Church of Saint Giles

Kościół św. Idziego w Markvarticach to barokowy kościół parafialny rzymskokatolicki, jeden z najstarszych zabytków sakralnych w gminie Markvartice w powiecie Jiczyn, w kraju hradeckim we wschodnich Czechach. Świątynia jest wpisana na czeską listę zabytków kultury od 1964 roku, a razem z nią chroniona jest też przylegająca do niej dawna kostnica.

Jaka jest historia kościoła?

Pierwsze wzmianki o kościele w Markvarticach sięgają XIV wieku, co czyni go budowlą o średniowiecznym rodowodzie. Swój obecny, barokowy wygląd świątynia zawdzięcza przebudowie przeprowadzonej w XVII wieku, kiedy to pierwotną, starszą bryłę zaadaptowano do ówczesnych kanonów architektonicznych. Wyposażenie wnętrza uzupełniano stopniowo przez kolejne stulecia – najstarsze elementy pochodzą z XVII wieku, a najmłodsze z XIX wieku, co sprawia, że kościół jest swoistą kroniką kilku epok stylowych zamkniętą w jednym budynku.

Jak wygląda architektura kościoła?

Budowla ma plan prostokątny, jednonawowy, zamknięty od wschodu kwadratowym prezbiterium. Od strony północnej do prezbiterium przylega niewielka zakrystia. Fasadę frontową wieńczy wieża – jednokondygnacyjna, nakryta charakterystycznym cebulastym hełmem, widocznym już z daleka i będącym najbardziej rozpoznawalnym elementem sylwetki kościoła. Elewacje są gładkie, bez bogatej dekoracji, przebite prostokątnymi oknami zamkniętymi łukami odcinkowymi – rozwiązanie typowe dla wiejskiej architektury barokowej tego regionu.

Wnętrze prezbiterium i zakrystii nakrywają sklepienia krzyżowe, natomiast nad nawą główną rozpięty jest strop płaski. Taki układ konstrukcyjny – bardziej reprezentacyjne sklepienie w części liturgicznej i prostszy strop w części dla wiernych – był powszechny w kościołach wiejskich epoki baroku, gdzie środki na kosztowne sklepienia kolebkowe czy żagielowe koncentrowano przede wszystkim wokół ołtarza.

Co warto zobaczyć wewnątrz?

Charakterystycznym elementem wnętrza jest drewniana empora (chór muzyczny), wsparta na kolumnach w porządku jońskim – rozpoznawalnych po charakterystycznych spiralnych wolutach w głowicach. Głównym akcentem wystroju jest ołtarz główny w stylu wczesnego rokoka, na którym zachowały się oryginalne rzeźby pochodzące z około 1740 roku. To właśnie ten ołtarz, wraz z pozostałym wyposażeniem z XVII–XIX wieku, stanowi najcenniejszą część zabytkowego wnętrza kościoła.

Co znajduje się przy kościele?

Na terenie przykościelnym zachowała się dawna kostnica – budynek pełniący niegdyś funkcję domu zmarłych i ossuarium. Wraz z całym założeniem kościelnym jest ona wpisana do czeskiego rejestru zabytków kultury, co podkreśla wartość historyczną nie tylko samej świątyni, ale i całego kompleksu.

Gdzie dokładnie znajduje się kościół?

Kościół stoi w centrum wsi Markvartice, w powiecie Jiczyn, w kraju hradeckim, w północno-wschodnich Czechach. Współrzędne geograficzne obiektu to około 50,4304°N, 15,1973°E.

Najczęstsze pytania

Jak nazywa się kościół w Markvarticach? Oficjalna nazwa to Kościół św. Idziego (czes. Kostel svatého Jiljí), to rzymskokatolicki kościół parafialny.

Od kiedy istnieje kościół? Pierwsze wzmianki o świątyni pochodzą z XIV wieku, a obecny barokowy kształt zyskała w XVII wieku.

Czy kościół jest zabytkiem? Tak, od 1964 roku jest wpisany na czeską listę zabytków kultury, wraz z przylegającą dawną kostnicą.

Co jest najcenniejszym elementem wnętrza? Wczesnorokokowy ołtarz główny z oryginalnymi rzeźbami z około 1740 roku oraz drewniana empora wsparta na jońskich kolumnach.

Gdzie leży Markvartice? We wschodnich Czechach, w powiecie Jiczyn, w kraju hradeckim (Královéhradecký kraj).