Drievenmeulen

Drievenmeulen to drewniany wiatrak typu „koźlak" (na obrotowym słupie) stojący w Steenvoorde, we francuskiej Flandrii, w departamencie Nord. Jego flamandzka nazwa od dziesięcioleci wiąże się z tym niewielkim miasteczkiem znanym z kilku zachowanych młynów wietrznych.

Skąd wziął się Drievenmeulen w Steenvoorde?

Wiatrak nie powstał w Steenvoorde. Zbudowano go w 1774 roku w miejscowości Somain, gdzie pracował jako młyn olejarski – tłoczył olej z siemienia lnianego i maku. W 1901 roku właściciel zdecydował się przenieść całą drewnianą konstrukcję do Steenvoorde. Po ponownym montażu miejscowy młynarz przekształcił ją w młyn zbożowy, dodając urządzenia do przemiału mąki.

Jak działa mechanizm młyna?

Skrzydła Drievenmeulen mają rozpiętość 24,5 metra i poruszają dwoma dużymi kołami zębatymi. Jedno z nich napędza kamienie żarnowe służące do przemiału zboża na paszę dla zwierząt, drugie obsługuje mechanizm mączny przeznaczony do przetwarzania pszenicy na mąkę spożywczą. Cała konstrukcja obraca się na drewnianym słupie o przekroju około 88 centymetrów, który musi wytrzymywać wstrząsy towarzyszące pracy tłoczni rozdrabniającej ziarno. Budowla waży około 35 ton, a jej wysokość sięga 14,7 metra.

Co przetrwał wiatrak przez ponad dwa wieki?

Historia młyna nie była spokojna. We wrześniu 1940 roku silna burza uszkodziła konstrukcję, mimo to wiatrak pracował jeszcze przez kolejne dekady – produkcję oleju kontynuowano do 1974 roku. Po zakończeniu działalności budowla przez lata stała opuszczona, aż gmina Steenvoorde odkupiła ją od rodziny Dereeper w 1993 roku i podjęła decyzję o gruntownej renowacji.

Czy skrzydła wciąż się obracają?

Tak. Po latach prac konserwatorskich, 18 czerwca 1997 roku zamontowano odrestaurowane skrzydła o rozpiętości 24,5 metra. Od tego dnia wiatrak regularnie się obraca, prezentując zwiedzającym działanie tradycyjnego mechanizmu przekładni zębatych.

Co warto wiedzieć zwiedzając Steenvoorde?

Steenvoorde leży w samym sercu Flandrii Francuskiej, regionu znanego z gęstej sieci wiatraków rozsianych po płaskim, wietrznym krajobrazie. Drievenmeulen sąsiaduje z innymi zachowanymi młynami miasteczka, co pozwala w jednym miejscu porównać różne typy konstrukcji wiatrakowych – od młynów olejarskich po klasyczne młyny mączne. Spacer między wiatrakami stał się popularną trasą dla osób zainteresowanych lokalną architekturą przemysłową i historią rolnictwa regionu.

Najczęstsze pytania

Czym jest Drievenmeulen? To drewniany wiatrak-koźlak w Steenvoorde, pierwotnie zbudowany jako młyn olejarski, a od 1901 roku przekształcony w młyn zbożowy.

Gdzie stał wiatrak przed przeniesieniem do Steenvoorde? Konstrukcję wzniesiono w 1774 roku w Somain i pracowała tam jako młyn olejarski do momentu przeniesienia w 1901 roku.

Czy Drievenmeulen wciąż działa? Po renowacji zakończonej w 1997 roku skrzydła zostały ponownie zamontowane i wiatrak się obraca, choć produkcja przemysłowa zakończyła się w latach 70. XX wieku.

Kto jest właścicielem wiatraka? Od 1993 roku młyn jest własnością gminy Steenvoorde, która odkupiła go od rodziny Dereeper i przeprowadziła jego renowację.