Palác pánů z Hradce

Palác pánů z Hradce to renesansowa rezydencja przy Zámeckich schodach na praskiej Malej Stranie, tuż pod Zamkiem Praskim. Choć dziś budynek kryje się za nazwiskami kolejnych właścicieli — bywa nazywany też pałacem Slavatów, Kolowratów czy Thunów — jego rdzeń sięga połowy XVI wieku i należy do najstarszych świeckich rezydencji tej części miasta.

Skąd wzięła się nazwa pałacu?

Budynek zawdzięcza swoje imię Jáchymowi z Hradca, przedstawicielowi możnego rodu panów z Hradca, który przejął nieruchomość w 1558 roku. To właśnie za jego czasów dawna zabudowa uzyskała formę, którą po części można rozpoznać do dziś. Wcześniej w tym miejscu stały dwa gotyckie domy, połączone i przebudowane dopiero w latach 50. XVI wieku.

Jak zmieniał się pałac w czasach renesansu?

Między 1563 a 1596 rokiem posiadłość przeszła gruntowną przebudowę — zarówno fasad, jak i wnętrz. Prace prowadzono według planów włoskiego architekta Ulrica Aostalliego de Sala, jednego z twórców czynnych wówczas na praskim dworze. To jemu pałac zawdzięcza swój wysoko renesansowy charakter: fasadę od strony ulicy zdobi sgraffitowa dekoracja imitująca boniowanie, a bryła podzielona jest na trzy odcinki różniące się szerokością, liczbą osi i kształtem szczytów.

Kto odziedziczył pałac po Jáchymie z Hradca?

W 1602 roku nieruchomość kupił zięć Jáchyma, Vilém Slavata z Chlumu a Košumberka — postać dobrze znana z historii czeskiej, uczestnik defenestracji praskiej z 1618 roku. Od jego nazwiska pałac przez długi czas funkcjonował jako Slavatovský palác. Kolejnym etapem było przejście posiadłości w ręce rodu Thunów, którzy po 1768 roku połączyli ją z sąsiednim, barokowym pałacem Kolowratów — również swoją własnością — w jeden rozbudowany kompleks.

Co łączy pałac z sąsiednim pałacem Kolowratów?

Sąsiedni pałac barokowy, wzniesiony w latach 1716–1721 i znany z bogatej dekoracji rzeźbiarskiej Matyáša Bernarda Brauna na fasadzie od strony ulicy Nerudovej, stał się z czasem nowszą częścią tego samego zespołu. Renesansowy pałac panów z Hradca pozostał częścią starszą, a oba budynki połączono niższymi, barokowymi skrzydłami łącznikowymi.

Jaką funkcję pełni pałac dzisiaj?

W 1924 roku cały kompleks — zarówno renesansowy pałac panów z Hradca, jak i barokowy pałac Kolowratów — zakupił rząd Włoch z myślą o siedzibie swojej ambasady w nowo powstałej Republice Czechosłowackiej. Od tego czasu budynek nieprzerwanie pełni funkcję Ambasady Włoch w Pradze, co czyni go jednym z niewielu praskich pałaców, które od stu lat służą temu samemu, dyplomatycznemu celowi. Obiekt jest wpisany na listę zabytków kultury Republiki Czeskiej.

Gdzie dokładnie znajduje się pałac?

Kompleks stoi przy Zámeckich schodach, czyli schodach prowadzących z Malostranského náměstí w górę, w kierunku Zamku Praskiego — to jedna z najbardziej charakterystycznych tras spacerowych Malej Strany, łącząca dolną część dzielnicy z bramami zamkowego wzgórza.

Czy pałac można zwiedzać od środka?

Ponieważ budynek pełni funkcję czynnej ambasady, jego wnętrza nie są ogólnodostępne dla turystów. Można natomiast swobodnie obejrzeć fasady obu połączonych pałaców z poziomu ulicy — renesansową dekorację sgraffitową od strony Zámeckich schodów oraz barokowe rzeźby Brauna od strony Nerudovej.

Najczęstsze pytania

Czy Palác pánů z Hradce to to samo co pałac Kolowratów? To dwie historyczne części jednego zespołu — starsza, renesansowa (panów z Hradce) i młodsza, barokowa (Kolowratów) — połączone w XVIII wieku i dziś funkcjonujące jako jedna siedziba ambasady.

Kim był Vilém Slavata, od którego wzięła się jedna z nazw pałacu? To zięć Jáchyma z Hradca, który kupił pałac w 1602 roku; znany przede wszystkim jako jeden z urzędników wyrzuconych z okna Zamku Praskiego podczas defenestracji w 1618 roku.

Od kiedy w pałacu mieści się ambasada Włoch? Od 1924 roku, gdy rząd włoski wykupił cały kompleks od rodziny Thunów.

Czy można zobaczyć wnętrza pałacu? Nie, budynek jest czynną placówką dyplomatyczną i nie jest udostępniany do zwiedzania; dostępne jest jedynie oglądanie fasad z ulicy.