Cementiri de Sant Pere

Cementiri de Sant Pere to główny cmentarz komunalny Badalony, położony w dzielnicy Les Guixeres przy Camí dels Xiprers. Nekropolia rozciąga się na zboczu wzgórza nad miastem i od niemal stu lat pełni funkcję głównego miejsca pochówku dla mieszkańców tego nadmorskiego miasta tuż przy Barcelonie.

Skąd wzięła się nazwa i kiedy powstał cmentarz?

Budowę cmentarza zatwierdzono w 1925 roku, a pierwsze pochówki odbyły się w 1927 roku. Powstał w okresie dyktatury Prima de Rivery, kiedy w Badalonie realizowano szereg dużych inwestycji publicznych. Projekt przygotował miejski architekt Josep Fradera i Botey. Nazwa nekropolii najprawdopodobniej pochodzi od Pere Sabaté i Curto, burmistrza Badalony w tamtym okresie.

Nowy cmentarz zastąpił starszą nekropolię z 1845 roku (ostatni raz przebudowaną w 1883 roku), która z czasem okazała się zbyt mała dla rosnącej liczby mieszkańców miasta.

Jak zaprojektowano cmentarz na zboczu wzgórza?

Charakterystyczną cechą Cementiri de Sant Pere jest sposób, w jaki architektura dostosowuje się do górzystego terenu, zamiast go przekształcać. Nisze pogrzebowe ułożono w formie sześcianów o stałych wymiarach, rozmieszczonych wzdłuż zbocza. Drugi, uzupełniający porządek kompozycyjny tworzą nakładające się na siebie trójkąty prostokątne, które ułatwiają orientację i rozplanowanie kolejnych sektorów na pochyłości terenu.

Ścieżki wiją się wokół zbocza, oferując zmienne punkty widokowe i różne sposoby dojścia do poszczególnych kwater. Naturalna wysokościowa rzeźba terenu decyduje o ostatecznym układzie grup nisz, a stopniowo wznoszące się trasy spacerowe co jakiś czas otwierają widok na miasto rozciągające się poniżej.

Jak zmieniał się cmentarz na przestrzeni lat?

Mimo zmieniających się zwyczajów pogrzebowych w społeczeństwie, Cementiri de Sant Pere pozostaje najczęściej wykorzystywanym cmentarzem w Badalonie. Nekropolia była rozbudowywana kilkukrotnie: w 1978, 1984 oraz 2009 roku.

Rozbudowa z 1984 roku, autorstwa architektów Alberta Viaplany i Heliodora Piñóna, objęła wschodnią część cmentarza. Wprowadzono w niej odizolowane bloki z betonu, kładąc nacisk na kameralny, indywidualny charakter poszczególnych miejsc poprzez rozproszone rozmieszczenie nisz — w przeciwieństwie do gęstego, regularnego układu z lat 20. XX wieku.

Modernizacja z 2009 roku dodała 336 nowych nisz oraz usprawnienia w zakresie dostępności, w tym ciągi komunikacyjne ułatwiające dojście do wyższych partii cmentarza rozłożonego na stoku. Kolejne rozbudowy konsekwentnie starano się dopasować do już istniejącej zabudowy, zachowując spójność całego założenia mimo różnych epok i stylów architektonicznych poszczególnych sektorów.

Najczęstsze pytania

Gdzie znajduje się Cementiri de Sant Pere? Cmentarz leży w dzielnicy Les Guixeres w Badalonie, przy Camí dels Xiprers, na zboczu wzgórza nad miastem.

Kto zaprojektował cmentarz? Pierwotny projekt z lat 20. XX wieku przygotował miejski architekt Josep Fradera i Botey. Późniejszą rozbudowę wschodniej części w 1984 roku zaprojektowali Albert Viaplana i Heliodoro Piñón.

Skąd pochodzi nazwa cmentarza? Nazwa najprawdopodobniej odnosi się do Pere Sabaté i Curto, burmistrza Badalony w okresie budowy nekropolii.

Czy to jedyny cmentarz w Badalonie? Nie — w mieście działa też starszy Cementiri del Sant Crist, jednak to właśnie Cementiri de Sant Pere jest obecnie najczęściej wykorzystywanym cmentarzem komunalnym Badalony.

Co jest charakterystyczne w architekturze tego miejsca? Rozplanowanie nisz w formie sześcianów oraz nakładających się trójkątów, dostosowane do naturalnego ukształtowania zbocza, a także stopniowe rozbudowy z odmiennymi rozwiązaniami architektonicznymi w różnych sektorach cmentarza.