Kościół Our Lady and St Thomas of Canterbury w Harrow

Kościół Our Lady and St Thomas of Canterbury (Matki Bożej i św. Tomasza z Canterbury) to rzymskokatolicka świątynia przy Roxborough Park na wzgórzu Harrow-on-the-Hill, w północno-zachodnim Londynie. Wpisany na listę zabytków jako obiekt Grade II, wiktoriański budynek zaprojektował architekt Arthur Young. To dobry przystanek dla osób zainteresowanych neogotykiem poza najbardziej uczęszczanymi atrakcjami stolicy.

Gdzie jest kościół i jak dojechać?

Świątynia stoi przy Roxborough Park, spokojnej ulicy mieszkalnej na Harrow-on-the-Hill, w okolicy współrzędnych 51,576 N, 0,341 W. Dzielnica szybko się rozbudowała po 1880 roku, gdy dotarła tu linia Metropolitan. Najwygodniej dojechać więc do pobliskiej stacji Harrow-on-the-Hill z centrum Londynu, a stamtąd przejść kawałek cichymi uliczkami wzgórza.

Jaka jest historia kościoła?

Początek dała w 1873 roku katolicka misja. Wierni gromadzili się najpierw w blaszanym kościółku postawionym przy Roxborough Park, co było częstym rozwiązaniem tymczasowym w rozrastających się parafiach epoki wiktoriańskiej. Gdy po przybyciu kolei na wzgórzu przybywało domów, wspólnota potrzebowała trwałej siedziby. Obecny kościół wraz z plebanią i przylegającym domem ukończono w 1894 roku.

Według relacji z epoki projekt zakładał pierwotnie transepty oraz niską wieżyczkę pokrytą gontem. Żadnego z tych elementów nigdy nie zbudowano, dlatego bryła ma dziś zwartą sylwetkę. W latach 70. XX wieku budynek podbudowano, aby wzmocnić fundamenty. Do rejestru zabytków Grade II trafił w 1983 roku.

Jak wygląda budynek?

Architekt wybrał styl gotycki wzorowany na czternastowiecznym. Ściany wykonano z cegły pokrytej tynkiem szorstkim, a obramienia i okna z kamienia Monk's Park, z niewielkim dodatkiem szachownicy z kamienia i krzemienia.

Najważniejsze cechy według opisu w rejestrze zabytków:

• długa, niska nawa pod dachem z dachówki;
• południowa nawa boczna z drewnianym sklepieniem kolebkowym i krótsza nawa północna;
• ośmioboczna chrzcielnica na zachód od nawy południowej;
• empora na zachodnim końcu;
• niska, krenelażowa ośmioboczna wieża z szachownicowym wzorem, na wschód od południowego ganku.

Co jest w środku?

Wnętrze słynie z drewnianych dachów kolebkowych, które nadają długiej nawie ciepły, kameralny charakter. Wyróżniają się witraże: m.in. dzieła Patricka Nuttgensa, mieszkającego w okolicy, a także okna firmy Lavers & Westlake i innych wytwórców. Zobaczenie szkła z różnych okresów w jednym niewielkim kościele to część uroku tego miejsca.

Czy można zwiedzać?

To czynny kościół parafialny, więc dostęp zależy od nabożeństw i ustaleń parafii. Przed wizytą warto sprawdzić informacje parafialne, a podczas Mszy i modlitwy zachować ciszę. Zewnętrzną bryłę łatwo sfotografować z ulicy, a najbardziej charakterystycznym detalem jest ośmioboczna wieża.

Najczęstsze pytania

Kto zaprojektował kościół? Arthur Young; obecny budynek ukończono w 1894 roku.

Czy kościół jest wpisany do rejestru zabytków? Tak, ma status Grade II, wpis z 25 maja 1983 roku.

Co stało tu przed murowanym kościołem? Blaszany kościółek, zbudowany po założeniu misji w 1873 roku.

Dlaczego nie ma wieżyczki z gontu? Według relacji z epoki planowano ją razem z transeptami, ale nigdy jej nie zbudowano.

Kto wykonał witraże? Głównie Patrick Nuttgens, lokalny mieszkaniec, oraz firma Lavers & Westlake i inni twórcy.

Czy warto połączyć wizytę z innymi miejscami? Tak. Harrow-on-the-Hill słynie z historycznych uliczek na wzgórzu, więc kościół dobrze wpisuje się w spacer po okolicy.