Old Île Vierge lighthouse

Stara latarnia morska Île Vierge stoi na niewielkiej wysepce u wybrzeża Lilii, miejscowości należącej do gminy Plouguerneau w Bretanii. To pierwsza latarnia wzniesiona na tym skalistym skrawku lądu — dziś nieczynna, ale wciąż widoczna tuż obok swojej znacznie wyższej następczyni, nowej latarni Île Vierge, najwyższej kamiennej latarni morskiej na świecie. Warto od razu rozróżnić te dwa obiekty: to właśnie starsza, niższa wieża jest bohaterką tego opisu.

Jak dotrzeć?

Wysepka Île Vierge leży tuż przy brzegu w rejonie Lilii, niedaleko Plouguerneau, w departamencie Finistère na północno-zachodnim krańcu Bretanii. Dojazd samochodem prowadzi lokalnymi drogami wzdłuż wybrzeża Aberów (Côte des Abers), a stamtąd trzeba skorzystać z lokalnie organizowanych przepraw lub przejścia po odsłoniętym podczas odpływu dnie — dostęp do samej wyspy zależy od pory dnia i stanu morza, dlatego warto sprawdzić godziny odpływów przed wizytą. Sama stara latarnia nie jest udostępniona do zwiedzania od środka, więc większość odwiedzających ogląda ją z brzegu lub z pokładu łodzi.

Co zobaczysz?

Stara latarnia to kwadratowa wieża z lokalnego granitu o wysokości 33 metrów, zbudowana w latach 1842–1845 według projektu inżyniera Léonce'a Reynauda. Jej pierwsze światło — białe, stałe, widoczne z odległości 14 mil morskich — zapalono 15 sierpnia 1845 roku. Wieża była pierwotnie wyposażona w soczewkę Fresnela zasilaną olejem rzepakowym, co jak na swoje czasy było rozwiązaniem nowoczesnym. Dziś budowla stoi wyłączona z eksploatacji, pełniąc rolę tzw. amera, czyli stałego punktu orientacyjnego dla żeglarzy nawigujących wzdłuż tego niebezpiecznego, skalistego odcinka wybrzeża. Nie jest otwarta dla turystów, ale jej surowa, XIX-wieczna bryła kontrastuje wyraźnie z górującą nad nią nową latarnią z początku XX wieku, co samo w sobie stanowi ciekawy widok dla osób interesujących się historią latarnictwa.

Dlaczego zbudowano nową latarnię?

Już od 1863 roku moc światła starej latarni okazywała się niewystarczająca dla coraz intensywniejszego ruchu morskiego u wybrzeży Bretanii. Pierwszy projekt nowej, wyższej konstrukcji odrzucono w 1896 roku, a ostateczny zatwierdzono rok później. Nowa latarnia powstawała w latach 1897–1902 i zapłonęła 1 marca 1902 roku, osiągając wysokość 82,5 metra — to ona, a nie opisywana tu stara wieża, jest dziś najwyższą tradycyjną latarnią morską na świecie. Obie latarnie, stara i nowa, stoją obok siebie na tej samej wysepce i od 2011 roku figurują jako zabytek chroniony prawem (monument historique).

Kiedy przyjechać?

Najlepszym momentem na wizytę jest odpływ, kiedy dno wokół wysepki częściowo się odsłania, ułatwiając dotarcie do niej pieszo lub obserwację z bliska. Latem dni są dłuższe, a pogoda na wybrzeżu Aberów bardziej sprzyjająca spacerom i fotografowaniu obu wież na tle morza. Jesienią i zimą Atlantyk bywa tu wyjątkowo wzburzony, co ma swój surowy urok, ale utrudnia dostęp do samej wyspy.

Najczęstsze pytania

Czy stara latarnia Île Vierge jest otwarta dla zwiedzających? Nie — w przeciwieństwie do nowej latarni z 1902 roku, stara wieża jest wyłączona z eksploatacji i niedostępna do zwiedzania. Pełni jedynie funkcję orientacyjną dla żeglarzy.

Czym różni się stara latarnia od nowej? Stara ma 33 metry wysokości i powstała w latach 1842–1845, natomiast nowa mierzy 82,5 metra i została wzniesiona w latach 1897–1902. To nowa latarnia jest dziś czynna i uznawana za najwyższą kamienną latarnię morską świata.

Dlaczego zbudowano nową latarnię, skoro stara już istniała? Od 1863 roku światło starej latarni było zbyt słabe wobec rosnącego ruchu morskiego, dlatego zdecydowano się na budowę znacznie wyższej i mocniejszej konstrukcji.

Jak dotrzeć do wysepki Île Vierge z Lilii? Dostęp zależy od pory odpływu — w niskim stanie wody można podejść do wyspy pieszo lub skorzystać z lokalnych przepraw łodzią; warto wcześniej sprawdzić godziny pływów.