Castell d'Albió

Castell d'Albió to średniowieczna ruina obronna w miejscowości Llorac, w komarce Conca de Barberà, w prowincji Tarragona, w głębi katalońskiego interioru.

Gdzie się znajduje?

Osada i pozostałości zamku leżą na niewielkim wzniesieniu nad prawym brzegiem rzeki Corb, w najbardziej wysuniętej na zachód części gminy Llorac. To rejon typowy dla Conca de Barberà - faliste wzgórza, sady i winnice, z dala od głównych szlaków turystycznych Katalonii.

Jak dotrzeć?

Najlepiej dojechać własnym samochodem - lokalna sieć dróg łączy Llorac z pobliskimi miejscowościami, ale rozkład jazdy autobusów w tej części Conca de Barberà jest bardzo ograniczony i nie warto na nim polegać podczas jednodniowej wycieczki. Z centrum Llorac do Albió prowadzi lokalna droga, a ostatni odcinek do samych ruin trzeba pokonać pieszo - to spacer po polnej ścieżce, bez oznakowanego szlaku turystycznego, więc warto zabrać wygodne obuwie.

Co zobaczysz na miejscu?

Nie ma tu zachowanej wieży ani murów w dobrym stanie - Castell d'Albió to dziś przede wszystkim fundamenty i pojedyncze pozostałości kamiennej zabudowy, wtopione w niewielkie skupisko domów, które narosło wokół dawnego zamku. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu widoczne były fundamenty czworobocznej wieży, ale zniknęły, gdy w tym miejscu postawiono maszt przekaźnika telewizyjnego. Mimo skromnych pozostałości miejsce ma wartość historyczną - obiekt wpisany jest na katalońską listę dóbr kultury o znaczeniu narodowym (bé cultural d'interès nacional).

Historia zamku

Pierwsza pisemna wzmianka o Albió pochodzi z 1075 roku - to akt darowizny, jaki Guillem, syn Mira, uczynił na rzecz swojej żony Ermengardy. Prawie sto lat później, w 1170 roku, Berenguer de Montargull przekazał miejscowość wraz z zamkiem zakonowi templariuszy, którzy w kolejnych latach stopniowo powiększali i umacniali swoje włości w tej okolicy. Po rozwiązaniu zakonu templariuszy w 1317 roku majątek przeszedł w ręce joannitów (późniejszego zakonu maltańskiego), którzy sprawowali nad nim władzę aż do końca epoki dawnego ustroju feudalnego. Wizytacja przeorska z 1602 roku odnotowała już, że zamek jest zrujnowany - do rozpadu budowli doszło więc znacznie wcześniej niż w naszych czasach.

Kiedy przyjechać?

Wnętrze Katalonii bywa latem bardzo gorące, dlatego na spacer wśród ruin lepiej wybrać wiosnę lub jesień, kiedy temperatury są łagodniejsze, a okoliczne pola i sady prezentują się najbardziej malowniczo. Miejsce jest dostępne przez cały rok i nie wymaga biletu ani wcześniejszej rezerwacji.

Najczęstsze pytania

Ile lat ma Castell d'Albió? Najstarszy znany dokument wspominający Albió pochodzi z 1075 roku, ale sam zamek mógł powstać wcześniej - dokument ten to jedynie pierwszy zachowany ślad pisany, nie data budowy.

Kto władał zamkiem? Kolejno lokalni panowie feudalni, od 1170 roku zakon templariuszy, a po 1317 roku joannici, którzy zarządzali majątkiem aż do zniesienia dawnego ustroju feudalnego.

Czy da się zwiedzić ruiny? Tak, teren jest ogólnodostępny, ale trzeba nastawić się na skromne pozostałości - fundamenty i pojedyncze elementy murów, a nie zachowaną budowlę z wieżą.

Czy da się dotrzeć bez samochodu? Jest to trudne - połączenia komunikacją publiczną w tej części Conca de Barberà są bardzo ograniczone, dlatego zdecydowanie wygodniej jest przyjechać własnym transportem.