Belle-Roche cave

Grota Belle-Roche to skamieniała jaskinia i stanowisko archeologiczno-paleontologiczne z epoki środkowego plejstocenu, leżące na terenie gminy Sprimont w prowincji Liège, w Walonii. Jaskinia znajduje się na prawym zboczu doliny rzeki Amblève, na południe od wsi Fraiture, około 2 km od miejsca, w którym Amblève łączy się z Ourthe, niedaleko miejscowości Comblain-au-Pont. Wejście do jaskini leży na wysokości około 160 m n.p.m., czyli około 60 m ponad obecnym poziomem rzeki.

Jak odkryto grotę?

Jaskinię odsłonięto przypadkiem w 1980 roku, podczas prac wybuchowych prowadzonych w pobliskim kamieniołomie. Wybuch odsłonił wypełnione osadami korytarze krasowe, w których naukowcy szybko rozpoznali wyjątkowo bogate złoże kopalnych szczątków. Odkrycie zapoczątkowało wieloletnie badania wykopaliskowe, prowadzone przez zespoły badawcze aż do 1999 roku.

Dlaczego to miejsce jest tak ważne?

Osady znalezione w Belle-Roche pochodzą z wczesnego środkowego plejstocenu i odpowiadają fazie zwanej górnym kromerem — czyli sprzed około 500 tysięcy lat. To czyni tę jaskinię najstarszym znanym stanowiskiem z epoki środkowego czwartorzędu w Belgii oraz jednym z ważniejszych punktów odniesienia dla badaczy prehistorii w całej Europie. W osadach znaleziono ślady prymitywnej technologii kamiennej — obrabianych otoczaków, czyli narzędzi typu pebble tool. To dotąd najstarszy znany ślad obecności człowieka na terenie Beneluksu.

Co odnaleziono w jaskini?

Z osadów Belle-Roche wydobyto i skatalogowano ponad 30 tysięcy skamieniałości, reprezentujących około pięćdziesięciu różnych gatunków zwierząt — świadectwo niezwykle bogatej i zróżnicowanej fauny sprzed pół miliona lat. Obok kości zwierzęcych badacze znaleźli także obrobione krzemienie, potwierdzające obecność człowieka w tym rejonie w tak odległej epoce. Warto podkreślić, że część znalezionych narzędzi krzemiennych nie powstała bezpośrednio w jaskini — trafiła tam wskutek działania systemu krasowego Belle-Roche, który przeniósł materiał ze stanowisk archeologicznych położonych pierwotnie wyżej w dolinie Amblève. Razem z narzędziami do jaskini trafiły też dziesiątki tysięcy kości zwierzęcych, zachowanych w osadach przez setki tysięcy lat.

Czym różni się Belle-Roche od innych stanowisk w regionie?

To, co wyróżnia Belle-Roche na tle innych jaskiń i stanowisk prehistorycznych w dolinie Amblève i Ourthe, to połączenie wyjątkowo dobrze zachowanej fauny z bardzo starymi śladami działalności człowieka. Tego typu zestawienie — bogaty materiał paleontologiczny i archeologiczny w jednym miejscu, datowany na aż pół miliona lat — jest rzadkością nie tylko w Belgii, ale w całym regionie Beneluksu.

Najczęstsze pytania

Gdzie dokładnie znajduje się grota Belle-Roche? Na terenie gminy Sprimont, w prowincji Liège, na prawym zboczu doliny Amblève, na południe od wsi Fraiture, niedaleko Comblain-au-Pont.

Kiedy odkryto jaskinię? W 1980 roku, w wyniku prac wybuchowych prowadzonych w pobliskim kamieniołomie.

Jak stare są znaleziska z Belle-Roche? Osady datowane są na około 500 tysięcy lat, czyli na wczesny środkowy plejstocen (górny kromer).

Co konkretnie znaleziono w jaskini? Ponad 30 tysięcy skamieniałości reprezentujących około pięćdziesięciu gatunków zwierząt oraz obrobione narzędzia krzemienne, świadczące o obecności człowieka.

Czy grotę Belle-Roche można zwiedzać? Jaskinia jest przede wszystkim stanowiskiem naukowym o dużym znaczeniu badawczym; dostęp dla zwiedzających zależy od aktualnych ustaleń lokalnych władz i instytucji zarządzających terenem.