Šporkův palác

Šporkův palác to barokowy pałac w praskiej Malej Stranie, przy niewielkiej uliczce Šporkova, tuż u podnóża wzgórza Petřín. Znany też pod starszymi nazwami: palác Piccolominiovský oraz Dům U Dvou zlatých lvů (Dom Pod Dwoma Złotymi Lwami), zawdzięcza obecną nazwę krótkiemu okresowi, gdy jego właścicielem był hrabia Jan Karel Špork.

Jak dotrzeć do Šporkova palácu?

Pałac leży w samym centrum Malej Strany, w odległości kilku minut pieszo od Mostu Karola i placu Malostranské náměstí. Najwygodniej dojść tu spacerem od tramwajowego przystanku Malostranská (linie 12, 15, 20, 22) lub od stacji metra linii A o tej samej nazwie – trasa wiedzie w górę, w stronę Petřína, przez uliczki Vlašská i Šporkova, mijając po drodze ogród Vrtbovská zahrada. To rejon typowo pieszy, wąskie uliczki i strome podejścia wykluczają dojazd samochodem, a najbliższe miejsca parkingowe znajdują się przy Úvoz lub na Malostranském náměstí.

Co warto wiedzieć o historii pałacu?

Na miejscu dzisiejszego pałacu stały wcześniej średniowieczne domy mieszczańskie, o których pierwsze wzmianki pochodzą z lat 1463–1464. Działka wielokrotnie zmieniała właścicieli, a na początku XVII wieku należała do Valentina Kochana z Prachové. Przełom nastąpił w 1694 roku, gdy zniszczoną posiadłość odkupił hrabia Karel Joachim z Bredy i postawił na jej miejscu trzykondygnacyjny barokowy pałac. W latach 1723–1726 obiekt przeszedł kolejną, już wysoko barokową przebudowę, która ukształtowała jego dzisiejszy wygląd architektoniczny.

W XVIII wieku pałac na krótko trafił w ręce Jana Karla Šporka – to właśnie po nim budynek nosi swoją obecną nazwę, choć rodzina Sporcków władała nim stosunkowo krótko. W 1777 roku obiekt połączono funkcjonalnie z sąsiadującym Vlašským špitálem (Włoskim Szpitalem) i urządzono w nim jedną z najlepiej wyposażonych na tamte czasy praskich porodówek.

Od drugiej połowy XIX wieku budynek służy zgromadzeniu sióstr boromeuszek, zakonnicom pracującym w pobliskim szpitalu Pod Petřínem. Do dziś jest siedzibą przełożonej generalnej zgromadzenia i nosi też nazwę Dům svaté Notburgy (Dom Świętej Notburgi). W latach 1992–1996 cały kompleks przeszedł gruntowną rekonstrukcję, która ustabilizowała konstrukcję i odnowiła elewacje.

Co zobaczysz na miejscu?

Pałac jest siedzibą zgromadzenia zakonnego, dlatego wnętrza nie są udostępnione turystom – atrakcją jest sama architektura widziana z zewnątrz. Warto zwrócić uwagę na trzykondygnacyjną barokową fasadę i proporcje typowe dla praskich pałaców przełomu XVII i XVIII wieku, dobrze wpisujące się w zabudowę Malej Strany. Sama uliczka Šporkova to jedna z tych spokojniejszych praskich dróg – kamienne bruki, kameralna skala zabudowy i bliskość zieleni Petřína dają inny obraz miasta niż tłumy na Karlovym moście, oddalonym o dosłownie kilka minut spacerem.

Trasa od pałacu w górę prowadzi bezpośrednio do Petřína – można kontynuować spacer do Wieży Widokowej Petřínská rozhledna, zwierzyńca albo dalej, do klasztoru na Strahovie.

Kiedy przyjechać?

Ponieważ zwiedzanie ogranicza się do oglądania fasady, pałac można odwiedzić w każdej porze roku i dnia – nie ma tu godzin otwarcia ani biletów. Najlepsze światło do zdjęć architektury daje późne popołudnie, gdy słońce oświetla fasady Malej Strany bocznym światłem. Warto unikać wyłącznie największego szczytu sezonu turystycznego w środku dnia, gdy pobliskie główne trasy do Zamku Praskiego są przepełnione – boczne uliczki jak Šporkova pozostają wtedy stosunkowo spokojne.

Najczęstsze pytania

Czy do Šporkova palácu można wejść? Nie – budynek jest siedzibą zgromadzenia sióstr boromeuszek i nie jest otwarty dla turystów. Zwiedzanie ogranicza się do widoku z ulicy.

Skąd pochodzi nazwa pałacu? Od hrabiego Jana Karla Šporka, który był jego właścicielem w XVIII wieku, choć wcześniej obiekt nazywano też Piccolominiovský palác czy Dům U Dvou zlatých lvů.

Ile kosztuje wstęp? Wstęp nie jest możliwy, więc temat biletów nie ma zastosowania – atrakcja to wyłącznie widok zewnętrzny.

Co jest w pobliżu pałacu? Ogród Vrtbovská zahrada, Malostranské náměstí, Most Karola oraz wzgórze Petřín z wieżą widokową – wszystko w zasięgu kilkuminutowego spaceru.