Malouinière du Puits Sauvage

Malouinière du Puits Sauvage to XVIII-wieczna rezydencja wiejska w Saint-Malo, ukryta w dzielnicy Saint-Étienne przy rue du Puits Sauvage. Budynek wzniesiono w latach 1729-1732 z inicjatywy rodziny armatorskiej Nouël de la Baronnie, na miejscu dawnego dworu z XV wieku. Dziś to jedna z najlepiej zachowanych malouinier w regionie — otwarta dla zwiedzających i słynąca z niezwykłego ogrodu botanicznego.

Czym jest malouinière?

Malouiniery to typowe dla okolic Saint-Malo rezydencje budowane przez zamożnych armatorów i korsarzy, którzy w ten sposób odpoczywali od zgiełku otoczonego murami miasta oraz trudów dalekich wypraw morskich. Pierwsze wzmianki o tym typie budownictwa pochodzą z początku XVIII wieku, a Puits Sauvage — zaprojektowany przez architekta Michela Mariona — należy do klasycznych przykładów tego gatunku: prosta, elegancka bryła otoczona murowanym ogrodzeniem i rozległym parkiem.

Jaka jest historia posiadłości?

Losy rezydencji wiążą się z kilkoma znanymi rodzinami z Saint-Malo. W 1799 roku majątek trafił z rąk rodziny Le Fer de Chanteloup — spokrewnionej z korsarzem Reném Duguay-Trouinem — do rodziny Marion, potomków architekta, który wzniósł budynek. W 1807 roku Thérèse Marion poślubiła Louisa Gauttiera, armatora i kapitana korsarskiego, przyjaciela słynnego Roberta Surcoufa. Od tego momentu posiadłość pozostaje nieprzerwanie w rękach rodziny Gauttier, a obecny właściciel, architekt specjalizujący się w konserwacji zabytków, od kilkudziesięciu lat prowadzi metodyczną renowację budynków. Prace te zostały docenione nagrodą krajową Stowarzyszenia Starych Domów Francuskich w 2013 roku. Rezydencja i zabudowania gospodarcze wpisane są na listę zabytków od 1990 roku, a dla publiczności otwarto je w 1998 roku.

Co warto zobaczyć na miejscu?

Największą atrakcją Puits Sauvage jest ogród botaniczny — zgodnie z malouińską tradycją przywożenia egzotycznych roślin z dalekich rejsów, kolekcja liczy ponad 800 gatunków kaktusów i sukulentów pochodzących z Ameryki Południowej, Republiki Południowej Afryki, Madagaskaru i Australii. Część okazów to sadzonki przywiezione jeszcze na początku XIX wieku przez malouińskich kapitanów i armatorów, co czyni kolekcję żywym świadectwem epoki wielkich wypraw morskich. Wśród zabudowań warto zwrócić uwagę na basen do pływania koni z 1734 roku — w pełni wybrukowany, o głębokości 2,5 metra, będący unikalnym w regionie przykładem dawnej infrastruktury gospodarczej.

Jak dotrzeć i kiedy przyjechać?

Malouinière znajduje się w spokojnej dzielnicy Saint-Étienne, kilka minut jazdy od historycznego centrum Saint-Malo (intra-muros). To dobry przystanek dla osób zwiedzających okolice miasta samochodem lub rowerem, zwłaszcza w połączeniu z innymi malouinierami rozsianymi wokół Saint-Malo. Ze względu na charakter ogrodu — kolekcję kaktusów i roślin sukulentnych — najlepszą porą na wizytę są miesiące wiosenne i letnie, gdy rośliny prezentują się najbardziej okazale, a pogoda sprzyja spacerom po parku.

Najczęstsze pytania

Kiedy zbudowano Malouinière du Puits Sauvage? Rezydencję wzniesiono w latach 1729-1732 według projektu architekta Michela Mariona, na miejscu wcześniejszego dworu z XV wieku.

Co jest największą atrakcją tego miejsca? Ogród botaniczny z kolekcją ponad 800 gatunków kaktusów i sukulentów przywiezionych przez malouińskich żeglarzy, a także zabytkowy basen do pływania koni z 1734 roku.

Czy budynek można zwiedzać? Tak, malouiniera jest otwarta dla zwiedzających od 1998 roku, a jej właściciele od lat prowadzą prace konserwatorskie budynków i ogrodu.

Kto obecnie zarządza posiadłością? Posiadłość od początku XIX wieku pozostaje w rękach rodziny Gauttier; obecny właściciel to architekt specjalizujący się w ochronie zabytków, uhonorowany nagrodą krajową w 2013 roku.