Narození Páně

Kościół Narodzenia Pańskiego to barokowa świątynia zamykająca dziedziniec praskiej Lorety na Hradczanach — kompleksu pielgrzymkowego zbudowanego wokół kaplicy Santa Casa. W przeciwieństwie do samej kaplicy, która stoi na środku dziedzińca, kościół otacza go od strony wschodniej i był ostatnim wielkim elementem, jaki w całym zespole Lorety powstał.

Kiedy i przez kogo zbudowano kościół?

Obecny kształt świątyni to efekt przebudowy prowadzonej w pierwszej połowie XVIII wieku. Prace zaczął architekt Kryštof Dientzenhofer, który zaprojektował zachodnie wejście do kościoła. Po 1722 roku kontynuował je jego syn, Kilián Ignác Dientzenhofer, wprowadzając własne, niewielkie modyfikacje ojcowskiego projektu. Ostateczną formę budynku nadał w 1735 roku architekt Jan Jiří Aichbauer. Konsekracja kościoła odbyła się 7 czerwca 1737 roku, choć prace nad wystrojem wnętrza trwały jeszcze przez kolejny rok. Większość kosztów budowy pokryła hrabina Marie Markéta Waldsteinová z rodu Czerninów z Chudenic — rodziny, która od początku była głównym fundatorem całej Lorety.

Co zobaczymy wewnątrz?

Główny ołtarz kościoła zdobi obraz Pokłonu Dzieciątku, ujęty w rokokową ramę, a towarzyszą mu rzeźby dłuta M. Schönherra. Na ołtarzach bocznych umieszczono cenione rokokowe płótna przedstawiające świętą Apolonię i świętą Agatę, namalowane przez A. Kerna. Sklepienie kościoła pokrywają freski: scenę Narodzenia Pańskiego stworzył J. A. Schöpf, a obraz Ofiarowania Chrystusa w świątyni — Václav Vavřinec Reiner, pracujący nad nim w latach 1736–1737. W latach 1734–1738 zainstalowano też nowe organy, wykonane przez F. Katzera i K. Weltzera, które zastąpiły wcześniejszy instrument.

Czy pod kościołem jest krypta?

Tak — pod świątynią znajduje się krypta pochodząca z 1663 roku, a więc starsza niż sam kościół w obecnej formie. Rok po jej powstaniu ozdobiono ją malowidłami ściennymi, których głównym motywem jest scena Wskrzeszenia Łazarza, inspirowana słynną akwafortą Rembrandta. W krypcie zachowało się siedem malowanych drewnianych trumien.

Jak kościół łączy się z resztą Lorety?

Kościół Narodzenia Pańskiego nie jest samodzielną budowlą, lecz częścią większego, zamkniętego dziedzińca ambitów otaczających kaplicę Santa Casa — centralny i najstarszy element całego założenia. To rozróżnienie bywa mylące dla zwiedzających: kaplica w środku dziedzińca i kościół na jego obrzeżu to dwa odrębne, choć sąsiadujące obiekty sakralne, zrealizowane w różnym czasie przez różnych fundatorów.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie stoi kościół Narodzenia Pańskiego? Na Hradczanach w Pradze, w obrębie kompleksu Loreta, przy dziedzińcu otaczającym kaplicę Santa Casa.

Kto zaprojektował kościół? Prace prowadzili kolejno Kryštof Dientzenhofer, jego syn Kilián Ignác Dientzenhofer, a ostateczną formę budowli nadał Jan Jiří Aichbauer w 1735 roku.

Kiedy kościół konsekrowano? 7 czerwca 1737 roku.

Czym różni się kościół od kaplicy Santa Casa? Santa Casa stoi na środku dziedzińca i jest najstarszym, centralnym obiektem Lorety, natomiast kościół Narodzenia Pańskiego zamyka dziedziniec od jednej strony i powstał znacznie później, jako ostatni element całego zespołu.

Co warto zobaczyć w krypcie? Malowidła ścienne z 1664 roku, w tym scenę Wskrzeszenia Łazarza inspirowaną Rembrandtem, oraz siedem malowanych drewnianych trumien.