Muzeum Wody w Lizbonie

Muzeum Wody w Lizbonie (port. Museu da Água) to muzeum poświęcone historii zaopatrzenia stolicy Portugalii w wodę. Prowadzi je przedsiębiorstwo EPAL, a placówkę otwarto w 1987 roku. Nie jest to jeden gmach, lecz zespół czterech miejsc rozsianych po mieście, które razem opowiadają, jak Lizbona pozyskiwała, magazynowała i rozprowadzała wodę w XVIII i XIX wieku.

Co wchodzi w skład muzeum?

Muzeum tworzą cztery przestrzenie: Akwedukt Águas Livres, zbiornik Mãe d'Água w dzielnicy Amoreiras, podziemny zbiornik Patriarcal oraz dawna stacja pomp parowych Barbadinhos. Każda z nich odpowiada innemu etapowi drogi wody do mieszkańców, dlatego zwiedzanie kilku punktów daje pełny obraz systemu.

Akwedukt Águas Livres

Wjazd akweduktu do miasta wyznacza łuk przy Rua das Amoreiras. Projekt wykonał węgierski architekt Carlos Mardel w latach 1746–1748. To element infrastruktury, który przez wieki decydował o tym, czy miasto miało dostęp do czystej wody.

Zbiornik Mãe d'Água w Amoreiras

Mãe d'Água pełniła rolę końcowego zbiornika akweduktu. Zaprojektowano ją w 1745 roku, a ukończono w 1834. Wnętrze kryje zbiornik o głębokości 7,5 m i pojemności około 5500 m³ wody. To jedno z bardziej efektownych miejsc w całym zespole.

Zbiornik Patriarcal

Reservatório da Patriarcal powstał w latach 1860–1864. Jego cechą szczególną jest to, że leży pod ziemią. Zasilał w wodę centrum Lizbony, dlatego świetnie pokazuje, jak w XIX wieku rozbudowywano miejską sieć.

Stacja pomp Barbadinhos

Współrzędne tego wpisu wskazują wschodnią część miasta, w okolicy Santa Apolónia, gdzie znajduje się dawna stacja pomp parowych Barbadinhos. To część muzeum poświęcona technice: maszynom, które pompowały wodę do zbiorników.

Dla kogo jest to miejsce?

• dla osób zainteresowanych historią techniki i inżynierii,
• dla miłośników architektury XVIII i XIX wieku,
• dla tych, którzy chcą zobaczyć w Lizbonie coś poza typowymi trasami turystycznymi.

Najczęstsze pytania

Czy muzeum to jeden budynek? Nie. To cztery odrębne miejsca w różnych częściach Lizbony, połączone wspólną tematyką i jednym operatorem.

Kto prowadzi muzeum? Przedsiębiorstwo wodociągowe EPAL (Empresa Portuguesa das Águas Livres).

Od kiedy działa? Od 1987 roku.

Które miejsce warto zobaczyć najpierw? Na początek dobrze wybrać Mãe d'Água w Amoreiras, ponieważ to końcowy punkt akweduktu i wyjątkowo widowiskowy zbiornik. Godziny otwarcia i ceny biletów sprawdź przed wizytą u operatora, bo mogą się zmieniać.

Czy w okolicy jest coś jeszcze do zobaczenia? Tak, poszczególne części muzeum leżą w dzielnicach z innymi atrakcjami Lizbony, więc łatwo połączyć je ze spacerem po mieście.