Palacio de Mendillorri

Palacio de Mendillorri to niewielki, ale niezwykle ciekawy zabytek stojący w sercu dzielnicy Mendillorri w Pampelunie, na granicy stolicy Nawarry. Kamienna budowla z gotyckim rodowodem przetrwała stulecia i dziś stanowi punkt orientacyjny osiedla, otoczony zielenią i sztucznym jeziorkiem przy Calle del Lago.

Skąd wzięła się ta budowla?

Najstarsze elementy pałacu mają charakter gotycki i sięgają czasów sprzed podboju Nawarry przez Kastylię w 1512 roku — właśnie wtedy powstała pierwotna, obronna wersja budynku. W XVI wieku obiekt przeszedł gruntowną przebudowę w duchu renesansu, co widać do dziś w połączeniu surowych, średniowiecznych murów z bardziej dekoracyjnymi elementami epoki nowożytnej. Przez stulecia pałac należał do nawarryjskich rodów szlacheckich — Larrasoaña, Liedena oraz Velaz de Medrano, którzy nosili tytuł wicehrabiów Azpy. Rodziny te odgrywały istotną rolę w lokalnych sądach i zgromadzeniach szlacheckich regionu.

Aż do połowy XX wieku pałac stał samotnie wśród pól, z dala od zabudowy miejskiej. W pobliżu istniała niegdyś niewielka kaplica, która popadła w ruinę już w XIX wieku. Gdy w latach 90. XX wieku zaczęto budować nowoczesną dzielnicę Mendillorri, poza samym pałacem na tym terenie stały jedynie dwa inne obiekty — zbiornik wodny z 1895 roku oraz cegielnia z 1914 roku. Budynek pałacu odrestaurowano i włączono w układ nowego osiedla jako jego historyczny akcent.

Jak dotrzeć na miejsce?

Mendillorri leży we wschodniej części Pampeluny, kilka kilometrów od starówki. Najwygodniej dojechać miejskim autobusem — linie obsługujące tę dzielnicę zatrzymują się w kilkuminutowym spacerze od pałacu. Osoby preferujące aktywny transport mogą dotrzeć rowerem lub pieszo — spacer z centrum miasta zajmuje około 20–25 minut. W okolicy dostępne są też miejsca parkingowe dla przyjeżdżających samochodem.

Co zobaczysz na miejscu?

Sam pałac prezentuje się jako zwarta, kamienna bryła łącząca gotycki rdzeń z renesansowymi dodatkami — warto przyjrzeć się różnicom w fakturze murów i detalach okiennych, które zdradzają wielowiekową historię przebudów. Budynek otacza zadbany, zielony teren z niewielkim jeziorkiem, alejkami spacerowymi i ławkami — to popularne miejsce wypoczynku dla mieszkańców dzielnicy. Wnętrza pałacu nie są obecnie ogólnodostępne dla zwiedzających — trwają rozmowy między ratuszem Pampeluny a spółką Nasuvinsa dotyczące przyszłego przeznaczenia budynku na cele sąsiedzkie i kulturalne.

Kiedy najlepiej przyjechać?

Otoczenie pałacu najlepiej prezentuje się wiosną i latem, gdy zieleń wokół jeziorka jest w pełni rozkwitu, a temperatury sprzyjają spacerom. W dni robocze okolica bywa spokojna, natomiast w weekendy częściej pojawiają się rodziny z dziećmi korzystające z parku. Ponieważ atrakcja ma charakter zewnętrzny, wizytę można zaplanować o dowolnej porze roku — warto jednak sprawdzić aktualne informacje o ewentualnym udostępnieniu wnętrz, jeśli trwające negocjacje doprowadzą do otwarcia obiektu dla zwiedzających.

Najczęstsze pytania

Czy można zwiedzić wnętrze pałacu? Obecnie nie — budynek nie jest udostępniony do zwiedzania. Gmina Pampeluny prowadzi rozmowy ze spółką Nasuvinsa w sprawie przyszłego wykorzystania obiektu na potrzeby dzielnicy.

Ile lat liczy sobie pałac? Jego korzenie sięgają okresu gotyckiego, sprzed podboju Nawarry w 1512 roku, a w XVI wieku został przebudowany w stylu renesansowym.

Do kogo należał pałac? Był własnością nawarryjskich rodów szlacheckich Larrasoaña, Liedena i Velaz de Medrano, noszących tytuł wicehrabiów Azpy.

Jak dojechać z centrum Pampeluny? Najszybciej autobusem miejskim jadącym do Mendillorri lub pieszo/rowerem — trasa z centrum zajmuje około 20–25 minut.