Viaduc du Parfond du Gouët

Viaduc du Parfond du Gouët to dawny wiadukt kolejowy na granicy gmin Pordic i Plérin, w departamencie Côtes-d'Armor w Bretanii. Zbudowany w 1904 roku, dziś służy pieszym i rowerzystom jako część nadmorskiej trasy widokowej.

Co to za miejsce?

Wiadukt, znany też pod nazwą Viaduc de la Percée, wzniesiono w 1904 roku według projektu inżyniera Louisa Harela de la Noë. Powstał na potrzeby departamentalnej sieci kolejowej Côtes-du-Nord, która miała otworzyć bretońskie wybrzeże i tereny wiejskie na komunikację kolejową. Konstrukcja przecina dolinę rzeki Gouët (Parfond du Gouët), skąd wzięła się jej nazwa.

To jeden z trzynastu podobnych wiaduktów, jakie Harel de la Noë zbudował w latach 1903–1904 według swojego standardowego modelu murowanego (typu Grognet). Spośród wszystkich tych konstrukcji właśnie ten jest najwyższy — sięga 34 metrów. Całość liczy 124 metry długości i opiera się na trzynastu kamiennych sklepieniach, każde o rozpiętości około 7 metrów. Linia kolejowa, którą obsługiwał wiadukt, funkcjonowała do 1956 roku, po czym została zamknięta wraz z wygaszaniem departamentalnej sieci kolejowej.

Jak dotrzeć?

Wiadukt leży na granicy Pordic i Plérin, w pobliżu wybrzeża Côtes-d'Armor, niedaleko Saint-Brieuc. Dojazd samochodem prowadzi lokalnymi drogami w kierunku doliny Gouët; w pobliżu znajdują się parkingi umożliwiające dalszy spacer lub przejazd rowerowy do samej konstrukcji. Współrzędne obiektu to 48.5579, -2.7975.

Co zobaczysz?

Przez lata dostęp na wiadukt był zabroniony ze względu na stan konstrukcji. Dopiero po renowacji przeprowadzonej przed 2010 rokiem otwarto go dla ruchu pieszego i rowerowego. Spacerując po dawnym torowisku, można podziwiać kamienne sklepienia z bliska oraz widok na zalesioną dolinę rozciągającą się poniżej — z wysokości 34 metrów robi to spore wrażenie. To także dobra okazja, by przyjrzeć się typowej dla regionu architekturze kolejowej z początku XX wieku, zachowanej niemal w oryginalnym kształcie.

Obecnie wiadukt stanowi element trasy rowerowej Vélomaritime, liczącej około 40 kilometrów i łączącej miejscowości Hillion i Pordic wzdłuż wybrzeża. To popularny odcinek zarówno dla rowerzystów pokonujących dłuższe dystanse, jak i dla osób szukających spokojnego spaceru z widokiem na naturę.

Kiedy przyjechać?

Wiadukt można odwiedzać przez cały rok, ponieważ jest to obiekt w przestrzeni otwartej, dostępny bez ograniczeń godzinowych. Wiosna i lato sprzyjają dłuższym wycieczkom rowerowym wzdłuż całej trasy Vélomaritime, natomiast jesienią i zimą dolina Gouët zyskuje spokojniejszy, bardziej kameralny charakter — dobry wybór dla osób, które cenią ciszę i mniejszy ruch turystyczny.

Najczęstsze pytania

Czy wiadukt jest dostępny dla zwiedzających? Tak, od czasu renowacji sprzed 2010 roku jest otwarty dla pieszych i rowerzystów. Wcześniej przejście po nim było zabronione.

Jak wysoki jest wiadukt? Ma 34 metry wysokości, co czyni go najwyższym spośród trzynastu podobnych konstrukcji zbudowanych przez inżyniera Harela de la Noë w latach 1903–1904.

Do czego służył pierwotnie? Był częścią departamentalnej sieci kolejowej Côtes-du-Nord i obsługiwał linię kolejową aż do jej zamknięcia w 1956 roku.

Czy da się tam dotrzeć rowerem? Tak, wiadukt leży na trasie Vélomaritime, łączącej Hillion i Pordic na odcinku około 40 kilometrów wzdłuż wybrzeża.