zámeček Radčice

Zámeček Radčice to niewielki neogotycki pałacyk wznoszący się na skalistym masywie Čertova kazatelna (Diabelska Kazalnica) nad rzeką Mže, przy drodze z Pilzna do Města Touškova, około kilometra przed wsią Radčice.

Jak dotrzeć do zámečku Radčice?

Obiekt leży na północno-zachodnim skraju Pilzna, w dolinie Mže, w granicach miejskiej części Pilzeň 7-Radčice. Najłatwiej dojechać samochodem lub rowerem drogą prowadzącą z centrum miasta w stronę Města Touškova — pałacyk widać z drogi z prawej strony, tuż przed wjazdem do samej wsi. Można też dotrzeć pieszo albo rowerem szlakiem wzdłuż rzeki Mže, który biegnie doliną poniżej skały; z tej strony budynek jest szczególnie dobrze widoczny, bo jego południowa elewacja wychodzi bezpośrednio nad wodę. Komunikacją miejską najbliżej jest do samych Radčic, skąd do zámečku pozostaje jeszcze krótki odcinek pieszo.

Co zobaczysz na miejscu?

Budynek ma niemal kwadratowy plan, jest dwupiętrowy i charakteryzuje go para cylindrycznych wieżyczek w narożnikach, co daje mu sylwetkę małego zamku, choć nigdy nie był budowlą obronną. Stoi na skalnym cokole nad zakolem Mže, co samo w sobie jest głównym powodem, dla którego warto tu przyjechać — widok na budynek osadzony na skale, otoczony lesistą doliną rzeki, jest najbardziej fotogenicznym elementem tego miejsca. Sam pałacyk nie jest dostępny dla zwiedzających, ponieważ od lat działa w nim prywatna szkoła artystyczna, więc oglądać go można wyłącznie z zewnątrz — najlepiej właśnie od strony rzeki lub z drogi biegnącej powyżej.

Jaka jest historia budowli?

Miejsce to ma dłuższą historię niż sam pałacyk — wcześniej stał tu podobno dworski budynek gospodarczy związany z dominikańskim majątkiem, rozebrany w 1888 roku. Obecny obiekt wybudował w 1908 roku ród Lobkowiczów jako neogotycką willę, a prace budowlane prowadzili miejscowi budowniczowie Josef i Václav Páský. To właśnie w tym budynku w 1910 roku urodził się Jaroslav Lobkowicz starszy. Kilka lat później, w 1914 roku, po drugiej stronie, na północ od pałacyku, powstał plenerowy teatr pod nazwą „Na zámečku", który jednak z powodu postępującej degradacji rozebrano już w 1923 roku. Najciemniejszy rozdział historii budynku przypada na okres drugiej wojny światowej, kiedy służył jako główna kwatera Luftwaffe w Pilznie — dopiero później Niemcy przenieśli swoje stanowisko dowodzenia do bunkra przeciwlotniczego na Vinicach. Po wojnie obiekt zmienił przeznaczenie i od dziesięcioleci funkcjonuje jako placówka edukacyjna — dziś działa w nim prywatna średnia szkoła artystyczna, co tłumaczy, czemu wnętrza są niedostępne dla turystów.

Kiedy przyjechać?

Zámeček najlepiej ogląda się wiosną i latem, gdy dolina Mže jest zielona, a skała ze stojącym na niej budynkiem najlepiej się prezentuje w świetle popołudniowym, przy podejściu od strony rzeki. Jesień daje ciekawe barwy lasu wokół doliny, natomiast zimą dostęp do brzegu rzeki bywa utrudniony przez wilgotny i śliski teren. Ponieważ obiekt ogląda się wyłącznie z zewnątrz, wizyta nie wymaga rezerwacji ani sprawdzania godzin otwarcia — wystarczy dobra pogoda i chwila na spacer wzdłuż rzeki.

Najczęstsze pytania

Czy zámeček Radčice można zwiedzać od wewnątrz? Nie, budynek nie jest otwarty dla turystów, ponieważ funkcjonuje w nim prywatna szkoła artystyczna. Można go zobaczyć jedynie z zewnątrz, najlepiej z okolic rzeki Mže.

Dlaczego budynek nazywa się „zámeček", jeśli nie był zamkiem obronnym? To określenie odnosi się do stylu i skali budowli — neogotycka willa z wieżyczkami przypomina architekturę zamkową, choć od początku była rezydencją, a nie fortyfikacją.

Jaki jest związek zámečku z rodem Lobkowiczów? To Lobkowiczowie zlecili budowę obiektu w 1908 roku, a w 1910 roku urodził się tu Jaroslav Lobkowicz starszy — budynek był więc rodzinną rezydencją, nie tylko dekoracyjną budowlą.

Co działo się w zámečku w czasie drugiej wojny światowej? Budynek służył jako główna kwatera Luftwaffe w Pilznie, zanim niemieckie dowództwo przeniosło się do bunkra przeciwlotniczego na Vinicach.