Commanderie du Mont-de-Soissons

Commanderie du Mont-de-Soissons to dawna komandoria templariuszy położona w osadzie Mont-de-Soissons, w gminie Serches, w departamencie Aisne, kilkanaście kilometrów na południowy wschód od Soissons. Zespół budynków należy do najstarszych tego typu założeń zakonnych w regionie i do dziś zachował czytelny układ przestrzenny z czasów średniowiecza.

Gdzie leży komandoria i jak wygląda dziś?

Obiekt znajduje się na uboczu, w otwartym krajobrazie rolniczym typowym dla Aisne. Zabudowania tworzą rozległy czworobok, w którego skład wchodzą: dom główny (logis), kaplica, gołębnik oraz stodoły gospodarcze. Większość zachowanej substancji budowlanej powstała w XII i XIII wieku, co czyni Mont-de-Soissons jednym z lepiej udokumentowanych przykładów architektury templariuszy we Francji północnej.

Skąd wzięła się komandoria?

Początki założenia sięgają najwcześniejszego okresu istnienia zakonu templariuszy. Już w 1133 roku Josselin de Vierzy, biskup Soissons, przekazał zakonowi drobne dziesięciny ze swojej posiadłości w Serches w zamian za coroczną opłatę dwunastu denarów. To jedna z pierwszych udokumentowanych donacji na rzecz templariuszy w tej części Francji.

Jak rozwijały się dobra komandorii?

Kolejne nadania szybko powiększyły majątek zakonu. W 1157 roku Eudes, pan na Saint-Médard, ofiarował templariuszom swój dom wraz z przyległymi gruntami. Rok później, w 1158 roku, Robert, hrabia Braine, wraz z żoną Agnès przekazali zakonowi wszystkie swoje posiadłości w Vauberlin. W XIII wieku kolejnych darowizn dokonywali panowie na Faverolles. Z czasem do komandorii dołączyły również dom w Soissons oraz mniejsze posiadłości w Acy, Ambrief, Rosières i Mont-Hussart, a także młyn w Villeblain, na terenie parafii Chacrise.

Co stało się z komandorią po likwidacji zakonu templariuszy?

Po procesie zakonu templariuszy na początku XIV wieku majątek w Mont-de-Soissons przeszedł, jak większość dóbr templariuszy we Francji, na rzecz joannitów (zakonu szpitalników, później zwanego zakonem maltańskim). Pod koniec XV wieku joannici połączyli swoją komandorię w Maupas z komandorią Mont-de-Soissons, która stała się siedzibą nowo utworzonego bailliage'u, czyli okręgu administracyjnego zakonu.

Jaki status ochrony ma obiekt?

Zespół budynków — kaplica, dom główny i stodoła, wszystkie pochodzące z XIII wieku — został wpisany do rejestru zabytków historycznych Francji na mocy dekretu z 3 czerwca 1927 roku. Status ten chroni zarówno bryłę budynków, jak i ich historyczny układ przestrzenny.

Najczęstsze pytania

Kto założył komandorię Mont-de-Soissons? Komandoria powstała dzięki donacjom na rzecz zakonu templariuszy, z których najwcześniejsza, z 1133 roku, pochodziła od biskupa Soissons Josselina de Vierzy.

Jakie budynki zachowały się do dziś? Zachował się dom główny, kaplica, gołębnik oraz zabudowania gospodarcze tworzące czworobok, w większości datowane na XII–XIII wiek.

Czy komandoria zawsze należała do templariuszy? Nie. Po kasacie zakonu templariuszy majątek przejęli joannici, którzy pod koniec XV wieku uczynili z Mont-de-Soissons siedzibę bailliage'u, łącząc go z komandorią Maupas.

Czy obiekt jest zabytkiem? Tak, kaplica, dom główny i stodoła zostały wpisane do rejestru zabytków we Francji w 1927 roku.

Gdzie dokładnie znajduje się komandoria? W gminie Serches, w departamencie Aisne, w regionie Hauts-de-France, na terenie osady o nazwie Mont-de-Soissons.