Zapisz to miejsce i odkrywaj atrakcje w pobliżu z NextOnTrip
W aplikacji dodasz je do ulubionych, zobaczysz na mapie, co jeszcze warto odwiedzić w okolicy, i zdobędziesz odznakę za wizytę.
Aplikacja jest dostępna na iPhone'a i Androida.
O tym miejscu
Bicknacre Priory to zachowane ruiny średniowiecznego klasztoru kanoników regularnych św. Augustyna (tzw. Austin canons) w miejscowości Bicknacre, koło Woodham Ferrers, w okolicach Chelmsford w hrabstwie Essex w Anglii. Dziś w spokojnym, zielonym otoczeniu stoi jeden wysoki łuk. To wszystko, co pozostało po wspólnocie zakonnej, która istniała przez kilka stuleci.
Czym jest Bicknacre Priory?
Priorat był domem kanoników augustianów. Są to duchowni żyjący według reguły, a jednocześnie służący okolicznej ludności. Klasztor miał wezwanie św. Marii i św. Jana Chrzciciela. Znano go także jako Woodham Priory i Woodham Ferrers Priory, od pobliskiej wsi, w której leżał.
Jak powstał priorat?
Najwcześniejsze dzieje nie są do końca ustalone, a źródła podają różne daty. Zgadzają się co do zarysu: na miejscu stała najpierw pustelnia, którą później przekształcono w priorat. Relacje umieszczają tę zmianę w drugiej połowie XII wieku, w latach 50. lub 70., zależnie od źródła. Wiktoriańska historia hrabstw (Victoria County History) łączy wczesną wspólnotę z postaciami związanymi z Westminsterem i okolicą Tiltey. Pokazuje to, że pustelnia i priorat należały do szerszej sieci domów zakonnych.
Skąd nazwa Bicknacre?
Przez pierwsze dziesięciolecia klasztor nazywano Wodeham Priory. Nazwa Bicknacre pojawia się po raz pierwszy w 1235 roku i z czasem stała się zwykłą nazwą zarówno prioratu, jak i osady wokół niego.
Co stało się z prioratem?
W XV wieku priorat stopniowo podupadał. Gdy w 1507 roku zmarł ostatni przeor, klasztor rozwiązano, a jego dobra wróciły do Korony. W 1509 roku królewskim przywilejem połączono go ze szpitalem św. Marii spod Bishopsgate w Londynie. Układ ten trwał do kasaty klasztorów około 1536 roku.
Po zdjęciu ołowiu z dachu budynki szybko niszczały. Znaczną część kamienia wykorzystano do naprawy okolicznych dróg. W 1812 roku stał już tylko jeden łuk.
Co można zobaczyć dziś?
Zachowany łuk to zachodni łuk skrzyżowania kościoła klasztornego. Pochodzi z około 1250 roku i wzniesiono go z gruzu kamiennego z domieszką cegły. W dawnym kościele należał do nawy oraz zachodniej strony wieży. Ruina ma status obiektu zabytkowego Grade II, a stojąc obok łuku, łatwo wyobrazić sobie, jak wysoki był niegdyś kościół.
Łuk i otaczające go łąki, zwane Priory Fields, opiekuje się grupa wolontariuszy, Friends of Priory Fields. Miejsce to jest przyjemnym krótkim przystankiem dla osób zainteresowanych angielską historią klasztorną, ruinami i lokalnym dziedzictwem Essex.
Najczęstsze pytania
Kto mieszkał w Bicknacre Priory? Wspólnota kanoników regularnych św. Augustyna (Austin canons).
Kiedy zamknięto priorat? Klasztor rozwiązano w 1507 roku po śmierci ostatniego przeora. W 1509 roku połączono go z londyńskim szpitalem, a ten układ zakończył się wraz z kasatą klasztorów około 1536 roku.
Co zostało z prioratu? Jeden łuk, zachodni łuk skrzyżowania kościoła, z około 1250 roku.
Kto opiekuje się miejscem? Łuk i otaczające go pola pielęgnuje grupa wolontariuszy Friends of Priory Fields.
Czy nazwa Bicknacre jest pierwotna? Nie. Klasztor nazywano najpierw Wodeham Priory, a nazwa Bicknacre pojawia się od 1235 roku.
W pobliżu
Zbieraj odznaki za odwiedzane miejsca
Pobierz NextOnTrip, odkrywaj nowe miejsca i odznaczaj swoje trasy.