko do atrakcji takich jak House for an Art Lover. Czy jest tu pole golfowe? Tak. Drugie miejskie pole golfowe Glasgow powstało tu w 1899 roku. Gdzie jest najlepszy punkt widokowy? Najszersze widoki na miasto oferuje wyżej położony teren dawnych ziem Ibroxhill. Co zostało po wystawie z 1938 roku? Jedynym zachowanym budynkiem jest Palace of Art.
-
Greenwich Park
Londyn
Greenwich Park to jeden z ośmiu Parków Królewskich Londynu i jednocześnie pierwszy z nich, który został ogrodzony. Na wzgórzu w południowo-wschodniej części miasta rozciąga się na 74 hektarach dawnego parku łowieckiego. Należy do Greenwich World Heritage Site, czyli londyńskiego zespołu wpisanego na listę światowego dziedzictwa. Dlaczego warto odwiedzić Greenwich Park? To jedna z największych zielonych przestrzeni w południowo-wschodnim Londynie. Park łączy zadbane ogrody kwiatowe, trawiaste polany i tereny zadrzewione z widokami, których próżno szukać w płaskich częściach miasta. Dla wielu turystów to dobre miejsce na odpoczynek po zwiedzaniu muzeów i zabytków okolicy. Co zobaczyć w parku? Na szczycie wzgórza stoi Królewskie Obserwatorium Astronomiczne (Royal Observatory). Zlecił je Karol II, a kamień węgielny położono 10 sierpnia 1675 roku. Lokalizację wybrano za radą Christophera Wrena. Obserwatorium miało służyć do wyznaczania długości geograficznej, ważnej dla nawigacji i astronomii. Przez park przebiega południk zerowy. W dziedzińcu obserwatorium oznacza go stalowy pas, a kolejne znaki znajdziesz na ścieżce na północ od budynku oraz na pobliskich ulicach: Chesterfield Walk na południu i Park Vista na północy. Można więc stanąć jedną nogą na półkuli wschodniej, a drugą na zachodniej. Poza tym w parku znajdziesz: ogrody kwiatowe, plac zabaw dla dzieci, kawiarnie, estradę muzyczną (bandstand), jezioro z łódkami i staw, tereny leśne oraz „The Wilderness”, czyli siedlisko dzikiej przyrody. Jakie widoki roztaczają się ze wzgórza? Z wysoko położonych części parku widać Tamizę, Isle of Dogs oraz City of London. To klasyczny punkt widokowy do zdjęć panoramy miasta, zwłaszcza gdy w tle rysują się drapacze chmur. Dlaczego właśnie Greenwich wyznacza czas i długość geograficzną? W październiku 1884 roku na konferencji w Waszyngtonie wybrano Greenwich na miejsce południka zerowego. Za tym rozwiązaniem głosowali wszyscy delegaci z wyjątkiem trzech spośród 41. Dzięki temu park i obserwatorium stały się punktem odniesienia dla map i stref czasowych na całym świecie. Najczęstsze pytania Ile hektarów ma Greenwich Park? Park zajmuje 74 hektary. Czy Greenwich Park jest Parkiem Królewskim? Tak, to jeden z ośmiu Parków Królewskich Londynu i pierwszy z nich, który ogrodzono. Gdzie w parku jest południk zerowy? Przecina on park w okolicy Królewskiego Obserwatorium. Oznaczono go stalowym pasem na dziedzińcu oraz znakami na ścieżce na północ od obserwatorium i na pobliskich ulicach. Czy są tu miejsca na odpoczynek z dziećmi? Tak, w parku działają plac zabaw, kawiarnie i jezioro z łódkami, a spacer wśród ogrodów kwiatowych i zadrzewionych terenów łatwo zamienić w kilkugodzinną wycieczkę. Czy z parku widać centrum Londynu? Tak, ze wzgórza widać Tamizę, Isle of Dogs i City of London. Jak zaplanować wizytę? Na zwiedzanie warto zarezerwować kilka godzin. Najlepiej zacząć od wejścia na wzgórze do obserwatorium, zrobić zdjęcie na linii południka, a następnie przejść przez ogrody kwiatowe i tereny zadrzewione, zatrzymując się w kawiarni lub nad jeziorem. Park jest dobrym uzupełnieniem dnia spędzonego w pozostałych atrakcjach Greenwich, które razem tworzą wpisany na listę UNESCO zespół.
-
Hove Park
Portslade by Sea
Hove Park to duży park miejski w angielskim nadmorskim mieście Brighton & Hove, po stronie Hove, kilka minut od wybrzeża w głąb lądu. Mieszkańcy chętnie przychodzą tu na sport, rodzinne spacery i weekendowy odpoczynek. W parku stoi też jeden z ciekawszych lokalnych zabytków: dwudziestotonowy głaz zwany Goldstone. Jaka jest historia Hove Park? Teren należał dawniej do większej posiadłości rodziny Stanfordów, mieszkającej w Preston Manor. Rada miejska Hove kupiła go w 1899 roku, a obszar liczył wtedy około 39 akrów. Burmistrz Hove otworzył park dla publiczności w maju 1906 roku. Do 1908 roku dobudowano kolejne obiekty sportowe i fontannę z wodą pitną. Pawilon pochodzi z 1925 roku. Kolejka miniaturowa pojawiła się w 1951 roku, po przeniesieniu ze stadionu olimpijskiego Withdean. Czym jest Goldstone? W południowo-zachodnim rogu parku leży Goldstone, głaz o masie około 20 ton. Miejscowa tradycja wiąże go z druidami i z prehistorycznym kręgiem kamiennym, choć to raczej wierzenie niż udowodniony fakt. Najczęściej opowiada się, że w latach 30. XIX wieku rolnik zakopał kamień, aby gapie nie tratowali jego upraw. Wykopano go ponownie i ustawiono w obecnym miejscu w 1900 roku. Osobna legenda głosi, że rzucił nim diabeł podczas kopania Devil's Dyke, ale to opowieść ludowa, nie historia. Co można robić w Hove Park? Zabawa i sport: ogrodzony plac zabaw, boisko do piłki nożnej, kort do koszykówki, głaz wspinaczkowy i kilka kortów tenisowych. Dawne boisko do gry w kręgle trawiaste nie jest już używane. Spacery i bieganie: asfaltowa ścieżka okrąża park i ma około 1,17 mili (ok. 1,9 km). W parku odbywa się też Brighton parkrun. Kolejka miniaturowa: linia o prześwicie 5 cali kursuje w wybrane weekendy i święta wiosną, latem i jesienią. Jedzenie i picie: kawiarnia działa przez cały rok, a w pobliżu są toalety publiczne. Pawilon: pawilon klubowy i bowling green zostały wydzierżawione przez radę miejską Brighton and Hove lokalnemu klubowi fitness. Gdzie leży i jak duży jest? Park znajduje się przy Old Shoreham Road, w dzielnicy Hove Park, która jest także nazwą okręgu wyborczego w Brighton and Hove. W spisie z 2011 roku okręg liczył 10 602 mieszkańców. Powierzchnię parku podaje się jako 39 lub 40 akrów, zależnie od źródła. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Hove Park jest płatny? Nie, to park publiczny dostępny dla wszystkich. Czy jest tu kawiarnia? Tak, działa przez cały rok, a toalety publiczne są w pobliżu. Czy to dobre miejsce dla dzieci? Tak. Jest ogrodzony plac zabaw, głaz wspinaczkowy i kolejka miniaturowa kursująca w wybrane dni. Co to za duży kamień w rogu parku? To Goldstone, głaz o masie około 20 ton, przestawiony na obecne miejsce w 1900 roku i związany w miejscowej tradycji z druidami. Czy można tu biegać? Tak. Wokół parku biegnie utwardzona pętla o długości około 1,17 mili, a odbywa się tu Brighton parkrun.
-
Queen Square
Londyn
Queen Square to niewielki ogrodowy skwer w londyńskiej dzielnicy Bloomsbury, w gminie Camden. Plac powstał na początku XVIII wieku i do dziś zachował spokojny, kameralny charakter, mimo że znajduje się w samym centrum miasta. Jest dobrym przystankiem dla osób, które chcą odpocząć od zatłoczonych ulic i zobaczyć fragment dawnego, georgiańskiego Londynu. Skąd się wziął Queen Square? Zabudowa placu powstawała w latach 1716–1725 na terenie, który wcześniej był ogrodem przy rezydencji sir Johna Cutlera. Źródła nie są zgodne co do pierwotnej nazwy, ale ostatecznie plac nazwano na cześć panującej królowej, Anny. Domy wokół skweru były początkowo mieszkalne, z czasem jednak ustąpiły miejsca instytucjom edukacyjnym i, przede wszystkim, medycznym. Co warto zobaczyć na miejscu? W północnej części ogrodu stoi ołowiany posąg królowej. Przez długi czas uważano, że przedstawia Annę, dziś częściej mówi się o Charlotcie, żonie Jerzego III, choć nie wyklucza się też Anny lub Marii II. To dobry przykład tego, że nawet znane londyńskie pomniki bywają zagadką. Na skwerze znajdziesz także kilka mniejszych upamiętnień: tablicę przypominającą o bombie, która spadła na plac podczas nalotu zeppelinów w czasie I wojny światowej (nikt nie zginął), ławki ku czci 16 lekarzy ze szpitala homeopatycznego, którzy zginęli w katastrofie lotniczej Trident w 1972 roku, brązową rzeźbę „Matka z dzieckiem” z 2001 roku, rzeźbę kota o imieniu Sam. Związek z medycyną i królewską historią Plac jest silnie związany ze służbą zdrowia. W jego pobliżu działają National Hospital for Neurology and Neurosurgery oraz Royal London Homeopathic Hospital. Z placem łączy się też epizod z życia króla Jerzego III, który był leczony z choroby psychicznej w jednym z domów przy skwerze. Według miejscowej tradycji królowa Charlotta miała przechowywać część jego jedzenia w piwnicy budynku, w którym dziś mieści się pub Queen's Larder. Ogród dziś Ogrody placu chroni ustawa parlamentu z lat trzydziestych XIX wieku, a powołani na jej podstawie powiernicy nadal dbają o zieleń. Dzięki temu skwer pozostał miejscem do odpoczynku, a nie przypadkową przestrzenią między budynkami. Warto zabrać ze sobą kawę, usiąść na ławce i przyjrzeć się otaczającym ceglanym fasadom. Najczęstsze pytania Gdzie leży Queen Square? W Bloomsbury, w centralnym Londynie, w gminie Camden. To niedaleko British Museum i wielu uniwersyteckich budynków dzielnicy. Czy to ten sam Queen's Square co w Belize? Nie. W Belize istnieje okręg wyborczy o podobnej nazwie, ale to zupełnie inne miejsce. Opisany tu skwer jest ogrodowym placem w Londynie. Kogo przedstawia posąg? Tradycyjnie uważano, że królową Annę, obecnie najczęściej wskazuje się Charlottę, żonę Jerzego III. Źródła nie są jednoznaczne. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Wystarczy 15–30 minut. Skwer najlepiej połączyć ze spacerem po pobliskich ulicach Bloomsbury. Czy można tu odpocząć? Tak, w ogrodzie są ławki, a w sąsiedztwie działa pub Queen's Larder, powiązany z historią króla Jerzego III.
-
Vauxhall Gardens
London
Vauxhall Gardens to publiczny park w dzielnicy Kennington, w londyńskiej gminie Lambeth, na południowym brzegu Tamizy. To niewielka zielona przestrzeń w gęstej miejskiej zabudowie, a jej nazwa przypomina jedno z najsłynniejszych miejsc rozrywki w historii Londynu. Czym jest dziś Vauxhall Gardens? Park jest skromnym ogrodem miejskim, zarządzanym przez lokalne władze, o powierzchni około trzech hektarów. Służy mieszkańcom jako miejsce na spacer, odpoczynek wśród drzew i odrobinę otwartej przestrzeni blisko rzeki. Znajdziesz tu stare drzewa liściaste, ogródki działkowe oraz Vauxhall City Farm, dzięki czemu miejsce lubią rodziny i osoby ceniące społeczne projekty zielone. To nie jest reprezentacyjny park krajobrazowy, więc najlepiej traktować go jako spokojny, lokalny park z ciekawą przeszłością, a nie główny punkt zwiedzania. Dlaczego nazwa jest ważna? Obecny park zajmuje tylko część terenu, który dawniej należał do historycznego ogrodu rozrywkowego o tej samej nazwie. Tamten ogród zaczynał jako New Spring Gardens i prawdopodobnie działał jeszcze przed restauracją monarchii w 1660 roku. Wspominał o nim w 1662 roku Samuel Pepys, a pisał o nim także John Evelyn, nazywając go „The Spring Gardens". Starsza nazwa przez bardzo długi czas funkcjonowała w dokumentach urzędowych, choć w obiegu publicznym mówiono po prostu Vauxhall Gardens. Na początku wstęp był bezpłatny, a właściciele zarabiali na sprzedaży jedzenia i napojów. Później wprowadzono opłatę za wejście. W ciągu kolejnych dwóch stuleci ogrody stały się jednym z głównych miejsc publicznej rozrywki w stolicy, od połowy XVII do połowy XIX wieku. Co działo się w dawnych ogrodach? Odwiedzający przychodzili na niezwykłą mieszankę atrakcji: koncerty, pokazy sztucznych ogni, występy linoskoczków i wzloty balonów na ogrzane powietrze. Jednym z najlepiej zapamiętanych widowisk była inscenizacja bitwy pod Waterloo w 1817 roku z udziałem około tysiąca żołnierzy. Ogrody dawały tłumom z bardzo różnych warstw społecznych wspólny wieczór poza domem, co jak na tamte czasy było rzadkością. Jak skończyły się dawne ogrody? Przedsięwzięcie popadło w kłopoty finansowe. Ogrody zamknięto w 1840 roku po bankructwie właścicieli, ponownie otwarto w 1841, w 1842 zmieniły właściciela, a w 1859 zamknięto je na stałe. W kolejnych dekadach teren zabudowano. Jak park wrócił na mapę? W XX wieku, po wyburzeniach slumsów, część dawnego terenu zwolniono i urządzono tam publiczną zieleń. Początkowo park nazywał się Spring Gardens, co nawiązywało do pierwotnej nazwy, a w 2012 roku przemianowano go na Vauxhall Pleasure Gardens. Nazwa Vauxhall Gardens nadal jest powszechnie używana. Najczęstsze pytania Gdzie leży Vauxhall Gardens? W Kennington, w gminie Lambeth, po południowej stronie Tamizy w Londynie. Czy to to samo miejsce co historyczny ogród rozrywkowy? Częściowo. Park leży na fragmencie dawnego terenu, ale jest znacznie mniejszą, współczesną przestrzenią zieloną. Co można tam zobaczyć? Drzewa, ogródki działkowe i Vauxhall City Farm. Czy warto odwiedzić? Dobrze nadaje się na krótki, spokojny przystanek, zwłaszcza jeśli interesuje Cię historia społeczna Londynu lub zwiedzasz okolice rzeki. Czy potrzebny jest bilet? Park jest przestrzenią publiczną zarządzaną przez gminę, więc wchodzi się do niego jak do każdego lokalnego parku.
-
Wimbledon Park
Londyn
Wimbledon Park to miejski park w południowo-zachodnim Londynie, o powierzchni około 27 hektarów, wokół którego rozrosło się także całe osiedle o tej samej nazwie. Jest dobrym wyborem na spokojny spacer z dala od tłumów centrum, a jednocześnie leży tuż obok jednego z najsłynniejszych kompleksów tenisowych na świecie. Gdzie leży Wimbledon Park i co warto o nim wiedzieć? Park znajduje się w dzielnicy Wimbledon. Nazwa dotyczy trzech rzeczy naraz: samego parku, przylegającej do niego dzielnicy mieszkaniowej na południe i wschód od terenów zielonych oraz stacji metra Wimbledon Park. Według Wikidanych to obszar i park w londyńskiej gminie Merton. Park nie jest częścią Wimbledon Common, rozległych terenów rekreacyjnych, które leżą dalej na zachodzie, na wzgórzu. Jaka jest historia parku? Teren został ukształtowany w XVIII wieku. W 1764 roku właściciel posiadłości, hrabia Spencer, zatrudnił słynnego projektanta krajobrazu Capability Browna. Brown zamienił wcześniejsze formalne, renesansowe ogrody w bardziej naturalny pejzaż. Jego najbardziej charakterystycznym dziełem jest jezioro, powstałe po zbudowaniu zapory na strumieniu spływającym w stronę rzeki Wandle. Dzięki temu park zachował układ łagodnych, pofalowanych łąk i drzew, typowy dla angielskiego stylu krajobrazowego. W 1914 roku władze ówczesnego miasta Wimbledon odkupiły północną część parku wraz z jeziorem. Na pozostałym terenie powstało pole golfowe, a w 1922 roku, na sąsiednich gruntach na zachodzie, rozpoczął działalność All England Lawn Tennis and Croquet Club, czyli organizator turnieju wimbledońskiego. Dziś publiczną część parku i jezioro utrzymuje gmina Merton, a ziemia dawnego pola golfowego należy do klubu tenisowego. Co można tu robić? Spacerować wokół jeziora – to najpopularniejsza trasa, spokojna i łatwa dla każdego. Odpoczywać na trawie – rozległe tereny zielone nadają się na piknik i zabawę z dziećmi. Obserwować przyrodę – jezioro i stare drzewa przyciągają ptactwo wodne. Połączyć wizytę z tenisem – klub z kortami Wimbledonu leży bezpośrednio na zachód od parku. Lokalne źródła wspominają, że dawniej mieszkańcy pływali tu latem w jeziorze, a zimą jeździli po nim na łyżwach. Obecnie nie należy liczyć na takie atrakcje i warto stosować się do oznaczeń na miejscu. Jak dojechać na Wimbledon Park? Najwygodniej metrem. Stacja Wimbledon Park leży na linii District Line, między stacjami Southfields i Wimbledon, w trzeciej strefie biletowej. Wejście znajduje się przy Arthur Road, w pobliżu skrzyżowania z Melrose Avenue. Z centrum Londynu dojedziesz tu bez przesiadek z kilku stacji linii District. Najczęstsze pytania Czy Wimbledon Park to to samo co korty Wimbledonu? Nie. Korty należą do All England Lawn Tennis and Croquet Club i leżą tuż na zachód od parku. Park jest osobnym terenem publicznym. Jak duży jest park? Ma około 27 hektarów, więc spokojnie wystarczy na kilkugodzinny spacer. Czy park to część Wimbledon Common? Nie. Wimbledon Common leży dalej na zachód, na wzgórzu, i jest odrębnym obszarem. Którą stacją metra dojadę? Stacją Wimbledon Park na linii District Line, w strefie trzeciej. Kto zaprojektował krajobraz parku? Capability Brown, który pracował tu na zlecenie hrabiego Spencera od 1764 roku.
-
Pymmes Park
Londyn
Pymmes Park to miejski park w Edmonton, w północnym Londynie (gmina Enfield), położony tuż przy ruchliwej obwodnicy North Circular Road. Mimo sąsiedztwa dużej drogi to jedno z największych zielonych miejsc w okolicy, z historią sięgającą średniowiecza. Jaka jest historia Pymmes Park? Teren był kiedyś posiadłością ziemską. Według zapisów pierwszy dom wzniósł tu w 1327 roku William Pymme, od którego pochodzi nazwa miejsca. W 1582 roku majątek kupił William Cecil, baron Burghley, lord wysoki skarbnik Anglii, a rodzina zachowała go aż do 1801 roku. Dawna rezydencja nie przetrwała do dziś i została rozebrana. Na przełomie XIX i XX wieku ziemię przejęły władze lokalne. Majątek kupiono pod koniec lat 90. XIX wieku. Najpierw otwarto północną część, a resztę terenu zagospodarowano i udostępniono w 1906 roku. Od tego czasu park służy mieszkańcom dzielnicy jako miejsce odpoczynku i sportu. Co zobaczyć w parku? Najcenniejszym zabytkiem jest ogród otoczony murem. Zachowane mury, wpisane na brytyjską listę zabytków (Grade II), otaczają ogród z trzech stron i są jedyną pozostałością po dawnym domu i zabudowaniach gospodarczych. W środku znajdziesz ozdobny staw, rabaty bylin i rośliny sezonowe. Ogród odtworzono w układzie z lat 30. XX wieku. W parku są także dwa jeziora, które dodają spacerom uroku i przyciągają ptaki wodne. Czy do ogrodu za murem można wejść zawsze? Nie. Dostęp jest ograniczony: ogród bywa otwarty w letnie popołudnia lub na prośbę. Przed wizytą warto sprawdzić aktualne godziny na stronie rady gminy Enfield. Jakie udogodnienia oferuje park? To park nastawiony na aktywny wypoczynek. Na terenie znajdziesz: dwa place zabaw dla dzieci, korty tenisowe i boisko do koszykówki, trawiaste boisko do gry w kręgle (bowling green), boiska piłkarskie i wielofunkcyjne boisko, toalety i centrum dla odwiedzających. Od 2011 roku w parku odbywa się cotygodniowy parkrun, czyli bezpłatny bieg na 5 km. Przez park prowadzi też Pymmes Brook Trail, szlak biegnący wzdłuż potoku Pymmes Brook. Dla kogo jest Pymmes Park? Dla rodzin z dziećmi, biegaczy, spacerowiczów i miłośników ogrodów. Jeśli zwiedzasz Londyn poza typowym centrum i chcesz zobaczyć, jak wygląda codzienny park miejski w północnych dzielnicach, to dobry przystanek na spokojne popołudnie. Najczęstsze pytania Gdzie leży Pymmes Park? W Edmonton, w północnym Londynie, w gminie Enfield, przy North Circular Road. Czy wstęp jest płatny? Park jest publiczny i miejski. Aktualne zasady korzystania z poszczególnych obiektów warto sprawdzić na stronie rady gminy Enfield. Czy jest tam coś dla dzieci? Tak, są dwa place zabaw, a także boiska i korty. Kiedy zwiedzać ogród za murem? Najlepiej w letnie popołudnia, po sprawdzeniu aktualnych godzin otwarcia. Czy można tu pobiegać? Tak. W parku odbywa się cotygodniowy parkrun, a wzdłuż potoku biegnie Pymmes Brook Trail.
-
Grosvenor Square
City of Westminster
Grosvenor Square to duży skwer z ogrodem w londyńskiej dzielnicy Mayfair, w City of Westminster. Przez wieki był prywatnym ogrodem arystokracji, a w XX wieku stał się jednym z najbardziej „amerykańskich" miejsc w Londynie. Dziś ogród jest otwarty dla wszystkich, a wokół placu mieszczą się głównie biura i obiekty komercyjne. Skąd się wziął Grosvenor Square? Plac powstał jako część osiedla rezydencji zakładanego w XVIII wieku na terenach należących do księcia Westminsteru. Nazwa pochodzi od nazwiska rodu – Grosvenor. Plac jest centralnym punktem majątku rodu w Mayfair. Źródła podają różne daty pierwszego układu: od lat 20. XVIII wieku do początku lat 30. tego stulecia. Wokół ogrodu wznoszono eleganckie domy dla londyńskiej elity. Dlaczego nazywano go „Małą Ameryką"? Związki z USA zaczęły się w 1785 roku. John Adams, pierwszy amerykański poseł na dwór św. Jakuba, wynajął dom pod numerem 9. W czasie II wojny światowej kwatera generała Dwighta Eisenhowera mieściła się pod numerem 20, a plac nieformalnie nazywano „Little America" albo „Eisenhowerplatz". W XX wieku działała tu ambasada Stanów Zjednoczonych. Późniejszy budynek zaprojektowany przez Eero Saarinena służył jako ambasada od 1960 do 2018 roku. Po przeprowadzce placówki obiekt zamieniono na hotel Rosewood Chancery. Kiedy ogród stał się publiczny? Od 1835 roku ustawa parlamentu zastrzegała ogród dla mieszkańców okolicznych domów. Zmieniło się to po II wojnie światowej, gdy zaproponowano pomnik prezydenta Franklina D. Roosevelta. Kolejna ustawa z 1946 roku pozwoliła ustawić posąg i jednocześnie otworzyć ogród dla publiczności. Przearanżowany ogród udostępniono w 1948 roku. Pomnik odsłoniła Eleanor Roosevelt 12 kwietnia 1948 roku, w trzecią rocznicę śmierci męża. Co zobaczyć na miejscu? Pomnik Franklina D. Roosevelta – centralny punkt ogrodu. Ogród pamięci 11 września – otwarty w 2003 roku po wschodniej stronie placu. Pomnik Eskadr Orłów (Eagle Squadrons) – po stronie południowej, upamiętnia ochotniczych amerykańskich pilotów. Dawna ambasada USA – charakterystyczny gmach Saarinena, dziś hotel. Ogród jest przearanżowywany; zakończenie prac planowano na lato 2026 roku. Pomnik Roosevelta i pozostałe upamiętnienia mają zostać na swoich miejscach. Najczęstsze pytania Gdzie leży Grosvenor Square? W Mayfair, w City of Westminster, w centrum Londynu. Czy wstęp do ogrodu jest płatny? Nie. Ogród jest publiczny od 1948 roku. Czy mieści się tu nadal ambasada USA? Nie. Gmach Saarinena pełnił tę funkcję od 1960 do 2018 roku i jest teraz hotelem. Dlaczego plac nosi taką nazwę? Od nazwiska Grosvenor, które nosi ród książąt Westminsteru, właścicieli okolicznych terenów. Co warto połączyć ze zwiedzaniem? Plac leży w sercu Mayfair, więc łatwo zestawić go ze spacerem po sąsiednich ulicach i parkach dzielnicy. Dobrze zacząć od pomnika Roosevelta, następnie obejść ogród i zatrzymać się przy upamiętnieniach, a na końcu obejrzeć z zewnątrz dawny gmach ambasady. Całość zajmie zwykle około pół godziny, choć miłośnicy historii II wojny światowej mogą zostać dłużej, bo plac był w tamtym okresie ważnym punktem amerykańskiej obecności w Londynie.
-
Gladstone Park
Londyn
Gladstone Park to park miejski w londyńskiej dzielnicy Dollis Hill, w północno-zachodniej części miasta, w gminie Brent. Rozłożony na wzgórzu, powstał na terenie dawnej posiadłości Dollis Hill House i od 1901 roku jest ogólnodostępny. To dobry pomysł na spokojny spacer z dala od centrum, z widokami na rozległe tereny zieleni. Skąd nazwa parku? Park nosi imię Williama Gladstone'a, liberalnego premiera Wielkiej Brytanii, który przez wiele lat spędzał weekendy w Dollis Hill House. Teren należał wcześniej do posiadłości, a w 1898 roku ziemię i dom nabyła lokalna rada, Willesden Rural District Council. Zaaranżowała tam park publiczny, otwarty w maju 1901 roku przez hrabiego Aberdeen. Co się stało z Dollis Hill House? Dom pochodził z lat dwudziestych XIX wieku i początkowo był rezydencją rodziny Finchów. W późniejszych latach mieściła się w nim restauracja, a w czasie I wojny światowej pełnił funkcję szpitala. Budynek popadł w ruinę, a w 1996 roku został poważnie zniszczony przez pożar. Rozebrano go w 2012 roku. Do dziś zachowały się niskie ceglane mury, będące pozostałością dawnej konstrukcji. Co można tu zobaczyć i robić? Według informacji gminy Brent w parku znajdziesz łąki, aleje obsadzone drzewami, ogród otoczony murem, staw z kaczkami, boiska sportowe, korty tenisowe, siłownię plenerową oraz place zabaw dla dzieci. Do infrastruktury należą też kawiarnia, toalety i parking. W dawnych zabudowaniach działa The Stables Arts Centre and Gallery, czyli centrum sztuki z galerią. W parku organizowane są wydarzenia, między innymi festyn rodzinny. W parku stoją także ciekawe dzieła sztuki. Jednym z nich jest pomnik poświęcony ofiarom Holokaustu autorstwa Freda Kormisa (źródła podają datę około 1968–1970). Drugim jest drewniana rzeźba „Brentosaurus”, zamówiona przez gminę w 1995 roku. Czy park był odnawiany? Tak. W latach 2003–2004 przeprowadzono remont współfinansowany z Heritage Lottery Fund, który przywrócił wiele historycznych elementów parku. Jak dojechać i kiedy zwiedzać? Najbliższa stacja metra to Dollis Hill (linia Jubilee), a okolicę obsługuje także kilka linii autobusowych. Park nie ma ograniczonych godzin otwarcia, jednak ogród otoczony murem jest zamykany o zmierzchu. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Gladstone Park jest płatny? Nie, to park publiczny z nieograniczonym dostępem. Zamykany o zmierzchu jest jedynie ogród z murem. Czy jest tu coś dla dzieci? Tak, w parku są place zabaw, staw z kaczkami i rozległe łąki, a dodatkowo wydarzenia rodzinne. Gdzie można zjeść lub napić się kawy? Na terenie parku działa kawiarnia. Są także toalety i parking. Czy mogę pograć w tenisa lub poćwiczyć? Tak, są korty tenisowe, boiska sportowe i siłownia plenerowa. Jak dojechać metrem? Wysiądź na stacji Dollis Hill na linii Jubilee. Stamtąd do parku jest niedaleko.
-
Hendon Park
Londyn
Hendon Park to dwunastohektarowy park miejski w dzielnicy Hendon, w londyńskim hrabstwie Barnet, na północnym zachodzie stolicy. Leży około 11 km od centrum, przy stacji metra Hendon Central, więc dojazd z Zachodniego Londynu czy City zajmuje niewiele czasu. To zielona przestrzeń dla mieszkańców okolicy, ale warto tu zajrzeć także podczas dłuższego pobytu w Londynie, jeśli chcesz zobaczyć, jak wygląda codzienne życie poza turystycznym centrum. Gdzie leży Hendon Park i jak do niego dojechać? Park znajduje się w północno-zachodniej części Londynu, w dzielnicy Barnet. Najwygodniej dojechać metrem linią Northern do stacji Hendon Central, skąd do parku jest bardzo blisko. Obsługuje go także kilka linii autobusowych. Park jest ogólnodostępny i nie wymaga biletu wstępu. Co warto wiedzieć o historii parku? Teren należał kiedyś do średniowiecznego majątku, a w XIX wieku do rodziny Kemp, która była jego właścicielem od 1868 roku. Później ziemię wykupiła lokalna rada, by urządzić tu park publiczny. Według informacji dzielnicy Barnet park został udostępniony mieszkańcom w 1903 roku. Dzielnica Hendon weszła w skład większego Barnet w 1965 roku. W 1940 roku, w czasie wojny, w parku odbył się duży wiec społeczny, który zgromadził kilkanaście tysięcy osób. Co można robić w Hendon Park? Park jest przygotowany na różne formy aktywności. Znajdziesz tu: korty tenisowe, boiska do koszykówki i boisko wielofunkcyjne, boisko do piłki nożnej siedmioosobowej, tor do gry w kręgle trawiaste (bowls), siłownię plenerową, place zabaw dla dzieci w różnym wieku, kawiarnię i fontannę. Dla rodzin z dziećmi to wygodne miejsce na kilka godzin: są ławki, plac zabaw i kawiarnia w jednym miejscu. Biegacze i spacerowicze mogą krążyć po alejkach wśród drzew i trawników. Czy w parku jest miejsce pamięci? Tak. W Hendon Park znajduje się Ogród Pamięci Ofiar Holokaustu. Co roku odbywa się tu uroczystość upamiętniająca wszystkich, którzy zginęli w Zagładzie. To spokojny, refleksyjny zakątek, który odróżnia park od zwykłych miejskich terenów rekreacyjnych. Jeśli odwiedzasz ogród, zachowaj ciszę i szacunek. Co jeszcze warto zobaczyć? Park ma też Dziecięcy Las Milenijny, posadzony w 2000 roku, oraz duży klon japoński, uznawany za jeden z większych w Wielkim Londynie. Park graniczy z linią metra Northern, a pas zieleni wzdłuż torów (wykop kolejowy) razem z parkiem jest uznany za teren o lokalnym znaczeniu dla przyrody. Dzięki temu to także miejsce, gdzie można zaobserwować miejskie ptaki, owady i roślinność przy torowisku. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Hendon Park jest płatny? Nie, park jest publiczny i bezpłatny. Płatne mogą być jedynie niektóre usługi, na przykład wynajem kortów tenisowych. Czy z dziećmi będzie tu dobrze? Tak. Są place zabaw dla różnych grup wiekowych, kawiarnia i dużo otwartej przestrzeni. Ile czasu zaplanować na wizytę? Na spokojny spacer wystarczy godzina. Jeśli chcesz skorzystać z kawiarni, placu zabaw lub boisk, zaplanuj półtorej do dwóch godzin. Czy to dobre miejsce dla turysty? To park lokalny, nie atrakcja z listy przewodników. Sprawdzi się jako przerwa na odpoczynek, zwłaszcza przy okazji wizyty w północnej części Londynu, a także dla osób zainteresowanych lokalną historią i pamięcią o Holokauście. Jak sprawdzić aktualną ofertę parku? Zakres udogodnień bywa zmieniany, dlatego aktualną listę najlepiej sprawdzić na stronie dzielnicy Barnet przed wizytą.
-
Woodhouse Moor
Leeds
Woodhouse Moor to największy miejski park w północno-zachodniej części Leeds, położony około 1,6 km od centrum miasta w hrabstwie West Yorkshire w Anglii. Mieszkańcy i studenci traktują go jak zielone podwórko okolicy, a wielu nazywa go po prostu Hyde Park, od sąsiedniej dzielnicy. Gdzie leży Woodhouse Moor i jak tam dotrzeć? Park znajduje się na północny zachód od centrum Leeds, mniej więcej milę od niego. Otaczają go dzielnice Woodhouse, Burley, Hyde Park i Headingley oraz kampus University of Leeds. Dzięki temu z centrum można tu dojść pieszo, a sam park jest naturalnym skrótem i miejscem spotkań dla osób mieszkających w okolicy. Współrzędne to około 53,81 N i 1,56 W. Z czego składa się Woodhouse Moor? Obszar dzieli się na trzy części. Formalny park o powierzchni około 26 hektarów leży po zachodniej stronie ulicy Woodhouse Lane. Po jej wschodniej stronie znajdują się dwa dodatkowe otwarte tereny, zwane Monument Moor i Cinder Moor. Te dwa pola służą do organizacji wydarzeń, takich jak cyrki czy mecze sportowe, a czasem bywają wykorzystywane jako parking. Jak powstał park? Woodhouse Moor był pierwotnie otwartym wrzosowiskiem na obrzeżach miasta. W 1837 roku zbudowano tu zbiornik wodny. W połowie XIX wieku teren trafił w ręce władz miejskich Leeds, a od 1857 roku był przekształcany w park. Układ, który widać dziś, pochodzi głównie z lat siedemdziesiątych XIX wieku: przeważają otwarte trawniki, są ogrody, aleje drzew i muszla koncertowa. Zachowała się też Keeper's Lodge, dawny domek stróża z około 1901 roku, którego używają pracownicy parku. Co można tu robić? Rozległe trawniki i aleje starych drzew zachęcają do pikników, spacerów i gry w piłkę. W parku jest plac zabaw dla dzieci, skatepark, boisko wielofunkcyjne i boisko do gry w kręgle trawiaste (bowling green). Park pełni też rolę areny dla wydarzeń społecznych i sportowych, a jego otwarta przestrzeń dobrze nadaje się na większe zgromadzenia. Najczęstsze pytania Czy Woodhouse Moor to to samo co Hyde Park w Leeds? Potocznie tak. Park leży obok dzielnicy Hyde Park i wiele osób używa tej nazwy, choć oficjalna nazwa brzmi Woodhouse Moor. Jak duży jest park? Formalny park zajmuje około 26 hektarów. Do tego dochodzą dwa otwarte pola po wschodniej stronie Woodhouse Lane. Czy wstęp jest płatny? Jest to park publiczny, zarządzany przez miejskie służby ds. parków Leeds, więc można swobodnie wchodzić i spacerować po jego terenie. Czy w parku odbywają się wydarzenia? Tak. Monument Moor i Cinder Moor goszczą m.in. cyrki i mecze sportowe, a okresowo służą także jako parking. Dla kogo jest to miejsce? Dla mieszkańców, studentów pobliskiego uniwersytetu i turystów, którzy chcą odpocząć od zabudowy w centrum Leeds, zjeść piknik albo po prostu pospacerować wśród drzew. Podsumowanie Woodhouse Moor łączy historię dawnego wrzosowiska z funkcją nowoczesnego parku miejskiego. Jeśli zwiedzasz Leeds i szukasz miejsca na oddech blisko centrum, spokojnie wystarczy kilkadziesiąt minut spaceru po jego alejach, aby poczuć codzienny rytm miasta.
-
Preston Park
Brighton
Preston Park to miejski park w Brighton and Hove, na północnym skraju centrum Brighton. Uchodzi za pierwszy i największy park publiczny w mieście i do dziś jest jednym z ulubionych miejsc mieszkańców oraz turystów na spędzenie dnia na świeżym powietrzu. Czym jest Preston Park? Park zajmuje około 63 akrów, czyli ponad 25 hektarów otwartej przestrzeni. Władze miejskie Brighton kupiły ten teren na początku lat osiemdziesiątych XIX wieku, a park udostępniono mieszkańcom w tej samej dekadzie. Układ jest typowo wiktoriański: szerokie trawniki, formalne rabaty kwiatowe, aleje obsadzone drzewami oraz miejsca przeznaczone na sport i zabawę. Co można tu zobaczyć i zrobić? Park łączy ogrody z obiektami sportowymi. Najważniejsze atrakcje: Formalne rabaty i ogrody różane. Ogród różany powstał w 1929 roku i latem świetnie nadaje się na spokojny spacer. Korty tenisowe i greeny do gry w bowls. Obie funkcje są w stałym użyciu, dlatego park tętni życiem. Niewielki staw. Dodaje spokojny, zielony akcent do otwartych trawników. Rozległe trawniki. Sprawdzają się na piknik, luźne gry, festiwale i wydarzenia lokalne. Dlaczego welodrom jest tak znany? W parku działa Preston Park Velodrome, tor kolarski zbudowany ręcznie przez brytyjską armię. Lokalny klub kolarski nazywa go najstarszym czynnym welodromem na świecie. Tor został wyremontowany i zmodernizowany, a wyścigi wróciły tu w 2016 roku. Nawet jeśli nie jeździsz na rowerze, wieczorne zawody to nietypowy sposób na poznanie Brighton. Jak dojechać do Preston Park? Park leży przy London Road i ma wspólną nazwę ze stacją kolejową Preston Park, więc łatwo dojechać pociągiem z centrum Brighton oraz z innych miejscowości na tej linii. W pobliżu zatrzymują się też autobusy kursujące London Road. Pieszo z centrum miasta idzie się około dwudziestu–trzydziestu minut, w większości lekko pod górę główną ulicą. Rowerzyści mogą wjechać trasami prowadzącymi na północ od nadmorskiej promenady. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Preston Park jest płatny? Nie. To publiczny park miejski, można wejść o dowolnej porze bez biletu. Niektóre obiekty, takie jak korty czy greeny do bowlsa, obsługują własnych użytkowników. Czy to ten sam Preston co w Lancashire? Nie. Kilka miejsc w Anglii i Stanach Zjednoczonych nosi podobną nazwę. Ten park leży w Brighton and Hove na południowym wybrzeżu Anglii. Czy park nadaje się dla dzieci? Tak. Szerokie trawniki i dużo otwartej przestrzeni sprawiają, że to wygodne miejsce dla rodzin, a ogrody dają dzieciom sporo do oglądania podczas spaceru. Kiedy najlepiej odwiedzić park? Późna wiosna i lato to czas, gdy rabaty i ogród różany wyglądają najlepiej, a długie dni pozwalają na piknik i wieczór na welodromie. Czy można połączyć wizytę z innymi atrakcjami Brighton? Tak. Park dzieli od nabrzeża, uliczek Lanes i Royal Pavilion krótki przejazd, więc łatwo wpisać go w jednodniowy plan zwiedzania miasta. Preston Park to dobry wybór dla każdego, kto szuka zieleni i odrobiny historii bez opuszczania Brighton.
-
Friary Park
Londyn
Friary Park to dziewięciohektarowy, formalny park z epoki edwardiańskiej w londyńskiej dzielnicy Friern Barnet, w gminie Barnet na północy miasta. Dla odwiedzających to spokojna zielona enklawa z kawiarnią, placem zabaw i miejscem do spacerów, poza typowymi trasami turystycznymi centrum Londynu. Czym jest Friary Park? Park ma około 9 hektarów (22 akrów) i został otwarty dla publiczności w 1910 roku. Powstał na terenie dawnej posiadłości Friary House. Układ parku ma charakter formalny: uporządkowane ścieżki, ogrody wokół dawnego domu i zaplecze rekreacyjne typowe dla miejskich parków początku XX wieku. Jaka jest historia tego miejsca? Tereny te mają znacznie dłuższą przeszłość niż sam park. W średniowieczu należały do joannitów (rycerzy szpitalnych), a od XVI wieku stał tu dwór Friern Barnet Manor House. Obecny budynek postawiono około 1871 roku dla Edmunda Williama Richardsona. Ziemię przejęła rada hrabstwa Middlesex, która urządziła ją jako park publiczny. Oficjalne otwarcie przypadło na rok 1910. Co można tu robić? Park oferuje sporo atrakcji dla różnych grup wiekowych: plac zabaw dla dzieci oraz miejsca piknikowe, korty tenisowe i boisko do piłki nożnej, kręgielnia trawiasta (bowling green) i pole do pitch and putt, czyli miniaturowego golfa, skatepark dla deskorolkarzy, kosz do koszykówki i siłownia plenerowa, kawiarnia w budynku dawnego domu, w którym działają też grupy społeczności lokalnej, toalety na terenie parku. Czy jest tu coś dla miłośników przyrody? Tak. Friary Park jest uznany za Site of Local Importance for Nature Conservation, czyli teren lokalnie ważny dla ochrony przyrody. Rosną w nim stare dęby oraz trzy sekwoje, a przez park płynie niewielki strumień. Park sąsiaduje z polem golfowym North Middlesex Golf Course, na którego terenie znajduje się rezerwat North Middlesex Golf Course Ponds. Rezerwat nie jest dostępny dla zwiedzających, ale zieleń wokół wyraźnie wzmacnia przyrodniczy charakter okolicy. Dla kogo jest to miejsce? Friary Park sprawdzi się przede wszystkim jako cel dla rodzin z dziećmi, osób lubiących sport na świeżym powietrzu i tych, którzy chcą zobaczyć, jak wygląda codzienne życie północnego Londynu. Nie jest to atrakcja z listy „must see", lecz dobrze utrzymany park osiedlowy z ciekawą historią. Dobrze łączy się go ze spacerem po Friern Barnet. Najczęstsze pytania Czy wstęp do parku jest płatny? Nie, jest to park publiczny, otwarty dla wszystkich od 1910 roku. Czy w parku jest kawiarnia? Tak, mieści się w budynku dawnego domu. Godziny pracy bywają zmienne, więc przed wizytą warto sprawdzić aktualny status. Czy można tu zagrać w tenisa albo kręgle? W parku są korty tenisowe, kręgielnia trawiasta oraz pole pitch and putt. Zasady rezerwacji najlepiej sprawdzić na stronie gminy Barnet. Czy z dziećmi będzie tu ciekawie? Tak. Jest plac zabaw, miejsca na piknik, strumień i skatepark dla starszych dzieci. Czy można wejść do rezerwatu przy polu golfowym? Nie. Rezerwat North Middlesex Golf Course Ponds nie jest otwarty dla publiczności, ale park obok jest dostępny. Jak dojechać? Park leży we Friern Barnet w północnym Londynie. Dojazd najwygodniej zaplanować lokalnym transportem miejskim, wpisując w nawigację nazwę parku.
-
Bedford Park
Bedford
Bedford Park to wiktoriański park miejski w północnej części Bedford, w hrabstwie Bedfordshire w Anglii. Zajmuje około 26 hektarów i jest największym parkiem miejskim w mieście. Wpisano go do rejestru zabytkowych parków i ogrodów Historic England w stopniu II, a zarządza nim Bedford Borough Council. To dobre miejsce na spacer, piknik albo aktywny dzień na świeżym powietrzu. Jak powstał Bedford Park? Projekt parku wyłoniono w konkursie zorganizowanym w 1882 roku w Corn Exchange w Bedford. Prace ruszyły wiosną 1883 roku i trwały około dwóch lat. Za realizację odpowiadała firma Barron & Son, specjalizująca się w tworzeniu ogrodów i parków publicznych. Oficjalne otwarcie nastąpiło w lipcu 1888 roku, a przecięcia wstęgi dokonał markiz Tavistock. Historic England opisuje park jako późnowiktoriański park publiczny, a w rejestrze zabytków figuruje on od lipca 1995 roku. Co zobaczyć w parku? Najstarszym i najbardziej charakterystycznym elementem układu jest jezioro o powierzchni około hektara, położone w południowo-wschodnim narożniku parku. Wokół niego łatwo o spokojny spacer, a rozległe trawniki sprzyjają odpoczynkowi. Park od sąsiedniego cmentarza oddzielają metalowe ogrodzenie i żywopłot z cisów, co jest jednym z drobnych, ale ciekawych szczegółów historycznego układu. W sercu parku stoi odnowiony pawilon, w którym działa kawiarnia. To wygodny przystanek po spacerze, zwłaszcza w chłodniejsze dni. Część źródeł wspomina także o oryginalnej muszli koncertowej i pawilonie krykietowym, które nadal pełnią swoje funkcje. Jakie są udogodnienia dla odwiedzających? Bedford Park to nie tylko zabytek, ale też zaplecze rekreacyjne dla mieszkańców. Według informacji miasta na terenie znajdują się: boiska do piłki nożnej, krykieta i rounders, korty tenisowe, kort do koszykówki, bowling green (trawiasta murawa do gry w kręgle), place zabaw dla dzieci, siłownia plenerowa, toalety (płatne). Park został wyróżniony certyfikatem Green Flag, przyznawanym dobrze zarządzanym i przyjaznym dla odwiedzających terenom zieleni. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Bedford Park jest płatny? Park jest publiczny i otwarty dla mieszkańców oraz turystów. Płatne są jedynie toalety, zgodnie z informacjami miasta. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak. W parku są place zabaw, a otwarta przestrzeń i jezioro dają dzieciom sporo możliwości zabawy. Kawiarnia w pawilonie ułatwia zaplanowanie dłuższej wizyty. Kto zarządza parkiem? Bedford Park należy do Bedford Borough Council, która odpowiada za jego utrzymanie. Ile czasu zarezerwować na wizytę? Przy spokojnym spacerze wokół jeziora i kawie w pawilonie wystarczy zwykle od godziny do dwóch. Jeśli planujesz sport lub piknik, warto zostać dłużej. Czym park wyróżnia się na tle innych w Bedford? Jest największym parkiem miejskim w mieście i jednocześnie jedynym z tak wyraźnie zachowanym wiktoriańskim układem, potwierdzonym wpisem do rejestru Historic England. Dla kogo jest to miejsce? Dla miłośników historii ogrodów, rodzin z dziećmi, biegaczy i osób szukających zielonej przerwy podczas zwiedzania Bedford. Park jest dobrym uzupełnieniem dnia w mieście, w którym poza zabytkami warto też zobaczyć nadrzeczne promenady i centrum.
-
Sunny Hill Park
Londyn
Sunny Hill Park to rozległy, pagórkowaty park w londyńskiej dzielnicy Hendon, w gminie Barnet, na północnym zachodzie stolicy Wielkiej Brytanii. Zajmuje około 22 hektarów, w większości porośniętych trawą, a z jego wzniesień rozciągają się szerokie widoki na północ i zachód. To dobre miejsce na spacer, piknik i chwilę oddechu z dala od zatłoczonego centrum Londynu. Co warto wiedzieć o parku Sunny Hill Park? Park wyróżnia się ukształtowaniem terenu. Zamiast płaskiej, wystrzyżonej łąki znajdziesz tu łagodne, ale wyraźne wzniesienia, z których roztacza się panorama okolicy. Większość powierzchni zajmują trawiaste przestrzenie, idealne do spacerów i zabawy na świeżym powietrzu. Zachowały się też starsze elementy krajobrazu: żywopłoty wyznaczające dawne granice pól oraz dojrzałe drzewa. Jak powstał park? Teren nazywano dawniej Sunnyhill Fields i należał do sąsiedniego gospodarstwa Church Farmhouse, w którym do 2011 roku mieściło się Church Farmhouse Museum. W 1921 roku rada Hendon wykupiła około 16 akrów ziemi pod park, a otwarto go w 1922 roku. W 1929 roku park powiększono o kolejne grunty. W latach 30. XX wieku było to popularne miejsce do oglądania pokazów lotniczych na pobliskim lotnisku Hendon Aerodrome, które później stało się bazą RAF, a dziś mieści się tam Muzeum RAF. Co zobaczysz i co możesz robić na miejscu? Na terenie parku działają kawiarnia i plac zabaw dla dzieci. Dla aktywnych są korty tenisowe, boiska do koszykówki oraz boiska piłkarskie. W południowej części park staje się bardziej dziki, a miejski teren ustępuje łące kwietnej. Park jest otwarty dla wszystkich, bez ograniczeń wejścia. Przyroda i dziedzictwo Sunny Hill Park razem z sąsiednim cmentarzem kościelnym Hendon Churchyard tworzy obszar uznany za Site of Local Importance for Nature Conservation, czyli miejsce o lokalnym znaczeniu dla ochrony przyrody. Południowo-wschodni narożnik parku był dawniej częścią cmentarza przy kościele św. Marii. To ważne stanowisko archeologiczne, gdzie odnaleziono ślady rzymskiego i anglosaskiego osadnictwa. Najczęstsze pytania Gdzie leży Sunny Hill Park? W dzielnicy Hendon, w londyńskiej gminie Barnet, na północnym zachodzie Londynu. Do stacji metra Hendon Central dojedziesz stamtąd krótko autobusem. Jak duży jest park? Ma około 22 hektarów. Czy jest tu kawiarnia i plac zabaw? Tak, na terenie parku znajdziesz kawiarnię, plac zabaw, korty tenisowe i boiska do koszykówki oraz piłki nożnej. Czy wstęp jest płatny? Nie, park jest ogólnodostępny i otwarty dla wszystkich bez ograniczeń. Kiedy powstał park? Otwarto go w 1922 roku, a w 1929 roku został powiększony. Czy jest tu coś dla miłośników przyrody? Tak, w południowej części rośnie łąka kwietna, a park wraz z sąsiednim cmentarzem kościelnym objęty jest lokalną ochroną przyrody.
-
Avenue House Grounds
Londyn
Avenue House Grounds, dziś nazywane Stephens House & Gardens, to wiktoriański park w dzielnicy Finchley, w londyńskiej gminie Barnet. Zajmuje około dziesięciu akrów (nieco ponad cztery hektary) przy East End Road w rejonie Church End. Obszar jest uznany za Site of Local Importance for Nature Conservation, czyli teren o lokalnym znaczeniu dla ochrony przyrody. To spokojna zielona enklawa na północy Londynu, daleko od zatłoczonych atrakcji centrum. Jak powstał ogród? Willa Avenue House, wpisana na listę zabytków II stopnia, pochodzi z 1859 roku i stoi na terenie dawnych pól zwanych Temple Croft Fields. W 1874 roku posiadłość kupił Henry Charles Stephens, znany jako „Inky" Stephens, który rozbudował dom i dodał m.in. laboratorium. Do zaprojektowania ogrodu zatrudnił krajobrazistę Roberta Marnocka. W 1878 roku zasięgnął też rady Williama Robinsona, redaktora czasopisma „The Garden", który polecił właśnie Marnocka. Po śmierci Stephensa w 1918 roku dom i park przypadły ówczesnej radzie miejskiej Finchley pod warunkiem, że pozostaną dostępne dla publiczności. Początkowo dom zarekwirowano na szpital, a następnie wywiązał się długotrwały spór prawny między radą, wykonawcami testamentu i mieszkańcami. Ogród otwarto jako Avenue House Grounds 3 maja 1928 roku. Co zobaczyć na miejscu? Układ parku obejmuje trawniki, stawy, pagórki ze skalnymi elementami, sieć nieformalnych ścieżek i schodków, a także dawny wybieg dla koni oraz ogród warzywny zwany The Bothy. Do dziś zachowały się stawy z ozdobną fontanną, a w parku jest plac zabaw dla dzieci, więc to dobry cel rodzinnego spaceru. Warto poszukać zabytkowej morwy czarnej na zboczu nad ogrodem skalnym i stawem. Źródła datują jej posadzenie na około 1878 rok. Ogród słynął też z cennej kolekcji drzew. Ciekawostką jest The Bothy, zbudowany pod koniec lat 70. XIX wieku w formie małego zamku. Według opisów należy do najwcześniejszych betonowych budowli w Anglii spoza czasów rzymskich. Muzeum atramentu W centrum dla zwiedzających mieści się Stephens Collection, niewielkie muzeum poświęcone atramentowi i przyborom do pisania. Nawiązuje do rodziny Stephensów, która zbiła majątek na produkcji atramentu, stąd przydomek „Inky". Najczęstsze pytania Czy wstęp do parku jest płatny? Park został przekazany publiczności z zastrzeżeniem, że ma pozostać otwarty, a spacer po terenie jest tradycyjnie dostępny dla wszystkich. Godziny otwarcia i opłaty za wydarzenia warto sprawdzić przed wizytą. Czy to miejsce nadaje się dla dzieci? Tak. Na terenie jest plac zabaw, a stawy, fontanna i kręte ścieżki dobrze sprawdzają się podczas rodzinnego spaceru. Jak długo zwiedzać? Na spokojny spacer po parku i obejrzenie głównych punktów wystarczy zwykle od godziny do dwóch. Dlaczego nazwa się zmieniła? Posiadłość działa obecnie pod nazwą Stephens House & Gardens, w nawiązaniu do rodziny, która ją ukształtowała. Dawna nazwa Avenue House Grounds nadal funkcjonuje w źródłach. Dla kogo? Park polecamy miłośnikom historii ogrodów, fanom wiktoriańskiej architektury, rodzinom z dziećmi i wszystkim, którzy w Londynie szukają ciszy. Zielone tereny dawnej rezydencji są mniejsze niż pierwotna posiadłość, ale wciąż pokazują, jak wyglądał prywatny ogród krajobrazowy z drugiej połowy XIX wieku.
-
St Pancras Gardens
Londyn
St Pancras Gardens to publiczny ogród w londyńskiej dzielnicy Camden, tuż przy dworcu St Pancras i King's Cross. Zajmuje około dwóch hektarów i powstał na dawnym cmentarzu przykościelnym. Dziś to spokojne miejsce na spacer, w którym historia, literatura i architektura spotykają się na niewielkiej przestrzeni. Czym są St Pancras Gardens? Teren łączy dawny cmentarz przy kościele St Pancras Old Church z sąsiednim cmentarzem parafii St Giles-in-the-Fields. Po wprowadzeniu w połowie XIX wieku ustaw o cmentarzach pochówki zakończono, a w kolejnych dekadach teren zamieniono w ogród publiczny. Zachowały się nagrobki, ścieżki i stare drzewa, dlatego miejsce ma wyraźnie historyczny charakter. Co warto zobaczyć? Grobowiec rodziny Soane'ów Najbardziej znanym obiektem jest grobowiec z kamienia portlandzkiego, zaprojektowany przez architekta Sir Johna Soane'a po śmierci jego żony w 1815 roku. Stanął w 1816 roku. Charakterystyczna kopuła bywa wskazywana jako inspiracja dla projektu czerwonej budki telefonicznej K2 Gilesa Gilberta Scotta, choć to powiązanie jest przedstawiane jako przypuszczenie. Grobowiec odnawiano w drugiej połowie lat 90. oraz na początku XXI wieku, przy okazji renowacji całego ogrodu. Drzewo Hardy'ego Pod koniec XIX wieku przy budowie linii kolejowej przenoszono nagrobki. Dziś wokół korzeni jesionu, znanego jako Hardy Tree, leżą ułożone kręgiem stare płyty nagrobne. Nazwa nawiązuje do Thomasa Hardy'ego, późniejszego pisarza i poety, który jako młody człowiek miał nadzorować prace przy likwidacji części grobów. Źródła różnie podają daty tych prac, a samo drzewo ucierpiało z powodu choroby. Znane pochówki Na cmentarzu spoczywa Johann Christian Bach, najmłodszy syn Johanna Sebastiana, zmarły w 1782 roku. Pochowani są tu także William Godwin oraz jego dwie żony, w tym Mary Wollstonecraft, autorka feministycznego traktatu o prawach kobiet. Z tym miejscem wiąże się opowieść, że Percy Shelley wyznał tu uczucia córce Godwina, Mary. Fontanna i zegar słoneczny Z 1877 roku pochodzi pomnik z fontanną i zegarem słonecznym, ufundowany przez rodzinę Burdett-Coutts. To jeden z elementów ogrodu z epoki wiktoriańskiej. Jak zaplanować wizytę? Ogród leży kilka minut pieszo od stacji St Pancras International i King's Cross, więc łatwo włączyć go w trasę po tej części Londynu. Wstęp jest bezpłatny. Spacer zajmuje zwykle od pół godziny do godziny, zależnie od tego, jak długo zatrzymasz się przy grobowcach i tablicach. Sąsiaduje z nim kościół St Pancras Old Church, jeden z najstarszych miejsc kultu chrześcijańskiego w tej okolicy. Najczęstsze pytania Czy wstęp jest płatny? Nie, ogród jest publiczny i bezpłatny. Co jest tu najciekawsze? Grobowiec Soane'a, krąg nagrobków wokół Hardy Tree oraz groby Bacha, Godwina i Wollstonecraft. Czy to nadal cmentarz? Nie, pochówki zakończono w XIX wieku, a teren służy dziś jako ogród i miejsce odpoczynku. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Zwykle wystarcza od 30 do 60 minut. Czy jest po drodze do dworca? Tak, ogród leży tuż obok stacji St Pancras i King's Cross, dlatego dobrze nadaje się na krótki przystanek między pociągami.
-
Greyfriars Bobby Fountain
Edynburg
Fontanna Greyfriars Bobby w Edynburgu to granitowa fontanna z brązową figurą pieska, ustawiona na rogu George IV Bridge i Candlemaker Row, naprzeciw wejścia na cmentarz przy kościele Greyfriars. To jeden z najczęściej fotografowanych małych zabytków Starego Miasta i obiekt wpisany na listę zabytków Szkocji w najwyższej kategorii A. Co to za miejsce? Fundatorką była baronowa Burdett-Coutts, związana wówczas z Ladies Committee brytyjskiego RSPCA. Rzeźbę psa wykonał z natury William Brodie. Pomnik powstał na początku lat 70. XIX wieku, krótko po śmierci Bobby'ego w styczniu 1872 roku. Źródła różnią się co do roku odsłonięcia (1872 lub 1873), dlatego warto mówić o początku tej dekady. Na cokole umieszczono tablicę poświęconą wierności psa wobec jego pana, Johna Graya. Fontanna pełniła też funkcję poidła, a Historic Environment Scotland wpisała ją na listę zabytków w 1977 roku. Kim był Bobby? Według popularnej opowieści terier przez 14 lat czuwał przy grobie Johna Graya, zmarłego w 1858 roku, aż sam padł w styczniu 1872 roku. Szczegóły historii są dyskusyjne: nawet rasa psa bywa opisywana raz jako skye terrier, raz jako dandie dinmont terrier. Pomnik jest więc hołdem dla legendy, która od ponad stu lat przyciąga turystów, a nie dokumentem każdego jej szczegółu. Jak dojść i ile to zajmie? Fontanna stoi kilka minut spacerem od Royal Mile i Grassmarket. Przy pomniku nie ma biletów ani kolejki, wystarczy kilka minut na zdjęcie. Najlepiej połączyć wizytę z innymi punktami w okolicy: cmentarz Greyfriars Kirkyard tuż naprzeciwko, gdzie Bobby jest pochowany niedaleko wejścia, a przy grobie zwykle leżą kwiaty i patyki, kościół Greyfriars Kirk z niewielką ekspozycją, Museum of Edinburgh, gdzie przechowuje się obrożę i miskę Bobby'ego. Kiedy przyjechać? Wczesny ranek jest najspokojniejszy, bo w ciągu dnia przy pomniku zbierają się grupy zwiedzających. Pomnik jest w przestrzeni publicznej, więc można go zobaczyć o każdej porze. Czy wolno głaskać nos pieska? Zwyczaj pocierania nosa „na szczęście” wypolerował brąz na jasno. Rada miasta i opiekunowie pomnika zachęcali jednak do powściągliwości, gdy konieczne były kosztowne naprawy. Lepiej zrobić zdjęcie, niż dotykać figury. Najczęstsze pytania Czy wstęp do fontanny jest płatny? Nie. To pomnik w przestrzeni miejskiej, dostępny bez biletu. Gdzie jest grób Bobby'ego? Na cmentarzu Greyfriars Kirkyard, po drugiej stronie ulicy, niedaleko bramy i grobu Johna Graya. Kto zaprojektował pomnik? Rzeźbiarzem był William Brodie, a fundatorką baronowa Burdett-Coutts. Czy historia Bobby'ego jest w pełni potwierdzona? Nie we wszystkich szczegółach. Pomnik i grób są realne, natomiast część opowieści o psie, w tym jego rasa, pozostaje przedmiotem sporów.
-
Armley Park fountain
Leeds
Fontanna w Armley Park w Leeds to zabytkowa budowla z końca epoki wiktoriańskiej, wpisana na brytyjską listę obiektów chronionych (National Heritage List for England) w stopniu II. Stoi w publicznym parku w zachodniej części miasta, nazywanym też Gott's Park, i jest jednym z najstarszych elementów jego wyposażenia. Bywa określana jako Jubilee Fountain, czyli fontanna jubileuszowa. Czym jest fontanna w Armley Park? Fontanna powstała w 1897 roku i została wykonana z ciosanego kamienia, częściowo zdobionego rzeźbiarsko. Na jej wzniesienie zdecydował się William Henry Gott z Armley House. Chciał w ten sposób uczcić sześćdziesiąty rok panowania królowej Wiktorii. Informuje o tym tablica przy obiekcie. Wpis do rejestru zabytków pochodzi z 11 września 1996 roku. Co zobaczysz na miejscu? Całość tworzy ośmioboczny basen z kamiennym murkiem oporowym. W środku stoi ośmioboczna fontanna ze żłobkowanymi pilastrami, profilowanym trzonem i czarą ozdobioną głowami lwów biegnącymi wzdłuż krawędzi. To dobry przykład zdobnictwa parkowego z czasów jubileuszu Wiktorii. W promieniu około 40 metrów od fontanny, po jej wschodniej i zachodniej stronie, znajdują się dwie tablice z glazurowanej terakoty osadzone w sztucznych kamiennych wzgórkach. Każda z nich ma własny wpis na liście zabytków w stopniu II. Według opisu rejestrowego prawdopodobnie wyszły z leedzkiej wytwórni Burmantofts i trafiły do parku mniej więcej w czasie jego otwarcia, około 1897 roku. Jak wygląda otoczenie? Park wziął nazwę od przemysłowca Benjamina Gotta, którego dawna rezydencja, Gotts Park Mansion, stoi w pobliżu. Dom z 1781 roku został przebudowany w latach 1810. i dziś mieści klubowy budynek pola golfowego. Według Rady Miasta Leeds w parku są plac zabaw, skatepark, kręgielnie trawiaste, boiska piłkarskie, korty tenisowe i łąki kwietne. Zabytkowe są także kamienne słupy bramy wejściowej, wpisane do rejestru razem z fontanną. Czy wstęp jest płatny i kiedy warto przyjść? Armley Park to park publiczny zarządzany przez miasto, więc fontannę można obejrzeć w trakcie spaceru po terenie, bez biletu. Najlepiej wybrać dzień z dobrą pogodą: obiekt stoi na otwartej przestrzeni, a wokół jest dużo miejsca na odpoczynek. Park zajmuje się także lokalna grupa wolontariuszy, Friends of Armley and Gotts Park, która spotyka się dwa razy w miesiącu przy pracach porządkowych i ogrodniczych. Najczęstsze pytania Z którego roku pochodzi fontanna? Z 1897 roku. Ufundował ją William Henry Gott z okazji sześćdziesięciolecia panowania królowej Wiktorii. Czy fontanna jest zabytkiem chronionym? Tak. Ma stopień II na brytyjskiej liście obiektów zabytkowych od 1996 roku. Ten sam stopień mają dwie pobliskie terakotowe tablice i kamienne słupy wejścia do parku. Czy trzeba płacić za wstęp? Nie. To park publiczny, dostępny dla każdego odwiedzającego. Co jeszcze można robić w parku? Spacerować po terenie, skorzystać z placu zabaw, skateparku, boisk i kortów oraz zobaczyć łąki kwietne.
-
Leonard Montefiore Drinking Fountain
Londyn
Leonard Montefiore Drinking Fountain to zabytkowa fontanna pitna w londyńskiej dzielnicy Stepney, na skwerze Stepney Green we wschodnim Londynie. Czerwony, marmurowy pomnik z obeliskiem upamiętnia młodego filantropa i od niedawna znowu działa jako punkt poboru wody pitnej. Kim był Leonard Montefiore? Leonard Montefiore był krewnym znanego żydowskiego filantropa Sir Mosesa Montefiore. Zmarł w wieku 26 lat, w 1879 roku. Pięć lat później, w 1884 roku, wzniesiono fontannę ku jego pamięci. Według lokalnych opracowań historycznych to jedyny pomnik poświęcony tej postaci. Wschodni Londyn miał wówczas liczną społeczność żydowską, a działalność dobroczynna rodziny Montefiore była tu dobrze znana, dlatego fontanna jest też śladem tej części historii dzielnicy. Jak wygląda fontanna i gdzie stoi? Pomnik wykonano z czerwonego marmuru. Zwieńcza go obelisk, a kurki ozdobiono motywem lilii wodnych. Fontanna stoi na Stepney Green, niedaleko Stepney Clock Tower, czyli w zielonej enklawie otoczonej zabudową mieszkalną. Ma status obiektu zabytkowego (Grade II). Dlaczego fontanna zmieniła miejsce? Pierwotnie odsłonięto ją przy szkole Rutland Street School. W 1939 roku przeniesiono ją na Stepney Green, gdzie stoi do dziś. Przez lata popadała w zaniedbanie i groziło jej zniszczenie. Odrestaurowało ją Heritage of London Trust, organizacja, która opiekuje się też innymi zabytkowymi fontannami Londynu, między innymi tą w Altab Ali Park na Whitechapel. Dziś fontanna pełni funkcję punktu uzupełniania wody, więc można tu napełnić bidon. Jak dojechać? Stepney Green leży we wschodnim Londynie, w pobliżu Whitechapel i Mile End. Najwygodniej dojechać metrem do stacji Stepney Green (linie District i Hammersmith & City) lub Whitechapel i przejść pieszo kilka minut. Fontanna jest wolnostojąca i dostępna przez cały dzień, bez biletów i godzin otwarcia. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Stepney Clock Tower, kilka kroków od fontanny. Altab Ali Park w Whitechapel, gdzie również odnowiono zabytkową fontannę. Uliczki dawnego żydowskiego East Endu, zwłaszcza w okolicach Whitechapel i Spitalfields. Kiedy warto przyjść? Najlepiej w ciągu dnia, w ciepłe miesiące, gdy skwer jest zielony, a fontanna służy do nawodnienia się podczas spaceru. To krótki przystanek, wystarczy kwadrans, najlepiej w ramach dłuższej wycieczki po East Endzie. Najczęstsze pytania Czy fontanna działa? Tak. Po renowacji pełni funkcję punktu uzupełniania wody pitnej. Czy wstęp jest płatny? Nie. Fontanna stoi na publicznym skwerze i jest dostępna bez opłat. Czy fontanna zawsze stała na Stepney Green? Nie. Odsłonięto ją w 1884 roku przy Rutland Street School, a w 1939 roku przeniesiono ją na obecne miejsce. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Około 15 minut, a w połączeniu ze spacerem po okolicy do godziny.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.