Rua Reidh Lighthouse

Latarnia Rua Reidh stoi na odludnym cyplu w pobliżu Gairloch, w regionie Wester Ross w szkockim hrabstwie Highland. Wznosi się u wejścia do zatoki Loch Ewe, a kolejne zatoki i otwarty Atlantyk otaczają ją z niemal każdej strony. To jedno z tych miejsc, do których jedzie się dla samej drogi, ciszy i widoków.

Co warto wiedzieć o historii latarni?

Pomysł postawienia światła na tym przylądku zgłosił już w 1853 roku inżynier David Stevenson, jednak Board of Trade odrzucił wniosek ze względu na koszty. Plany wróciły na początku XX wieku. Projekt przygotował David Alan Stevenson, ówczesny główny inżynier Northern Lighthouse Board, a latarnia zaczęła działać 15 stycznia 1912 roku. Budowa pochłonęła kilkanaście tysięcy funtów.

Okrągła wieża uchodzi za prawdopodobnie ostatnią tak dużą latarnię o kolistym przekroju, jaką ród Stevensonów zbudował na szkockim kontynencie. Syrena mgłowa umilkła w 1980 roku, gdy wyłączono takie urządzenia w całej Szkocji. Światło jest obecnie zautomatyzowane i nadal pomaga żeglarzom, a zarządza nim Northern Lighthouse Board.

Co zobaczysz na miejscu?

Sama wieża, biały budynek stacji i zabudowania dawnych latarników tworzą charakterystyczny kompleks na tle surowego wybrzeża. Z okolic latarni roztacza się widok na Minch, a przy dobrej pogodzie na Hebrydy Zewnętrzne. Rejon słynie z zachodów słońca i nocą z bardzo ciemnego nieba. Przy sprzyjających warunkach można wypatrywać ptaków morskich, fok, a w sezonie także morświnów i delfinów.

Dawne budynki dla personelu są dziś prywatne i pełnią funkcję noclegową: działa tam pensjonat ze śniadaniami oraz apartamenty do wynajęcia na własną rękę. Oryginalna soczewka, mechanizm zegarowy i róg mgłowy trafiły natomiast do muzeum w Gairloch, gdzie soczewkę można obejrzeć z poziomu podłogi i z galerii nad nią.

Jak dojechać do latarni Rua Reidh?

Z Gairloch jedź drogą B8021 w stronę wsi Melvaig, gdzie kończy się publiczna droga asfaltowa. Dalej biegnie wąska, około trzykilometrowa droga prywatna prowadząca do latarni. Dojazd z Gairloch zajmuje mniej więcej pół godziny. Transportu publicznego na tej trasie nie ma. W Melvaig znajduje się niewielki parking na kilka samochodów, skąd można dojść do latarni pieszo. Zasady dojazdu własnym autem na ostatnim odcinku warto sprawdzić przed wyjazdem, bo droga należy do prywatnych właścicieli.

Kiedy przyjechać?

Najlepiej wybrać późną wiosnę i lato, kiedy dni są długie, a zachody słońca późne. Jesienią i zimą rośnie szansa na ciemne niebo i dramatyczne sztormy, ale pogoda na północno-zachodnim wybrzeżu Szkocji bywa kapryśna o każdej porze roku. Weź wiatroodporną kurtkę i wygodne buty, nawet w pogodny dzień.

Co jeszcze zobaczyć w okolicy?

Gairloch to naturalna baza wypadowa: znajdziesz tam muzeum lokalnej historii, plaże i rejsy po zatoce. W pobliżu leżą też góry Torridon, ogrody Inverewe w Poolewe oraz piaszczyste zatoki wzdłuż drogi na północ. Droga z Gairloch do Melvaig sama w sobie jest widokowa i poprowadzona wzdłuż linii brzegu.

Najczęstsze pytania

Czy można wejść na wieżę latarni? Latarnia jest czynną stacją nawigacyjną, a otaczające ją budynki są prywatne. Informacje o możliwości zwiedzania podaje obiekt noclegowy, więc zapytaj tam przed przyjazdem.

Czy w Rua Reidh można przenocować? Tak. W dawnych budynkach działa pensjonat ze śniadaniami oraz apartamenty do samodzielnego wynajęcia.

Ile jedzie się z Gairloch do latarni? Około pół godziny samochodem, drogą B8021 przez Melvaig i dalej prywatnym odcinkiem.

Gdzie obejrzeć oryginalną soczewkę latarni? W muzeum w Gairloch, które prezentuje soczewkę, mechanizm zegarowy i róg mgłowy z Rua Reidh.