Kaple v Seminářské zahradě

Kaplica w Ogrodzie Seminaryjnym (czes. Kaple v Seminářské zahradě), znana też jako Kaplica Dzieciątka Jezus (Kaple Jezulátka), to niewielka, okrągła budowla ukryta we wschodniej części wzgórza Petřín, w Ogrodzie Seminaryjnym na praskiej Malej Stranie. Choć nie znajduje się na głównych szlakach turystycznych, jej historia sięga czasów, gdy cały teren należał do klasztoru bosych karmelitów.

Gdzie dokładnie stoi kaplica?

Kaplica stoi w Seminářská zahrada — jednym z ogrodów rozciągających się na wschodnim stoku Petřína, o łącznej powierzchni około siedemnastu hektarów. W średniowieczu w tym miejscu znajdowała się winnica założona z inicjatywy Karola IV. W pierwszej połowie XVII wieku teren przekształcono w murowany ogród, należący do klasztoru bosych karmelitów przy kościele Panny Marii Zwycięskiej na Malej Stranie.

Kto i kiedy zbudował kaplicę?

Datowanie budowli nie jest jednoznaczne. Według Františka Ekerta pustelnię wraz z kaplicą miała założyć w 1659 roku hrabina Alžběta Oppersdorfová, jednak pierwsza udokumentowana wzmianka o obiekcie pochodzi dopiero z 1769 roku, z prospektu Hubera przedstawiającego panoramę Pragi. Budowlę w obecnym kształcie łączy się z działalnością karmelitów w XVIII wieku — źródła różnią się co do tego, czy powstała w pierwszej, czy w drugiej połowie tego stulecia.

Jak wygląda kaplica?

To skromna, okrągła budowla, pozbawiona bogatego wystroju. Jedynymi elementami architektonicznymi są para otworów okiennych i wejście. Dach wieńczy wieloboczna latarnia z niewielkimi okienkami, przez które do wnętrza wpada światło. Wnętrze jest równie surowe jak elewacja — bez ozdób, sztukaterii czy polichromii.

Komu poświęcono kaplicę?

Pierwotne wezwanie kaplicy nie jest pewne. Część źródeł łączy ją ze świętym Ludwikiem, jednak to przypisanie bywa kwestionowane. Dziś obiekt najczęściej nazywany jest Kaplicą Dzieciątka Jezus (Kaple Jezulátka) — nazwa ta funkcjonuje potocznie, choć jej związek z pierwotnym wezwaniem nie jest udokumentowany źródłowo.

Co działo się z kaplicą po kasacie klasztoru?

Klasztor bosych karmelitów zniesiono w 1786 roku w ramach reform józefińskich, a ogród przeszedł na własność praskiego seminarium arcybiskupiego. Kaplica zyskała wówczas nowe, zaskakujące zastosowanie — miała służyć jako obserwatorium astronomiczne. Taką funkcję przypisywano jej jeszcze w 1903 roku, choć nie zachowały się szczegółowe opisy prowadzonych tam obserwacji.

Kiedy ogród stał się publiczny?

W 1927 roku ogród przeszedł na własność miasta Pragi w zamian za grunt przekazany seminarium w Dejvicach pod budowę nowego gmachu. Otaczający ogród mur rozebrano, a 1 maja 1930 roku Ogród Seminaryjny otwarto dla zwiedzających. Od tego czasu kaplica stoi w ogólnodostępnym parku, a nie na terenie zamkniętej posesji kościelnej.

Czy kaplicę można dziś zwiedzać?

Kaplica przetrwała do naszych czasów w dobrym stanie — ostatni większy remont przeprowadzono w latach 90. XX wieku. Obiekt jest zachowany i swobodnie dostępny dla spacerowiczów odwiedzających Ogród Seminaryjny, choć wewnątrz nie prowadzi się regularnej działalności religijnej ani muzealnej.

Najczęstsze pytania

Jak nazywa się kaplica po czesku? Kaple v Seminářské zahradě, potocznie Kaple Jezulátka.

Gdzie się znajduje? We wschodniej części Ogrodu Seminaryjnego (Seminářská zahrada) na Malej Stranie w Pradze, na stoku wzgórza Petřín.

Kiedy powstała? Dokładna data nie jest znana — możliwe początki sięgają 1659 roku, pierwsza udokumentowana wzmianka pochodzi z 1769 roku, a obecny kształt wiąże się z XVIII-wieczną działalnością karmelitów.

Komu jest poświęcona? Wezwanie nie jest pewne; czasem łączona ze świętym Ludwikiem, popularnie zwana Kaplicą Dzieciątka Jezus.

Czy można ją zwiedzić? Tak, stoi w ogólnodostępnym parku, otwartym od 1930 roku.