Couvent des sœurs de l'Assomption

Couvent des sœurs de l'Assomption to dom macierzysty zgromadzenia zakonnego Religieuses de l'Assomption (Sióstr Wniebowzięcia), położony przy rue de l'Assomption w XVI dzielnicy Paryża, w dawnej dzielnicy Auteuil. To miejsce spina niemal dwa wieki historii żeńskiego życia zakonnego we Francji – od założenia zgromadzenia w 1839 roku, przez wygnanie na początku XX wieku, aż po powrót i odbudowę w drugiej połowie XX wieku.

Kto założył zgromadzenie i skąd wzięła się jego nazwa?

Zgromadzenie Religieuses de l'Assomption powstało w Paryżu w 1839 roku z inicjatywy Anne-Eugénie Milleret de Brou, znanej później jako Marie-Eugénie de Jésus. Od 1841 roku młoda wspólnota pozostawała pod duchowym kierownictwem ojca Emmanuela d'Alzon, co na trwałe związało siostry z duchowością wspólnoty asumpcjonistów. Nazwa zgromadzenia nawiązuje do tajemnicy Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, centralnej w duchowości założycielki.

Jak wyglądały losy klasztoru w Auteuil?

Siostry przejęły w Auteuil dawną posiadłość z pałacykiem, który przekształciły w internat dla dziewcząt, a w otaczającym go parku wzniosły zabudowania klasztorne. Wspólnota rozwijała się tu przez kilkadziesiąt lat, aż do 1906 roku, kiedy to w następstwie francuskich ustaw o rozdziale Kościoła od państwa siostry zostały zmuszone do opuszczenia posiadłości. Sam pałacyk przetrwał jeszcze dwie dekady – rozebrano go w 1927 roku, a rok później większość dawnej posiadłości podzielono na działki pod nową zabudowę mieszkalną, tworząc dzisiejszą kameralną siatkę uliczek w tej części XVI dzielnicy.

Kiedy siostry wróciły i jak powstała dzisiejsza kaplica?

Zgromadzenie powróciło na dawne tereny w 1953 roku, obejmując jeden z ocalałych budynków dawnej posiadłości przy dzisiejszym adresie 17 rue de l'Assomption. To właśnie tutaj mieści się obecnie dom macierzysty zgromadzenia. W 1961 roku budowę nowej kaplicy klasztornej powierzono architektowi Noëlowi Le Maresquierowi, który zaprojektował ją w surowym, brutalistycznym stylu charakterystycznym dla powojennej architektury sakralnej we Francji. Kaplica stanowi dziś najbardziej rozpoznawalny element zespołu klasztornego widoczny z ulicy.

Skąd nazwa rue de l'Assomption?

Sama ulica zawdzięcza swoją nazwę właśnie klasztorowi Sióstr Wniebowzięcia, który niegdyś stał w tym miejscu. To rzadki przykład paryskiej toponimii bezpośrednio odwołującej się do konkretnej wspólnoty zakonnej, a nie do samego wydarzenia religijnego czy patrona.

Czy warto tu zajrzeć, zwiedzając Auteuil?

Klasztor jest czynnym domem zakonnym, a nie muzeum czy atrakcją turystyczną w klasycznym sensie – dostęp do wnętrz pozostaje ograniczony do sióstr i osób związanych ze wspólnotą. Dla osoby spacerującej po Auteuil miejsce to ma jednak wartość jako ślad dawnej, znacznie większej posiadłości klasztornej, po której pozostała dziś głównie nazwa ulicy i bryła powojennej kaplicy. To dobry punkt wyjścia do rozmowy o tym, jak XX-wieczna historia religijna i polityczna Francji – ustawy o laickości państwa – odcisnęła się na krajobrazie architektonicznym dzielnicy.

Najczęstsze pytania

Czym jest Couvent des sœurs de l'Assomption? To dom macierzysty żeńskiego zgromadzenia zakonnego Religieuses de l'Assomption, założonego w Paryżu w 1839 roku.

Gdzie dokładnie się znajduje? Przy rue de l'Assomption 17, w XVI dzielnicy Paryża, w historycznej dzielnicy Auteuil.

Kto założył zgromadzenie? Marie-Eugénie de Jésus (Anne-Eugénie Milleret de Brou), pod duchowym kierownictwem ojca Emmanuela d'Alzon od 1841 roku.

Dlaczego siostry opuściły to miejsce w 1906 roku? W wyniku francuskich ustaw o rozdziale Kościoła od państwa zgromadzenie zostało zmuszone do wygnania z pierwotnej posiadłości.

Co stało się z dawnym pałacykiem? Został rozebrany w 1927 roku, a teren podzielono rok później pod nową zabudowę mieszkalną.

Kiedy zbudowano obecną kaplicę? W 1961 roku, według projektu architekta Noëla Le Maresquiera, w stylu brutalistycznym.

Czy można zwiedzać klasztor? Jest to czynna wspólnota zakonna, więc dostęp do wnętrz jest ograniczony – nie jest to obiekt turystyczny otwarty dla zwiedzających.