Jardins de Joan Maragall

Jardins de Joan Maragall to spokojny ogród na wzgórzu Montjuïc w Barcelonie, wciśnięty między Stadion Olimpijski a Pałac Narodowy (Palau Nacional). To jedno z tych miejsc w mieście, o których turyści rzadko słyszą, bo leżą w cieniu dużo bardziej rozreklamowanych sąsiadów — a szkoda, bo sam ogród ma ciekawą historię i oferuje kameralny kontrast wobec tłumów przy fontannie Montjuïc czy w Muzeum Narodowym Sztuki Katalonii tuż obok.

Skąd wzięła się ta nazwa?

Ogród nosi imię Joana Maragalla, jednego z najważniejszych katalońskich poetów przełomu XIX i XX wieku. To nie przypadek — w tej części Montjuïc znajduje się cały zestaw ogrodów dedykowanych katalońskim poetom: obok jardins de Joan Maragall sąsiadują między innymi ogrody Mossèn Cinto Verdaguer, Mossèn Costa i Llobera oraz Joan Brossa. Ten literacki motyw nadaje całej okolicy specyficzny, spokojny charakter — to miejsca projektowane z myślą o kontemplacji, a nie o masowej turystyce.

Jak powstał ten ogród?

Historia miejsca sięga Wystawy Międzynarodowej z 1929 roku. Wokół Pawilonu Królewskiego (dzisiejszego Palauet Albéniz) francuski architekt krajobrazu Jean Claude Nicolas Forestier zaprojektował wówczas założenie ogrodowe, które stało się zalążkiem dzisiejszych Jardins de Joan Maragall. Kilkadziesiąt lat później, w 1970 roku, ogród został rozbudowany — działo się to w związku z decyzją, by Palauet Albéniz służył jako rezydencja hiszpańskiej rodziny królewskiej, ponieważ ówczesny książę Juan Carlos de Borbón nie chciał korzystać z Pałacu Królewskiego w Pedralbes. Za projekt rozbudowy odpowiadał Joaquim Maria Casamor, główny architekt miejskiego wydziału parków i ogrodów.

Co warto zobaczyć na miejscu?

Układ ogrodu łączy klasyczną, francuską geometrię z elementami typowymi dla śródziemnomorskich założeń parkowych: symetryczne alejki, strzyżoną zieleń, spokojne place i punkty widokowe. Bliskość Palauet Albéniz sprawia, że spacerując po ogrodzie, można jednocześnie podziwiać architekturę pawilonu z okresu Wystawy Międzynarodowej — jednego z niewielu obiektów z tamtej epoki na Montjuïc, które zachowały pierwotną funkcję reprezentacyjną.

Dla kogo jest to miejsce?

To dobry przystanek dla osób, które już zaliczyły główne punkty Montjuïc — Pałac Narodowy, Stadion Olimpijski, Fundację Joana Miró — i szukają momentu wytchnienia w cieniu drzew, z dala od kolejek i grup zorganizowanych. Ogród nadaje się też dla miłośników architektury krajobrazu, bo pokazuje, jak w XX wieku łączono w Barcelonie francuskie wzorce ogrodowe z lokalną tradycją.

Najczęstsze pytania

Czy wstęp do ogrodu jest płatny? Ogrody miejskie na Montjuïc, w tym Jardins de Joan Maragall, są zwykle ogólnodostępne i bezpłatne — to część publicznej sieci parków miasta.

Jak dotrzeć na miejsce? Ogród leży w bezpośrednim sąsiedztwie Pałacu Narodowego i Stadionu Olimpijskiego, więc najwygodniej dotrzeć tu w ramach spaceru po głównych atrakcjach Montjuïc, np. od strony placu Espanya.

Czy to dobre miejsce na zdjęcia? Tak — połączenie strzyżonej zieleni, symetrycznych alejek i widoku na Palauet Albéniz sprawia, że to chętnie fotografowany, choć mniej zatłoczony zakątek Montjuïc.

Ile czasu warto tu poświęcić? Krótki spacer, 20–30 minut, w zupełności wystarczy, żeby obejść ogród i odpocząć między zwiedzaniem innych atrakcji wzgórza.