Hohberghorn

Hohberghorn (4219 m n.p.m.) to czterotysięcznik w Alpach Pennińskich, w kantonie Valais, wznoszący się nad doliną Mattertal w okolicy St. Niklaus. Szczyt należy do masywu Mischabel i leży w północnej części grani Nadelgrat, na północ od Domu. Jego sąsiadem jest Stecknadelhorn, a po drugiej stronie grzbietu leży Saas-Fee. Zbocza otaczają lodowce Riedgletscher i Hohberggletscher.

Gdzie leży Hohberghorn i czym się wyróżnia?

Góra tworzy jedno z ogniw Nadelgratu, jednej z najsłynniejszych grani wysokogórskich w Alpach. Cztery główne wierzchołki powyżej 4000 m, czyli Dürrenhorn, Hohberghorn, Stecknadelhorn i Nadelhorn, pokonuje się zwykle w jednym przejściu. Hohberghorn bywa też zapisywany lokalnie jako Hobärghorn. Nie jest celem spacerowym: to wysokogórska wspinaczka lodowcowo-skalna dla osób z doświadczeniem i sprzętem.

Jak wygląda historia zdobywania szczytu?

Pierwsze wejście wykonał w sierpniu 1869 roku R. B. Heathcote z przewodnikami Franzem Binerem, Peterem Perrenem i Peterem Taugwalderem. Wspinaczka prowadziła wówczas przez zachodni żleb. W 1910 roku ścianę północno-wschodnią po raz pierwszy pokonali O. K. Williamson, Heinrich Fuchs i przewodnik Franz Lochmatter. Ta droga do dziś uchodzi za techniczne wyzwanie.

Jak wejść na Hohberghorn?

Najczęstsze podejścia zaczynają się w dwóch miejscach:

• Od strony Mattertalu: z Gasenried (okolice Randa i St. Niklaus) szlakiem przez modrzewiowy las do schroniska Bordierhütte (2886 m). Stamtąd przez przełęcz Hohbergjoch lub Dürrenjoch na szczyt prowadzi odcinek w trudności około II, po lodzie i śniegu, na który trzeba przeznaczyć około półtorej godziny i pokonać mniej więcej 300 m przewyższenia.
• Od strony Saas-Fee: ze schroniska Mischabelhütte, północną granią przez Dürrenjoch. Saas-Fee ocenia tę drogę na ZS. Punktem wyjścia bywa także Domhütte.

Zermatt klasyfikuje górę jako trudną i zaleca wyprawę z przewodnikiem górskim. Przejście całego Nadelgratu jest długie i wymaga dobrej kondycji.

Co zobaczysz ze szczytu?

Z wierzchołka widać sąsiednie czterotysięczniki grupy Mischabel, w tym Dom, a także doliny Mattertal i Saastal po obu stronach grzbietu. W pogodny dzień panorama obejmuje lodowce i grzbiety Alp Pennińskich.

Kiedy jechać?

Sezon wysokogórski trwa od lipca do września, kiedy warunki na lodowcu i w grani są najbardziej stabilne. Wyjście planuje się od świtu, bo po południu pogoda w górach szybko się zmienia, a śnieg mięknie. Przed wyprawą sprawdź aktualne warunki w schronisku lub u przewodnika.

Najczęstsze pytania

Czy Hohberghorn jest wysokim szczytem? Tak, ma 4219 m n.p.m. (część źródeł podaje 4218 m) i zalicza się do alpejskich czterotysięczników.

Czy można wejść bez przewodnika? Droga wymaga umiejętności poruszania się po lodowcu i w mieszanym terenie oraz sprzętu wysokogórskiego. Osobom bez doświadczenia zaleca się przewodnika UIAGM.

Z jakiego schroniska najlepiej zacząć? Od strony Mattertalu wybierz Bordierhütte, od strony Saas-Fee Mischabelhütte.

Czy to samo co Ulrichshorn? Nie. Ulrichshorn to odrębny szczyt w tym samym grzbiecie Mischabel, wchodzący w skład sąsiedniej grani.