Lobkovická zahrada

Lobkovická zahrada to jeden z najbardziej malowniczych, tarasowych ogrodów pałacowych praskiej Malej Strany – rozciąga się na północnym zboczu wzgórza Petřín, tuż za pałacem, który dziś mieści ambasadę Niemiec. Choć nazwa kojarzy się przede wszystkim z rodem Lobkowiczów, historia tego miejsca sięga jeszcze wcześniej i wiąże się z ambicjami zupełnie innego arystokraty.

Skąd wzięła się nazwa i komu ogród zawdzięcza obecny kształt?

Początek całego założenia dał hrabia František Karel Přehořovský z Kvasejovic, który pod koniec XVII wieku uzyskał od cesarza zgodę na wykupienie stojącego tu wcześniej domu „U Trzech Muszkieterów” i wzniesienie w jego miejscu okazałego pałacu z symetrycznym ogrodem. Dopiero w połowie XVIII wieku, gdy posiadłość przeszła w ręce Augustina Josefa Lobkowicza, majątek zyskał nazwisko, pod którym znamy go do dziś. To właśnie za czasów Lobkowiczów pałac i ogród przeszły gruntowną przebudowę – powstał wówczas barokowy ogród typu włoskiego, zaprojektowany osiowo względem fasady pałacu przez ogrodnika Jana Jiříego Kapulę. Charakterystyczne dla tego układu tarasy, schody i geometryczne podziały miały podkreślać reprezentacyjny charakter całego założenia i tworzyć wrażenie naturalnego przedłużenia pałacowych wnętrz.

Jak zmieniał się charakter ogrodu na przestrzeni lat?

Barokowy, ściśle geometryczny układ nie przetrwał w niezmienionej formie zbyt długo. Po 1790 roku ogród przebudowano w duchu ówczesnej mody na swobodne, malownicze parki angielskie – prace te prowadził Antonín Skalník, ogrodnik dobrze znany z innych realizacji na Petříně. W efekcie dzisiejsza Lobkovická zahrada łączy w sobie ślady dawnego baroku – przede wszystkim terenowe tarasy i główną oś kompozycyjną – ze swobodniejszym, bardziej naturalistycznym drzewostanem typowym dla parku krajobrazowego. Całość zajmuje około 7,1 hektara i od 1964 roku, razem z samym pałacem, podlega ochronie jako zabytek kultury.

Dlaczego to miejsce ma szczególne znaczenie historyczne?

Sam pałac, w którym mieści się dziś niemiecka placówka dyplomatyczna, wszedł do najnowszej historii Europy jesienią 1989 roku – to właśnie w jego ogrodzie schronienia szukały tysiące obywateli NRD, czekających na zgodę na wyjazd na Zachód, a porzucone przed bramą samochody trabant stały się jednym z symboli upadku żelaznej kurtyny. Ogród był też chętnie fotografowany przez Josefa Sudka, jednego z najważniejszych czeskich fotografów XX wieku, dla którego zielone, ciche zbocze Petřína stanowiło ulubiony motyw.

Czy ogród można dziś zwiedzać?

Lobkovická zahrada stanowi część rozległego kompleksu zieleni na Petříně, zarządzanego przez miejskie służby ogrodnicze, i sąsiaduje z innymi znanymi ogrodami tarasowymi Malej Strany. Ze względu na bliskość terenu ambasady dostęp do niektórych fragmentów bywa ograniczony, jednak spora część założenia funkcjonuje jako publiczna przestrzeń spacerowa, z której rozciągają się widoki na dachy Malej Strany i wieże praskiego zamku.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie leży Lobkovická zahrada? Na północnym zboczu Petřína w praskiej dzielnicy Malá Strana, bezpośrednio za pałacem przy ulicy Vlašská.

Kto stworzył ogród? Założenie zainicjował hrabia Přehořovský z Kvasejovic, a barokowy kształt nadał mu ogrodnik Jan Jiří Kapula za czasów rodu Lobkowiczów.

Czym ogród różni się dziś od pierwotnego baroku? Po 1790 roku przekształcono go w swobodniejszy park angielski, zachowując jednak dawne tarasy i główną oś widokową.

Czy wstęp jest wolny? Część ogrodu jest dostępna publicznie jako element zieleni miejskiej Petřína, choć okolice samego pałacu-ambasady mogą podlegać ograniczeniom.