Kasteel Vilain XIIII

Kasteel Vilain XIIII to klasycystyczny pałac w Wetteren, w prowincji Flandria Wschodnia w Belgii, przy Wegvoeringstraat 63. Budowla powstała w 1822 roku na zlecenie burgrabiego Charlesa Hippolyte'a Vilaina XIIII, który w latach 1822–1873 pełnił funkcję burmistrza Wetteren. Projekt pałacu oraz otaczającego go parku przygotował architekt Adriaan Maenhout, nadając całości surowy, symetryczny charakter typowy dla neoklasycyzmu tamtej epoki.

Jak wyglądała rozbudowa pałacu?

Pierwotna bryła budynku nie przetrwała w niezmienionej formie zbyt długo. Już w 1849 roku, a więc niespełna trzy dekady po wzniesieniu pałacu, przeprowadzono jego znaczącą rozbudowę według projektu architekta Louisa Minarda. Dobudowano wówczas boczne skrzydła, a całą budowlę podwyższono o trzecie piętro. Dzięki temu rezydencja zyskała bardziej okazały, reprezentacyjny wygląd, odpowiadający pozycji rodu Vilain XIIII w regionie.

Co działo się z pałacem po śmierci fundatora?

Po śmierci Charlesa Hippolyte'a Vilaina XIIII pałac nie zmienił od razu właściciela. Aż do 1901 roku mieszkała w nim jego wdowa, baronowa Leontine De Wal. Dopiero po jej odejściu majątek trafił w ręce ks. Magloira Van den Bossche, dyrektora zgromadzenia Sióstr Apostolinek św. Józefa działającego w Wetteren. To wydarzenie zapoczątkowało nowy, kościelny rozdział w historii budynku, całkowicie odmienny od jego rezydencjonalnych początków.

Jak pałac stał się szkołą?

Van den Bossche przekazał posiadłość francuskiej kongregacji Dames du Sacré Coeur (Panien Najświętszego Serca). Zgromadzenie to, wkrótce po zakończeniu I wojny światowej, wybudowało przy pałacu dodatkowe skrzydło z myślą o pensjonacie dla dziewcząt. W ten sposób dawna rezydencja arystokratycznej rodziny stopniowo przekształciła się w placówkę oświatową, łączącą funkcję internatu z nauką prowadzoną przez siostry zakonne.

Kto przejął pałac w XX wieku?

W 1927 roku cały majątek – obejmujący około 10 hektarów gruntu wraz z pałacem, działającym przy nim internatem oraz szkołą gospodarstwa domowego – zakupiły Siostry Apostolinki. Od tego momentu kompleks funkcjonował jako ośrodek edukacyjno-wychowawczy prowadzony przez zgromadzenie zakonne, zachowując jednocześnie historyczną architekturę wzniesioną niemal sto lat wcześniej.

Dlaczego warto zobaczyć Kasteel Vilain XIIII?

Pałac stanowi przykład tego, jak XIX-wieczna rezydencja szlachecka może zmieniać swoje przeznaczenie na przestrzeni dekad – od prywatnej siedziby burmistrza i jego rodziny, przez własność kościelną, po instytucję edukacyjną. Neoklasycystyczna bryła z bocznymi skrzydłami dodanymi w połowie XIX wieku oraz otaczający ją park projektu Adriaana Maenhouta pozwalają dziś prześledzić kolejne etapy rozbudowy i zmiany funkcji budynku, będąc jednocześnie świadectwem historii lokalnej społeczności Wetteren.

Najczęstsze pytania

Kto zbudował Kasteel Vilain XIIII? Pałac powstał w 1822 roku z inicjatywy burgrabiego Charlesa Hippolyte'a Vilaina XIIII, burmistrza Wetteren, według projektu architekta Adriaana Maenhouta.

Kiedy pałac rozbudowano? Rozbudowy dokonano w 1849 roku według projektu Louisa Minarda – dodano boczne skrzydła i trzecie piętro.

Jaką funkcję pełni obecnie związany z pałacem kompleks? Od 1927 roku posiadłość, wraz z internatem i szkołą gospodarstwa domowego, należy do Sióstr Apostolinek, które przejęły ją od francuskiej kongregacji Dames du Sacré Coeur.

Gdzie znajduje się pałac? Przy Wegvoeringstraat 63 w Wetteren, we Flandrii Wschodniej w Belgii.