Monastère Sainte-Françoise-Romaine

Monaster Sainte-Françoise-Romaine to niewielka wspólnota mniszek benedyktyńskich w miejscowości Le Bec-Hellouin, w departamencie Eure we francuskiej Normandii. Nie należy go mylić ze słynnym opactwem Notre-Dame du Bec – to odrębny, dużo młodszy klasztor żeński, choć oba miejsca łączy dziś ścisła więź duchowa.

Skąd wzięła się ta wspólnota?

Historia sięga 1919 roku, gdy Jeanne de Wavrechin, młoda wdowa po żołnierzu poległym na froncie I wojny światowej, odbyła pielgrzymkę do Rzymu. Tam natrafiła na postać św. Franciszki Rzymianki (Franceski Romana), która w 1433 roku założyła w Wiecznym Mieście wspólnotę Tor de' Specchi. Zainspirowana jej przykładem, Jeanne – znana później jako matka Marie-Élisabeth de Wavrechin – postanowiła stworzyć podobną wspólnotę we Francji. Zawiązała ją w Cormeilles-en-Parisis pod Paryżem, w diecezji Wersalu – pierwsze siostry złożyły śluby zakonne 15 sierpnia 1925 roku. W 1938 roku przy tej samej wspólnocie powstał również dom formacyjny dla młodych mnichów, co było owocem spotkania matki Marie-Élisabeth z bratem Paulem Grammont, mnichem z Mesnil-Saint-Loup.

Dlaczego wspólnota trafiła do Bec-Hellouin?

Przełomowy moment nastąpił w 1948 roku, gdy brat Paul Grammont wraz z towarzyszami wskrzesił życie monastyczne w historycznym opactwie Notre-Dame du Bec, opustoszałym od czasów rewolucji francuskiej. Siostry z Cormeilles postanowiły osiedlić się w pobliżu odrodzonego opactwa – od 1950 roku wznosiły własne zabudowania w pobliskiej osadzie Saint-Martin-du-Parc, na terenie gminy Le Bec-Hellouin. Tak powstał monaster, który stoi tam do dziś.

Jaki jest związek z opactwem Bec?

Mniszki żyją według reguły św. Benedykta jako oblatki opactwa Notre-Dame du Bec – składają swoją profesję zakonną w ręce opata z Bec. W każdą niedzielę i święto udają się do opactwa, by wspólnie z mnichami śpiewać mszę i nieszpory. Ta bliska relacja sprawia, że oba miejsca, choć formalnie niezależne, tworzą razem jeden monastyczny ośrodek duchowy Normandii.

Czym dziś żyje wspólnota?

Obecnie w klasztorze mieszka około 25 sióstr w różnym wieku. Poza modlitwą i pracą według benedyktyńskiej zasady „ora et labora", siostry prowadzą pracownię świec – wytwarzają świece liturgiczne, ozdobne świece kolorowe oraz drobne formy z wosku pszczelego. Ta działalność rzemieślnicza od dziesięcioleci stanowi ważne źródło utrzymania wspólnoty i jest znana daleko poza Normandią.

Najczęstsze pytania

Czy Monaster Sainte-Françoise-Romaine to to samo co opactwo Bec? Nie. Opactwo Notre-Dame du Bec to męski klasztor benedyktyński założony w XI wieku, jeden z najważniejszych ośrodków monastycznych średniowiecznej Normandii. Monaster Sainte-Françoise-Romaine to odrębna, znacznie młodsza wspólnota żeńska, założona w XX wieku, która osiedliła się w pobliżu opactwa i jest z nim duchowo związana jako wspólnota oblacka.

Kto założył wspólnotę? Założycielką była Jeanne de Wavrechin, znana w zakonie jako matka Marie-Élisabeth de Wavrechin, wdowa po poległym żołnierzu, zainspirowana postacią św. Franciszki Rzymianki podczas pielgrzymki do Rzymu w 1919 roku.

Ile sióstr mieszka dziś w klasztorze? Wspólnota liczy około 25 mniszek w różnym wieku.

Czym zajmują się siostry na co dzień? Oprócz modlitwy liturgicznej prowadzą pracownię świec – od świec liturgicznych po dekoracyjne formy z wosku pszczelego – co jest ich głównym zajęciem rzemieślniczym i źródłem utrzymania.