Hôtel Lefebure de la Malmaison

Hôtel Lefebure de la Malmaison to XVII-wieczny pałacyk miejski na Île Saint-Louis w Paryżu, jeden z najlepiej zachowanych przykładów zabudowy tej niewielkiej wyspy na Sekwanie w 4. dzielnicy.

Gdzie stoi ten pałac i jak go rozpoznać?

Budynek znajduje się pod adresem 22 quai de Béthune, na południowym nabrzeżu wyspy, z widokiem na Sekwanę i lewy brzeg Paryża. Kamienna fasada od strony nabrzeża liczy trzy kondygnacje zwieńczone poddaszem, a wjazd prowadzi przez bramę powozową z dwiema zdobionymi połaciami wrót. Tuż obok, pod numerem 20, stoi bliźniaczy pałac o niemal identycznym układzie — rzadkość wśród paryskich hôtels particuliers, gdzie zwykle każda rezydencja miała własny, odrębny wygląd. Oba budynki różnią się głównie detalem, na przykład motywami kutych żelaznych krat wieńczących bramy wjazdowe.

Kto zbudował ten pałac i kiedy?

Historia sięga lat 1643–1644, gdy dwaj bracia, Antoine Le Febvre de La Barre (radca w paryskim parlamencie) oraz François Le Febvre de la Malmaison (urzędnik izby obrachunkowej), kupili sąsiadujące działki na dzisiejszym quai de Béthune i podzielili je między siebie, aby każdy wzniósł własną rezydencję. Prace budowlane ruszyły od 1645 roku. Rodzina Le Febvre pozostała właścicielem pałacu pod numerem 22 przez kilka pokoleń: François przekazał go synowi Antoine'owi w 1663 roku, ten z kolei w 1693 roku podarował posiadłość swojej córce, Catherine Charlotte Lefebvre de La Malmaison, żonie Michela Chabenata de Bonneuil, pełniącego funkcję wprowadzającego ambasadorów na dworze królewskim. To ona sprzedała pałac w 1714 roku, kończąc bezpośrednią linię rodzinnej własności.

Co kryje się w środku?

Wnętrza były niegdyś zdobione malowidłami autorstwa czołowych artystów epoki Ludwika XIV — Pierre'a Mignarda, Charlesa Le Bruna, Eustache'a Le Sueura oraz Jeana Bérain. Dekoracje te nie przetrwały kolejnych przebudów: obecny wystrój wnętrz został gruntownie zmieniony na przestrzeni wieków i z pierwotnego wyposażenia zachowała się właściwie tylko klatka schodowa. Budynek figuruje na liście monument historique pod numerem ewidencyjnym PA00086299, co chroni jego elewacje i dach jako element dziedzictwa architektonicznego Paryża.

Czy można go zwiedzać?

Podobnie jak większość hôtels particuliers na Île Saint-Louis, budynek pozostaje własnością prywatną i pełni funkcję mieszkalną — nie jest udostępniony do zwiedzania wnętrz. Turyści oglądają go z zewnątrz, spacerując wzdłuż quai de Béthune, skąd najlepiej widać kamienną fasadę i bramę wjazdową. To krótki, ale malowniczy przystanek podczas spaceru po wyspie, łączący się z widokiem na Sekwanę i wieże katedry Notre-Dame w oddali.

Najczęstsze pytania

Czy Hôtel Lefebure de la Malmaison to hotel, w którym można nocować? Nie. Mimo nazwy „hôtel", to francuskie określenie dawnej rezydencji miejskiej (hôtel particulier), a nie obiektu noclegowego. Budynek jest prywatnym mieszkaniem.

Kiedy powstał ten pałac? Budowę rozpoczęto w 1645 roku, po tym jak bracia Le Febvre kupili działkę na quai de Béthune w latach 1643–1644.

Czy wnętrza zachowały oryginalny wystrój? Nie w pełni. Dawne malowidła Mignarda, Le Bruna, Le Sueura i Bérain zniknęły podczas późniejszych przebudów, a z pierwotnego wystroju ocalała głównie klatka schodowa.

Dlaczego sąsiedni budynek wygląda tak podobnie? Ponieważ oba pałace, pod numerami 20 i 22, zbudowali w tym samym czasie dwaj bracia na sąsiadujących działkach — stąd niemal bliźniacza architektura, rzadka wśród paryskich rezydencji tego typu.