Tour du Leughenaer à Dunkerque

Tour du Leughenaer to najstarszy zachowany zabytek Dunkierki — ośmioboczna wieża obronna z połowy XV wieku, stojąca dziś samotnie w dawnej portowej części miasta jako świadek czasów, gdy Dunkierkę otaczał pierścień dwudziestu ośmiu baszt.

Skąd wzięła się nazwa "Wieża Kłamcy"?

Nazwa Leughenaer pochodzi ze starego flamandzkiego zapisu słowa "leugenaar", czyli "kłamca". Przydomek przylgnął do wieży po serii wypadków, w których statki osiadały na mieliznach redy mimo sygnałów wysyłanych z jej szczytu — latarnia zdawała się "kłamać". Z czasem wokół tej historii narosła miejska legenda o wrakownikach: mieszkańcy Dunkierki mieli rzekomo celowo wysyłać fałszywe sygnały świetlne, by rozbijać statki na mieliznach i grabić ich ładunek. Inna wersja tłumaczy sprawę bardziej prozaicznie — silny wiatr od morza miał przekręcać wskazówki umieszczonego na wieży zegara, przez co ten nigdy nie pokazywał właściwej godziny. Prawda historyczna jest zapewne dużo prostsza niż legenda, ale to właśnie ta opowieść sprawia, że wieża wyróżnia się wśród innych zabytków regionu.

Co warto wiedzieć o historii wieży?

Wieżę wzniesiono około 1450 roku z inicjatywy Jacques'a Desfontaines'a jako element średniowiecznych fortyfikacji Dunkierki. Pierwotnie była jedną z dwudziestu ośmiu baszt otaczających miasto — dziś jest jedyną, która przetrwała do naszych czasów, co czyni ją bezcennym świadectwem najstarszej historii Dunkierki, sięgającej czasów sprzed rozbudowy portu handlowego i wojennego. W XVIII wieku wokół podstawy wieży dobudowano platformę służącą do obserwacji ruchu w porcie, co pokazuje, jak zmieniała się jej funkcja wraz z rozwojem miasta — z obronnej na nadzorczą. Kolejna istotna zmiana nastąpiła w 1814 roku, gdy wieżę podwyższono i zainstalowano na jej szczycie latarnię — od tego momentu Leughenaer pełniła funkcję pomocniczą przy nawigacji statków wpływających do portu. Dziś ma około 30 metrów wysokości. W 1995 roku obiekt wpisano na listę zabytków historycznych Francji, co potwierdziło jego wartość jako unikalnego reliktu dawnej architektury obronnej Flandrii Nadmorskiej.

Jak dotrzeć na miejsce?

Wieża stoi w historycznej, portowej części Dunkierki, w niewielkiej odległości spacerowej od centrum miasta. To wygodny punkt do włączenia w trasę zwiedzania razem z innymi zabytkami starej Dunkierki — spacer wzdłuż nabrzeży pozwala poczuć klimat miasta, które przez wieki żyło z morza i handlu portowego. Dunkierka ma dobre połączenia kolejowe z Lille i Calais, a z dworca do wieży można dojść pieszo w kilkanaście minut lub dojechać miejską komunikacją autobusową.

Co zobaczysz na miejscu?

Sama bryła wieży robi wrażenie surowością i masywnością — grube mury, ośmioboczny plan i charakterystyczna, nieco archaiczna forma wyraźnie odróżniają ją od okolicznej, znacznie młodszej zabudowy portowej. To dobre miejsce na zdjęcia i chwilę refleksji nad historią miasta, które niemal całkowicie zniszczono podczas drugiej wojny światowej — Leughenaer należy do nielicznych obiektów sprzed tej daty, które przetrwały. Warto też rozejrzeć się po okolicy, bo w pobliżu znajdują się inne ślady dawnego portu i nabrzeży.

Kiedy przyjechać?

Wieżę można oglądać przez cały rok, a jej surowa architektura szczególnie dobrze prezentuje się w miękkim świetle poranka lub późnego popołudnia. Wiosna i lato sprzyjają dłuższym spacerom po nadmorskiej Dunkierce, jesień i zima podkreślają z kolei surowy, obronny charakter budowli — warto dopasować porę wizyty do własnych priorytetów: fotografii czy spokojnego zwiedzania bez tłumów.

Najczęstsze pytania

Ile lat ma Tour du Leughenaer? Wieża pochodzi z około 1450 roku, co czyni ją najstarszym zachowanym zabytkiem Dunkierki.

Skąd wzięła się nazwa wieży? Od flamandzkiego słowa "leugenaar" ("kłamca") — związanego z legendą o fałszywych sygnałach świetlnych kierujących statki na mielizny.

Czy wieża zawsze wyglądała tak samo? Nie — pierwotnie była elementem fortyfikacji, w XVIII wieku dobudowano przy niej platformę obserwacyjną, a w 1814 roku podwyższono ją i zainstalowano latarnię.

Czy to jedyna taka wieża w Dunkierce? Tak — z dwudziestu ośmiu średniowiecznych baszt miejskich przetrwała tylko ta jedna, co czyni ją wyjątkowym reliktem najstarszej historii miasta.