Church of Saint Procopius

Kościół świętego Prokopa stoi na zachodnim skraju Hodkovic nad Mohelkou, tuż przy miejscowym cmentarzu, i jest jedną z najstarszych pamiątek po dawnej parafii w tym libereckim miasteczku. Barokowa świątynia, wzniesiona na początku XVIII wieku, od 1966 roku figuruje jako chroniony zabytek kultury i wciąż pełni funkcję kościoła parafialnego.

Jak długa jest historia kościoła?

Pierwsza pisemna wzmianka o kościele w Hodkovicích pochodzi z 1352 roku - stała tu wówczas prawdopodobnie drewniana budowla, wielokrotnie przebudowywana w kolejnych stuleciach. Ten pierwotny kościół spłonął w 1692 roku, a na jego miejscu w latach 1717-1721 postawiono obecną murowaną świątynię. W 1845 roku miejscowy budowniczy F. Havlína podwyższył wieżę kościoła, nadając jej dzisiejszy kształt.

Jak wygląda budowla i jej wnętrze?

Kościół to prostokątna, jednonawowa budowla podzielona na cztery przęsła, których podziały podkreślają pionowe lizeny na elewacji. Do korpusu głównego przylegają dwie boczne przybudówki, a od wschodu zamyka go półkolista prezbiterium. Od zachodu wznosi się wieża na planie kwadratu. Wewnątrz nawę przykrywa sklepienie kolebkowe wsparte na pilastrach, a w części zachodniej znajduje się dwupoziomowa drewniana empora, na której zachowały się oryginalne, barokowe organy.

Obecne wyposażenie wnętrza pochodzi w większości z 1896 roku i utrzymane jest w stylu pseudorenesansowym. Na ołtarzu głównym wisi obraz przedstawiający świętego Prokopa, podpisany "A. Lhota 1850". Na drzwiach zakrystii zachował się wyjątkowy zestaw 24 niewielkich obrazów olejnych z około 1700 roku, ukazujących pielgrzymkowe wizerunki Matki Boskiej. Do wnętrza trafiły też prace przypisywane Josefowi Führichowi lub jego szkole - sceny Narodzenia i Ukrzyżowania z 1826 roku oraz wizerunki świętego Jana Nepomucena i świętej Anny. Osobną ciekawostką jest weduta z 1806 roku, przedstawiająca pożar miasta pod opieką świętych Wawrzyńca i Floriana - patronów chroniących przed ogniem.

Co warto zobaczyć w najbliższym otoczeniu?

Teren przy kościele i cmentarzu kryje kilka mniejszych zabytków. Przy dawnej kaplicy cmentarnej, pełniącej niegdyś funkcję kostnicy, zachowały się fragmenty tabernakulum. Na ścianie kruchty wmurowano rokokowy nagrobek z 1763 roku, a wśród grobów przetrwały kamienne i żeliwne nagrobki z lat 1812-1841. Po drodze na wzgórze kościelne mija się kaplicę świętych Piotra i Pawła z 1754 roku, a nieopodal cmentarza stoi barokowa figura świętego Jana Nepomucena z 1733 roku. Trasę uzupełnia zewnętrzna droga krzyżowa z lat 1818-1820, której główna kaplica została przebudowana w 1867 roku.

W pobliżu warto też zwrócić uwagę na barokową kolumnę maryjną z 1707 roku, ozdobioną figurami sześciu świętych patronów, grupę rzeźbiarską ze świętą Heleną z 1750 roku oraz zespół figur świętej Anny i Marii z 1753 roku. Najstarszym elementem tego niewielkiego zespołu zabytków jest kapliczka przydrożna z reliefem kalwarii z 1678 roku, przeniesiona na obecne miejsce w 1761 roku.

Najczęstsze pytania

Kiedy powstał obecny kościół świętego Prokopa? Obecną budowlę wzniesiono w latach 1717-1721, po tym jak poprzedni, prawdopodobnie drewniany kościół spłonął w 1692 roku.

Od kiedy kościół jest zabytkiem? Jako kulturowy zabytek jest chroniony od 1966 roku.

Co jest najcenniejszym elementem wyposażenia wnętrza? Wyróżnia się zestaw 24 obrazów olejnych z około 1700 roku, przedstawiających pielgrzymkowe wizerunki Matki Boskiej, oraz zachowane oryginalne barokowe organy na emporze.

Czy w okolicy kościoła są inne zabytki? Tak, w bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się m.in. kaplica świętych Piotra i Pawła z 1754 roku, barokowa kolumna maryjna z 1707 roku oraz XVIII-wieczna droga krzyżowa.