Lobkowicz Palace

Pałac Lobkowiczów to jedyny prywatny budynek w obrębie murów Zamku Praskiego — otoczony państwowymi skrzydłami zamku, wciąż należy do rodu, który dał mu nazwę. W jego wnętrzach mieści się Muzeum Lobkowiczów, prezentujące jedną z najstarszych i najbogatszych prywatnych kolekcji sztuki w Europie.

Gdzie dokładnie stoi pałac?

Budynek znajduje się na terenie kompleksu Zamku Praskiego, w bezpośrednim sąsiedztwie katedry św. Wita i innych zabudowań zamkowych. To właśnie odrębna, prywatna własność sprawia, że pałac wyróżnia się na tle reszty zamku — pozostałe obiekty na wzgórzu zamkowym należą do państwa czeskiego.

Kto zbudował pałac i jak zmieniał właścicieli?

Pałac powstał w drugiej połowie XVI wieku z inicjatywy czeskiego szlachcica Jarosława z Pernštejna. Budowę dokończył jego brat, Wratysław II z Pernštejna, pełniący wówczas funkcję kanclerza Królestwa Czeskiego. Dopiero później budynek przeszedł w ręce rodu Lobkowiczów, którego nazwisko nosi do dziś.

Historia własnościowa pałacu w XX wieku była burzliwa. W 1939 roku, po zajęciu Czech przez wojska niemieckie, majątek rodziny — w tym pałac — został skonfiskowany przez władze nazistowskie. Po wojnie, w 1945 roku, budynek wrócił do Lobkowiczów, ale już w 1948 roku, po przejęciu władzy przez komunistów, został ponownie znacjonalizowany. Przez kolejne cztery dekady pełnił funkcje urzędowe oraz mieściło się w nim muzeum poświęcone historii Czech.

Jak pałac wrócił do rodziny Lobkowiczów?

Przełom nastąpił po aksamitnej rewolucji w 1989 roku. Prezydent Václav Havel doprowadził do uchwalenia ustaw restytucyjnych, umożliwiających dawnym właścicielom odzyskiwanie skonfiskowanego mienia. Proces zwrotu pałacu rodzinie Lobkowiczów trwał dwanaście lat i zakończył się w 2002 roku. Po kilku latach remontu i adaptacji obiekt otworzyto dla zwiedzających w kwietniu 2007 roku jako Muzeum Pałacu Lobkowiczów.

Co zobaczymy w Muzeum Lobkowiczów?

Zwiedzanie odbywa się z przewodnikiem audio, prowadzącym przez dzieje Czech i Europy widziane oczami jednej rodziny arystokratycznej.

Malarstwo i rzemiosło artystyczne

Kolekcja obejmuje około 1500 obrazów, wśród nich dzieła Pietera Bruegla starszego oraz Canaletta. Można tu zobaczyć też prace Velázqueza, Veronesego, Rubensa, Bernarda Bellotta i Lucasa Cranacha, a także portrety z kręgu Hansa von Aachena i praskiej szkoły dworskiej. Zbiór hiszpańskich portretów renesansowych uznawany jest za jeden z najlepszych poza Madrytem i Wiedniem. W ekspozycji znajduje się również broń i zbroje oraz największy zachowany na świecie serwis stołowy z delftskiej ceramiki, wykonany około 1685 roku.

Rękopisy muzyczne

Osobną część zbiorów stanowią instrumenty muzyczne, rękopisy nutowe oraz druki partytur i libretta z XVII–XIX wieku. Wśród nich znajdują się ręcznie zapisane materiały związane z Mozartem — w tym jego reorkiestracja Mesjasza Haendla — oraz rękopisy symfonii Beethovena, między innymi III (Eroica), IV i V.

Najczęstsze pytania

Czy Pałac Lobkowiczów należy do państwa czeskiego, tak jak reszta zamku? Nie — to jedyny budynek na terenie Zamku Praskiego pozostający w rękach prywatnych, własność rodziny Lobkowiczów.

Kiedy pałac otwarto dla zwiedzających? Muzeum udostępniono publiczności w kwietniu 2007 roku, po zakończeniu procesu restytucji i renowacji.

Jakie dzieła warto zobaczyć w kolekcji? Obrazy Bruegla i Canaletta, hiszpańskie portrety renesansowe oraz rękopisy muzyczne Mozarta i Beethovena.

Od kiedy pałac należy do rodziny Lobkowiczów? Rodzina odzyskała własność w 2002 roku po dwunastoletnim procesie restytucyjnym, zainicjowanym po 1989 roku.