Papiliorama

Papiliorama w Kerzers, w szwajcarskim kantonie Fryburg, to tropikalny kompleks pod szklanymi kopułami: ogród motyli, dom zwierząt nocnych i las deszczowy wzorowany na Belize. Miejsce prowadzi fundacja non-profit, a zwiedzanie przypomina krótką wyprawę do Ameryki Środkowej bez opuszczania Szwajcarii.

Co to jest Papiliorama?

Papiliorama łączy zoo i ogród botaniczny specjalizujący się w tropikalnych zwierzętach i roślinach. Trzy główne strefy znajdują się pod przeszklonymi kopułami, a każda zajmuje około 1200 metrów kwadratowych. Wewnątrz panuje ciepły, wilgotny klimat typowy dla lasów tropikalnych, więc nawet w zimny dzień można zwiedzać w lekkim ubraniu.

Co zobaczysz w środku?

Ogród motyli

Najbardziej znana część to hala, w której swobodnie latają motyle. Żyje tu ponad 60 gatunków, a w powietrzu można zobaczyć ponad tysiąc osobników jednocześnie. Motyle przysiadają na roślinach, owocach i czasem na ubraniach zwiedzających, dlatego warto poruszać się spokojnie i uważać, gdzie stawiasz stopy.

Nocturama

Nocturama odwraca rytm dnia i nocy. Światło jest tu przyciemnione, dzięki czemu zwierzęta nocne są aktywne w godzinach otwarcia. Można obserwować m.in. leniwce, małpy nocne, mrównikowate i nietoperze. To rzadka okazja, by zobaczyć te gatunki w ruchu, a nie śpiące w kącie wybiegu.

Jungle Trek

Trzecia strefa odtwarza las tropikalny z Belize. Ścieżka prowadzi przez gęstą roślinność, wśród której żyją zwierzęta z Ameryki Środkowej. To dobre miejsce, by zrozumieć, jak wygląda ekosystem, który fundacja stara się chronić.

Misja fundacji

Papiliorama działa jako organizacja charytatywna non-profit. Jej celem jest zwiększanie świadomości na temat losu lasów tropikalnych i przyrody na świecie. Siostrzana fundacja ITCF chroni w Belize ponad 11 tysięcy hektarów (110 km²) tropikalnej przyrody. Bilet wstępu wspiera więc także ochronę przyrody poza Szwajcarią.

Historia

Pierwsze sanktuarium otwarto w 1988 roku w Marin w kantonie Neuchâtel. 1 stycznia 1995 roku zniszczył je pożar. Fundacja przeniosła się następnie do Kerzers, gdzie gmina oddała jej nową, pięciohektarową działkę bez opłaty dzierżawnej. Dziś to właśnie tam działa cały kompleks.

Najczęstsze pytania

Czy Papiliorama jest otwarta cały rok?

Tak, obiekt przyjmuje gości przez cały rok. Tropikalne kopuły są ogrzewane, więc wizyta ma sens także zimą i w deszczowe dni.

Jak dojechać do Papiliorama?

Kerzers leży między Berno a Neuchâtel. Do obiektu dojedziesz bezpośrednio pociągiem, co jest wygodne dla osób podróżujących bez samochodu.

Dla kogo to miejsce?

Dla rodzin z dziećmi, miłośników przyrody i fotografów. Dzieci chętnie szukają motyli i nocnych zwierząt, a dorośli docenią edukacyjny wymiar ekspozycji i zaangażowanie fundacji w ochronę lasów.

Ile czasu zarezerwować na zwiedzanie?

Na spokojny spacer przez trzy strefy warto przeznaczyć kilka godzin. Najwięcej czasu zajmuje zwykle ogród motyli, gdzie trudno oderwać wzrok od zwierząt.

Czy mogę fotografować motyle?

Tak, hala motyli to jedno z lepszych miejsc do zdjęć makro. Cierpliwość popłaca: motyle często siadają blisko, gdy stoisz nieruchomo. W Nocturamie, ze względu na przyciemnione światło, zdjęcia wymagają jaśniejszego obiektywu, a lampa błyskowa bywa niewskazana.

Podsumowanie

Papiliorama w Kerzers łączy rozrywkę z edukacją. Trzy tropikalne kopuły, ponad tysiąc swobodnie latających motyli i odwrócony dzień w Nocturamie sprawiają, że to jeden z ciekawszych przystanków w zachodniej Szwajcarii, szczególnie dla rodzin.