Chartreuse de Meyriat – ruiny kartuskiego klasztoru w Bugey

Chartreuse de Meyriat to pozostałości dawnego klasztoru kartuzów, ukryte w lesie nad miejscowością Vieu-d'Izenave, w departamencie Ain, w regionie Owernia-Rodan-Alpy. Miejsce leży w sercu Haut-Bugey, z dala od głównych szlaków turystycznych, co dziś stanowi jego główny urok – cisza, drzewa i kamienie noszące ślady kilku stuleci historii.

Skąd wzięła się kartuzja w Meyriat?

Klasztor powstał w 1116 roku, gdy dolinę Meyriat przekazał mnichom Ponce de Balmey, kanonik lyoński, późniejszy biskup Belley. Powstała w ten sposób szósta z kolei kartuzja zakonu, należąca do prowincji burgundzkiej i podlegająca diecezji lyońskiej. Najpierw wzniesiono niewielki dom pod wezwaniem świętego Szczepana, a z czasem rozbudowano go w większy zespół klasztorny poświęcony Najświętszej Marii Pannie.

Jak rozwijała się wspólnota przez wieki?

Kartuzi z Meyriat stopniowo powiększali swoje włości. Do 1790 roku dobra klasztorne obejmowały ponad 1800 hektarów – ziemie sięgały od Izenave po Saint-Martin-du-Fresne oraz od Vieu-d'Izenave aż po Brénod. Sąsiedztwo z lokalną ludnością bywało jednak trudne: spory o ziemię i prawa użytkowania lasów towarzyszyły klasztorowi przez stulecia. W 1424 roku Brénod przeszło pod władzę hrabiów Sabaudii, którzy wypędzili stamtąd mnichów – epizod, który pokazuje, jak silnie losy kartuzji splatały się z lokalną polityką feudalną.

Co się stało z klasztorem podczas Rewolucji Francuskiej?

Mimo wcześniejszych konfliktów, Meyriat funkcjonował nieprzerwanie aż do końca XVIII wieku. Rewolucja Francuska, która w 1791 roku zakazała działalności zgromadzeń zakonnych, położyła kres wielowiekowej obecności kartuzów. Klasztor opuszczono w 1791 roku, a w 1796 roku cały majątek sprzedano jako dobro narodowe. Budynki zostały następnie splądrowane i rozebrane – kamień posłużył okolicznym mieszkańcom jako materiał budowlany.

Czy to prawda, że w ruinach ukryto skarb?

Miejscowa legenda mówi, że w 1792 roku, tuż przed ostatecznym opuszczeniem klasztoru, przeor wraz z zakrystianem mieli zamurować w podziemnej komnacie około dziesięciu skrzyń wypełnionych złotem, srebrem i kosztownościami. Skarbu nigdy nie odnaleziono, a opowieść o nim do dziś krąży wśród mieszkańców Vieu-d'Izenave i przyciąga do lasu poszukiwaczy przygód.

Co można dziś zobaczyć na miejscu?

Z dawnego założenia ocalało niewiele – fragment północnego muru granicznego, resztki kamiennych schodów oraz pojedynczy blok z wyrzeźbioną lilią (fleur-de-lys), świadectwo dawnej rangi miejsca. Ruiny stopniowo zarastają lasem i niszczeją, co nadaje im melancholijny, malowniczy charakter. Teren jest ogólnodostępny i można go zwiedzać bezpłatnie przez cały rok, choć warto pamiętać, że to miejsce niestrzeżone i pozbawione infrastruktury turystycznej.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się Chartreuse de Meyriat? W lesie w gminie Vieu-d'Izenave, w departamencie Ain, w regionie Owernia-Rodan-Alpy, na obszarze historycznego Bugey.

Kiedy powstał klasztor? Fundacja pochodzi z 1116 roku, ufundowana przez Ponce'a de Balmey.

Czy ruiny można zwiedzać? Tak, teren jest dostępny bezpłatnie przez cały rok, ale bez oznaczonej infrastruktury turystycznej – warto zachować ostrożność.

Co zostało z dawnego klasztoru? Fragment muru, resztki schodów oraz kamień z wyrzeźbioną lilią – reszta zabudowań uległa zniszczeniu po sprzedaży dóbr w 1796 roku.

Czy legenda o ukrytym skarbie jest prawdziwa? To lokalna legenda przekazywana ustnie – mówi o skrzyniach ze złotem i srebrem zamurowanych w 1792 roku, których nigdy nie odnaleziono.