O tym miejscu
Castell de Foixà to średniowieczny zamek stojący w miejscowości Foixà, w gminie Baix Empordà w prowincji Girona. Dziś pełni funkcję rezydencji prywatnej i miejsca na wydarzenia okolicznościowe, ale jego mury pamiętają czasy sprzed niemal tysiąca lat.
Skąd wzięła się nazwa i pierwsi właściciele?
Pierwsza wzmianka o samej miejscowości Foixà pochodzi z 1019 roku, jednak nazwisko pierwszego znanego pana zamku pojawia się dopiero w 1192 roku — był nim Arnau de Foixà. To od tego rodu, wywodzącego się od możnowładców udokumentowanych już w XII wieku, zamek i cała okoliczna baronia wzięły swoją nazwę. Ród Foixà trzymał te ziemie jako lenno nadane przez hrabiów Empúries, co wiązało rodzinę siecią zależności feudalnych z jednym z najważniejszych ośrodków władzy w średniowiecznej Katalonii.
Kiedy powstała właściwa budowla obronna?
Sam zamek w formie budowli warownej wzniesiono w drugiej połowie XIII wieku — to właśnie z tego okresu pochodzi jego pierwsza udokumentowana wzmianka jako fortyfikacji. Z czasów średniowiecznych do dziś zachowała się półokrągła wieża, która dziś pełni funkcję apsydy kaplicy pod wezwaniem świętego Marka, a także fragment murów obronnych z charakterystyczną, ukośną skarpą u podstawy — rozwiązaniem typowym dla katalońskiej architektury warownej tamtego okresu.
Co wydarzyło się podczas oblężenia w 1383 roku?
Najbardziej dramatyczny moment w historii zamku przypada na rok 1383. Ówczesny pan na Foixà, Bernat Alemany de Foixà, musiał stawić czoła atakowi wojsk hrabiego Joana I z Empúries. Oblężenie było wyjątkowo brutalne — napastnicy użyli bombard miotających kamienne kule oraz ruchomych konstrukcji oblężniczych, co jak na standardy tamtej epoki stanowiło poważny arsenał. Spór trafił ostatecznie przed króla Piotra Ceremonialnego, który opowiedział się po stronie Bernata Alemanego — hrabia Empúries został zobowiązany do wypłacenia odszkodowania za wyrządzone szkody. Epizod ten dobrze pokazuje, jak głęboko lokalne rody, takie jak Foixà, były uwikłane w rywalizacje między wielkimi possesjonatami średniowiecznej Katalonii.
Jak zamek zmieniał się na przestrzeni wieków?
Po średniowieczu budowla nie stanęła w miejscu. W XVI wieku przeszła istotną przebudowę, która nadała jej w dużej mierze dzisiejszy charakter rezydencjonalnego pałacu wzniesionego na fundamentach starszej warowni. Kolejne modyfikacje wprowadzono w XVIII i XIX wieku, dostosowując wnętrza do zmieniających się potrzeb mieszkalnych kolejnych właścicieli.
Co działo się z zamkiem w XX wieku?
Los budowli w XX wieku nie był łaskawy — obiekt stopniowo popadał w ruinę. Zmieniło się to w 1972 roku, gdy zamek nabyła rodzina Bonamusa-Mir, która przeprowadziła jego kompletną restaurację. Dzięki tej inwestycji Castell de Foixà przetrwał do naszych czasów w stanie pozwalającym na pełne użytkowanie, zamiast dołączyć do licznych katalońskich ruin zamkowych.
Czy warto odwiedzić Castell de Foixà dzisiaj?
Zamek znajduje się w rękach prywatnych i funkcjonuje przede wszystkim jako obiekt na wesela oraz inne wydarzenia okolicznościowe, co oznacza, że dostęp dla zwiedzających indywidualnych jest ograniczony i wymaga wcześniejszego uzgodnienia. Sama miejscowość Foixà, malowniczo położona w regionie Baix Empordà, stanowi dobry punkt wypadowy dla osób zwiedzających Girona i okoliczne wsie o średniowiecznym rodowodzie.
Najczęstsze pytania
Kiedy zbudowano Castell de Foixà? Właściwa budowla obronna powstała w drugiej połowie XIII wieku, choć sama miejscowość Foixà jest wzmiankowana już w 1019 roku, a pierwszy znany pan zamku, Arnau de Foixà, pojawia się w źródłach w 1192 roku.
Co zachowało się z pierwotnej, średniowiecznej budowli? Do dziś przetrwały: półokrągła wieża pełniąca funkcję apsydy kaplicy świętego Marka oraz fragment murów obronnych z charakterystyczną skarpą u podstawy.
Jakie było najważniejsze wydarzenie w historii zamku? W 1383 roku zamek przetrwał ciężkie oblężenie wojsk hrabiego Joana I z Empúries, użyto wtedy bombard i machin oblężniczych; spór rozstrzygnął na korzyść rodu Foixà król Piotr Ceremonialny.
Czy można dziś zwiedzać zamek? Castell de Foixà jest własnością prywatną, odrestaurowaną w 1972 roku przez rodzinę Bonamusa-Mir, i służy głównie jako miejsce na wesela oraz wydarzenia okolicznościowe — zwiedzanie indywidualne wymaga wcześniejszego kontaktu z zarządcami obiektu.
W pobliżu
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.