Červené Poříčí Castle

Zámek Červené Poříčí to renesansowa rezydencja w niewielkiej wsi o tej samej nazwie w powiecie Klatovy, w kraju plzeńskim na zachodzie Czech. Choć z zewnątrz wygląda skromnie, kryje w sobie ponad siedmiowiekową historię i tytuł narodowego pomnika kultury, przyznany w 2010 roku.

Skąd wzięła się nazwa i historia miejsca?

Osada Poříčí (bez przydomka „Červené") wzmiankowana była już w 1318 roku, gdy jej właścicielem był Jaroslav z Poříčí. W połowie XVI wieku majątek należał do Jindřicha Mladoty, który postawił tu drewniano-murowaną tvrz (fortalicję obronną) — jej fundamenty odkryto później podczas badań archeologicznych w ogrodzie na zachód od dzisiejszego zamku. Ta pierwsza budowla spłonęła w wielkim pożarze w 1606 roku.

Na jej miejscu Mikuláš II Šic z Drahenic, syn Albrechta Šica, wzniósł nowy, późnorenesansowy zamek nad potokiem Bradlava. Kamienna tablica nad głównym wejściem od strony dworu nosi datę 1611 — i to ona wyznacza właściwe narodziny obecnej budowli. Dach pokryto wówczas czerwoną, palioną dachówką, która świeciła się z daleka — stąd wzięła się nazwa całej wsi: Červené Poříčí, czyli „Czerwone Poříčí".

Losy rodu Šiców odmieniły się po bitwie na Białej Górze. Mikuláš II, zwolennik czeskich stanów i króla Fryderyka Falckiego, stracił dwie trzecie majątku na rzecz komory królewskiej. W 1623 roku posiadłość odkupił pułkownik Filip Adam z Kronberku. W XVIII wieku zamek trafił w ręce rodu Czerninów, którzy przebudowali renesansową rezydencję na wygodniejszą, bardziej reprezentacyjną siedzibę. W XIX stuleciu majątek przeszedł na własność rodziny cesarskiej Habsburgów — ci jednak wywieźli większość wartościowego wyposażenia, a sam zamek zamienili w siedzibę zarządu wielkiego majątku ziemskiego. Po powstaniu Czechosłowacji w 1918 roku cały habsburski majątek został znacjonalizowany. Pod koniec lat 90. XX wieku obiekt przejął Narodowy Instytut Zabytków (NPÚ), który rozpoczął niezbędną, wieloletnią rekonstrukcję.

Co warto zobaczyć w zamku?

Wielką wartością Červeného Poříčí jest to, że budowla — w przeciwieństwie do wielu czeskich zamków — nie była poddawana radykalnym przebudowom w kolejnych stuleciach. Dzięki temu zachowała się jako rzadki, właściwie kompletny przykład tzw. saskiego renesansu na terenie kraju plzeńskiego.

Podczas zwiedzania z przewodnikiem można poznać historię architektoniczną budowli oraz codzienne życie mieszkańców majątku w minionych wiekach. Osobliwą atrakcją jest oranżeria — do dziś służy swojemu pierwotnemu przeznaczeniu, czyli zimowaniu drzew cytrusowych i figowych, tak jak robili to dawni zarządcy majątku. W budynku przedzamcza czeka na turystów wystawa „Děti ze zlaté kolébky" (Dzieci ze złotej kolebki), poświęcona dzieciństwu w rodzinach szlacheckich w długim XIX wieku.

Jak dotrzeć i kiedy przyjechać?

Zamek leży we wsi Červené Poříčí, niedaleko Klatov, w łatwym zasięgu samochodem z Plzně czy z Klatov. Zwiedzanie odbywa się sezonowo, głównie w miesiącach letnich, w formie tur z przewodnikiem — przed wizytą warto sprawdzić aktualny harmonogram, bo jako obiekt zarządzany przez NPÚ zamek nie jest otwarty przez cały rok. Najlepszym okresem na wizytę jest wiosna i lato, gdy oranżeria prezentuje się najbardziej efektownie, a otaczający zamek park zachęca do dłuższego spacer.

Najczęstsze pytania

Czy zamek Červené Poříčí jest otwarty dla turystów przez cały rok? Nie — zwiedzanie odbywa się sezonowo, zwykle od wiosny do jesieni, z przewodnikiem. Poza sezonem obiekt bywa zamknięty dla odwiedzających indywidualnych.

Skąd pochodzi nazwa wsi i zamku? Nazwa „Červené Poříčí" powstała od czerwonej, palionej dachówki, którą pokryto dach nowego zamku wzniesionego w 1611 roku — dach świecił się czerwienią z daleka i dał nazwę całej osadzie.

Co jest największą atrakcją wnętrz zamku? Zabytkowa oranżeria, wciąż używana do zimowania drzew cytrusowych i figowych, oraz wystawa poświęcona dzieciństwu w rodzinach szlacheckich XIX wieku, mieszcząca się w budynku przedzamcza.

Czy zamek był kiedyś przebudowywany? W XVIII wieku Czerninowie zmodernizowali wnętrza, jednak w porównaniu z innymi czeskimi zamkami budowla zachowała w dużej mierze swój oryginalny, renesansowy charakter z 1611 roku.