Sant Quintí de Puig-rodon

Sant Quintí de Puig-rodon to opuszczony kościół romański stojący u podnóża Serra de Sant Marc, na wysokości 1122 m n.p.m., w najbardziej wysuniętej na południowy zachód części gminy Campdevànol, w komarce Ripollès (prowincja Girona, Katalonia). Od drugiej połowy XIX wieku świątynia straciła status samodzielnej parafii i pełni funkcję kościoła filialnego przy Sant Llorenç de Campdevànol, a jej częściowo zrujnowane mury świadczą o czasach, gdy okoliczne wzgórza należały do klasztoru w Ripoll.

Jak dojść do kościoła na Serra de Sant Marc?

Budowla leży w odludnej, górzystej części gminy, dojście prowadzi około pięciu kilometrów kamienistą drogą od gospodarstwa Serradell — nie ma tu asfaltu ani wyznaczonego parkingu przy samym obiekcie. Okolica jest typowo pasterska: niewielkie polany otoczone lasem, z dala od głównych dróg Ripollès. Kościół stanowi jeden z punktów lokalnej trasy pieszej łączącej go z pobliskimi Sant Marc d'Estiula oraz Sant Llorenç de Campdevànol, dlatego najczęściej odwiedzają go piesi wędrowcy planujący dłuższą wycieczkę po tej części komarki, a nie osoby szukające szybkiego przystanku samochodem.

Co przetrwało z XII-wiecznej budowli?

Świątynia ma jedną nawę przykrytą sklepieniem kolebkowym wzmocnionym łukiem odciążającym oraz półkolistą apsydę zamkniętą sklepieniem w kształcie ćwiartki kuli, z niewielkim oknem pośrodku. Ciekawostką architektoniczną jest ułożenie apsydy — skierowana jest w stronę północno-zachodnią, a nie na wschód, jak w większości romańskich kościołów tego okresu. Pod okapem dachu biegnie fryz z surowo obrobionego kamienia ułożonego w ząbkowany wzór, a wewnątrz zachowały się fragmenty tynku i sklepienia z widocznymi śladami dawnej polichromii. Budynek jest dziś opuszczony i w złym stanie: dobudowana później plebania zasłania znaczną część romańskiej bryły, dzwonnica i fasada zachodnia są całkowicie ukryte za nowszą zabudową, a roślinność mocno oplata mury. Sklepienie uległo odkształceniu i grozi zawaleniem, co czyni wnętrze niebezpiecznym do zwiedzania. Na podstawie cech architektonicznych badacze datują budowę kościoła na XII wiek.

Jaka jest historia tego miejsca?

Pierwsza wzmianka o Sant Quintí de Puig-rodon pochodzi z 1096 roku, kiedy hrabia Bernat II z Besalú przekazał ją klasztorowi w Ripoll — od tego momentu kościół wszedł w skład dóbr klasztornych. 29 października 1367 roku król Pere III przekazał opatowi klasztoru pełną jurysdykcję nad parafią, co umocniło jej zależność od Ripoll. W XV wieku do parafii przyłączono sąsiednie terytorium Sant Pere d'Auira, choć samo miejsce od zawsze miało niewielką liczbę mieszkańców — górzyste położenie nie sprzyjało osadnictwu. Kres samodzielności parafialnej nastąpił w 1868 roku, gdy Sant Quintí stał się kościołem filialnym Sant Llorenç de Campdevànol i utracił własną administrację kościelną.

Dla kogo warto zaplanować tę wycieczkę?

To miejsce dla miłośników architektury romańskiej i historii regionalnej, a nie punkt dla masowej turystyki — brak tu kawiarni, tablic informacyjnych czy łatwego dojazdu. Wartością samą w sobie jest surowość krajobrazu Serra de Sant Marc oraz możliwość połączenia zwiedzania z dłuższym pieszym szlakiem po innych zabytkach sakralnych Ripollès. Ze względu na zły stan sklepienia warto ograniczyć się do oglądania budynku z zewnątrz.

Najczęstsze pytania

Czym jest Sant Quintí de Puig-rodon? To opuszczony romański kościół w gminie Campdevànol, dziś kaplica filialna parafii Sant Llorenç de Campdevànol, wpisana do katalońskiego katalogu zabytków architektury.

Gdzie dokładnie się znajduje? Stoi u podnóża Serra de Sant Marc, na wysokości 1122 m, w skrajnie południowo-zachodniej części gminy Campdevànol w komarce Ripollès.

Jak do niego dotrzeć? Najłatwiej pieszo lub szlakiem łączącym go z Sant Marc d'Estiula i Sant Llorenç de Campdevànol; dojazd samochodem kończy się kilka kilometrów od budynku, dalej prowadzi kamienista droga od strony gospodarstwa Serradell.

Kiedy powstał kościół? Na podstawie stylu architektonicznego jego budowę datuje się na XII wiek, choć pierwsza wzmianka pisemna o miejscu pochodzi z 1096 roku.

Czy można zwiedzić wnętrze? Budynek jest opuszczony, a sklepienie odkształcone i grożące zawaleniem, dlatego zwiedzanie ogranicza się w praktyce do oglądania bryły z zewnątrz.