Rekreacja i rozrywka w Wielkiej Brytanii
Lista 148 miejsc z kategorii Rekreacja i rozrywka w Wielkiej Brytanii — z opisami, zdjęciami i wizytami od społeczności NextOnTrip. Miejsca rozmieszczone są w 40 miejscowościach. Najpopularniejsze miejsca według społeczności: Moors Valley Country Park, Wilton Park, Oakwood Park.
-
Henman Hill
Londyn
Henman Hill w Londynie to trawiaste wzgórze na terenie All England Lawn Tennis Club w Wimbledonie, z którego kibice śledzą mecze na wielkim ekranie. Oficjalnie nosi nazwę Aorangi Terrace, ale na całym świecie znane jest pod nieformalnymi przezwiskami. Najpopularniejsze to właśnie Henman Hill, a po erze Andy'ego Murraya także Murray Mound. Czym jest Henman Hill i skąd ta nazwa? To zielony, nasypowy stok obok kortu numer 1. Powstał pod koniec lat 90., gdy budowano nowy Court No. 1, a ziemię z wykopów ukształtowano w trawiastą skarpę. Na elewacji kortu zawieszono duży ekran, a widzowie bez biletów na korty pokazowe zaczęli zasiadać na zboczu z kocami i piknikowymi koszami. Przezwisko pochodzi od Tima Henmana, brytyjskiego tenisisty, który w latach 90. i na początku XXI wieku kilkakrotnie dochodził do półfinałów Wimbledonu. Po zakończeniu przez niego kariery w 2007 roku wzgórze nazywano też po kolejnych brytyjskich gwiazdach: Murray Mound, Mount Murray czy Murrayfield. Oficjalna nazwa Aorangi Terrace wzięła się od dawnych boisk klubu rugby, które stały tu do 1981 roku. „Aorangi" to maoryskie określenie Mount Cook. Co zobaczysz na miejscu? Główną atrakcją jest wielki ekran z transmisją meczów rozgrywanych na najważniejszych kortach. Atmosfera przypomina piknik: kibice siedzą na trawie, jedzą truskawki ze śmietaną i reagują na każdą wymianę. Obok znajdują się punkty gastronomiczne, a w pobliżu korty treningowe i boczne, gdzie można zobaczyć zawodników w mniej formalnej oprawie. Czy można tam wejść i kiedy? Wzgórze leży na terenie prywatnego klubu, więc w praktyce wejdziesz tam wyłącznie podczas turnieju Wimbledon, który odbywa się na przełomie czerwca i lipca, albo w ramach zwiedzania z przewodnikiem lub wizyty w muzeum tenisa (o dostępności sprawdź na oficjalnej stronie Wimbledonu). Poza turniejem teren jest zamknięty dla przypadkowych odwiedzających. Podczas turnieju wstęp na wzgórze zapewnia bilet Ground Pass. Nie kupisz go online, tylko stając w słynnej kolejce, zwanej The Queue, w Wimbledon Park. Karty z numerem kolejki wydają stewardzi. Ceny zależą od dnia turnieju (w 2026 roku podawano 33 funty w pierwszych ośmiu dniach, później niższe), więc przed wyjazdem sprawdź aktualny cennik. Im wcześniej dołączysz do kolejki, tym większa szansa na wejście. Po godzinie 15:00 posiadacze Ground Passu mogą czasem kupić odsprzedane bilety na korty pokazowe. Jak dojechać? Najbliższa stacja metra to Southfields (linia District), skąd na teren klubu idzie się około 15 minut. Kolejka zaczyna się w parku Wimbledon Park, kilka minut spacerem od stacji. Co warto wiedzieć przed wizytą? Zabierz warstwy ubrań, krem z filtrem i coś do siedzenia, bo pogoda w Londynie bywa zmienna. Klub zapowiadał przebudowę wzgórza przed jubileuszową, 150. edycją turnieju w 2027 roku, więc jego wygląd może się zmienić. Aktualne informacje znajdziesz na stronie Wimbledonu. Najczęstsze pytania Czy wejście na Henman Hill jest płatne? Tak, w trakcie turnieju potrzebny jest bilet Ground Pass kupowany w kolejce. Poza turniejem teren jest niedostępny. Czy Henman Hill i Murray Mound to to samo miejsce? Tak. To dwie nieformalne nazwy tego samego wzgórza, oficjalnie zwanego Aorangi Terrace. Czy mogę odwiedzić wzgórze poza turniejem? Zwykle tylko w ramach zwiedzania klubu lub muzeum, jeśli takie wizyty są akurat dostępne. Terminy sprawdź na stronie Wimbledonu. Czy na wzgórzu zobaczę mecz na żywo? Nie, mecze oglądasz na wielkim ekranie. Aby zobaczyć grę na korcie, potrzebny jest osobny bilet na konkretny kort, np. z odsprzedaży.
-
Seaton Park
Aberdeen
Seaton Park to jeden z największych parków publicznych Aberdeen, położony w dzielnicy Old Aberdeen na północy miasta, nad brzegiem rzeki Don. Zielone tereny, ogrody i historyczne obiekty sprawiają, że to dobry punkt na spokojny spacer w szkockim mieście. Gdzie leży Seaton Park i jak go znaleźć? Park znajduje się w Old Aberdeen, najstarszej części miasta, na północ od centrum, tuż przy rzece Don. Południowa brama otwiera się naprzeciwko katedry św. Machara, której wieże stanowią tło dla parkowych alej. Dzięki temu łatwo połączyć wizytę w parku ze zwiedzaniem okolicy. Jaka jest historia parku? Dawniej były to tereny wokół Seaton House, które przez stulecia należały do rodziny Hay. Z czasem dom przestał pełnić funkcję rodzinnej rezydencji, głównie z powodu podatku spadkowego. W 1947 roku miasto kupiło posiadłość od majora Malcolma Viviana Haya, który w czasie I wojny światowej był kryptografem, a później badał historię katolicyzmu i judaizmu. Wyposażenie domu wyprzedano w 1959 roku, a zaniedbany budynek spłonął w 1963 roku. Dziś po dawnej rezydencji pozostał park otwarty dla wszystkich. Co warto zobaczyć w parku? Cathedral Walk – aleja prowadząca w stronę katedry św. Machara, ozdobiona formalnymi rabatami kwiatowymi. Walled Garden – ogrodzony, cichy ogród, lubiany przez fotografów. Zabytkowe obiekty – na terenie parku znajdują się wpisane na listy zabytków elementy, m.in. Wallace Tower, wzgórze typu motte oraz kopiec z epoki brązu. Mr Therm – dawna lokomotywa parowa używana do transportu węgla, dziś rzeźba-plac zabaw dla dzieci. Plac zabaw – dobra opcja dla rodzin z dziećmi. Czy z parku można dojść nad rzekę i do mostu? Tak. Nadrzeczna ścieżka łączy park z pobliskim mostem Brig o' Balgownie, średniowieczną przeprawą, której budowę rozpoczął biskup Henry Cheyne w końcu XIII wieku; według przekazów ukończono ją około 1320 roku. Most jest chronionym zabytkiem (Scheduled Ancient Monument) i nie jest już otwarty dla ruchu samochodowego. Wiele źródeł nazywa go najstarszym średniowiecznym mostem w Szkocji. Najczęstsze pytania Czy Seaton Park jest płatny? Nie, to park miejski, otwarty publicznie. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak, w parku jest plac zabaw, a rzeźba Mr Therm przyciąga najmłodszych. Co jeszcze zobaczyć w okolicy? Katedrę św. Machara, zabudowę Old Aberdeen oraz most Brig o' Balgownie, do którego prowadzi spacer wzdłuż rzeki. Kiedy najlepiej przyjechać? Park jest najbardziej reprezentacyjny w ciepłych miesiącach, gdy kwitną rabaty przy Cathedral Walk, ale spacer nad Donem ma swój urok o każdej porze roku.
-
Lordship Recreation Ground
Londyn
Lordship Recreation Ground to duży park publiczny w Tottenham, w londyńskiej dzielnicy Haringey. Mieszkańcy mówią o nim po prostu „the Rec". Zajmuje ponad 20 hektarów i jest jedną z większych zielonych przestrzeni w północnym Londynie. Gdzie leży i jak się tam dostać? Park znajduje się w Tottenham, w dzielnicy Haringey. Wejścia prowadzą od strony Lordship Lane oraz od Downhills Park Road, naprzeciwko sąsiedniego Downhills Park. Dzięki temu łatwo połączyć spacer po obu parkach w jedną trasę. Teren rozciąga się z północy na południe na odcinku około 750 metrów, więc przejście go wzdłuż zajmuje kilkanaście minut spokojnym krokiem. Współrzędne to około 51,5943 N, 0,0874 W. Co można tu zobaczyć? Przez park płynie Moselle Brook, jedna z londyńskich „ukrytych rzek". Strumień biegnie z zachodu na wschód, a w parku znajduje się też niewielkie jezioro. Woda, zieleń i otwarta przestrzeń sprawiają, że to dobre miejsce na odpoczynek od miejskiego zgiełku. W ramach odnowy parku z lat 2011–2012 przywrócono rzece bardziej naturalny charakter. Na terenie parku są też m.in. zadrzewione fragmenty, sad oraz odnowione historyczne elementy, takie jak Model Traffic Area i Shell Theatre. Przy wejściu działa Lordship Hub z kawiarnią, który bywa miejscem wydarzeń społecznych. W okolicy hubu znajdziesz także wypożyczalnię i punkt naprawy rowerów oraz ogród społecznościowy. Co robić w Lordship Recreation Ground? Park nadaje się zarówno na leniwy spacer, jak i na aktywny dzień. Według informacji lokalnych organizacji działają tu: plac zabaw dla młodszych dzieci, siłownia plenerowa, boisko wielofunkcyjne, tor BMX i miejsce do jazdy na deskorolce, stoły do tenisa stołowego, boisko trawiaste. Psy mogą wchodzić do parku, ale w niektórych strefach obowiązuje zakaz ich wprowadzania. Park jest otwarty cały czas. Najczęstsze pytania Czy wstęp jest płatny? Nie, to park publiczny, a wejście jest swobodne. Czy można tu przyjść z dziećmi? Tak. Jest plac zabaw, a spacer wzdłuż strumienia i jeziora to prosty pomysł na rodzinną wycieczkę. Czy jest gdzie zjeść lub napić się kawy? Tak, w parku działa Lordship Hub z kawiarnią. Czy można wejść z psem? Tak, z wyłączeniem wyznaczonych stref wolnych od psów. Jak duży jest park? Ma ponad 20 hektarów i około 750 metrów długości z północy na południe. Dla kogo? Lordship Recreation Ground to dobry wybór dla osób, które chcą zobaczyć mniej turystyczną, lokalną stronę Londynu: rodzin, biegaczy, rowerzystów i każdego, kto lubi spacerować nad wodą. Warto zajrzeć tu przy okazji wizyty w Tottenham, np. łącząc spacer z sąsiednim Downhills Park.
-
Hanover Square
Leeds
Hanover Square to georgiański plac z publicznym ogrodem pośrodku, położony w Leeds w hrabstwie West Yorkshire. Leży na terenie dawnej dzielnicy Little Woodhouse, niedaleko szpitala Leeds General Infirmary, Uniwersytetu w Leeds i ulicy Burley Road, dlatego łatwo dotrzeć tu pieszo z centrum miasta i okolic kampusu. Czym jest Hanover Square? To spokojny, mieszkalny plac z domami z początku XIX wieku, ustawionymi wokół zielonego ogrodu. W przeciwieństwie do ruchliwych ulic handlowych w centrum Leeds jest tu cicho, a układ zabudowy pokazuje, jak miasto wyglądało, gdy zamożni kupcy przenosili się z zatłoczonego śródmieścia. Ogród jest dostępny dla wszystkich, a sam plac nadaje się na krótki spacer śladem architektury. Skąd wziął się plac? Teren należał do posiadłości Denison Hall. Sam dwór Denison Hall zbudowano w 1786 roku dla Johna Wilkinsona Denisona, który w tym celu kupił część gruntów. Później majątek nabył kupiec George Rawson i sprzedał tereny pod zabudowę mieszkaniową. Według wpisów Historic England układ placu zaprojektował około 1823 roku James Pritchett na zlecenie Rawsona. Centralny ogród zaprojektował i reklamował w 1828 roku Joshua Major, aby przyciągnąć nabywców nowych działek. Co warto zobaczyć? Główną atrakcją jest architektura. Kilka domów przy placu figuruje w rejestrze zabytków w kategorii Grade II, w tym numery 37 i 38 – bliźniacza para z czerwonej cegły, z kamiennymi detalami, dachem z łupka i portykiem z kolumnami toskańskimi. Wpisane do rejestru są także domy nr 39 i 40. Przy placu stoi też Denison Hall, dwór, od którego wzięła początek cała okolica. Ma on wyższą kategorię Grade II*, przyznawaną szczególnie ważnym budynkom. Sam ogród przekazano w 1955 roku Leeds Corporation do użytku publicznego. Balustrady usunięte w czasie II wojny światowej przywrócono w 1995 roku, dzięki czemu ogród odzyskał tradycyjny, ogrodzony wygląd. Co jeszcze warto wiedzieć o historii? Przy placu stał kiedyś kościół metodystyczny ze szkołą niedzielną. W 1955 roku wspólnota połączyła się z Oxford Place Chapel. Z dzielnicą Little Woodhouse wiąże się też grono działaczek, które walczyły o swoje prawa i zabierały głos w sprawach miasta, co dodaje wizycie wątek z historii społecznej. Najczęstsze pytania Gdzie leży Hanover Square? W Leeds w West Yorkshire, niedaleko Leeds General Infirmary, Uniwersytetu w Leeds i Burley Road. Czy to ten sam plac co w Londynie? Nie. Nazwa powtarza się w kilku miejscach, m.in. w londyńskim Westminsterze i w Nowym Jorku. Ten plac znajduje się w Leeds. Czy można wejść do ogrodu? Tak. Ogród przekazano miastu do użytku publicznego w 1955 roku. Które budynki są zabytkowe? Kilka domów, m.in. numery 37 i 38, ma kategorię Grade II, a Denison Hall – Grade II*. Kto zaprojektował plac? Układ przypisuje się Jamesowi Pritchettowi i datuje na około 1823 rok, a ogród zaprojektował i reklamował w 1828 roku Joshua Major. Czy warto tu zajrzeć? Jeśli lubisz georgiańską architekturę i ciche, zielone miejsca, to przyjemny, krótki przystanek w okolicy uniwersytetu w Leeds.
-
Bruce Castle Park
Londyn
Bruce Castle Park to park miejski w londyńskiej dzielnicy Tottenham, na północy miasta, w którego sercu stoi jeden z najstarszych ceglanych dworów w Anglii. Dla turysty to połączenie spaceru po zieleni z wizytą w darmowym muzeum historii lokalnej, a dla wielu mieszkańców po prostu miejsce odpoczynku z placem zabaw, kortami i kawiarnią. Co to za miejsce? Park otacza Bruce Castle, zabytkowy dwór z XVI wieku przy Lordship Lane. Budynek ma najwyższą kategorię ochrony konserwatorskiej w Anglii (Grade I). Nazwa pochodzi od rodu Bruce, który dawniej władał ziemią, na której stoi dwór. Dwór stoi na miejscu starszej budowli, o której wiadomo niewiele. Dwór przebudowywano w XVII, XVIII i XIX wieku, więc dziś widać w nim nawarstwienie kilku epok. Park ma około 8 hektarów (mniej więcej 20 akrów) i jest pierwszym publicznym parkiem w Tottenham. W 1891 roku zarówno dwór, jak i teren wokół niego kupiła lokalna rada miejska, a od 1906 roku w budynku działa muzeum. Co warto zobaczyć? Dwór i muzeum. W środku poznasz historię okolicy: opowieści o mieszkańcach, eksponaty, wystawy czasowe i wydarzenia. Muzeum ma też zbiory archiwalne oraz wystawy sztuki. Wstęp jest bezpłatny, ale godziny otwarcia bywają różnie podawane, dlatego przed wizytą sprawdź aktualne informacje. Wieża z czasów Tudorów. Przy dworze zachowała się wieża, którą opisuje się jako rzadki i jedyny w swoim rodzaju ślad archeologiczny po sokolarni, czyli budynku do trzymania ptaków używanych w polowaniach. Historia szkoły. W budynku działała szkoła, od 1827 do 1891 roku. To jeden z rozdziałów historii, który wraz z dziejami rodu Bruce i późniejszym muzeum składa się na bogatą przeszłość tego miejsca. Co robić w parku? Park oferuje typową infrastrukturę rekreacyjną. Na północ od muzeum znajdziesz plac zabaw dla dzieci, a w południowo-wschodnim narożniku kawiarnię i korty tenisowe. Na liście udogodnień są także boisko do piłki nożnej, trawiaste boisko do gry w bowls, boisko do koszykówki i brodzik. Parkiem zarządza rada gminy Haringey. Najczęstsze pytania Czy wstęp do muzeum jest płatny? Nie, wstęp do Bruce Castle Museum jest bezpłatny. Gdzie leży Bruce Castle Park? W Tottenham, w północnym Londynie, przy Lordship Lane. Skąd nazwa? Od rodu Bruce, który dawniej był właścicielem tej ziemi. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak, w parku jest plac zabaw i brodzik, a w pobliżu kawiarnia. Ile czasu zarezerwować? Na spokojny spacer po parku i obejście muzeum wystarczy zwykle kilka godzin, zależnie od tego, jak długo zostaniesz na wystawach. Dla kogo? Park polecamy osobom, które lubią historię lokalną i architekturę, rodzinom z dziećmi oraz tym, którzy chcą zobaczyć mniej turystyczną, mieszkaną część Londynu. To dobry przystanek, gdy masz za sobą główne atrakcje centrum i szukasz czegoś spokojniejszego, a jednocześnie z ciekawą przeszłością.
-
Park Square
Leeds
Park Square to georgiański skwer ogrodowy w centrum Leeds, w hrabstwie West Yorkshire w Anglii. To jedno z lepiej zachowanych świadectw XVIII-wiecznego dobrobytu miasta, położone o krótki spacer od handlowego centrum i dworca kolejowego. Czym jest Park Square? Park Square to prostokątny ogród otoczony szeregowymi kamienicami, ukryty przed gwarem głównych ulic handlowych. Został wytyczony od 1788 roku, a w większości ukończony około 1810 roku w ramach Park Estate, planowanej zabudowy dla rosnącej klasy średniej i wyższej Leeds. Skwer leży w okolicach współrzędnych 53,799 N, 1,552 W i łatwo do niego dojść pieszo z centrum. Kto go zbudował i dla kogo? Teren należał do rodziny Wilsonów, która nie stawiała domów sama. Wydzierżawiała działki budowniczym i architektom, a ci wznosili domy dla ludzi, których Leeds wzbogacało i wynosiło w górę: kupców, duchownych, prawników i chirurgów. Taki model zagospodarowania był typowy dla georgiańskich miast i tłumaczy spójny, elegancki charakter zabudowy. Planiści dbali też o wizerunek. Zamiast nazywać nowe drogi „ulicami”, w osiedlu wybierano określenia Row, Parade, Place i Square, które miały sugerować prestiż. Park Square był ukoronowaniem tego pomysłu: ogrodem w sercu dzielnicy, ogrodzonym i obsadzonym z myślą o mieszkańcach okolicznych domów. Jak skwer zmieniał się z czasem? Podobnie jak wiele georgiańskich dzielnic w miastach przemysłowych, okolica nie pozostała mieszkalna. Zamożne rodziny stopniowo opuszczały zadymione centrum, a w połowie XIX wieku domy ustępowały biurom, warsztatom i magazynom. Ważnym momentem był rok 1878, gdy John Barran postawił magazyn po południowej stronie skweru. Barran jest wspominany jako jedna z czołowych postaci branży odzieży gotowej w Leeds, która ukształtowała gospodarkę miasta. Dziś skwer znów jest cichy i uporządkowany. W wielu budynkach mieszczą się biura, a okoliczne lokale znane są z tego, że zajmują je adwokaci i radcowie prawni, co dobrze współgra z historią: ponad dwa wieki temu mieszkali tu prawnicy. Co zobaczyć na miejscu? Ogrodzony centralny ogród, zielona przerwa wśród biurowców. Georgiańskie kamienice z proporcjami i detalami typowymi dla epoki. Zestawienie dawnej architektury mieszkalnej z późniejszymi dobudówkami handlowymi, które pokazuje historię dzielnicy w jednym spojrzeniu. Czy warto odwiedzić? Tak, jeśli lubisz historię miast i architekturę. Obejście skweru zajmuje niewiele czasu, więc dobrze sprawdza się jako przystanek między innymi atrakcjami w centrum, a nie cel całodniowej wycieczki. W dni robocze jest tu najtłoczniej z powodu biur, w weekendy zwykle spokojniej. Najczęstsze pytania Kiedy zbudowano Park Square? Wytyczono go od 1788 roku, a w większości ukończono około 1810 roku. Do kogo należał teren? Do rodziny Wilsonów, która wydzierżawiała działki budowniczym i architektom. Kto mieszkał tu pierwotnie? Kupcy, duchowni, prawnicy i chirurdzy. Jak skwer wykorzystuje się dziś? Głównie jako biura, w wielu przypadkach zajmowane przez prawników. Czy można odwiedzić skwer? Leży w centrum Leeds i można go obejrzeć z przylegających ulic. Czy jest daleko od dworca? Nie, to krótki spacer z dworca przez centrum miasta.
-
St George's Fields
Leeds
St George's Fields to zielony teren na kampusie Uniwersytetu w Leeds, który przez ponad sto lat służył jako cmentarz. Dziś to spokojne miejsce na spacer, a jednocześnie ważny fragment historii miasta w północnej Anglii. Czym jest St George's Fields? Obecny park to dawny cmentarz, znany wcześniej jako Leeds General Cemetery, a jeszcze wcześniej jako Woodhouse Cemetery. Leży w Leeds, w pobliżu uniwersyteckiego kampusu, a współrzędne miejsca to około 53,8088 N, 1,5568 W. Dzisiaj nie jest to już czynna nekropolia, lecz teren zielony otwarty dla odwiedzających. Jak powstał cmentarz? Spółka Leeds General Cemetery Company powstała w 1833 roku. Jej celem było założenie i utrzymywanie publicznego miejsca pochówku dla mieszkańców Leeds. Cmentarz otwarto w 1835 roku, a pierwszy zapisany pochówek odbył się 23 lipca. Przez kolejne dekady spoczęły tu dziesiątki tysięcy osób. Źródła podają różne szacunki: od około 93,5 tysiąca do ponad 95 tysięcy pochówków. Co wydarzyło się w XX wieku? W 1956 roku Uniwersytet w Leeds przejął spółkę, wykupując wszystkie jej udziały. Ustawa University of Leeds Act z 1965 roku dała uczelni uprawnienia do zagospodarowania i uporządkowania terenu. Ostatnie pochówki odbyły się w 1969 roku. Między marcem a listopadem 1968 roku wykonawcy usunęli nagrobki i pomniki, a teren przekształcono w przestrzeń zieloną. Kaplica i groby, o których warto wiedzieć Na miejscu pozostała cmentarna kaplica, wpisana w 1963 roku na listę obiektów o szczególnej wartości architektonicznej i historycznej. Wśród pochowanych jest Ann Carr (1783–1841), pionierska kaznodziejka wśród prymitywnych metodystów, co czyni miejsce interesującym także dla osób zainteresowanych historią religii. Znajdują się tu również groby 105 ofiar obu wojen światowych, upamiętnionych na cmentarzu Lawnswood. Najczęstsze pytania Czy St George's Fields to nadal cmentarz? Nie. Pochówki zakończono w 1969 roku, a teren przekształcono w park na kampusie uniwersyteckim. Do kogo należy teren? Od 1956 roku uczelnia kontroluje dawną spółkę cmentarną, czyli Uniwersytet w Leeds. Czy zachowały się księgi pochówków? Archiwum spółki znajduje się w zbiorach specjalnych biblioteki uniwersyteckiej, a rejestry pochówków zostały zdigitalizowane w ramach projektu Medical Collections. Dla kogo jest to miejsce? Dla osób lubiących spokojne spacery, historię miasta, genealogię oraz architekturę XIX-wiecznych kaplic. Warto połączyć wizytę ze zwiedzaniem kampusu.
-
Hackney Downs
Londyn
Hackney Downs to park o powierzchni około 16 hektarów w dzielnicy Lower Clapton, w londyńskiej gminie Hackney. Dawniej były to tereny wspólnego użytku, dziś to jedna z większych otwartych przestrzeni leżących w całości w granicach dzielnicy. Nazwa bywa używana także w odniesieniu do okolicznych ulic. Czym jest Hackney Downs? To miejski park z boiskami, placem zabaw i otwartą zielenią, w którym na co dzień spotykają się mieszkańcy okolicy. Dla turysty jest okazją, by zobaczyć zwykłe, lokalne życie wschodniego Londynu, z dala od najbardziej obleganych miejsc stolicy. Nie ma tu wielkich atrakcji w rodzaju pałaców czy muzeów, a jego wartością jest codzienny charakter miejsca. Jaka jest historia parku? Teren był dawniej gruntem typu Lammas, czyli ziemią użytkowaną wspólnie w określonych porach roku. Aż do połowy XIX wieku otaczały go pola. Wyścigi konne odbywające się na Downs odnotowano już w 1733 roku, a z czasem grywano tu także w krykieta, piłkę nożną i rugby. Wraz z rozrostem Londynu rosła presja na zabudowę. W 1872 roku ustawa parlamentu przekazała teren Metropolitan Board of Works, by zachować go jako ogólnodostępną przestrzeń publiczną. Park został otwarty w 1884 roku. W kolejnych dekadach dodawano udogodnienia: w 1908 roku toalety dla kobiet, w 1959 roku domek parkowy (lodge), a w 1960 roku rozbudowano boisko do gry w kręgle na trawie (bowling green). Co można tu robić? Według informacji rady dzielnicy w parku znajdują się: sezonowa bieżnia lekkoatletyczna, boiska do koszykówki, plac zabaw dla dzieci, oświetlone boisko wielofunkcyjne, dwa oświetlone korty tenisowe, szatnie dla drużyn, sala dla społeczności lokalnej, strefa wolna od psów. Park w 2008 roku otrzymał nagrodę Green Flag, przyznawaną dobrze utrzymanym terenom zielonym. Dawniej organizowano tu coroczny Hackney Show oraz pokazy sztucznych ogni, jednak z powodów oszczędnościowych z nich zrezygnowano. Jak dojechać? Najbliżej parku znajduje się stacja kolejowa Hackney Downs. W okolicy kursuje także autobus linii 56. Park leży w Lower Clapton, więc łatwo połączyć wizytę ze spacerem po sąsiednich częściach Hackney. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Hackney Downs jest płatny? Nie, to park publiczny, utrzymywany jako otwarta przestrzeń dla mieszkańców i gości. Czy można tu pograć w tenisa lub koszykówkę? Tak, w parku są dwa oświetlone korty tenisowe, boiska do koszykówki i oświetlone boisko wielofunkcyjne. Warunki korzystania warto sprawdzić na stronie rady dzielnicy Hackney. Czy mogę przyjść z psem? Tak, ale w parku wyznaczono strefę wolną od psów, w której psy nie mogą przebywać. Czy w parku jest plac zabaw? Tak, jest tu plac zabaw dla dzieci. Czy odbywają się tu jeszcze festiwale i pokazy fajerwerków? Coroczny Hackney Show i regularne pokazy sztucznych ogni zostały zawieszone w ramach cięcia kosztów. Jak długo zajmuje spacer po parku? Przy powierzchni około 16 hektarów spokojny spacer to zwykle kwestia kilkudziesięciu minut, zależnie od tempa.
-
Clapton Square
Londyn
Clapton Square to spokojny, georgiański skwer w dzielnicy Lower Clapton, w londyńskiej gminie Hackney. Jest drugim co do wielkości skwerem ogrodowym w tej gminie i jednym z lepszych miejsc we wschodnim Londynie, by zobaczyć, jak na początku XIX wieku planowano zabudowę mieszkaniową wokół wspólnej zieleni. Czym jest Clapton Square? To prostokątny, publiczny ogród otoczony zabudową z trzech stron. Dwie strony zajmują wysokie, klasycystyczne kamienice szeregowe w stylu georgiańskim, częściowo wykończone kamieniem. Czwarta strona otwiera się na odcinek drogi, za którym leży drugi teren zielony, St John's Gardens. Razem skwer i ogrody tworzą chroniony obszar konserwatorski. Krótka historia Skwer powstawał stopniowo mniej więcej w latach 1811–1818 na gruntach należących wcześniej do jednego z majątków w Hackney. Miał być adresem dla zamożnych kupców, oficerów i maklerów, którzy szukali spokojnego otoczenia w zasięgu City. Przez dziesięciolecia centralny ogród był trawiastą przestrzenią za żelaznym ogrodzeniem i wizualnie traktowano go jak przedłużenie cmentarza przykościelnego St John-at-Hackney, położonego na tej samej osi. Z czasem ogród popadł w zaniedbanie. Przeszedł w ręce publiczne, a w 1924 roku przekazano go radzie gminy Hackney jako skwer publiczny. Bombardowania w latach 40. XX wieku zniszczyły wiele oryginalnych domów, więc dzisiejsze szeregi to tylko część pierwotnego założenia. Prace renowacyjne z lat 90. pomogły przywrócić ogrodowi dobry stan, a zachowały się w nim żeliwne ogrodzenia z epoki. Dlaczego jest chroniony? Obszar konserwatorski Clapton Square wyznaczono w 1969 roku, a rozszerzono w 1991 i 2000. Obejmuje sam skwer oraz większy teren zieleni St John's Gardens po drugiej stronie ulicy. Skwer podlega też ustawie London Squares Preservation Act z 1931 roku, która ogranicza sposób użytkowania i zabudowy takich ogrodów. Co zobaczysz w pobliżu? Najwyższym i największym budynkiem widocznym z każdego miejsca w ogrodzie jest kościół St John-at-Hackney. Odbudowano go w latach 1792–1797, a w środku znajdują się starsze pomniki, dzięki czemu łączy georgiański skwer z dużo wcześniejszymi warstwami historii Hackney. Stojąc w ogrodzie, zobaczysz wieżę kościoła ponad koronami drzew, i to jest klasyczny widok tego miejsca. Najczęstsze pytania Czy warto odwiedzić Clapton Square? Tak, jeśli lubisz architekturę, ciche tereny zielone i mniej turystyczną stronę Londynu. To miejsce na krótki postój, a nie całodzienną wycieczkę. Najlepiej połączyć je ze spacerem po St John's Gardens i obejrzeniem kościoła. Czy ogród jest publiczny? Tak. Od lat 20. XX wieku jest publicznym skwerem i każdy może do niego wejść. Gdzie leży? W Lower Clapton, w londyńskiej gminie Hackney, we wschodnim Londynie. Współrzędne to w przybliżeniu 51,551 N, 0,053 W. Jak najlepiej go zwiedzać? Przejdź powoli wzdłuż obrzeży, porównując zachowane georgiańskie szeregi z późniejszą zabudową, a potem usiądź w ogrodzie z widokiem na kościół. Wcześnie rano skwer jest wyjątkowo spokojny.
-
Hoxton Square
Londyn
Hoxton Square to ogrodowy plac w londyńskiej dzielnicy Hoxton, w gminie Hackney, na obszarze określanym też jako Shoreditch. Założono go w 1683 roku, dlatego uchodzi za jeden z najstarszych placów tego typu w Londynie. Dziś jest znany przede wszystkim jako centrum scen artystycznych i medialnych we wschodniej części miasta. Co to za miejsce? Plac powstał jako centralny ogród nowego osiedla, które wyrosło na dawnych polach. Teren dzierżawiono od rodziny Austenów. Dziś w środku znajduje się publiczny ogród, a wokół niego stoją budynki, jak na epokę wiktoriańską dość wysokie. Ich przeznaczenie jest bardzo różne: w wielu z nich piętra przerobiono na bary, restauracje i biura, a przynajmniej jeden obiekt to znany klub z muzyką na żywo. Jak wyglądała jego historia? W XIX wieku plac i okoliczne ulice były ośrodkiem stolarstwa i produkcji mebli, z których słynął Shoreditch. W czasie II wojny światowej okolica została mocno zbombardowana, przez co wiele działek pozostało pustych lub niezabudowanych. Od końca lat 80. XX wieku zaczęli tu przenosić się artyści. Jednym z pionierów, którzy zamieszkali przy placu w 1988 roku, był artysta Paul Daly. Od lat 90. Hoxton Square należy do serca ogólnokrajowego ośrodka sztuki i mediów, w tym projektowania i sztuki cyfrowej. Co można tu robić? Plac jest dobrym punktem na spacer po wschodnim Londynie. Można usiąść w ogrodzie, obejrzeć różnorodną architekturę wokół i zajrzeć do jednego z lokali. Miejsce gości także koncerty, występy aktorów i tancerzy, a program bywa bardzo eklektyczny. Warto sprawdzić aktualne wydarzenia przed wizytą, bo oferta zmienia się w zależności od sezonu i lokalu. Najczęstsze pytania Gdzie leży Hoxton Square? W dzielnicy Hoxton, w londyńskiej gminie Hackney. Współrzędne to około 51,5277 N, 0,0813 W. Czy to naprawdę jeden z najstarszych placów w Londynie? Tak, plac założono w 1683 roku i uważa się go za jeden z najstarszych w stolicy. Niektóre źródła podają jednak późniejsze daty początków zabudowy, nawet 1709 rok. Czym plac jest znany? Od lat 90. XX wieku jest związany ze środowiskiem artystycznym i medialnym Hoxton, a także z życiem rozrywkowym: barami, restauracjami i klubem z muzyką na żywo. Czy wstęp jest płatny? Jest to publiczny ogród na placu miejskim, więc samo wejście nie wymaga biletu. Płatne są oczywiście usługi w okolicznych lokalach. Co działo się tu w przeszłości? Rzemiosło meblarskie i stolarskie w XIX wieku, zniszczenia wojenne w XX wieku, a następnie napływ artystów od końca lat 80. Jak dojść do placu i na co zwrócić uwagę? Plac leży w sercu Hoxton, więc łatwo połączyć wizytę ze spacerem po sąsiednich ulicach Shoreditch. Zwróć uwagę na różnorodną zabudowę wokół ogrodu: dawne budynki rzemieślnicze sąsiadują z obiektami, w których dziś działają bary, restauracje i biura.
-
Morden Hall Park
Londyn
Morden Hall Park to park należący do National Trust, położony nad rzeką Wandle w Morden, w południowym Londynie. Zajmuje około 125 akrów (51 ha), z czego większość stanowią tereny zielone. To jedno z tych miejsc, w których po kilku minutach spaceru łatwo zapomnieć, że jest się w stolicy. Co zobaczyć w Morden Hall Park? Najbardziej charakterystyczny jest układ wodny. Wandle rozdziela się tu na kilka odnóg, które nawiązują do dawnych kanałów młyńskich, a przez wodę przerzucono liczne kładki piesze. Spacer wzdłuż rzeki i przez mostki to główna atrakcja parku. Na terenie posiadłości stoją: Morden Hall, dawny dwór otoczony fosą, zbudowany około 1750–1765 roku przez rodzinę Garthów, Morden Cottage, dwa dobrze zachowane młyny wodne, w których dawniej mielono tytoń na tabakę, odnowiony stableyard (dawny dziedziniec stajenny), przyjazna psom kawiarnia, przestrzeń wystawowa i antykwariat z używanymi książkami. Osobno, od zachodniej strony, działa Garden Centre – jedyne centrum ogrodnicze prowadzone przez National Trust. Jaka jest historia parku? Wzmianka o majątku Morden pojawia się już w Domesday Book z 1086 roku. Od połowy XVI do końca XIX wieku ziemie należały do rodziny Garthów. Młyny nad Wandle, wznoszone około 1750 i 1830 roku, wynajmowano firmom produkującym tabakę, a wodny napęd dawał im energię. Źródła różnią się co do dokładnej daty rozpoczęcia dzierżawy. Od 1867 roku Gilliat Hatfeild skupował kolejne części majątku, w tym młyny, na których zbudował swój majątek, i ukształtował park z gruntów otaczających dwór. Jego syn odziedziczył posiadłość w 1906 roku i niewiele zmieniał, poza założeniem nowego ogrodu różanego. Po jego śmierci w 1941 roku park trafił w ręce National Trust, który zarządza nim bezpośrednio od 1980 roku. Produkcja w młynach zakończyła się na początku lat 20. XX wieku, a dawny dom młynarza przekształcono w centrum edukacji środowiskowej dla szkół i grup lokalnych. Dla kogo jest to miejsce? Dla spacerowiczów szukających zieleni i wody w granicach Londynu, rodzin z dziećmi, właścicieli psów oraz osób lubiących historię przemysłu. Dobrze łączy się spokojny spacer z kawą w parkowej kawiarni i przeglądaniem książek. Najczęstsze pytania Gdzie leży Morden Hall Park? W Morden, w południowym Londynie, nad rzeką Wandle. Jak duży jest park? Około 125 akrów (51 ha), wliczając budynki i parkingi. Czy można przyjść z psem? W parku działa kawiarnia przyjazna psom, więc czworonogi są tu mile widziane. Szczegółowe zasady warto sprawdzić na stronie National Trust. Czy w parku jest coś poza spacerem? Tak: młyny wodne, przestrzeń wystawowa, antykwariat, ogród różany oraz Garden Centre, do którego jest osobne wejście od zachodu. Kto zarządza parkiem? National Trust, który otrzymał go w spadku po śmierci Gilliata Hatfeilda juniora w 1941 roku.
-
Burton’s Court
Londyn
Burton’s Court to zielony teren w londyńskiej dzielnicy Chelsea, w gminie Royal Borough of Kensington and Chelsea. Należy do Royal Hospital Chelsea, historycznego domu dla zasłużonych żołnierzy brytyjskiej armii, i od ponad wieku służy głównie jako boisko sportowe. To jeden z mniej oczywistych punktów na mapie zachodniego Londynu, ciekawy dla osób interesujących się historią miasta i brytyjską tradycją wojskową. Gdzie leży Burton’s Court? Park znajduje się w Chelsea, w południowo-zachodniej części centralnego Londynu, w pobliżu współrzędnych 51,4883 N, 0,1597 W. Teren przylega do północnej strony kompleksu Royal Hospital Chelsea. Dziś oddziela go od głównej części szpitalnych ogrodów Royal Hospital Road. Jak powstał Burton’s Court? Początki sięgają końca XVII wieku. W 1686 roku lord Cheyne przekazał część gruntów określaną jako Swede Court, a w 1687 roku Burton Court, czyli duże, około 13-akrowe pole na północnym zachodzie od budowanego szpitala. Z opisów historycznych wynika, że do 1688 roku powstał tu duży otwarty prostokąt po północnej stronie szpitala, dzięki któremu budynek zachował otwartą panoramę. Czy przez teren biegła ścieżka publiczna? Tak. Publiczna ścieżka przecinała teren już w latach 1687–1688. W 1761 roku zamknięto ją na noc, co oznaczało dla pieszych dodatkowy objazd o około pół mili. Co zmieniło się w XIX wieku? W 1845 roku przez Burton’s Court poprowadzono Royal Hospital Road. Droga oddzieliła ten teren od głównej części ziemi należącej do szpitala i wyznaczyła układ, który widać do dziś. Kolejny przełom nastąpił w 1888 roku: zarząd szpitala w Chelsea przyznał Burton’s Court londyńskiemu garnizonowi, który wówczas nie miał własnych boisk. Do czego służy dziś? Na terenie znajdują się trzy korty tenisowe, akademia tenisowa oraz boisko do krykieta. Burton’s Court jest domową areną Household Division, czyli formacji gwardii królewskiej. Rozgrywa się tu mecze krykietowe, w których często grają zespoły pułków armii brytyjskiej. Dawniej stał tu także pawilon sportowy; archiwalne zdjęcie lotnicze z 1928 roku przedstawia szpital i jego otoczenie, a opis zdjęcia wspomina, że jedyny zachowany pawilon w północno-wschodniej części boisk nawiązuje do dawnego. Najczęstsze pytania Czym jest Burton’s Court? To park i teren sportowy w Chelsea, należący do Royal Hospital Chelsea. Jak duży jest teren? Pierwotne pole z końca XVII wieku miało około 13 akrów. W co się tu gra? W tenisa i krykieta. Na miejscu działa akademia tenisowa. Kto korzysta z boisk? Przede wszystkim Household Division oraz drużyny związane z armią brytyjską. Przed wizytą warto sprawdzić aktualne zasady wstępu na oficjalnych stronach Royal Hospital Chelsea. Co warto zobaczyć w pobliżu? Sam kompleks Royal Hospital Chelsea, którego historia jest ściśle związana z Burton’s Court od XVII wieku.
-
Reynolds Park
Liverpool
Reynolds Park to czternastoakrowy (około 5,7 ha) park w Woolton, południowo-wschodniej dzielnicy Liverpoolu. Jest dziś otwartym, miejskim terenem zielonym, ale jego historia sięga około dwustu lat wstecz, gdy teren należał do prywatnych posiadłości. Gdzie leży Reynolds Park i jak duży jest? Park znajduje się w Woolton, w granicach obszaru chronionego krajobrazu zabudowy (conservation area). Zajmuje około 14 akrów, czyli około 57 tysięcy metrów kwadratowych. To spora, a jednocześnie spokojna przestrzeń, którą wygodnie obejść w godzinę. Całość otacza mur z piaskowca, który oddziela park od okolicznych ulic i nadaje mu charakter dawnej posiadłości. Skąd się wziął park? Teren był częścią XIX-wiecznych majątków. Posiadłość nosiła pierwotnie nazwę Dove Park. Z czasem nabyła ją rodzina Reynoldsów, związana z liverpoolskim handlem bawełną. Rodzinna firma, Reynolds & Gibson, zajmowała się pośrednictwem w handlu bawełną i działała w Liverpoolu od początku XIX wieku. Sir James Reynolds przekazał posiadłość miastu. Według relacji źródłowych zrobił to jako wyraz wdzięczności wobec Liverpoolu za udane życie zawodowe, trwające czterdzieści siedem lat. Źródła różnią się co do dokładnej daty przekazania parku miastu; jedno z nich podaje rok 1926, gdy park trafił w ręce rady miejskiej. Od tamtej pory park jest ogólnodostępny. Dawna rezydencja nie przetrwała do naszych czasów. Spłonęła, a na jej miejscu nie odbudowano domu w pierwotnej formie. Zachowały się za to elementy ogrodowego układu, które można oglądać podczas spaceru. Co zobaczyć w parku? Układ parku łączy trawniki, ogrody o formalnym charakterze i tereny leśne. Wśród elementów, które warto wypatrywać: ogród z formowanymi roślinami (topiary) — opisywany jako jedyny tego typu w mieście, ogród zatopiony (sunken garden) i ogród murowany (walled garden), ha-ha, czyli ukryty rów z murkiem, który oddziela ogród od terenów dalszych bez zasłaniania widoku, arboretum, które jest wciąż rozwijane, łąka kwietna, partie leśne z cieniem i starszymi drzewami. W parku znajduje się także dawny kamieniołom, który jest zamknięty dla zwiedzających. Po wcześniejszym układzie posiadłości, takim jak staw z liliami, basen czy altana, nie zostało śladu. Dla kogo jest Reynolds Park? To dobry cel na krótki, spokojny spacer, piknik albo przerwę podczas zwiedzania południowego Liverpoolu. Miłośnicy ogrodów docenią formalne kompozycje i topiary, a osoby zainteresowane historią — ślad po rodzinie kupieckiej, która ukształtowała teren. Woolton jest położone z dala od ścisłego centrum, więc park daje wytchnienie od miejskiego zgiełku. Najczęstsze pytania Czy Reynolds Park jest duży? Ma około 14 akrów (około 57 tysięcy m²), więc to średniej wielkości park miejski. Kto przekazał park miastu? Sir James Reynolds, liverpoolski kupiec bawełny, przekazał posiadłość miastu. Źródła podają różne daty tego aktu. Czy zachował się dawny dwór? Nie. Rezydencja spłonęła i nie została odbudowana w dawnej formie. Co jest największą ciekawostką? Ogród z formowanymi roślinami, opisywany jako jedyny taki w Liverpoolu, oraz mur z piaskowca otaczający cały teren. Czy można wejść do kamieniołomu? Nie, kamieniołom w obrębie parku jest zamknięty dla zwiedzających.
-
Eel Brook Common
Londyn
Eel Brook Common to teren wspólny (common land) w londyńskiej dzielnicy Hammersmith and Fulham, tuż przy stacji Fulham Broadway. Południowo-wschodnia granica terenu biegnie wzdłuż New King's Road, a cały obszar leży w strefie ochrony konserwatorskiej Parsons Green. To lokalna zielona przestrzeń do sportu, zabawy i odpoczynku od ulic. Gdzie leży Eel Brook Common? Park znajduje się w południowo-zachodnim Londynie, w Fulham. Najbliższym punktem odniesienia jest Fulham Broadway, a dłuższy bok od strony New King's Road wyznacza granicę południowo-wschodnią. Teren podlega władzom dzielnicy Hammersmith and Fulham, które wpisują go na listę parków i terenów otwartych. Okolica należy do obszaru chronionego Parsons Green, więc sąsiednie ulice zachowały swój charakter. Jaka jest historia tego miejsca? Przez długi czas była to ziemia należąca do majątku dworskiego, nieużytek wykorzystywany jako pastwisko. Od 1866 roku narastał nacisk polityczny, by przekształcić go w park publiczny, a w 1881 roku teren przeszedł pod zarząd Metropolitan Board of Works. Do 1894 roku stanęła tu muszla koncertowa. W 1921 roku były już boiska do krykieta i piłki nożnej, a pod koniec lat 20. XX wieku dobudowano dwa korty tenisowe. Klub Fulham F.C. rozgrywał tu mecze domowe w 1883 i ponownie w 1891 roku, więc to także fragment wczesnych dziejów klubu. Skąd nazwa Eel Brook? Nazwa nie ma związku z węgorzami. Według Fulham Society wywodzi się od „hill brook common", czyli wzgórza przy strumieniu. Pasuje to do nietypowej rzeźby terenu od północy. Musgrave Crescent leży znacznie wyżej niż okolica. Źródła opisują wzniesienie jako sztuczne: kopiec z epoki brązu, punkt obronny lub kurhan. Wychodząc z parku od strony północnej, wchodzi się stromą rampą na Musgrave Crescent. Co można tu robić? Tenis: dwa publiczne korty zewnętrzne, rezerwacja przez stronę rady dzielnicy (LTA). Bezpłatna gra dla wszystkich codziennie w godzinach 7–9 rano, wejście przez bramkę z kodem. Plac zabaw: strefa zabaw dla dzieci, chętnie odwiedzana przez lokalne rodziny, a także boiska wielofunkcyjne i boisko do koszykówki. Psy: wydzielony wybieg dla psów. Przyroda: Tiny Forest, czyli mały, gęsto nasadzony las z rodzimych drzew, oraz status lokalnego terenu cennego przyrodniczo. Udogodnienia: płatną toaletę publiczną wymienia miejska trasa spacerowa. Kawiarni ani kiosku w źródłach nie wymieniono. Najczęstsze pytania Czy wstęp na Eel Brook Common jest płatny? Nie, to publiczna przestrzeń otwarta. Tenis poza bezpłatnym porannym oknem wymaga rezerwacji. Jak dojść? Punktem odniesienia jest Fulham Broadway, stamtąd to niedługi spacer wzdłuż New King's Road. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak. Plac zabaw i otwarte trawniki czynią z niego typowy sąsiedzki przystanek dla rodzin. Czy wzgórze od północy jest naturalne? Według źródeł podwyższony teren pod Musgrave Crescent jest dziełem człowieka, opisywanym jako prehistoryczny kopiec. Jakie są współrzędne? Około 51,477 N, 0,195 W.
-
Paddington Green
City of Westminster
Paddington Green to niewielki skwer w północno-wschodniej części londyńskiej dzielnicy City of Westminster, pozostałość dawnego wiejskiego zieleńca z czasów, gdy Paddington był jeszcze osobną wsią. Dziś to spokojna enklawa zieleni, pomnik teatralnej legendy i dobry przystanek na trasie spacerów po zachodnim Londynie. Jak powstał Paddington Green? Pierwsza pisemna wzmianka o zieleńcu pochodzi z 1549 roku. W 1753 roku Denis Chirac, właściciel Paddington House, ogrodził teren, aby stał się ozdobą parafii. W 1779 roku zarząd nad nim przejęło trzech powierników. Z dawnej wiejskiej łąki powstał w ten sposób uporządkowany skwer, który zachował swój charakter mimo rozbudowy miasta wokół. Co warto zobaczyć na skwerze? Pomnik Sarah Siddons. Najbardziej znany obiekt to posąg słynnej XVIII-wiecznej aktorki tragicznej Sarah Siddons, dłuta Léona-Josepha Chavailliauda. Odsłonił go 14 czerwca 1897 roku sir Henry Irving, wybitny aktor swojej epoki. Pozę postaci rzeźbiarz wzorował luźno na portrecie Siddons jako Muzy Tragedii pędzla Reynoldsa. Pomnik stoi tutaj nieprzypadkowo: aktorka została pochowana na cmentarzu przy pobliskim kościele. Rzeźba ma status zabytku Grade II. W 2011 roku pomnik zdewastowano: uszkodzono twarz i złamano sztylet. Część zniszczeń później naprawiono. Kościół św. Marii. Georgiańska świątynia św. Marii została ukończona w 1788 roku według projektu Johna Plawa (1745–1820). Po wprowadzeniu ustawy o pochówkach z 1852 roku, która ograniczyła chowanie zmarłych, cmentarz na północ od zieleńca zamieniono w publiczny ogród. Relikt zimnej wojny. Betonowy blok pośrodku skweru to resztki Centrum Raportowania i Kontroli Obrony Cywilnej, otwartego w 1953 roku. Czym jeszcze znane jest to miejsce? Nazwa Paddington Green kojarzy się w Londynie także z innymi obiektami. Przy skwerze działał szpital dziecięcy Paddington Green Children's Hospital (1883–1987), a w pobliżu znajduje się komisariat policji Paddington Green. Nazwę nosił też brytyjski serial telewizyjny osadzony w Paddington. Jak dojechać i ile czasu zarezerwować? Skwer leży w pobliżu współrzędnych 51,5204 N, 0,17525 W, kilka minut spacerem od stacji Paddington i okolic Edgware Road. Wstęp jest bezpłatny, a zwiedzanie zajmuje zwykle od 20 do 30 minut, co ułatwia połączenie wizyty z innymi atrakcjami okolicy. Najczęstsze pytania Czy wstęp na Paddington Green jest płatny? Nie, to ogólnodostępny skwer miejski. Kim była Sarah Siddons? To jedna z najsłynniejszych brytyjskich aktorek tragicznych, pochowana na cmentarzu kościoła św. Marii przy skwerze. Kiedy odsłonięto pomnik? 14 czerwca 1897 roku. Czy to ten sam Paddington co miś Paddington? Nazwa dzielnicy jest wspólna, ale skwer jest odrębnym miejscem, związanym z historią parafii Paddington, a nie z książkową postacią.
-
St John's Gardens
Liverpool
St John's Gardens to ogród pamięci w centrum Liverpoolu, założony po zachodniej stronie St George's Hall. To niewielka, spokojna zielona enklawa otoczona jednymi z najokazalszych wiktoriańskich i edwardiańskich budynków miasta oraz dobry pierwszy przystanek dla każdego, kogo interesuje rzeźba publiczna w Liverpoolu. Jaka jest historia St John's Gardens? Teren był kiedyś częścią Great Heath, otwartej przestrzeni na skraju dawnego miasta. Później stał tu kościół z cmentarzem, a cmentarz z czasem zlikwidowano. Miejsce zagospodarowano na nowo i w 1904 roku otwarto je jako „St John's Ornamental and Memorial Gardens". Projekt układu ogrodu przygotował miejski geodeta Thomas Shelmerdine. Zamysł był prosty: stworzyć reprezentacyjny ogród, który dopełni sąsiednie St George's Hall i da miastu miejsce upamiętniania zasłużonych osób oraz ważnych wydarzeń. Co można zobaczyć w ogrodzie? Główną atrakcją są pomniki rozmieszczone wśród trawników, alejek i rabat. Są wśród nich pomniki Alexandra Balfoura i Jamesa Nugenta, pomnik King's Liverpool Regiment oraz pomnik Williama Gladstone'a. Źródła podają różne liczby rzeźb, ale w ogrodzie stoi kilka pomników-posągów, a ponadto liczne upamiętnienia związane z konfliktami zbrojnymi, część z nich na rabatach wokół posągu Gladstone'a. Pomnik Gladstone'a Posąg wiktoriańskiego premiera Williama Gladstone'a jest dziełem Sir Thomasa Brocka. Projekt złożono w 1899 roku, a pomnik odsłonięto w 1904. Odlano go w brązie i ustawiono na granitowym cokole, a po bokach stoją postacie symbolizujące Prawdę i Sprawiedliwość. Pomnik King's Liverpool Regiment Pomnik zaprojektował rzeźbiarz William Goscombe John, a odsłonięto go w 1905 roku. Upamiętnia żołnierzy pułku poległych w trzech konfliktach. Jest obiektem wpisanym na listę zabytków (Grade II) i jednym z najbardziej efektownych elementów ogrodu. Czy warto odwiedzić St John's Gardens? Tak, zwłaszcza jeśli i tak jesteś w okolicy. Wstęp jest bezpłatny, a ogród łatwo połączyć ze spacerem wśród gmachów administracyjnych centrum. Przychodzą tu miłośnicy rzeźby, osoby czytające inskrypcje, fotografujący St George's Hall z sąsiednich alejek oraz ci, którzy po prostu chcą chwilę posiedzieć z dala od ruchu ulicznego. Najczęstsze pytania Gdzie leży St John's Gardens? W centrum Liverpoolu, tuż na zachód od St George's Hall. Czy wstęp jest płatny? Nie. To park publiczny zarządzany przez miasto, wejście jest swobodne. Kiedy otwarto ogród? W 1904 roku, po zagospodarowaniu terenu dawnego cmentarza przykościelnego. Kto go zaprojektował? Układ ogrodu zaprojektował Thomas Shelmerdine, miejski geodeta. Jaki pomnik jest najbardziej znany? Najlepiej znane są pomnik Gladstone'a autorstwa Thomasa Brocka oraz pomnik King's Liverpool Regiment autorstwa Williama Goscombe'a Johna.
-
Alice Park
Bath
Alice Park to miejski park w dzielnicy Lambridge, przy Larkhall, na wschodnim skraju Bath w hrabstwie Somerset w Anglii. Ma około ośmiu akrów (około 3,2 hektara) zadbanej zieleni i od prawie wieku służy mieszkańcom jako lokalne centrum sportu, zabawy i spotkań. To dobry przystanek dla rodzin i osób, które chcą zobaczyć codzienne, mniej turystyczne oblicze miasta. Skąd się wziął Alice Park? Park powstał w 1938 roku jako dar dla miasta. Ofiarował go Herbert Montgomery MacVicar, mieszkaniec posiadłości The Elms przy London Road. Teren miał być pomnikiem jego zmarłej żony i od jej imienia nosi nazwę. W archiwum Bath in Time zachowały się fotografie z tamtego okresu, między innymi nowych kortów tenisowych z maja 1938 roku. W 2016 roku powołano Alice Park Trust, czyli organizację, która nadzoruje funkcjonowanie parku. Co ciekawego z architektury? Przy parku stoją dwa domki dozorców, wzniesione w latach 1937–1940 według projektu Geoffreya Jellicoe'a, znanego brytyjskiego architekta krajobrazu. Oba budynki są wpisane do rejestru zabytków jako obiekty Grade II. Dla miłośników architektury XX wieku to najciekawszy akcent tego miejsca. Co można tu robić? Na terenie parku znajdziesz: plac zabaw dla dzieci, sześć kortów tenisowych, boisko do gry w boules, ścieżki rowerowe, strefę ochrony przyrody, ogród społecznościowy. Park chętnie wykorzystują grupy sportowe i fitnessowe. Działa tu także żłobek lub przedszkole dla najmłodszych oraz Alice Park Café, kawiarnia czynna przez cały rok, z pełnymi uprawnieniami do podawania alkoholu. Czy jest tu wygodnie? Według informacji Visit Bath przy parku jest bezpłatny parking, a na miejscu są toalety. Psy są mile widziane. Miejsce jest opisane jako dostępne dla osób na wózkach i wyposażone w udogodnienia dla osób z niepełnosprawnościami. Jak dojechać? Alice Park leży w okolicy obsługiwanej przez autobusy linii 6 i 7, które według dostępnych informacji kursują co około 30 minut. Dokładne rozkłady jazdy warto sprawdzić przed wyjazdem, bo mogą się zmieniać. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Alice Park jest płatny? Nie, to park publiczny, podarowany miastu właśnie z myślą o mieszkańcach. Płatne mogą być jedynie wybrane usługi, na przykład korzystanie z kortów. Czy można przyjść z psem? Tak, psy są tu mile widziane. Czy jest tu kawiarnia? Tak, w parku działa Alice Park Café, otwarta przez cały rok. Czy park nadaje się dla dzieci? Tak. Jest tu plac zabaw, przestrzeń do biegania, a w sąsiedztwie działa żłobek lub przedszkole. Czy w parku odbywają się wydarzenia? Alice Park uczestniczy w dorocznym festiwalu Larkhall Festival, który odbywa się w dzielnicy od 2009 roku. Jego głównym miejscem jest New Oriel Hall, ale w programie biorą udział także inne punkty okolicy, w tym park. Dla kogo to miejsce? Alice Park nie jest atrakcją z listy najważniejszych zabytków Bath, ale warto go odwiedzić, jeśli nocujesz we wschodniej części miasta, podróżujesz z dziećmi albo interesujesz się twórczością Geoffreya Jellicoe'a. Spokojny spacer, kawa w parkowej kawiarni i partia boules to dobry sposób na odpoczynek po zwiedzaniu centrum, które znajduje się w niewielkiej odległości.
-
Dukes Meadows
Londyn
Dukes Meadows to nadrzeczny park w londyńskiej dzielnicy Chiswick, na zachodnich obrzeżach miasta, tuż nad Tamizą. Zielony teren o charakterze otwartej przestrzeni miejskiej od prawie wieku służy mieszkańcom jako miejsce sportu, spacerów i rodzinnego wypoczynku. Dla turysty to dobra przerwa od zatłoczonego centrum Londynu. Jaka jest historia Dukes Meadows? Rada miejska kupiła te tereny w 1923 roku, a park otwarto w 1926 roku. Od tamtej pory łąki nad rzeką pozostają ogólnodostępne. Opiekuje się nimi organizacja Dukes Meadows Trust, a utrzymanie parku częściowo wspiera regularny targ, który odbywa się na jego terenie. Co można tu robić? Park jest przede wszystkim miejscem aktywnego wypoczynku. Znajdziesz tu boiska piłkarskie, place zabaw dla dzieci oraz promenadę wzdłuż rzeki z estradą muzyczną. Spacer brzegiem Tamizy jest łatwy i płaski, więc nadaje się także dla rodzin z małymi dziećmi i osób starszych. Na terenie parku działa również kompleks sportowy typu pay and play, bez konieczności członkostwa. Obejmuje pole golfowe z 9 dołkami typu par 3, krótszy tor treningowy, pole do puttingu, oświetloną strzelnicę golfową, korty tenisowe (kryte i odkryte), siłownię oraz stok narciarski w hali. Jest też kawiarnia z barem i parking. Nad rzeką stoją hangary klubów wioślarskich. Z przystani korzystają między innymi Barnes Bridge Ladies Rowing Club i Cygnet Rowing Club, więc przy dobrej pogodzie na wodzie często widać załogi ósemek i czwórek. Czym jest Chiswick Farmers' Market? Na terenie Dukes Meadows odbywa się Chiswick Farmers' Market, czyli targ z lokalną żywnością. Wpływy z niego pomagają finansować utrzymanie parku. To dobry pretekst, żeby połączyć spacer z zakupem regionalnych produktów albo śniadaniem na świeżym powietrzu. Co to jest Dukes Meadows Footbridge? Od 2023 roku kładka Dukes Meadows Footbridge stanowi część szlaku Thames Path, czyli pieszej trasy wzdłuż Tamizy. Prowadzi pod północnym przęsłem mostu kolejowego Barnes i łączy dwa odcinki szlaku, dzięki czemu piesi nie muszą już nadkładać około pół kilometra drogi w głąb lądu. Kładkę zaprojektowało biuro Moxon Architects i zdobyła nagrodę architektoniczną. Dla miłośników nowoczesnej architektury to dodatkowy powód, by tu zajrzeć. Jak zaplanować wizytę? Dla kogo: rodziny, biegacze, spacerowicze, miłośnicy sportów wodnych i golfa. Ile czasu: godzina na spacer promenadą, pół dnia, jeśli planujesz sport lub wizytę na targu. Kiedy: najprzyjemniej w ciepłe, suche dni, kiedy rzeka i trawniki ożywają. Okolica: park łatwo połączyć ze spacerem po Chiswick i dalej szlakiem Thames Path w stronę Barnes. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Dukes Meadows jest płatny? Park jest ogólnodostępny. Opłaty dotyczą jedynie komercyjnych atrakcji, takich jak golf, tenis czy stok narciarski. Czy można tu zjeść? Tak, w kompleksie sportowym działa kawiarnia z barem, a podczas targu dostępne są lokalne produkty spożywcze. Czy park nadaje się dla dzieci? Tak, są tu place zabaw i szerokie, płaskie ścieżki nad rzeką. Czy to część szlaku Thames Path? Tak, od 2023 roku kładka Dukes Meadows Footbridge włącza okolicę do tej trasy.
-
Stanmer Park
Stanmer
Stanmer Park to rozległy park publiczny na północno-wschodnim skraju Brighton and Hove w południowej Anglii. Dawna posiadłość rodziny Pelhamów, hrabiów Chichester, dziś jest jednym z najchętniej odwiedzanych terenów zielonych w okolicy: łączy las, łąki, zabytkową wieś i georgiański dwór. Czym jest Stanmer Park? Park ma status lokalnego rezerwatu przyrody. Znajduje się też w rejestrze parków i ogrodów o szczególnym znaczeniu historycznym w Anglii, z oceną Grade II nadaną przez English Heritage. Po II wojnie światowej majątek przejęła korporacja miejska Brighton i od tamtej pory teren służy mieszkańcom oraz turystom. Co warto zobaczyć? Stanmer House. To georgiański dwór wpisany na listę zabytków w najwyższej kategorii Grade I. Po renowacji został ponownie otwarty w 2006 roku. Przy nim działa dawny ogród warzywny otoczony murem, dziś znany jako One Garden Brighton, z kawiarnią i bezpłatnym ogrodem dostępnym dla zwiedzających. Wieś Stanmer. Historia osady sięga roku 765. Rodzina Pelhamów rozebrała dawną zabudowę i wzniosła wieś od nowa w XVIII wieku. Zachowane domy są zabytkami, a miejsce średniowiecznej osady chroni status zabytku archeologicznego (scheduled monument). Kościół w Stanmer. Obecny budynek z krzemienia pochodzi z 1838 roku, choć świątynia stała tu już w XIII wieku. Leży tuż przy wiejskim stawie. Kościół nie służy już do regularnych nabożeństw, a na cmentarzu spoczywają członkowie rodziny Pelhamów i miejscowi pracownicy majątku. Wnętrze bywa udostępniane w wybrane niedzielne popołudnia, więc godziny warto sprawdzić przed wizytą. Jakie trasy spacerowe wybrać? Zarząd miejski wyznaczył trzy tematyczne szlaki: Woodland Walk (najdłuższy, przez las), Historic Walk oraz Monument Walk. Trasa historyczna ma około 1,6 km (1 mila) i prowadzi obok dworu, ogrodu, Water Catcher, wsi, kościoła, stawu oraz zabytkowego kieratu napędzanego przez osła. Trasa Monument liczy około 4,8 km (3 mile) i wiedzie przez Great Wood do Frankland Monument oraz do Lot's Pond. Park jest także jedną z bram na South Downs Way, długodystansowego szlaku po kredowych wzgórzach wzdłuż południowego wybrzeża Anglii. Dla kogo to miejsce? Dla osób, które chcą połączyć krótki spacer z historią: rodziny z dziećmi, miłośnicy architektury georgiańskiej, piesi turyści i rowerzyści z Brighton. Całość da się obejść w kilka godzin, a kawiarnia przy ogrodzie pozwala odpocząć w połowie trasy. Najczęstsze pytania Gdzie leży Stanmer Park? Na północno-wschodnich obrzeżach Brighton and Hove, w hrabstwie East Sussex. Czy wstęp jest płatny? Wejście do parku jest bezpłatne, podobnie jak do ogrodu przy dworze. Czy można zwiedzić kościół? Nie jest otwarty codziennie. Okazjonalnie udostępnia go lokalne stowarzyszenie opieki nad zabytkami Stanmer. Jaka trasa jest najlepsza na pierwszą wizytę? Krótki Historic Walk pozwala zobaczyć najważniejsze obiekty w jedno popołudnie. Dłuższe szlaki leśne wybierz, gdy chcesz wejść głębiej w park. Czy Stanmer Park to dobry punkt wyjścia na South Downs Way? Tak, park jest jednym z dogodnych miejsc dostępu do tego szlaku.
-
Nonsuch Park
Epsom and Ewell
Nonsuch Park to publiczny park w hrabstwie Surrey w południowej Anglii, leżący pomiędzy Stoneleigh, Cheam i Ewell, w gminie Epsom and Ewell. Od północy graniczy z londyńską dzielnicą Sutton, więc łatwo tu dotrzeć z południowych przedmieść stolicy. To ostatni zachowany fragment Little Park of Nonsuch, czyli królewskiego parku łowieckiego, który Henryk VIII założył wokół swojego pałacu. Skąd wzięła się nazwa i co tu stało? W końcu lat 30. XVI wieku Henryk VIII zaczął budować w tym miejscu pałac Nonsuch, wznoszony w latach 30. i 40. tego stulecia. Pod jego budowę zrównano z ziemią istniejącą wcześniej wioskę Cuddington. Pałac służył angielskiej rodzinie królewskiej jako wiejska rezydencja w XVI i XVII wieku. Dziś po budowli nie ma już zabudowań na powierzchni, a o dawnej świetności przypomina głównie układ terenu i ślady po otoczeniu pałacu. Co zobaczyć w parku? Na najwyższym punkcie dawnego Little Park stał Banqueting House, czyli pawilon biesiadny, datowany przez English Heritage na lata 1538–1546. Zachowała się jego podstawa, chroniona jako zabytek (scheduled monument) i wpisana na listę obiektów Grade II. Ceglany mur oporowy odbudowano w XIX wieku, gdy to miejsce zamieniono w arboretum. Opieką nad stanowiskiem wspólnie zajmują się samorządy Sutton oraz Epsom and Ewell. W centrum parku stoi Mansion House, dawna rezydencja ziemiańska. W XVIII wieku mieszkał w niej Thomas Whately, autor wydanej w 1770 roku książki o ogrodach, który zajmował się tu również urządzaniem terenu. Dziś parter budynku można wynająć na wesela i prywatne przyjęcia. Jak wygląda wizyta? Park to przede wszystkim rozległe, zielone przestrzenie: łąki, aleje i fragmenty lasu, idealne na spacer, bieganie czy rodzinny piknik. Na miejscu działa Nonsuch Pantry, gdzie kupisz napoje, przekąski i lody, a także publiczna toaleta. Parking dla osób z niepełnosprawnościami znajduje się przy Mansion House. Grillowanie jest zabronione. Historia ochrony terenu Park został zakupiony w 1937 roku i w tym samym roku udostępniony publicznie. Dzięki temu teren zachował charakter otwartej przestrzeni w ramach Metropolitan Green Belt, czyli pasa zieleni wokół Londynu. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Nonsuch Park jest płatny? Nie, to park publiczny otwarty dla mieszkańców i turystów. Czy da się zobaczyć pałac Nonsuch? Sam pałac nie przetrwał. Można natomiast zobaczyć zachowaną podstawę Banqueting House oraz teren dawnego parku łowieckiego. Czy można zrobić grilla? Nie, grillowanie nie jest dozwolone. Gdzie zjeść lub napić się czegoś na miejscu? W Nonsuch Pantry, która oferuje napoje, przekąski i lody. Czy park jest dostępny dla osób z niepełnosprawnościami? Miejsca parkingowe dla nich znajdują się obok Mansion House.
-
Perrett's Park
Bristol
Perrett's Park to publiczny park o powierzchni około 16,4 akra (ok. 6,6 ha) w dzielnicy Knowle w południowym Bristolu, zarządzany przez radę miasta Bristol. To zielona, pagórkowata przestrzeń wśród zabudowy mieszkaniowej, otwarta przez cały rok. Gdzie leży Perrett's Park? Park znajduje się w pobliżu Knowle, w południowej części Bristolu. Wyznacza fragment granicy między dwoma okręgami miejskimi: Windmill Hill i Knowle. Dojście prowadzi osiedlowymi ulicami, między innymi Bayham Road i Sylvia Avenue, które łączą się też z początkami parku. Do ogródków działkowych obok parku wchodzi się od strony Bayham Road lub Knowle Road. Skąd nazwa parku? Park nosi imię radnego Charlesa Rose'a Perretta. W 1923 roku zapewnił on miastu opcję zakupu gruntów przy Bayham Road i Sylvia Avenue. Ziemię kupiono od Lady Smyth z Ashton Court za 1000 funtów, a Perrett dołożył z własnej kieszeni 500 funtów. W lokalnych opracowaniach historycznych Bristolu jest wspominany jako „Święty Mikołaj z Totterdown". Park to więc nie tylko miejsce spacerów, ale też kawałek historii miasta. Co można zrobić w parku? Perrett's Park to prosta, lokalna przestrzeń zieleni. Są tu utwardzona alejka, ławki do odpoczynku oraz plac zabaw dla dzieci, więc to wygodny przystanek dla rodzin mieszkających w okolicy. Teren miejscami stromo opada. Podczas surowych zim stoki są popularne wśród amatorów sanek, jak podają lokalne źródła historyczne. Nagrody i wyróżnienia W 2013 roku w parku umieszczono tablicę, sfinansowaną przez społeczność Perrett's Park. Uznaje ona park za jeden z najbardziej malowniczych w Bristolu. W 2015 roku park otrzymał ocenę „Outstanding" w konkursie South West in Bloom. Ogródki działkowe Obok parku znajdują się ogródki Perretts Park Allotments, liczące 112 działek. Teren jest stromo nachylony i wystawiony na południe, dzięki czemu dobrze nasłoneczniony. Działki przydziela rada miasta Bristol. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Perrett's Park jest płatny? Nie. To park publiczny, prowadzony przez radę miasta Bristol i otwarty przez cały rok. Jak duży jest park? Około 16,4 akra, czyli mniej więcej 6,6 hektara. Czy jest plac zabaw? Tak, w parku jest plac zabaw dla dzieci, a także ławki i utwardzona alejka. Skąd nazwa parku? Od radnego Charlesa Rose'a Perretta, który w 1923 roku zabezpieczył grunt dla miasta. Czy są tu ogródki działkowe? Tak, Perretts Park Allotments mają 112 działek na południowym stoku.
-
Larkhall Park
London
Larkhall Park to publiczny park w londyńskiej dzielnicy Lambeth, położony między Stockwell, Clapham i Vauxhall w południowym Londynie. To zielona, praktyczna przestrzeń dla mieszkańców: z boiskami, placem zabaw i ogrodem społecznościowym. Wstęp jest bezpłatny o każdej porze. Skąd wziął się Larkhall Park? Park wywodzi się z powojennego planowania miasta. London County Council zaczęła skupować tereny pod niego w 1952 roku, w ramach planu County of London Plan, który miał wprowadzić więcej terenów otwartych do gęsto zabudowanych dzielnic. Część mieszkań na tym obszarze trzeba było przejąć na mocy nakazów wywłaszczenia, zanim teren udało się uporządkować. W 1971 roku urządzaniem parku zajęła się rada Lambeth. Lokalni lokatorzy pomogli obsiać oczyszczony teren trawą. Prace ruszyły w 1974 roku i w tym samym roku park oficjalnie otwarto. Skąd nazwa? Park nazwano od pobliskiej ulicy Larkhall Lane, która z kolei zawdzięcza imię dawnemu domowi o nazwie Lark Hall. Larkhall Lane widnieje na mapach już w 1745 roku, więc nazwa jest znacznie starsza niż sam park. Co można robić w Larkhall Park? Park służy głównie sportowi i rodzinnym wyjściom. Na miejscu są: boiska piłkarskie, sztuczne i trawiaste korty tenisowe plac zabaw dla dzieci siłownia na świeżym powietrzu ogród społecznościowy budynek „one o'clock club" z zajęciami dla najmłodszych kawiarnia element wodny dodany podczas ostatnich modernizacji Z biegiem lat w parku pojawiło się też nowe oświetlenie, sprzęt do zabawy, prace pielęgnacyjne przy drzewach oraz strefy przyrodnicze. Rada Lambeth współpracuje ze stowarzyszeniem Friends of Larkhall Park przy kolejnych ulepszeniach. Czy park ma wyróżnienia? Tak. Larkhall Park zdobył nagrodę Green Flag oraz tytuł „Park of the Year" w konkursie London in Bloom. Obie nagrody przyznaje się za dobrze prowadzone i zadbane parki publiczne. Jak dojechać do Larkhall Park? Najbliższa stacja kolejowa to Wandsworth Road. W zasięgu jest także stacja metra Stockwell. Okolicę obsługują autobusy 77, 77a i 196. Park jest otwarty całą dobę, a wstęp nic nie kosztuje. Najczęstsze pytania Czy wstęp do Larkhall Park jest płatny? Nie, wstęp jest bezpłatny, a park otwarty 24 godziny na dobę. Czy jest tam kawiarnia? Tak, na terenie parku działa kawiarnia. Czy to dobre miejsce z dziećmi? Tak. Jest plac zabaw, budynek „one o'clock club" i trawa do zabawy. Czy można uprawiać sport? Tak. Są boiska piłkarskie, korty tenisowe i siłownia plenerowa. W której dzielnicy leży park? W londyńskiej dzielnicy Lambeth, mniej więcej pod współrzędnymi 51,47 N, 0,13 W. Czy park ma związek z serialem „Bad Girls"? Fikcyjne więzienie dla kobiet z tego serialu ITV nazywało się Larkhall, ale to tylko zbieżność nazw i nie ma związku z parkiem.
-
Islington Green
Londyn
Islington Green to niewielki trójkątny skwer w północnym Londynie, w miejscu, gdzie Upper Street spotyka się z Essex Road. Zieleniec leży w dzielnicy Islington i mniej więcej wyznacza granicę między okolicą Angel a właściwym Islington. Dla wielu odwiedzających to wygodny punkt na spacer po tej części miasta, z ławkami, drzewami i pomnikiem w centrum. Gdzie leży Islington Green i jak tam trafić? Skwer znajduje się na północ od Angel, przy skrzyżowaniu dwóch ruchliwych ulic: Upper Street i Essex Road. Współrzędne to około 51,5358 N i 0,1028 W. Upper Street biegnie tu wzdłuż dawnego traktu, który prowadził na północ z Londynu. Okolica jest pełna kawiarni, restauracji i sklepów, więc zielony trójkąt dobrze nadaje się na krótką przerwę w zwiedzaniu. Jaka jest historia Islington Green? Teren był pierwotnie wspólnym gruntem. W 1777 roku pan feudalny przekazał skwer parafii, a w 1781 roku otoczono go ogrodzeniem. Miejsce służyło jako punkt spotkań. Po reformie wyborczej z 1832 roku stawiano tu też trybuny wyborcze i lokale do głosowania. W 1897 roku teren przejęła rada gminy Islington. Dawniej ulicę, przy której leży skwer, nazywano Lower Street. Dziś nazywa się ona Essex Road. Upper Street i Lower Street stały się ruchliwymi ulicami handlowymi, gdy Islington rozwijało się jako mieszkalna podmiejska dzielnica Londynu. Czyj pomnik stoi na skwerze? Najbardziej rozpoznawalnym elementem jest pomnik sir Hugh Myddeltona, budowniczego New River. To sztuczny kanał wodny zbudowany w latach 1609-1613, który doprowadzał świeżą wodę ze źródeł oddalonych o około 20 mil, w hrabstwie Hertfordshire. Dziś większa część jego biegu jest zakryta, a fragmenty tworzą liniowy park w tej części miasta. Rzeźbę wykonał John Thomas. Ustawiono ją w 1862 roku, a odsłonił ją William Gladstone, wówczas kanclerz skarbu. Co jeszcze warto zobaczyć? Tablica po Collins's Music Hall na północnej stronie skweru upamiętnia dawną salę koncertową, która spłonęła w 1958 roku. Na jej miejscu działa dziś księgarnia Waterstones. Maszt z flagą i pomnik poległych zostały zainstalowane w 2006 roku. Okolica Angel wzięła nazwę od gospody przy drodze płatnej (turnpike). Wielka Północna Droga weszła w użycie w XIV wieku i prowadziła na północ wzdłuż linii dzisiejszej Upper Street. Najczęstsze pytania Czy wstęp na Islington Green jest płatny? Nie, to ogólnodostępny skwer miejski. Ile czasu potrzeba na zwiedzanie? Wystarczy kilkanaście minut na obejrzenie pomnika i tablic. Najlepiej połączyć to ze spacerem po Upper Street. Dlaczego pomnik przedstawia Hugh Myddeltona? Myddelton zbudował New River, kanał, który zaopatrywał Londyn w wodę. Pomnik z 1862 roku upamiętnia to dzieło. Czy to duży park? Nie, to mały trójkąt zieleni w ruchliwej części miasta. Jego urok polega na położeniu i historii, nie na powierzchni. Kiedy teren stał się własnością miasta? Rada gminy Islington przejęła go w 1897 roku, a wcześniej, od 1777 roku, należał do parafii. Dlaczego warto tu zajrzeć? Islington Green łączy w jednym miejscu kilka warstw historii Londynu: wspólny grunt, wiktoriański pomnik, ślady po dawnej sali muzycznej i współczesny pomnik poległych. Dla osób spacerujących po Angel i Upper Street to naturalny przystanek, który pozwala zrozumieć, jak rozwijała się ta część miasta.
-
Crumpsall Park
Manchester
Crumpsall Park to miejski park w dzielnicy Crumpsall, w północnej części Manchesteru w Anglii. Należy do starszych parków publicznych miasta, jako teren rekreacyjny funkcjonuje od 1890 roku. Dziś to zielona przestrzeń sąsiedzka z placem zabaw, boiskami i centrum dla odwiedzających. Czym jest Crumpsall Park? Park jest niewielkim terenem zieleni w dzielnicy Crumpsall, około ośmiu kilometrów na północ od centrum Manchesteru (współrzędne ok. 53,516° N, 2,234° W). Teren pierwotnie planowano jako cmentarz, jednak plany zmieniono i w 1890 roku powstał tu park rekreacyjny. Grunty przejęła Manchester Corporation, aby udostępnić je mieszkańcom. Wcześniej stał tu Crumpsall Hall, dom o konstrukcji szkieletowej, który później rozebrano. Co zobaczyć w parku? Z początków parku zachowały się dwa elementy: wpisana na listę zabytków chatka dozorcy parku oraz obelisk objęty ochroną. Dają one parkowi warstwę historyczną, której brakuje większości współczesnych parków osiedlowych. Crumpsall Park ma status Green Flag, czyli brytyjską nagrodę dla dobrze zarządzanych terenów zieleni. Co można tu robić? Park jest przystosowany do codziennego użytku mieszkańców i rodzin. Na miejscu znajdziesz: plac zabaw dla dzieci oraz ogród sensoryczny boisko do piłki nożnej pięcioosobowej wielofunkcyjne boisko (MUGA) korty tenisowe, bezpłatne, ale wymagające wcześniejszej rezerwacji tor rowerowy centrum dla odwiedzających z salą dla społeczności oraz toalety wydzielony teren do ćwiczeń dla psów Czy można wejść z psem? Psy są mile widziane na terenach spacerowych parku, jest też osobny wybieg. Nie wolno ich wprowadzać na plac zabaw, boisko MUGA, do centrum dla odwiedzających ani do toalet. Kto opiekuje się parkiem? Parkiem zarządza rada miasta Manchester. Wspiera go grupa wolontariuszy Friends of Crumpsall Park, która zachęca mieszkańców do korzystania z tego miejsca. Jak dojechać do Crumpsall Park? Najbliższy przystanek tramwajowy to Crumpsall na linii Bury sieci Metrolink. W latach 1879–1991 funkcjonowała tam stacja kolejowa, a do Metrolink dołączyła 6 kwietnia 1992 roku. Część źródeł wskazuje także przystanek Abraham Moss, oddalony o około siedem minut spacerem. Park sąsiaduje z North Manchester General Hospital, dużym szpitalem NHS powstałym w 1977 roku z połączenia szpitali Crumpsall, Delaunays i Springfield, których początki sięgają epoki przytułków z lat 50. i 70. XIX wieku. Najczęstsze pytania Kiedy otwarto Crumpsall Park? W 1890 roku jako park rekreacyjny, po wcześniejszych planach urządzenia na tym terenie cmentarza. Czy wstęp jest płatny? Nie, to publiczny park miejski. Korty tenisowe są bezpłatne, ale trzeba je zarezerwować. Czy park nadaje się dla dzieci? Tak. Są tu plac zabaw, ogród sensoryczny, boisko wielofunkcyjne i tor rowerowy. Jak dojechać komunikacją miejską? Tramwajem Metrolink linii Bury do przystanku Crumpsall lub pieszo od przystanku Abraham Moss. Czy park ma wyróżnienie? Tak, posiada status Green Flag.
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.