Jaskinia Rouffignac

Jaskinia Rouffignac to jedna z najciekawszych podziemnych galerii sztuki paleolitycznej we Francji, ukryta pod wzgórzami Périgordu w departamencie Dordogne. Ze względu na setki wyobrażeń mamutów wyrytych i namalowanych na jej ścianach zwiedzający i badacze nazywają ją „jaskinią stu mamutów". Znajduje się na terenie gminy Rouffignac-Saint-Cernin-de-Reilhac, niedaleko Les Eyzies-de-Tayac, uważanego za nieformalną stolicę prehistorii tego regionu Francji.

Co znajduje się wewnątrz jaskini?

Korytarze jaskini krasowej ciągną się na długości ponad ośmiu kilometrów, co czyni ją jedną z dłuższych udostępnionych do zwiedzania jaskiń z paleolityczną sztuką w Europie. Na ścianach i sklepieniach zachowało się około dwustu pięćdziesięciu wizerunków zwierząt – rytych konturów oraz malowideł wykonanych czarnym pigmentem. Zdecydowana większość, bo aż sto pięćdziesiąt osiem przedstawień, to mamuty, obok których pojawiają się też konie, żubry, kozice i nosorożce włochate. Rouffignac skupia w jednym miejscu blisko jedną trzecią wszystkich znanych w zachodniej Europie wizerunków mamutów, co nadaje jej wyjątkowe znaczenie dla badaczy sztuki lodowcowej.

Ile lat mają malowidła?

Analizy stylistyczne, w tym klasyfikacja zaproponowana przez André Leroi-Gourhana, wiążą większość przedstawień z okresem środkowego magdalenu. Sztukę datuje się na około trzynaście do piętnastu tysięcy lat wstecz, a więc na schyłek epoki lodowcowej, gdy tereny dzisiejszego Périgordu zamieszkiwały grupy łowców-zbieraczy pozostawiające po sobie ślady w licznych jaskiniach doliny Wezery.

Dlaczego odkrycie sztuki nastąpiło tak późno?

Sama jaskinia była znana lokalnym mieszkańcom już od XVI wieku – wspominają o niej najstarsze zapiski i podania. Prawdziwe znaczenie malowideł ujawniło się jednak dopiero w połowie XX wieku. Latem 1956 roku teren zbadali Romain Robert i Louis-René Nougier wraz z Charles'em i Louis'em Plassard, a kilka tygodni później, 17 lipca, autentyczność paleolitycznych wizerunków potwierdził słynny prehistoryk, opat Henri Breuil. Od tego momentu Rouffignac zajęła trwałe miejsce wśród najważniejszych stanowisk sztuki naskalnej we Francji.

Jaki status ochrony ma jaskinia?

Już w roku następującym po autentykacji malowideł, czyli w 1957 roku, obiekt wpisano na listę monument historique w kategorii classé, co zapewnia mu najwyższy stopień ochrony prawnej we francuskim systemie zabytków. W 1979 roku Rouffignac znalazła się także w gronie stanowisk wchodzących w skład wpisu UNESCO obejmującego prehistoryczne stanowiska i jaskinie naskalne doliny Wezery – jednego z najbogatszych skupisk sztuki paleolitycznej na świecie.

Jak wygląda zwiedzanie?

Ze względu na rozległość systemu jaskiniowego zwiedzanie odbywa się elektryczną kolejką, która wwozi turystów około dwóch kilometrów w głąb wzgórza, do miejsc, gdzie skupiają się najważniejsze panele z wizerunkami mamutów i innych zwierząt. Trasa prowadzi przez wąskie, ciemne korytarze, co samo w sobie stanowi dodatkową atrakcję, szczególnie dla dzieci.

Najczęstsze pytania

Dlaczego Rouffignac nazywana jest jaskinią stu mamutów? Ponieważ wśród około dwustu pięćdziesięciu zachowanych wizerunków zwierząt sto pięćdziesiąt osiem przedstawia mamuty – to największe skupisko tego motywu w sztuce paleolitycznej Europy Zachodniej.

Czy jaskinia jest częścią dziedzictwa UNESCO? Tak, od 1979 roku wchodzi w skład wpisu obejmującego prehistoryczne stanowiska i jaskinie doliny Wezery.

Ile lat mają malowidła w jaskini? Szacuje się je na trzynaście do piętnastu tysięcy lat, z okresu środkowego magdalenu.

Czy jaskinię można zwiedzać pieszo? Nie, ze względu na odległość do głównych paneli malowideł zwiedzanie odbywa się elektryczną kolejką wjeżdżającą około dwóch kilometrów w głąb korytarzy.