Couvent des Pénitents, Rouen

Couvent des Pénitents to dawny klasztor żeńskiego zgromadzenia Pokutnic w Rouen, którego relikty – fragment krużganku i klatka schodowa – przetrwały do dziś przy ulicy Saint-Hilaire, w spokojnej, historycznej części miasta niedaleko centrum. Zespół budynków figuruje na francuskiej liście zabytków historycznych, a dla osób szukających mniej oczywistych śladów przeszłości Rouen stanowi ciekawy przystanek poza głównym szlakiem katedralnym.

Skąd wzięło się zgromadzenie Pokutnic?

Wspólnota Pokutnic powstała w 1472 roku z inicjatywy Rogerina Rabasse'a, najpierw w Canteleu pod Rouen, jako klasztor Sainte-Barbe-sous-Croisset. Zakonnice od dawna zabiegały o przeniesienie się do samego miasta – pierwszą taką prośbę złożyły już w 1522 roku, jednak spotkały się z odmową. Dopiero w 1609 roku udało im się osiedlić na przedmieściu Bouvreuil, w domu podarowanym przez Marthe de Rassent, wdowę po Guillaume Aubercie, panu na Gouville. Rok później, na mocy listów patentowych króla Henryka IV, klasztor formalnie przeniesiono z Croisset na nowe miejsce.

Jak powstał klasztor przy ulicy Saint-Hilaire?

W lutym 1612 roku doszło do wymiany gruntów, dzięki której zakonnice weszły w posiadanie działki i domów przy dzisiejszej ulicy Saint-Hilaire – to właśnie tam stoją zachowane do dziś budynki. Kamień węgielny pod kościół klasztorny położono 1 kwietnia 1612 roku, a same Pokutnice zamieszkały na miejscu jeszcze tego samego roku, w maju. Świątynię konwentualną pod wezwaniem Notre-Dame-de-Lorette poświęcił w 1615 roku arcybiskup Rouen, François de Joyeuse. Budowę krużganku rozpoczęto w pierwszej połowie XVII wieku, a ukończono go w 1625 roku.

Co stało się z klasztorem po rewolucji?

Zgromadzenie zniesiono w okresie Rewolucji Francuskiej. Dawny kościół klasztorny na krótko pełnił funkcję parafii pod wezwaniem Saint-François, ale zamknięto go już w 1792 roku, a później rozebrano. Sam budynek klasztoru w 1795 roku zamieniono na więzienie, znane jako „Maison François".

Jaką rolę budynek pełnił później?

Po okresie rewolucyjnym miejsce stopniowo wróciło do funkcji zakonnej. W latach 1839–1865 rezydowały tu Siostry Dobrego Pasterza, a następnie, aż do czasów II wojny światowej, zgromadzenie Sióstr Świętych Aniołów.

Co można zobaczyć dzisiaj?

Z pierwotnego założenia klasztornego zachowały się elewacje dwóch z czterech skrzydeł krużganku oraz klatka schodowa – reszta zabudowy nie przetrwała do naszych czasów. Cały zespół wpisano na listę zabytków historycznych Francji 21 grudnia 1984 roku. Obiekt znajduje się pod współrzędnymi 49,4422 N, 1,11069 E, w łatwo dostępnej części Rouen.

Informacje praktyczne dla zwiedzających

Miejsce można odwiedzać od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00–12:30 oraz 14:00–19:30, a w soboty w godzinach 9:00–12:30 i 14:00–17:00. W niedziele obiekt jest zamknięty. W razie pytań dotyczących zwiedzania warto zadzwonić pod numer +33 2 35 71 33 51.

Najczęstsze pytania

Czy z dawnego kościoła klasztornego coś zostało? Nie – świątynia Notre-Dame-de-Lorette została zamknięta w 1792 roku i później rozebrana. Do dziś zachowały się jedynie fragmenty budynków klasztornych.

Ile lat liczy sobie ten zespół zabudowań? Sama wspólnota zakonna powstała w 1472 roku, ale budynki przy ulicy Saint-Hilaire wznoszono od 1612 roku, a krużganek ukończono w 1625 roku.

Czy budynek pełnił kiedyś inne funkcje niż zakonna? Tak – w 1795 roku, po Rewolucji Francuskiej, mieściło się tu więzienie „Maison François", zanim miejsce powróciło do użytku klasztornego w XIX wieku.

W jakich godzinach można zwiedzać? Od poniedziałku do piątku 9:00–12:30 i 14:00–19:30, w soboty 9:00–12:30 i 14:00–17:00; w niedziele nieczynne. Warto wcześniej zadzwonić pod numer +33 2 35 71 33 51, by potwierdzić dostępność.