Villars

Grota Villars to jedna z najciekawszych jaskiń turystycznych Périgord, położona w gminie Villars w departamencie Dordogne, w regionie zwanym Périgord Vert, na północ od Périgueux. Łączy dwie rzadko spotykane razem atrakcje: bogate formacje naciekowe oraz malowidła paleolityczne sprzed kilkunastu tysięcy lat.

Gdzie leży Grota Villars?

Jaskinia znajduje się przy współrzędnych 45.44226, 0.78518, w spokojnej, wiejskiej części Périgord Vert. To okolica znana z licznych zamków i jaskiń krasowych, a Grota Villars wraz z pobliską jaskinią Rouffignac tworzy jeden z największych systemów podziemnych w całej Dordogne — łączna długość korytarzy sięga kilkunastu kilometrów, choć dla turystów udostępniony jest odcinek liczący około 600 metrów.

Co można zobaczyć wewnątrz?

Trasa zwiedzania prowadzi przez kilka komnat połączonych korytarzami, w których ściany, sklepienia i podłoże pokrywa kalcyt tworzący cienkie stalaktyty, liczne stalagmity, draperie oraz nietypowe formy zwane ekscentrykami — naciekami rosnącymi wbrew grawitacji. To właśnie bogactwo form naciekowych, obok malowideł, stanowi główny powód, dla którego jaskinia przyciąga zwiedzających od dekad.

Malowidła sprzed tysięcy lat

Najcenniejszym elementem Groty Villars jest sala z malowidłami paleolitycznymi, wykonanymi około 17 tysięcy lat temu w okresie magdaleńskim. Prehistoryczni artyści używali czarnego tlenku manganu i ochry, nakładanych palcem, pędzlem lub rozdmuchiwanych w formie proszku. Na ścianach widoczne są konie, bizony, jelenie, a także wyjątkowo rzadka w sztuce naskalnej scena przedstawiająca człowieka naprzeciw bizona. Część wizerunków koni pokryła z czasem cienka, mleczna warstwa kalcytu, która nadała im charakterystyczny niebieskawy odcień — stąd popularna nazwa „mały niebieski koń". Łącznie w jaskini zidentyfikowano około trzydziestu malowideł, żadne z nich nie przekracza pół metra długości.

Historia odkrycia

Jaskinię odnaleziono w grudniu 1953 roku, gdy członkowie speleoklubu z Périgueux trafili na niewielki otwór, z którego wydobywała się para — sygnał wskazujący na istnienie ukrytej pustki. W kolejnych latach eksploracji odkrywano ślady dawnej bytności zwierząt i uszkodzone nacieki. Dopiero pod koniec 1957 roku uwagę badaczy przyciągnęła ciemna linia na ścianie jednej z komnat, co doprowadziło w styczniu 1958 roku do odsłonięcia sali z malowidłami. Autentyczność i wiek dzieł potwierdził wkrótce potem słynny prehistoryk, opat Henri Breuil.

Informacje praktyczne dla zwiedzających

Zwiedzanie odbywa się wyłącznie z przewodnikiem i trwa około 45 minut. Wewnątrz panuje stała, chłodna temperatura — około 13°C — dlatego warto zabrać cieplejszą warstwę ubrania, a podłoże w niektórych miejscach bywa śliskie. Ze względu na ochronę malowideł fotografowanie wewnątrz jaskini jest zabronione. Grota jest otwarta sezonowo, zwykle od kwietnia do listopada, z godzinami zwiedzania zmieniającymi się w zależności od miesiąca.

Najczęstsze pytania

Czy w Grocie Villars można robić zdjęcia? Nie, fotografowanie wewnątrz jest zabronione, aby chronić delikatne malowidła przed światłem błysku i degradacją.

Ile trwa zwiedzanie? Standardowe zwiedzanie z przewodnikiem trwa około 45 minut.

Jak stare są malowidła w jaskini? Malowidła pochodzą z okresu magdaleńskiego i mają około 17 tysięcy lat.

Czy jaskinia jest otwarta cały rok? Nie, Grota Villars działa sezonowo, zazwyczaj od kwietnia do listopada, z różnymi godzinami otwarcia w poszczególnych miesiącach.

Co przedstawiają malowidła? Konie (w tym słynnego „małego niebieskiego konia"), bizony, jelenie oraz rzadką scenę człowieka stojącego naprzeciw bizona.