Opactwo w Longpont

Opactwo w Longpont to ruiny dawnego opactwa cysterskiego stojące w sercu niewielkiej wsi Longpont, na skraju Lasu Retz w departamencie Aisne, w połowie drogi między Soissons a Villers-Cotterêts. Gotycka fasada wznosząca się na czterdzieści metrów i pusta rozeta otwarta na drzewa parku należą do najbardziej rozpoznawalnych obrazów regionu Hauts-de-France.

Kto założył opactwo w Longpont?

Klasztor powstał w 1131 roku z inicjatywy Bernarda z Clairvaux, który przysłał do doliny rzeki Savière dwunastu mnichów pod przewodnictwem przeora z Clairvaux. Fundacja odbyła się na prośbę Josselina de Vierzy, biskupa Soissons, zainteresowanego osadzeniem wspólnoty cysterskiej w podmokłej dolinie na granicy diecezji. Pierwszą mszę odprawiono już na Wielkanoc 1132 roku, choć pierwotne budynki miały charakter prowizoryczny i zostały z czasem zastąpione murowanymi.

Skąd wzięły się gotyckie ruiny?

Właściwa, murowana zabudowa powstawała od końca XII wieku. Największą inwestycją była opacka świątynia w stylu gotyckim, wznoszona przez około trzydzieści lat na początku XIII wieku i dorównująca rozmiarem katedrze w Soissons. Kościół konsekrowano w 1227 roku w obecności młodego króla Ludwika IX, wracającego z koronacji w Reims. Przez kolejne pięć i pół wieku opactwo funkcjonowało jako ważny ośrodek zakonny regionu.

Co stało się z opactwem podczas rewolucji?

Rewolucja francuska przerwała historię wspólnoty zakonnej. Majątek skonfiskowano, a kościół opacki, jako symbol religijny, przeznaczono do rozbiórki i eksploatowano jako kamieniołom. Paradoksalnie zburzenie budowli zajęło niemal czterdzieści lat, czyli dłużej niż jej wzniesienie w średniowieczu. Z opackiej świątyni ocalał główny fronton z pustą rozetą oraz fragmenty murów i przypór, które dziś stanowią najbardziej charakterystyczny element ruin.

Kto jest właścicielem opactwa dzisiaj?

Ocalałe zabudowania kupił w 1804 roku hrabia Henri de Montesquiou, a jego rodzina zarządza nimi i utrzymuje je do dziś. Opactwo pozostaje więc własnością prywatną, co nie przeszkadza mu przyciągać zwiedzających i gości organizujących tu uroczystości, w tym śluby.

Co można zobaczyć podczas zwiedzania?

Trasa zwiedzania obejmuje ruiny gotyckiego kościoła opackiego z charakterystyczną rozetą, dawną salę mnichów ze sklepieniem krzyżowo-żebrowym i wielkim paleniskiem, XVIII-wieczny westybul z żelazną klatką schodową oraz wirydarz i park w stylu angielskim. Opactwo otwarte jest sezonowo, w weekendy od połowy marca do końca października, co warto sprawdzić przed wizytą, bo godziny mogą się zmieniać w zależności od pory roku.

Czy warto odwiedzić samą wieś Longpont?

Licząca niewiele ponad dwieście mieszkańców wieś zbudowana wokół opactwa ma własny urok: zachowaną średniowieczną bramę obronną, stary pralnik i lodownię. W 2025 roku Longpont znalazło się w gronie finalistów telewizyjnego konkursu na najbardziej lubianą wieś Francji, co dodatkowo zwróciło na nią uwagę turystów odwiedzających Aisne.

Najczęstsze pytania

Kiedy powstało opactwo w Longpont? W 1131 roku, z inicjatywy Bernarda z Clairvaux na prośbę biskupa Soissons Josselina de Vierzy.

Dlaczego opactwo jest dziś w ruinie? Kościół opacki zburzono po rewolucji francuskiej, traktując go jako symbol religijny i źródło kamienia budowlanego; rozbiórka trwała blisko czterdzieści lat.

Czy opactwo można zwiedzać? Tak, jest sezonowo otwarte dla zwiedzających, głównie w weekendy od wiosny do jesieni.

Czyją własnością jest opactwo? Od 1804 roku należy do rodziny hrabiów de Montesquiou, którzy je utrzymują do dziś.

Co warto zobaczyć poza opactwem? Samą wieś Longpont z zachowaną bramą obronną oraz Las Retz otaczający dolinę.