Groeve De Coolen

Groeve De Coolen to podziemna mergelnia w gminie Riemst, w belgijskiej prowincji Limburgia, położona na granicy dwóch dzielnic tej gminy — Millen i Val-Meer. Nad rozległym systemem korytarzy wznosi się niewielki las na zboczu, a sama nazwa nawiązuje do dawnych dołów, z których wydobywano surowiec.

Skąd wzięła się ta groeve?

Ślady wskazują, że eksploatacja mergla w tym miejscu mogła zaczynać się już w czasach rzymskich — w 1868 roku, zaledwie 150 metrów od dzisiejszego wejścia, natrafiono na grób z okresu rzymskiego, zbudowany z bloków mergla. Pierwszy pisemny dokument wzmiankujący groeve pochodzi z 1286 roku, a w 1565 roku odnotowano, że stąd pochodziły bloki użyte przy budowie wieży kościelnej w Munsterbilzen. W XVII i XVIII wieku miejsce nosiło nazwę „Fallerkuijlen". Wydobycie miało charakter głównie sporadyczny, choć w okresie 1700–1800 prowadzono je systematycznie.

Jak zmieniało się przeznaczenie korytarzy?

Po zakończeniu wydobycia mergla podziemne korytarze znalazły nowe zastosowanie — w latach 1956–1980 hodowano w nich pieczarki, wykorzystując stałą temperaturę i wilgotność panującą pod ziemią. W 1988 roku teren przejęła organizacja Limburgs Landschap, która zarządza nim do dziś jako chronionym obszarem przyrodniczym objętym dyrektywą siedliskową.

Co skrywają korytarze?

System tuneli ma długość około 1 kilometra. W jego wnętrzu odnaleziono skamieniałości, a napisy i ryty pozostawione na ścianach przez kolejne pokolenia górników i odwiedzających pochodzą w około 25 procentach z XIX wieku, a w 75 procentach z XX wieku — to swoisty zapis historii miejsca prowadzony ludzką ręką przez ponad sto lat.

Jakie zwierzęta tu żyją?

Podziemia De Coolen są dziś przede wszystkim ostoją nietoperzy. Na zimowanie chronią się tu aż sześć gatunków: nocek duży, nocek wodny, nocek wąsatek, nocek łydkowłosy, nocek Bechsteina oraz nocek orzęsiony. W tunelach spotkać można również kunę leśną, orzechówkę, żołędnicę oraz borsuka, a w bocznych korytarzach żyją pająki jaskiniowe przystosowane do stałej ciemności i wilgoci. Otaczające groeve pola uprawne, podzielone na mniejsze działki w latach 70. XX wieku, wciąż stanowią siedlisko dla przepiórki, potrzeszcza i płomykówki.

Czy można zwiedzić groeve?

Tunele są zamknięte dla zwiedzających — to konieczne, by nie zakłócać zimowego snu nietoperzy i chronić kruchy ekosystem jaskiniowy. Okolicę można jednak poznać pieszo lub rowerem: przez Val-Meer i tereny wokół De Coolen prowadzi wyznaczona trasa rowerowa, pozwalająca zobaczyć krajobraz w otoczeniu dawnej mergelni bez wchodzenia do samych korytarzy.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się Groeve De Coolen? Na granicy dzielnic Millen i Val-Meer w gminie Riemst, w belgijskiej prowincji Limburgia.

Czy można wejść do tuneli? Nie, ze względu na ochronę zimujących tam nietoperzy podziemia są zamknięte dla ruchu turystycznego.

Kto zarządza terenem? Organizacja Limburgs Landschap vzw, która przejęła obszar w 1988 roku.

Jak długi jest system korytarzy? Około 1 kilometra.