Oettingenský palác

Oettingenský palác to barokowy pałac na Malej Stranie w Pradze, stojący na rogu ulic Letenská i Josefská, kilka kroków od Malostranského náměstí i Wałdsztejnskiego pałacu. Choć dziś kojarzony głównie z nazwiskiem XIX-wiecznego właściciela, historia zabudowy w tym miejscu sięga początku XV wieku.

Skąd wzięła się nazwa pałacu?

Obecną nazwę budynek zawdzięcza księciu Friedrichowi Oettingen-Wallersteinowi, który kupił nieruchomość w 1841 roku. To on jako ostatni z prywatnych właścicieli nadał pałacowi tożsamość, pod jaką funkcjonuje do dziś — wcześniej obiekt zmieniał właścicieli i przeznaczenie wielokrotnie, więc nazwa jest stosunkowo młoda w porównaniu z wiekiem samego założenia.

Jak wyglądały początki tego miejsca?

Pierwsze wzmianki o zabudowie na tej działce pochodzą z 1406 roku. Gotycki budynek, którego ślady zachowały się w dzisiejszych piwnicach, nie przetrwał jednak wojen husyckich — został zniszczony, a gmina Malej Strany przekazała opustoszały plac pod nową zabudowę dopiero w 1456 roku. Przez pewien czas w nowo wzniesionym budynku działała rzeźnia, co dziś trudno skojarzyć z reprezentacyjnym charakterem obecnego pałacu.

Kto przebudował pałac w stylu renesansowym i barokowym?

Zwrot w historii budynku nastąpił w 1548 roku, gdy działkę nabył marszałek Ladislav z Lobkowicz. To Jan Václav z Lobkowicz zlecił wzniesienie renesansowego pałacu na średniowiecznych fundamentach. Kolejne etapy przebudowy, prowadzone od 1635 roku, są dziełem Giovanniego Composariniego, budowniczego związanego z rodem Wallensteinów, a w latach 1667–1669 prace kontynuował Campione de Bossi. Po pożarze w 1723 roku pałac przeszedł gruntowną przebudowę w stylu wysokiego baroku, którą przypisuje się Františkovi Maxmiliánovi Kaňce, architektowi pozostającemu wówczas na służbie u Lobkowiców.

Co działo się z pałacem w XIX i XX wieku?

Po zakupie przez księcia Oettingen-Wallersteina w 1841 roku pałac ponownie zmienił właściciela pod koniec stulecia — w latach 90. XIX wieku przejęła go gmina Malej Strany i urządziła w nim gimnazjum. Funkcja edukacyjna budynku trwała przez dekady, po jej zakończeniu obiekt zaadaptowano na mieszkania czynszowe. Zmieniała się też komunikacja przez sam pałac: w 1927 roku otwarto przejście dla pieszych, a w 1948 roku przekształcono je w przejazd dla pojazdów, natomiast dawne przejście gospodarcze zamieniono wówczas na nowy ciąg pieszy. Od 1958 roku budynek jest chroniony jako zabytek kultury.

Co zachowało się z dawnego wystroju?

We wnętrzach parteru przetrwały sklepienia z okresu renesansu i baroku, świadczące o kolejnych falach przebudowy. Można tam też zobaczyć klasycystyczne drzwi oraz piece w stylu neorokoka — ślady kolejnych modernizacji, jakim budynek był poddawany przez wieki, zanim trafił pod ochronę konserwatorską.

Gdzie dokładnie szukać pałacu?

Pałac stoi na Malej Stranie, jednej z historycznych dzielnic Pragi po zachodniej stronie Wełtawy, w bliskim sąsiedztwie Malostranského náměstí i zamku praskiego. To lokalizacja typowa dla praskiej arystokratycznej zabudowy — w promieniu kilkuset metrów znajdują się inne pałace magnackie z tego samego okresu.

Najczęstsze pytania

Skąd pochodzi nazwa Oettingenský palác? Od księcia Friedricha Oettingen-Wallersteina, który kupił budynek w 1841 roku — wcześniej pałac nosił nazwiska innych rodów, głównie Lobkowiców.

Czy budynek zachował się w pierwotnej, gotyckiej formie? Nie. Gotycka zabudowa z początku XV wieku została zniszczona w czasie wojen husyckich, a obecny kształt pałacu to efekt przebudów renesansowych i barokowych prowadzonych od XVI do XVIII wieku.

Do czego służy pałac obecnie? Po okresie, gdy mieściło się tu gimnazjum Malej Strany, budynek przekształcono w mieszkania czynszowe.

Czy pałac jest zabytkiem? Tak, od 1958 roku jest chroniony jako zabytek kultury Republiki Czeskiej.