Bec d'Epicoune

Bec d'Epicoune to szczyt w Alpach Pennińskich, wznoszący się na granicy włosko-szwajcarskiej nad doliną Valpelline, w gminie Bionaz w Dolinie Aosty. Ma około 3530 m n.p.m. i bywa nazywany także Becca Rayette. To cel dla doświadczonych taterników i skialpinistów, a nie spacerowiczów, ale można go podziwiać i poznawać z dolin poniżej.

Gdzie leży Bec d'Epicoune?

Góra stoi na głównym grzbiecie, który oddziela Dolinę Aosty od kantonu Valais. Po stronie północnej, szwajcarskiej, opada ku lodowcowi Otemma. Od południa leży nad bocznymi dolinami Valpelline, z których najbliżej jest rejon Bionaz. Mapa Swisstopo oznacza nazwą Becca Rayette podwierzchołek o wysokości 3432 m na południowo-zachodniej grani, obok przełęczy Col de la Rayette (3320 m). Na wschodnio-północno-wschodniej grani znajduje się z kolei Becca Picion (3389 m), a dalej przełęcz Col d'Epicoune (3233 m).

Kto i kiedy wszedł na szczyt jako pierwszy?

Pierwsze wejście datuje się na 21 lipca 1866 roku. Dokonali go Johann Jakob Weilenmann i Joseph Gillioz. Od tego czasu szczyt zdobywano różnymi drogami, w tym granią południową oraz w formie przejścia z doliny Ruz przez Crête Sèche.

Jak dojechać w okolice?

Punktem wyjścia jest Bionaz, ostatnia większa miejscowość w górnej części Valpelline. Drogą dojeżdża się nad zaporę i jezioro Place Moulin (ok. 1950 m), skąd zaczynają się szlaki w głąb gór. Stąd prowadzi też popularna trasa na Col Collon, przełęcz łączącą Valpelline z Val d'Hérens w Szwajcarii. Dojście zajmuje około 8 godzin w obie strony przy przewyższeniu około 1140 m, a po drodze mija się schronisko Nacamuli (2818 m). Niżej, około godziny marszu od zapory, stoi schronisko Prarayer (2005 m), czynne mniej więcej od kwietnia do września.

Czego się spodziewać na samej górze?

Wejście na Bec d'Epicoune to wysoka góra z lodowcowym otoczeniem. Trasy wymagają raków, czekana i umiejętności poruszania się po terenie wysokogórskim. Relacje skialpinistów opisują stromy, eksponowany końcowy fragment grani oraz zjazdy i zejścia z użyciem liny. Drogi dojściowe często nie mają oznakowanych ścieżek, a ostatnie odcinki prowadzą stromymi żlebami wypełnionymi śniegiem.

Kiedy jechać?

Dla turystów pieszych najlepszy jest okres od lipca do września, gdy czynne są schroniska i szlaki są wolne od śniegu. Skialpiniści wybierają zwykle wiosnę. Przed wyjściem sprawdź prognozę i aktualne warunki, bo na tej wysokości pogoda zmienia się szybko.

Najczęstsze pytania

Czy Bec d'Epicoune leży we Włoszech czy w Szwajcarii? Na granicy obu państw. Północne stoki opadają ku szwajcarskiemu lodowcowi Otemma, a południowe schodzą w stronę Valpelline w Dolinie Aosty.

Czy to to samo co Becca Rayette? Nazwy bywają używane zamiennie, ale na mapie Swisstopo Becca Rayette oznacza podwierzchołek na południowo-zachodniej grani (3432 m), a nie główny szczyt.

Czy można wejść na szczyt bez doświadczenia? Nie. To trasa wysokogórska, wymagająca sprzętu lodowcowego i doświadczenia, a w razie wątpliwości warto wynająć przewodnika.

Gdzie zacząć wędrówkę w okolicy? W Bionaz, przy jeziorze Place Moulin. Stamtąd łatwiejsze szlaki prowadzą do schronisk Prarayer i Nacamuli oraz na Col Collon.