NextOnTrip

Pentland Skerries High Light

Zapisz to miejsce i odkrywaj atrakcje w pobliżu z NextOnTrip

W aplikacji dodasz je do ulubionych, zobaczysz na mapie, co jeszcze warto odwiedzić w okolicy, i zdobędziesz odznakę za wizytę.

Aplikacja jest dostępna na iPhone'a i Androida.

O tym miejscu

Pentland Skerries High Light to latarnia morska na wyspie Muckle Skerry, największej z Pentland Skerries – grupy skalistych wysepek w cieśninie Pentland Firth, między Orkadami a północnym wybrzeżem Szkocji. To jeden z najstarszych obiektów Northern Lighthouse Board i pierwsze zlecenie Roberta Stevensona dla tej instytucji.

Co to za miejsce?

Muckle Skerry leży przy wschodnim wejściu do Pentland Firth, cieśniny znanej z silnych prądów pływowych i trudnej żeglugi. Skały Pentland Skerries od wieków były pułapką dla statków, dlatego właśnie tu zdecydowano się postawić światło ostrzegawcze. Wyspa jest niezamieszkana, a latarnia pozostaje jej dominującym punktem.

Jak powstała latarnia?

Pierwsze światło zapaliło się w 1794 roku. Projekt przygotowali Thomas Smith i Robert Stevenson, późniejszy protoplasta rodu szkockich budowniczych latarni. Stację tworzyły dwie wieże, wyższa (High Light) i niższa (Low Light), co pozwalało żeglarzom odróżnić to miejsce od innych świateł na wybrzeżu.

W latach 20. XIX wieku stację przebudowano – źródła podają różne daty zakończenia prac, od 1830 do 1833 roku. Wyższą z dawnych kamiennych wież wykorzystano ponownie. Obecna wieża jest pomalowana na biało, ma około 36 m wysokości (118 stóp), a światło znajduje się na wysokości ok. 52 m n.p.m.

Jak zmieniała się technika?

  • 1870 – próby z lampami parafinowymi,
  • 1895 – podwójne światło zastąpiono światłami grupowo-błyskowymi,
  • 1958 – elektryfikacja,
  • 1972 – zaopatrzenie i zmiany załogi przeszły z łodzi na helikoptery,
  • 1994 – automatyzacja; od 31 marca latarnia działa bez załogi i jest nadzorowana z siedziby NLB w Edynburgu.

Dziś zasila ją energia słoneczna.

Jakie wydarzenia wiążą się z latarnią?

W 1884 roku latarnicy uratowali dwunastu marynarzy ze statku Vicksburg z Leith. W 1941 roku stacja znalazła się pod ostrzałem wroga w czasie II wojny światowej, ale uszkodzenia były niewielkie. W 1965 roku dwóch dozorców pomogło 50 osobom z osiadłego na mieliźnie statku podczas mgły. Rodziny latarników mieszkały na wyspie do lat 50. XX wieku.

Czy można zwiedzić latarnię?

Latarnia jest automatyczna i niedostępna jak zwykła atrakcja turystyczna – wyspa nie ma stałej obsługi ani infrastruktury dla odwiedzających. Najlepiej traktować ją jako punkt do obserwacji z morza lub jako ciekawostkę historyczną przy zwiedzaniu Orkadów i okolic Pentland Firth. Dokumentację obiektu prowadzi m.in. baza Canmore, a historii wysp poświęcono książkę „A Photographic Portrait of Pentland Skerries" Johna S. Findlaya (The Orcadian, 2018).

Najczęstsze pytania

Kto zaprojektował latarnię? Thomas Smith i Robert Stevenson. Dla Stevensona był to pierwszy projekt zrealizowany dla Northern Lighthouse Board.

Kiedy zapalono pierwsze światło? W 1794 roku.

Czy w latarni mieszkają latarnicy? Nie. Od 1994 roku jest w pełni automatyczna i nadzorowana zdalnie z Edynburga.

Gdzie dokładnie leży? Na Muckle Skerry w grupie Pentland Skerries, w cieśninie Pentland Firth, w archipelagu Orkadów w Szkocji.

W pobliżu

Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca

Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.