Puits de la Bossée

Puits de la Bossée to naturalna studnia krasowa (gouffre) w gminie Saint-Pierre-de-Maillé, w departamencie Vienne, w regionie Nowa Akwitania. Jaskinia leży w sektorze Mazaire, niedaleko miejsca, gdzie łączą się rzeki Gartempe i Anglin — okolica znana z gęstej sieci podziemnych korytarzy wyżłobionych w wapieniach.

Co to za miejsce?

Puits de la Bossée powstał w oolitycznych wapieniach koralowych z górnego batonu, czyli epoki jury. Jaskinia ma 17 metrów deniwelacji i około 260 metrów korytarzy. Wejście prowadzi przez 3-metrową studnię do dużej komory, w której regularnie gromadzi się kolonia nietoperzy. Wąski przesmyk — niegdyś zasypany, później oczyszczony przez grotołazów — otwiera dostęp do komory, w której znaleziono średniowieczne fragmenty ceramiki, świadczące o dawnej ludzkiej obecności w podziemiach. Dalej na wschód korytarz prowadzi do tzw. Sali Cervin, gdzie kiedyś piętrzyły się stożki guana — dziś rozdeptane przez wieloletni ruch turystyczny i eksploracyjny. Z komory ceramicznej odchodzi też korytarz na północ, prowadzący do tzw. sieci CO2, strefy, w której często gromadzi się dwutlenek węgla — to miejsce niebezpieczne i niedostępne dla zwiedzających. Najniższy punkt jaskini nazywa się Salą Łodzi (Salle du Bateau).

Dlaczego jaskinia jest chroniona?

Puits de la Bossée to jedno z ważniejszych schronień nietoperzy w departamencie Vienne. Odwiedza ją regularnie lub okazjonalnie 11 gatunków nietoperzy. W sierpniu 2004 roku naliczono tu kolonię podkowca południowego (Rhinolophus euryale) liczącą około 1400 osobników — to bardzo duża populacja jak na warunki francuskie. Ze względu na tę wartość przyrodniczą sektor Mazaire objęto statusem ZNIEFF (strefy o szczególnym znaczeniu ekologicznym, faunistycznym i florystycznym), a samo wejście do studni zostało ogrodzone, z regulowanym dostępem — wyłącznie dla badaczy i grotołazów posiadających zezwolenie.

Jak dotrzeć i co zobaczyć?

Ponieważ wnętrze jaskini jest zamknięte dla swobodnego zwiedzania — kraty chronią kolonię nietoperzy przed niepokojeniem — turysta może obejrzeć samą okolicę: dolinę na styku Gartempe i Anglin, krajobraz typowy dla krasowej Vienne, oraz pobliskie atrakcje Saint-Pierre-de-Maillé. Gmina słynie z bogactwa podziemnego dziedzictwa: nieopodal znajduje się słynna Grotte des Cottés, ważne stanowisko paleolityczne (to tu Louis Pradel wyróżnił "ostrze z Cottés", charakterystyczne dla szatelperonu), a także Grotte de la Marche z innymi śladami działalności człowieka sprzed tysięcy lat. Region promuje trasy piesze łączące groty i zamki doliny Gartempe, organizowane przez lokalne biuro turystyczne — to dobry sposób, by poznać kontekst geologiczny i historyczny Puits de la Bossée, nawet bez wchodzenia do środka.

Kiedy przyjechać?

Najlepszą porą na spacer po okolicy jest wiosna i jesień, gdy temperatury są łagodne, a ruch turystyczny mniejszy niż latem. Warto pamiętać, że sama jaskinia pozostaje zamknięta przez cały rok — to nie jest atrakcja typu "wejdź i zwiedzaj", lecz chroniony obiekt przyrodniczy, który można podziwiać głównie z zewnątrz i poznawać dzięki tablicom informacyjnym oraz materiałom lokalnego biura turystyki.

Najczęstsze pytania

Czy można wejść do Puits de la Bossée? Nie — wejście jest ogrodzone i zamknięte dla zwiedzających. Dostęp mają wyłącznie naukowcy i grotołazy z odpowiednim zezwoleniem, ponieważ jaskinia chroni dużą kolonię nietoperzy.

Dlaczego ta jaskinia jest tak ważna dla przyrodników? Bo żyje w niej kolonia podkowca południowego liczona w tysiącach osobników (około 1400 w 2004 roku) oraz łącznie aż 11 gatunków nietoperzy — to jedno z cenniejszych schronień chiropterologicznych w regionie.

Co znaleziono wewnątrz jaskini? Fragmenty średniowiecznej ceramiki w jednej z komór, co świadczy o tym, że ludzie penetrowali te podziemia już wieki temu.

Czy w okolicy są inne jaskinie do zwiedzania? Tak, Saint-Pierre-de-Maillé to gmina bogata w podziemne stanowiska — w pobliżu leżą m.in. Grotte des Cottés i Grotte de la Marche, ważne dla archeologii paleolitu, a region oferuje piesze trasy łączące groty i zamki doliny Gartempe.