Capuchin monastery in New Town

Klasztor kapucynów na Nowym Mieście to niewielki zespół klasztorny przy ulicy Na Poříčí w praskim Nowym Mieście (Praha 1), którego rodowód sięga pierwszej połowy XVII wieku. Dziś tworzą go barokowy kościół św. Józefa, dawny hospicjum oraz niewielki dziedziniec z rzeźbami – ślad po znacznie większym założeniu klasztornym, które w większości nie przetrwało do naszych czasów.

Jak powstał klasztor kapucynów na Nowym Mieście?

Fundację klasztoru zainicjował w 1630 roku cesarz Ferdynand II, a głównym fundatorem został Gerhard z Questenbergu, właściciel dóbr jaroměřickich. Konwent kapucynów formalnie erygowano w 1633 roku, a trzy lata później, w 1636 roku, rozpoczęto wznoszenie kościoła klasztornego pod wezwaniem św. Józefa – prace przy świątyni trwały do 1653 roku. Budowę właściwego domu zakonnego, w którym mieszkali bracia, rozpoczęto w 1638 roku. Powstał w ten sposób kompleks typowy dla praskiego baroku pierwszej połowy XVII wieku, łączący funkcję kościoła parafialnego i klasztornego zaplecza.

Co stało się z klasztorem po jego kasacie?

Klasztor funkcjonował przez ponad sto pięćdziesiąt lat, jednak w 1782 roku został rozwiązany. Budynki klasztorne, pozbawione swojej pierwotnej funkcji, zaczęły z czasem popadać w ruinę. Z całego dawnego założenia do dziś zachował się w pierwotnym miejscu jedynie kościół św. Józefa – reszta zabudowań klasztornych z czasem zniknęła z tej części Nowego Miasta.

Kiedy kapucyni wrócili na Nowe Miasto?

Obecność zakonu przy kościele św. Józefa odnowiono dopiero w 1992 roku, gdy kapucyni powrócili do świątyni po przeszło dwustu latach przerwy. Na działce za kościołem wzniesiono następnie niewielki, nowy budynek klasztorny, który konsekrował biskup Jiří Paďour w 2008 roku. Tak powstał obecny, znacznie skromniejszy niż barokowy pierwowzór, zespół klasztorny.

Co zachowało się z dawnego zespołu klasztornego?

Z historycznej zabudowy przetrwały kościół św. Józefa, budynek dawnego hospicjum oraz niewielki dziedziniec (atrium) przylegający do kościoła. Na dziedzińcu znajdują się piaskowcowe rzeźby przedstawiające świętego Judę Tadeusza oraz dwóch aniołów. Teren klasztorny oddziela od placu mur z wnękowymi kapliczkami, w których umieszczono barokowe figury świętego Jana Nepomucena oraz świętego Franciszka Serafickiego. Ten układ – kościół, hospicjum i ogrodzony dziedziniec z rzeźbami – pozwala dziś odtworzyć wygląd i klimat dawnego założenia, mimo że większość zabudowań klasztornych z okresu baroku nie zachowała się.

Gdzie dokładnie znajduje się klasztor?

Zespół stoi przy ulicy Na Poříčí (adres historyczny: Na Poříčí 2111/1a), w dzielnicy Praha 1 – Nové Město, w pobliżu granicy Nowego Miasta ze Starym Miastem i placem Náměstí Republiky.

Najczęstsze pytania

Kto ufundował klasztor kapucynów na Nowym Mieście? Fundację zainicjował w 1630 roku cesarz Ferdynand II, a głównym donatorem był Gerhard z Questenbergu, właściciel dóbr jaroměřickich.

Czy budynek klasztoru jest oryginalny z XVII wieku? Oryginalny, barokowy kościół św. Józefa z lat 1636–1653 zachował się na swoim pierwotnym miejscu. Sam dom zakonny, w którym obecnie mieszkają bracia, jest nową budową konsekrowaną w 2008 roku, wzniesioną po powrocie kapucynów w 1992 roku.

Co można zobaczyć na miejscu poza kościołem? Dziedziniec przy kościele z piaskowcowymi rzeźbami świętego Judy Tadeusza i dwóch aniołów oraz mur z barokowymi figurami świętego Jana Nepomucena i świętego Franciszka Serafickiego w niszach.

Czy klasztor nadal pełni funkcję zakonną? Tak – od 1992 roku przy kościele św. Józefa ponownie rezyduje wspólnota kapucynów, a w 2008 roku oddano do użytku nowy budynek klasztorny na tyłach kościoła.