Zapisz to miejsce i odkrywaj atrakcje w pobliżu z NextOnTrip
W aplikacji dodasz je do ulubionych, zobaczysz na mapie, co jeszcze warto odwiedzić w okolicy, i zdobędziesz odznakę za wizytę.
Aplikacja jest dostępna na iPhone'a i Androida.
O tym miejscu
Kościół św. Jana Chrzciciela w Leytonstone to zabytkowy kościół parafialny Kościoła anglikańskiego (wpisany do rejestru zabytków jako Grade II) w londyńskiej dzielnicy Waltham Forest, we wschodniej części stolicy. Zbudowany na początku lat 30. XIX wieku w stylu gotyckim, należy do najstarszych zachowanych charakterystycznych obiektów Leytonstone. To dobry przystanek dla osób zainteresowanych spokojniejszą, mieszkalną stroną londyńskiej architektury sakralnej.
Jaka jest historia kościoła?
Historia nabożeństw w tym miejscu zaczyna się przed obecnym budynkiem. W 1749 roku otwarto tu niewielką kaplicę, ale po jej otwarciu doszło do sporu prawnego z panem manoru, a nabożeństwa wznowiono dopiero w 1754 roku. Wraz ze wzrostem liczby mieszkańców kaplica przestała wystarczać. W 1829 roku zebrano składki na prawdziwy kościół, a budowę rozpoczęto w 1832 roku. Teren podarował William Cotton, a nowy kościół został konsekrowany 31 października 1833 roku.
Kto go zaprojektował i jak wygląda?
Kościół z lat 1832–33 zaprojektował Edward Blore, płodny architekt tamtej epoki, znany z prac w duchu neogotyku. Budynek wzniesiono z cegły typu gault, jasnej, żółtawej cegły charakterystycznej dla rejonu Londynu, z kamiennymi detalami. Kwadratowa wieża nadaje bryle rozpoznawalną sylwetkę. Projekt Blore'a utrzymano w powściągliwym, oszczędnym gotyku, chętnie stosowanym przy nowych kościołach parafialnych na początku XIX wieku, a nie w bogatszej ornamentyce, która weszła w modę później.
Jak budynek zmieniał się z czasem?
Kościół rozbudowywano wraz z rozwojem parafii. Prezbiterium dobudowała w 1893 roku firma Adams & Mann, a w latach 1909–10 dodano południową nawę boczną według projektu Caröe & Passmore. Dzięki temu budynek odzwierciedla kilka etapów budownictwa kościelnego epoki wiktoriańskiej i edwardiańskiej, a nie tylko oryginalne dzieło Blore'a. Status zabytku Grade II kościół otrzymał w 1987 roku, co potwierdza jego wartość architektoniczną i historyczną oraz chroni go przed nieodpowiednimi przeróbkami.
Dlaczego warto go odwiedzić?
- To dobrze zachowany przykład neogotyckiego kościoła parafialnego z początku lat 30. XIX wieku, autorstwa znanego architekta.
- Późniejsze prezbiterium i nawa pokazują, jak przez około osiemdziesiąt lat dostosowywano kościoły do potrzeb parafii.
- To czynny kościół parafialny, część codziennego życia Leytonstone, a nie muzeum.
- Dobrze wpisuje się w spacer po Leytonstone i okolicach dzielnicy Waltham Forest.
Najczęstsze pytania
Kiedy kościół został konsekrowany? 31 października 1833 roku, po pracach budowlanych rozpoczętych w 1832 roku.
Kto był architektem? Pierwotny budynek zaprojektował Edward Blore. Późniejsze rozbudowy wykonały firmy Adams & Mann (prezbiterium, 1893) i Caröe & Passmore (nawa południowa, 1909–10).
Czy kościół jest wpisany do rejestru zabytków? Tak, ma status Grade II, nadany w 1987 roku.
Z czego zbudowano kościół? Z cegły gault z kamiennymi detalami, z kwadratową wieżą.
Czy można wejść do środka? To czynny kościół parafialny. Godziny otwarcia i nabożeństw bywają różne, dlatego przed wizytą warto skontaktować się z parafią.
Gdzie się znajduje? W Leytonstone, w londyńskiej dzielnicy Waltham Forest, we wschodnim Londynie.
W pobliżu
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.