Church of Saint Vincent de Paul

Kostel svatého Vincence z Pauly to neoromański kościół w Libercu, w czeskim kraju libereckim, wzniesiony w latach 80. XIX wieku w dawnej robotniczej dzielnicy zwanej Liebigovo Městečko. Ceglana bryła z czerwonej, nieotynkowanej cegły wyraźnie odróżnia go od typowej sakralnej architektury regionu i wciąż przyciąga uwagę spacerowiczów przemierzających Liberec IV – Perštýn.

Gdzie go znaleźć?

Kościół stoi przy ulicy U Jánského kamene w dzielnicy Liberec IV – Perštýn, na terenie dawnego osiedla robotniczego założonego przez rodzinę Liebigów, właścicieli lokalnych fabryk włókienniczych. To spokojna część miasta, oddalona zaledwie kilkanaście minut spacerem od centrum Liberca, więc łatwo połączyć jego zwiedzanie ze spacerem po historycznej zabudowie przemysłowej okolicy.

Kto i dlaczego go zbudował?

Fundatorką świątyni była baronowa Marie Pavlína Liebigová, spadkobierczyni rodu przemysłowców tekstylnych, która sfinansowała budowę dla zgromadzenia lazarystów. Kamień węgielny położono 31 sierpnia 1884 roku, a same prace budowlane trwały do 1887 roku. Projekt powstał w wiedeńskiej pracowni architektów Richarda Jordana i Josefa Schmalzhofera, natomiast nadzór nad realizacją na miejscu sprawował lokalny budowniczy F. Schloz. Kościół konsekrował 8 września 1888 roku biskup litomierzycki Johann Schöbel.

Jak wygląda architektura kościoła?

Bryła nawiązuje do romańskiej architektury doliny Renu — stąd surowy, ceglany charakter fasady, ozdobionej dekoracyjnymi gzymsami i kolumnami z piaskowca sprowadzanego aż z niemieckiej Pirny. Kościół zaprojektowano jako trójnawową bazylikę z transeptem, nad którego skrzyżowaniem wznosi się centralna kopuła, a prezbiterium zamyka wieloboczna absyda. To połączenie surowej cegły i jasnego piaskowca sprawia, że budynek wyróżnia się nawet na tle innych libereckich kościołów, za co mieszkańcy nadali mu potoczne miano „Czerwonych wież".

Co stało się z kościołem po II wojnie światowej?

Po wysiedleniu niemieckojęzycznych mieszkańców regionu i zmianach politycznych w Czechosłowacji kościół przez dekady podupadał, tracąc pierwotne przeznaczenie. Ocalił go dopiero Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, który odkupił budynek w 1972 roku i dostosował jego wnętrze do własnych potrzeb liturgicznych, ratując obiekt przed dalszą degradacją. Do dziś służy tej wspólnocie jako miejsce nabożeństw, a kontakt do zboru prowadzi pod adresem U Jánského kamene 576/3.

Czy to zabytek?

Od 2003 roku kościół figuruje w rejestrze zabytków kultury Republiki Czeskiej, co potwierdza jego wartość architektoniczną i historyczną jako przykład neoromańskiego budownictwa sakralnego przełomu XIX i XX wieku na Liberecczyźnie.

Najczęstsze pytania

Kim była fundatorka kościoła? Baronowa Marie Pavlína Liebigová, przedstawicielka rodziny przemysłowców tekstylnych, która sfinansowała budowę dla zgromadzenia lazarystów.

W jakim stylu zbudowano kościół? W stylu neoromańskim, inspirowanym architekturą doliny Renu, z charakterystyczną czerwoną cegłą i piaskowcowymi detalami sprowadzanymi z Pirny w Niemczech.

Kto dziś użytkuje ten kościół? Od 1972 roku budynek należy do Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, który uratował go przed zniszczeniem i wykorzystuje do dziś jako miejsce nabożeństw.

Czy kościół jest chroniony prawnie? Tak, od 2003 roku znajduje się w rejestrze zabytków kultury Republiki Czeskiej.